تكرّر

مرده‌ها خیلی براش زنده بودن. • ناصر عبداللهی، مهنا و مریم

زنده‌ها خیلی براش مرده بودن. •ناصر عبداللهی و مهنا

علاقه‌مند شدن به یه نفر، اول کاری می‌کنه که به همه محبت داشته باشی و بعد کم‌کم کاری می‌کنه که از همه بدت بیاد.

دیگه من و گلای ارکیده‌م، شما همه.

الان دیدم که امشب صورت فلکی تولدم افتاده رو ماه و واقعا نمی‌دونم این می‌تونه چه معنی‌ای بده ولی من می‌خوام فکر کنم خوش‌یمنه و فردا که دارم برمی‌گردم تهران یه زندگی جدیدو شروع کنم، توش کمتر از قبل پاره می‌شم.

یه سری اپ هست که اینا رو اگه نصب کنی و بعد گوشی رو بگیری سمت آسمون، صور فلکی و ستاره‌ها و سیاره‌ها رو با اسم و شکل نشونت می‌ده. حتما خیلیاتون می‌دونید ولی حالا اگه نمی‌دونستید و به آسمون علاقه دارید، نصبش کنید. من خیلی وقتا که نمی‌دونم چی کار کنم، می‌رم تو اون اپه سرگرم می‌شم. آهان اسمش sky view یا یه چیزایی شبیه همینه.

آره کسکش من تو اینستا آنلاینم ولی نمی‌خوام جواب توی حمالو بدم. آخیش

روسو معتقد بود انسان، در دوران بدویت بیشترین رضایت را از زندگی داشت، ولی آن دوران سپری شده است. با این همه لزومی ندارد اینقدر هم که امروزه شاهد هستیم، موجوداتی ضعیف، محافظه‌کار و دنباله‌رو باشیم. •ویلیام کرین

با گریه رقصیدن یا با رقص گریه کردن؛ زندگی همینه دیگه.

تا یه سنی نمی‌دونستم درد چیه درد رو حس نمی‌کردم تجربه می‌کردم احتمالا ولی حس نه حالا اما اون خوشبختی تموم شده حالا دیگه درد درد درد می‌دونم حرفای کلیشه‌ای تو گوش کسی زنگ نمی‌خوره ولی من دلم شکسته و دیگه نمی‌دونم چند بار فقط می‌دونم زندگی رو اینطوری فهمیدم

روانم، وقتی صدای مسجد میاد.

البته ده دقیقه بیشتر دووم نداشت این رخداد(!) بعدش حراست جنگل(!) اومد و همه رو پراکنده کرد.

یکی از آرزوهام همیشه این بود که تو میدون همهٔ شهرای دنیا با مردم اون شهر برقصم. خوشحالم که اولیش تو جنگل تفریحی شهر خودم با مردمش و مسافراش و رقص محلی خودمون اتفاق افتاد. این اولین باریه که من زیر آسمون با آدمایی که نمی‌شناسم می‌رقصم. از اون لحظه‌ها بود که برا یه زندگی کافیه.

تو توی یه اریکه‌ای همیشه همون‌جایی فقط با کسایی که میان تو اریکه‌ت حرف می‌زنی من بیرونم بیرون اریکه بیرون دنیای تو دنیای من همه‌جاست جز اریکهٔ تو می‌پرم می‌خزم می‌رقصم همه جا‌ جز تو اریکهٔ تو پامو اونجا نمی‌ذارم انگار که یه تله اون‌جا باشه نمی‌دونم تو برای من دست‌نیافتنی‌تری یا من برای تو

ویدئوشو آبان درست کرده. من رقصیدم. پشت‌بومشو بابا ساخته. آسمون و کوهشو ولی نمی‌دونم کار کیه، خیلی‌ برام سواله.

وقتی تو قطار مسموم شدم یه حالی بود تو بدنم که نه بلد بودم بگم نه می‌تونستم حرف بزنم نه اگه می‌گفتم کسی می‌تونست درک کنه چی می‌گم، نه چون نمی‌خواست، چون تو بدن من نبود که اونو تجربه کنه. خود اون حال یه طرف، اینکه نمی‌تونستم در موردش حرف بزنم و هم‌دردی و نگرانی و هر چی بگیرم یه طرف. از یه جا به بعد قبول کردم که خب اینو باید همینقدر تنهایی تجربه کنم و حتی ندونم ازش زنده بیرون میام یا نه. ولی تو اون لحظه‌ها اینو فهمیدم که وقتی کسی می‌گه افسرده‌م و من شاید اونقدر شدید اون حسی که اون داره رو تجربه نکردم، سعی نکنم کاری کنم چون نمی‌تونم کاری کنم، چون باید بپذیرم اون کسی که برای من عزیزه تو این تجربه تنهاست، حداقل از جانب منی که چندان نمی‌دونم افسردگی شدید چطوریه. اما خب همهٔ دوستانی که اضطراب شدید دارن بیان همو از تنهایی دراریم، این یکیو خوب می‌دونم چیه و چجوریه.

باعث می‌شی احساس مسخره‌ای داشته باشم با نگاه از بالات مدام می‌خوام یه چیزی بگم که برات جالب باشه توام می‌دونی ولی دریغ می‌کنی تا حالا به دریغ کردن فکر کردی؟ که چه چیزایی رو دریغ کردی چون منو لایق نمی‌دونستی اما می‌دونی زندگی چیه؟ دریغ نکردن

🎶

منو دوس داشتی چون معصوم بودم نه از اون معصومای بی‌گناه از اون معصومای دنیاندیده دنیا رو که دیدم دیگه حوصله‌مو نداشتی دیگه اونی نبودم که همیشه می‌خواستی کسی که فقط کنار تو باشه اما تو نمی‌دونی عزیزم نمی‌دونی معصومیت‌ها کجا رفتن نمی‌دونی خواستنت بعد از دیدن دنیا چجوریه تو تنها شدی من تنهاتر تو نمی‌دونی معصومیت‌ها کجا می‌رن

می‌گه زندگی کُنده، ما تندیم و خرابش می‌کنیم. می‌گم اما برا من کند نبود، همیشه جا موندم ازش.