میم.سیاهـ

هرمان هسه گفته: «خلاقیت حقیقی انسان را به انزوا می‌کشاند و چیزی می‌طلبد که تنها با کاستن از لذت زندگی به‌دست می‌آید.» @mimsiah

‏لبخند مُرد، اندوه خیمه بست. بی باورم عزیز...! ‏•نصرت رحمانی @mimsiah

‏اگر در تو آسمانی بود ‏می‌توانستم شهابِ دستانت را ‏به تو بازگردانم... ‏فصلی را که گم شد ‏در خوابِ پروانه‌ها باید جُست. ‏ •بهرام اردبیلی @mimsiah

«مثل ساختمان متروکه‌ای بودم که می‌خواستند تخریبش کنند و مردم برای تماشا جمع شده بودند.» @mimsiah

"اورول" آینده را به شکل چکمه‌ای توصیف کرده که صورت انسان را تا ابد لگد می‌کند. @mimsiah

«زندگی رو قضاوت نکن، فکر انتقام نباش، یادت باشه آدم‌های روزه‌دار زنده می‌مونن ولی آدم‌های گرسنه می‌میرن، موقعی که خیالاتت فرو می‌ریزن بخند، و از همه مهم‌تر، همیشه قدر لحظه‌لحظه‌ی این اقامت مضحکت رو تو این جهنم بدون.» @mimsiah

«‏جمع‌های کوچک دوستی التیام‌دهنده و نجات‌بخش است.» @mimsiah

«وقتی می‌شنوم که کسی می‌گوید «دست‌کم شرافتم رو حفظ کردم»، فکر می‌کنم «همین الان با گفتن این جمله از دستش دادی.»» @mimsiah

«وقتی بچه هستی برای این‌که پیرو جمع نباشی با این جمله به تو حمله می‌کنند، «اگه همه از بالای پل بپرند پایین، تو هم باید بپری؟» ولی وقتی بزرگ می‌شوی ناگهان متفاوت بودن با دیگران جرم به حساب می‌آید و مردم می‌گویند هی. همه دارن از روی پل می‌پرن پایین، تو چرا نمی‌پری؟» @mimsiah

«اگر پایه بدون تغییر باقی بماند مهم نیست چه بنایی به آن اضافه کنی.» @mimsiah