My favorite

بعضی فکرها را نمی‌شود از سر بیرون کرد؛ نه چون جوابی برایشان پیدا نکرده‌ای، چون آن‌قدر در تو ریشه دوانده‌اند که دیگر نمی‌دانی کجای تو تمام می‌شوند و کجای زندگی‌ات شروع. با خودت به خیابان می‌بری‌شان، کنار آدم‌ها راه می‌روی، جواب می‌دهی، می‌خندی، و هیچ‌کس نمی‌فهمد چیزی درونت بی‌وقفه دارد سنگین‌تر می‌شود. شاید برای همین است که بعضی شب‌ها آدم فقط دلش می‌خواهد بخوابد؛ نه برای استراحت، برای چند ساعت کمتر بودن با خودش. @myworld1990

نَم‌نَمِ بارونِ بیابونُمی @myworld1990

برای وقت‌هایی که از آخرین بارِ هرچیزی، خیلی وقته که گذشته.

من زنده‌ام، بله، مانند زنده‌رود، که یک روز زنده بود... فروغ فرخزاد @myworld1990

اکنون وقتی که شبانگاه خواب بی‌اعتنا از کنارِ من می‌گذرد، من دیگر می‌دانم به کدام راهی می‌رود و با راهِ آن آشنا هستم و به آن تن در می‌دهم. به علاوه شوریدن بر خواب احمقانه است. خفته معصوم‌ترین موجود است و آدمِ بی‌خواب گنهکارترین مخلوق. نامه به فلیسه فرانتس کافکا @myworld1990

آیا فکر می‌کنی به همین سادگی است که برای رهایی از یک زخم، آن را ببندی؟ @myworld1990

مسافرخانه گوهردشت احسان عبدی پور @myworld1990