کانال اصلی سوزان.ر

تا الان ۲۰ پارت تو کانال رمان «بهم بگو دست بردارم » گذاشته شده ✍️🙃 بدو عقب نمونی 📘 @twilightzone70 . .

سلام سلام 🙂 پارت گذاری های کتاب جدید روزانه داره انجام میشه و میتونین داستان رو در کانال خودش دنبال کنین ♥️♥️ برای عضویت به آدمین پیج پیام بدید : . @twilightzone70 . . .

📘 « بهم بگو دست بردارم » ✍️مترجم : سوزان.ر . . . 🌟🌟🌟🌟🌟 نیکلاس انگشتانش رو بروی رون پاهام کشید، باهام بازی میکرد. اذیتم میکرد. از این کارش داشت کیف میکرد. قبل از اینکه باهاش موافقت کنم که یک سال رو باهاش بگذرونم فکر میکردم که یک سال تمام رو صرف عقب هول دادن اون خواهم کرد . فکر میکردم که اون حرکت هاش رو میزنه و منم قدرتمند و محکم باقی میمونم. هیچ وقت نمیدونستم که خودم اونو اینقدر خواهم خواست. هیچ وقت نمیدونستم که اون از من قوی تر خواهد بود. لگنم با هر انقباض نامرئی دایره واری که اون در کشاله رونهام نقش میکشید بالا و پایین میشد. بدنم برای اون التماس میکرد. استدعا میکرد. حالا ، دهنم هم باید همینکارو میکرد. گفتم : " یالا دیگه" نیکلاس لبخندی زد : " چی؟ چی گفتی؟ " دوباره بوسیدمش. نوک سینه ام رو فشرد و پاهام رو از هم باز کردم. لبانش رو به قسمت خارجی سینه ام فشرد. نوک انگشتانم رو کشیدم ، نفسم رو حبس کردم. زمزمه کردم : " نیاز دارم که درونم باشی " زمزمه وار جوابم رو داد : " باید اول التماس کنی . یادت میاد؟ " سرم رو از روی بالشت بالا کشیدم و بهش نگاه کردم. گفت : " من بهت قول داده ام. قصد دارم که قولم رو نگه دارم " گوشه ی لبانش به لبخندی کشیده شدن. " منظورت چیه ؟! " " مگر اینکه التماس کنی، و منظورم اینه که واقعاً خواهش و استدعا کنی، وگرنه که اتفاق نخواهد افتاد " به چالش کشیدمش و گفتم: " باورت نمیکنم " شونه اش رو بالا انداخت ، به حرکت دادن انگشتانش به طرف بالا بروی کشاله رونم ، به اندازه ای کافی نزدیک به مرکزم ، ادامه داد و بعد دوباره دور شد. اون منو به همون اندازه ای که من میخوامش میخواد. هیچ راهی وجود نداره که اون بتونه به من نه بگه. به سمتش کشیده شدم و دوباره بوسیدمش. خودشو دور کرد. گفت : " متاسفم. قرار نیست امشب اتفاق بیوفته " دهنم باز موند. پرسید : " میخوای التماس بکنی؟ " چشمانش حینی که حرف میزد برق میزدن ، منو حتی شهوتی تر میکردن. محکم گفتم : " نه " گفت : " متاسفم که اینو میشنوم " دستشو به سمت بالای تخت دراز کرد و مچ دستانم رو آزاد کرد.... 🟥برای عضویت در کانال این رمان به آدمین پیج پیام بدید : . . @twilightzone70 @twilightzone70 . . .

اینم بخشی از کتاب جدیدی که قراره گذاشته بشه ✍️📘 . . . . برای مطالعه کتاب «بهم بگو دست بردارم » مثل کتاب شکسته به آدمین پیام بدید 🙏💙 . . @twilightzone70 . .

« بهم بگو دست بردارم »

