مکانیسم عالم

غریزه : غَریزه بمعنای ناخودآگاهی  ابتدایی،،، براساس محرکهایی کاملا طبیعی و نوعی گرایش درونی و ذاتی بشمار میرود که مربوط به ارگانیسمهای زنده میشود که رفتارهای طبیعی آنها را شکل میبخشد غریزه بمعنی، گرایشات، تمایلات، علاقه‌ها و مهارتهاییست،،، که موجود زنده بدون آموزش و اکتسابیات، از ابتدای تولد بصورت بالقوه یا بالفعل با خود بهمراه داشته و بشکل میراثی ژنتیکی، یدک میکشد. الگوهای رفتارهای غریزی از سرشت برمیخیزند که اکتسابی و آموختنی نیستند. رفتارهایی مانند نوع تغذیه، تولید مثل، آرایش سیستمهای پشتیبان حیات و غیره که بدون تجارب قبلی، بطور خودکار، و کاملا از پیش تعیین شده دست به دست میشوند این الگوها در ساختارهای ژنتیکی برنامه‌ریزی‌ میگردند با یک جمله: در فرایند غریزه، حساب کتابی درمیان نیست این برنامه‌ ریزی از پیش تعیین‌ شده غریزی است که لاک‌پشتهای اقیانوسی روی ماسه های ساحل بدنیا می‌آیند که پس از سربرآوردن از تخم،،،  خود به‌ خود، بسمت نور و دریا حرکت میکنند زنبورهای عسل بدون آموزش قبلی، همگی از طریق رفتارها و حرکاتی خاص پیام و سیگنالهای زیست کوانتومی رد و بدل میکنند شکار کردن و شکار نشدن، در ذات همه جانوران نهادینه میباشند که همه این گرایشات ذاتی،،، برای تثبیت بقا است آگاهی جانوری و انسانی : آگاهی جانوری، کیفیت یا چگونگی آگاهی درونی و درک نسبت به محیط پیرامون و نسبت به اجسام یا اشیا،،، شکل میگیرد که با موضوعات خاص فرای غرایز در ارتباط است. این مکانیسم،،، کم و بیش با هوشیاری جانور مرتبط میگردد در انسان، آگاهی و هوشیاری متشکل از توانایی احساس، درک دقیق تر نسبت به پیرامون،  تشخص درست از نادرست است که کیفیت ذهنی وی را رقم میزنند آگاهی در مسیری مشخص،،، با خودآگاهی رابطه برقرار میکند،،، اما نه در تمامی جانوران تقریبا تمامی جانوران، بنحوی و تا حدودی استعداد و قابلیت یادگیری را،،، بصورت غریزی،،، یا بخشی بصورت اکتسابی، دارا میباشند روند اکتساب و فراگیری،،، یا از والدین انجام میگردد، یا از محیط زیست اما آگاهی بمنزله اطلاع از ماهییت وجودی خویش و در نهایت خودآگاهی،،، امری بسیار متفاوت و مختص به فقط انسان میگردد