استیصال

بچه های من کلام آخر من به شما اینه تو زندگی آدم ها تجسس نکنید و مهربون باشید که جز این هیچ چیزی برای شما مناسب و موندگار نیست.

دیگه توی هیچ شبکه اجتماعی احساس امنیت ندارم.😁

در ستایش..؟

اینو اول صبح اتفاقی دیدم واقعا ترسیدم و یه حس احتمالا پوچی و عجیبی بهم دست داد..

این چالشه که تو اینستاگرام ترند شده به قدری برام جذابه که نمیدونم چطور توصیفش کنم براتون. دونه دونه میرم نگاهشون میکنم. همون که یکی در حال فیلم گرفتن از خودش عقب عقب میره میخوره به یه نفر و اتفاق های بینشون مرور میشه. شما هم اگر جایی دیدین لینکش رو میذارین اینجا با هم ببینیم؟ :

«بر او ببخشایید. بر او که از درون متلاشی‌ست..»

در ستایش آرامش:

بچه های عزیزم! وقتی ادای یک چیز رو هم در میارید همیشه سعی کنید حداقل درست ادا در بیارید..

این عکسم رو‌ بذار کانالت ۴ نفر ببینن حس خوب بگیرن

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ به نظر من وایبت کیوت و خوبه. حالا شاید همه پسند نباشی که اینشم به نظرم خوبه. آدمای خاص رو دوست دارم

فرض کن گفتم نه ندارم. الان آدم خوبی شدم؟ چون یه سریا خط قرمز دارن میشن ادم بد؟ یه چیزایی اینجا برای من واااااقعا خط قرمزه دلم نمیخواد بگم، ربطی به خود بالا پنداری ام نداره. صرفا یه دلیل شخصیه. خیلی مخالفم با حرفت. حالا جواب من بالا اینجوری بود که خب چرا ناراحته از همسر داشتن من؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ میدونی واسه اخلاقت چون پرسیدی میگم خیلی از آدما از افرادی ک سکرتن و فاز دارن و بقول معروف خودشون رو چص میکنن خوششون نمیاد.شاید بگی وا مگ چ کردم. مثال تو جمله الانت گفتی همسر یک مخاطب کنجکاو گفته همسر داری و خودت پیام رو فرستادی کانالت بعد خودت فاز بر میداری آگه داشته باسم? مگ این چیزا چیه ک آدم خودشو چیر خاص یدونه ک آره من نمیگم همسر دارم فلان خب نگو اصن پیام مخاطب رو نذار ک اینجوری نگب

یهو یه نکته پیدا میکنید وسط غصه از ته دا میخندم. چرا ناراحت حالا؟ داشته باشم چی میشه مگه؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ همسر؟ مگه همسر داری؟؟؟ ببخشید نمی‌خوام فضولی کنم😭

بعد حالا اینکه با خودت بد باشن واقعا به درک. اینکه بیان پیش همسرت یا مادرت و برادرات یا دوستت درباره ت بد بگم آدم خیلیییی احساس له شدن میکنه.میدونید چی میگم؟

واقعا خسته م

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/estissal/5273 راستش برای منم همینطوره منم فک کردم حتما مشکل از منه که آدما دوسم ندارن اما واقعا هرچقدر به رفتار خودم نگاه کردم هیچوقت کاری به کار کسی نداشتم. واسه همین به خودت نگاه کن اخلاقت وقتی میبینی هیچ کاری نکردی و آدما نسبت بهت بدن بیخیالشون شو. بی اهمیت باش نسبت بهشون و مواظب حال دل خودت باشه. گاهی این رفتارا واسه اینکه فک میکنن تو ازشون بهتری و از روی حسادته.

آدم‌ها اعتماد به نفسی ابدا نیستم که خودم رو قبول داشته باشم. ولی خیلیییی خودم رو خوب میدونستم همیشه. شایدب روز ندم مستقیم ولی همیشه علاقه م و توجهم رو به همه نشون دادم با رفتارم. حواسم بهشون بوده. احترام گذاشتم و این داستانا. ولی نمیدونم چرا اینطوره؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ببین به عنوان کسی که معمولاً آدم بدی داستاناست بهت میگم... در آخر همه ما شبیه هم نیستیم. یکی یاد گرفته کم کم خودشون تطابق بده، یکی از بچگیش این مدلی بوده که خود واقعیش رو به هیچکس نده و آدما رو از خودش پس بزنه، یکی یه جای زندگیش متوجه شده دیگه فایده نداره نمیتونه تظاهر کنه. به هر حال یه جایی همه ما عوضی هستیم و بودیم. البته فاکتورهایی مثل سن‌و جمع هم تاثیر میزارن.‌اما تا وقتی به کسی واقعاً صدمه نرسونده باشی‌میتونی با تاریکی های خودت کنار بیای.