« بهم بگو دست بردارم »    2 وقتی که تصمیم گرفتم...     برای لحظه ای بهش خیره موندم، سعی میکردم بفهمم در صورت بروز چنین مسئله ای دقیقاً مشکلش چی هست. پرسید: " چرا کسی بخواد چنین کاری رو انجام بده؟ چرا اونها بخوان چنین هدیه ای رو یهویی و بی دلیل بهت بدن؟ " بی تفاوت گفتم : " هیچ ایده ای ندارم . هنوزم معتقدم که این چک فیکه " مچ بلوف زدنم رو گفت و پرسید : " و واسه همین میخوای بری به حسابت واریزش کنی؟ " " خیلی خب باشه ، هیچ ایده ای ندارم. اگر واقعی باشه و هدیه باشه ...، هیچ ایده ای ندارم که چه کسی میتونه چنین پولی داشته باشه، یا چرا بخواد اون رو برای من خرجش کنه " سیدنی گفت : " ما داریم این مسئله رو از این جهت که اگر چک واقعی باشه باید قطعاً هدیه باشه، بررسی میکنیم " چشماش رو باریک کرد : "ولی اگر که اصلاً هدیه نباشه چی؟ " " منظورت چیه ؟ " " اگر که این فقط جایگزین کردن یه بدهی با یه بدهی دیگه باشه چی؟ اگر این شخص یه چیزی متقابلاً از تو بخواد چی؟ یه کاری بخواد که براشون انجام بدی؟ " نفس عمیقی گرفتم . سعی کردم به تمام احتمالاتی که یه شخص بتونه ازم بخواد فکر کنم. تنها چیزی که به ذهنم میومد شغلم بود. سیدنی گفت : " تو متخصص محتوا در یک شرکت بزرگی " سیدنی همیشه چند قدم از من جلوتره : " اگر این نوعی مشارکت در یک کارشکنی و کلاهبرداری باشه چی؟ " برای لحظه ای این احتمال رو در نظر گرفتم، ولی بعد سریعاً ردش کردم . گفتم : " من به هیچ چیزی دسترسی ندارم. من هیچ کاری با اطلاعات و یا هر چیزی که هر کسی در موردش مشتاق باشه، ندارم " سیدنی موافقت کرد : " گمون کنم. به غیر از اینکه تو ممکنه بهترین شخصی باشی که برای اونها کارهایی رو از داخل شرکت انجام بدی" حالا ، نوبت من بود که چشمام رو به سمت سقف بکشم. سیدنی کسیه که 60 ساعت از روزش رو تو یک آزمایشگاه و ور رفتن با نمونه ها سر میکنه و باقی وقتش رو هم میشینه برنامه های بیش از حد زیادی از مصاحبه ها و جرم و جنایت ها ، نگاه میکنه. چند روز قبل من درخواست افزایش حقوق داده بودم، که برای ثبت درخواستم نیاز به آپدیت کردن رزومه ام بود. در نتیجه رزومه و وظایف شغلیم رو بروزرسانی کردم که شامل : تعیین نحوه انتخاب و طراحی سوالات برای ارزیابی های تکوینی میان دوره ای ؛ تدوین ، باز بینی و اصلاح سوالات، شامل انواع سنتی و نوآورانه به گونه ای که با استانداردها همسو باشن ؛ تهیه راهنمایی های تحلیلی و نمره دهی برای مدارس ؛ و پژوهش و تحلیل سوالاتی که توسط کنسرسیوم  های ارزیابی منتشر شده اند. ولی تمام این ها واقعاً چی معنی داره؟

« بهم بگو دست بردارم »   شوخی میکردم : " ولی بعد ، مبلغ کل بدهی به نظرم آشنا اومد. متوجه شدم که این عدد رو یه جایی قبلاً دیدم. فقط مطمئن نبودم که کجا. بعد به خونه رسیدم ، نامه رو بروی میزم دیدم و... اونجا بود. همون مقدار دقیق و درست که برای وام های دانشجوییم بدهکار بودم " سیدنی رو صندلی نشست، از افشاسازی که کرده بودم شوکه شده بود. من خودم یک ساعت زمان داشتم تا این قضیه رو هضمش کنم ولی کمتر از اون حیرت زده نبودم. " چک چند روز پیش رسیده . پس ، بعد از اینکه تو این پرداختی رو انجام بدی کمتر بدهی خواهی داشت، نه ؟ " سرم رو پایین تکون دادم ، مطمئن نبودم که میخواد با این حرف به کجا برسه . " بیشتر قراره بهره بانکی باشه ولی آره ، حدس میزنم که کمی کمتر خواهد بود. ولی چک دقیقاً قبل از اینکه تاریخ پرداخت قسطم برسه از راه رسیده . برای همین وقتی که به دستم رسید این دقیقاً مقدار پولی هست که بدهی من هستش " شب رو با صحبت کردن در مورد احتمالات مختلف و کاری که بهتره انجام بدم، که اساساً به دو گزینه تفکیک میشد، سپری کردیم . گزینه اول ، چک رو پاره کنم و همه چیز رو درباره اش فراموش کنم. گزینه دوم ، برم پول رو وصول کنم یا حداقل تلاشش رو بکنم. این احتمال بسیار قوی وجود داره که این چک جعلی و یا یه نوعی از کلاهبرداری باشه، با وجودی که دقیقاً نمیدونم کلاه چیو میخواد برداره، هیچ ایده ای در موردش ندارم . با این حال، وصول کردنش قطعاً میتونه ریسک بالایی داشته باشه. سیدنی گفت : " یک چیز دیگه هم هست که باید در نظرش بگیری . چه اتفاقی میوفته اگر که تو چک رو بدی و واقعاً پولش به حسابت واریز بشه و واقعی باشه ؟ "        

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

 « بهم بگو دست بردارم » 1 وقتی که چک به دستم رسید ...     " داری با اون چی کار میکنی ؟ " هم خونه ام ، سیدنی ، حینی که از کنار اتاقم رد میشد اینو ازم پرسید. بروی تختم نشسته ام و دستامو دور زانو هام حلقه کردم و به نامه ای که چند روز گذشته در صندوق پستی برام گذاشته شده بود، خیره بودم. اسمم و آدرسم با دست خطی خوش با حروف بزرگی نوشته شده بود و متقابلاً آدرسی برای پاسخ دادن ، نداشت. همون اول که به دستم رسیده بود به سیدنی نشونش داده بودم و اون از این که واقعاً میخواستم اون چک مزحک رو ، کلمات اونه نه من ، برم وصول کنم، مسخره ام کرده بود. اشاره کردم : " داشتم به این فکر میکردم که این فرد حتما باید خودش شخصاً اینو داخل صندوق پستی مون انداخته باشه چون حتی روی نامه هیچ تمبری وجود نداره که بگه که این از طرف اداره پست رسیده " سیدنی سرش رو به دو طرف تکون داد و از دیدرس ام برای لحظاتی خارج شد تا لباساش رو با لباس راحتی تعویض کنه. وقتی به داخل نشیمن مون قدم برداشتم ، دیدم که بوت هاش دقیقاً در کنار بوت های من تو راهرو کنار گذاشته شدن . قطرات بارون از روی کتش بروی زمین جایی که یه دریاچه کوچولو در زیرش درست کرده بود ، قطره قطره فرو میریختن که خودش سریعاً تمیزش کرد. من سیدنی کاتالانو رو در کالج ولزلی ملاقات کردم ، ولی واقعاً تا سال آخر در ترم دوممون بهم نزدیک نشده بودیم. اون دو رشته ای بود، بیولوژی و شیمی ، و ما در کلاس پیش نیاز مطالعه علوم انسانی که جفتمون تا اون روز عقبش انداخته بودیم و دیگه نمیتونستیم بیشتر از این عقبش بندازیم، آشنا شده بودیم . نمیدونم که این مسئله در مورد رشته های بیولوژی هستش یا نه، ولی سیدنی بسیار فرد تمیز و وسواسی هستش، کسی که دائماً داره پشت سرش رو و اغلب پشت سر من رو هم تمیز میکنه. با وجودی که من اصلاً آدم خونه داری نیستم، ولی آشغالها رو من بیرون میبرم و عنکبوت ها رو هم من میکشم تا سعی کنم که همخونه ی خوبی باشم. باقیمونده غذای بیرون بر ویتنامی که دیشب گرفته بودیم رو از یخچال بیرون آوردم و رو گاز گرمش کردم. هرکدوممون به اندازه ای که میخواستیم تو بشقاب هامون غذا ریختیم و باقیشو قبل از اینکه پشت جزیره آشپزخونه با هم بشینیم و مشغول خوردن بشیم، تو ماهیتابه گذاشتیم باقی بمونه. سیدنی پرسید : " خب... میخوای باهاش چی کار کنی؟ " موهای ابریشمی مشکی اش رو به حالت گوجه ای شل و ول حینی که با عجله غذاش رو میجویید بالای سرش بست . چشمانم به سمت نامه که بین دو بشقابمون قرار گرفته بود، کشیده شدن. سیدنی دستشو دراز کرد و چک رو از داخل نامه بیرون آورد. با دهنی پر گفت : " اولیو ، این فقط یه شوخیه، باشه؟ این واقعی نیست " به عدد نوشته شده در کادر مربع شکل خیره شدم . اونها با همون دست خط مشکی که آدرسم رو بروی نامه ثبت کرده بودن، نوشته شده بودن. 167،699 دلار.  این مقدار پول در زیر اسم من نوشته شده بود و با امضایی ناخوانا امضا شده بود. هیچ گونه اطلاعات تشخیص هویتی در هیچ کجای نامه وجود نداشت تا بهم یک رد و نشون کوچیکی بده که این از طرف کی میتونه باشه. پرسیدم : " ولی اگر باشه چی؟ " ازم پرسید: " چرا کسی بخواد برای تو چکی به این مقدار بفرسته و نگه کی هستش و یا چرا داره این مقدار پول رو بهت میده ؟ " شونه هام رو بالا انداختم . خب البته ، جوابی نداشتم. جرعه ای از آب نوشیدم و گفتم : " مسئله اینه که ... من امروز سر کار به بدهی کامل وام دانشجوییم نگاهی انداختم " سیدنی سرش رو پایین تکون داد : " باشه " چنگالم رو پایین گذاشتم و بدنم رو به سمتش چرخوندم. چشمانش رو به بالا کشید : " چیه ؟؟؟ یالا دیگه این معطلی داره منو میکشه " سرم رو به دو طرف تکون دادم. گفتم : " هیچی، ولش کن. مهم نیست " از سر جام بلند شدم. بهم التماس کرد که ادامه بدم و توضیح بدم ولی من فقط بشقابم رو برداشتم و به داخل سینک گذاشتمش و شستمش. اگر که اون فکر میکنه که کل این ماجرا یه شوخیه، پس نباید چیزی بهش بگم. " اولیو، معذرت میخوام " سیدنی دستش رو بروی شونه ام گذاشت : " من قصد نداشتم که حمایت گر نباشم. فقط نمیخوام که به تو آسیبی برسه. یا اینکه تو دردسر بیوفتی " چک رو بالا به سمت صورتش گرفتم. پرسیدم : " مبلغش رو میبینی ؟ " با انگشتم به عدد ها اشاره کردم . سرش رو پایین تکون داد. " این دقیقاً مقدار پولی هست که من بدهکارم. تا آخرین پنی " کلماتم سورپرایزش کردن. آروم نفسش رو بیرون داد و قدمی ازم دور شد. زیر نفس زمزمه وار گفت : " واقعا؟؟ " چک رو گرفت و از نزدیک نگاهش کرد. سرم رو پایین تکون دادم : " امروز باید قسط بعدیم رو پرداخت میکردم، برای همین به مقدار کل بدهیم فقط محض تفریح نگاهی انداختم. فقط برای اینکه باعث بشم احساس بدتری رو در مورد همه چیز داشته باشم"

من بهش بدهکارم . از اون مدل بدهی که نمیتونم باز پرداختش کنم. اون بجاش یه چیز دیگه ازم میخواد  : منو ، برای یک سال . ولی من حتی نمیدونم اون کیه... 365 روز و شب ، و انجام دادن هرکاری که اون میخواد ... به غیر از اون مورد خاص. " من قرار نیست باهات بخوابم "  قاطعانه اینو بهش گفتم. خندید. " بهت قول میدم "چشمانش به چالش می طلبیدنم :  " قبل از اینکه وقتمون با هم تموم بشه، خودت التماسش رو خواهی کرد "     بهم بگو دست بردارم،جلد اول از سری مجموعه ی 6 جلدی « بهم بگو » ، رمانی عاشقانه، تاریک و پرهیجان درباره اولیو، یک فارغ‌التحصیل دانشگاه است ،که در یک قرارداد ۳۶۵ روزه گیر افتاده است. پس از اینکه یک میلیاردر مرموز به نام نیکلاس وام‌های دانشجویی او را تسویه می‌کند، از او می‌خواهد که یک سال را در مائویی هر کاری که می‌خواهد انجام دهد تا بدهی‌اش را پرداخت کند.   « این مجموعه دارای صحنه ها و  مطالب جنسی باز هست و برای همگان مناسب نمیباشد! »

سلام سلام 🙂 بریم سراغ کتاب جدیدی که قراره ترجمه اش گذاشته بشه ؟؟؟ یه مجموعه ۶ جلدی هست سبکش از کتاب قبلی خیلی متفاوته ( تنوع را با ما تجربه کنین 🤣) و البته داستان جذابی داره 👌 اونقدرا هم قابل پیش بینی نیست . پایانش هم بسته است . 😉 دختر داستان هم دست و پا چلفتی نیستش ( برای اونایی که این قضیه براشون مهمه🙃 ) دیگه چی بگم؟؟؟ 😁 آها یه کوچولو هم شوک فرهنگی داره 🤣 دیگه خلاصه اینا، بازم اگر سوالی بود بپرسین 🤪

سلام سلام به همگی 😍 چطورین ؟؟؟ یه خبر بدم ؟؟؟ به زودی کتاب جدیدی رو شروع میکنم برای پارت گذاری 😎 یه داستان جذاب پر هیجان و غیر قابل پیش بینی امیدوارم دوستش داشته باشین و همراهم بشید 🙃 من که لذت میبرم از تعامل با شما 🥰