264
Subscribers
No data24 hours
+17 days
+130 days
Posts Archive
هرچه آدمی مضحکتر و بیشتر در خور تحقیر باشد، زبانش را کمتر در اختیار دارد.
- آرتور شوپنهاور
🌎@joinneda
انسانِ رنجدیده تمایلِ شدیدی دارد به اینکه خود را به زمین بکوبد و هنگامِ آشفتگی و بدبختیِ همیشگیاش، و نیز برایِ سعادتِ ابدیاش، استغاثه کند و کمک بخواهد. انسان، بیش از آنکه به تواناییهایِ خودش تکیه کند، رویِ کرم و بخششِ دیگران حساب میکند. و این، یکی از پایههایِ اصلیِ خداپرستیست.
🌎@joinneda
متعلقات و ملحقات \ آرتور شوپنهاور | رضا ولی یاری | نشر مرکز | ص ۹۶
همۀ رنج ها
از آن خیزد که چیزی خواهی
و میسر نشود ، چون نخواهی
رنج نماند .
فیه ما فیه
🌎@joinneda
عاشق کمکم متوجه میشود زیباییِ یک بدن
با زیبایی بدن دیگر چندان فرقی ندارد
و لذا متوجه مفهوم کل زیبایی میشود ..
🌎@joinneda
چرا ما تمرکزمان روی دیگرانه!؟
چون خودمان را دوست نداریم،
در نتیجه به قیاس میافتیم.
انسانی که خودش را دوست ندارد نمیتواند تمرکزش روی خودش باشد.
یکی از دلایلی که ما تمرکز روی دیگران داریم این است که از خودمان فرار میکنیم، فرار از خود فرار از این لحظه هم هست.
🌎@joinneda
Repost from TOP FAREX | تاپ فارکس
✅ اگر قرار بود کسی با سختکوشی پولدار شود، الان تمام کارگرها و کارمندها میلیاردر بودند..!
کسی پولدار میشود که سخت و هوشمندانه کار کند..!
👤وارن بافت
🙏🌹🙏
#هفت_صبح
@Topfarex
لیمِرِنس (Limerence) چیست؟
تو در رختخواب دراز کشیدهای و به صفحهی گوشی خیره شدهای.
سه ساعت از زمانی که برایشان پیام فرستادی گذشته، و هنوز پاسخی نگرفتهای.
برمیگردی و مکالمهتان را دوباره مرور میکنی، تکتک کلمات و ایموجیها را تحلیل میکنی.
سعی داری احساساتشان را رمزگشایی کنی.
چرا اینقدر سرد به نظر میآیند؟
کجای کار را اشتباه رفتی؟
بررسی میکنی که آیا آنلاین بودهاند یا نه.
با خودت فکر میکنی نکند با کس دیگری باشند.
سکوتشان غیرقابلتحمل شده، اما باز هم نمیتوانی دل بکنی.
آشناست، نه؟
تو تنها نیستی.
میلیونها نفر در سکوت از این برزخ عاطفی رنج میبرند، بیآنکه بدانند آنچه احساس میکنند عشق است یا چیز دیگری.
این، واقعیت دردناک لیمِرِنس است — چیزی فراتر از یک دلباختگی گذرا یا یک جذبهٔ شدید.
لیمِرِنس یک حالت روانشناختی است که با افکار وسواسی و احساسات شدید نسبت به فردی دیگر مشخص میشود
اغلب فردی که علاقهات را پاسخ نمیدهد.
لیمِرِنس یعنی درگیر شدن ذهنی با شخصی دیگر و امید داشتن به اینکه شاید، به نوعی، او تو را به عنوان کسی که واقعاً میخواهد، ببیند و بشناسد.
اما لیمِرِنس همیشه در روابط عاشقانه شکل نمیگیرد
گاهی به شریکهای سابق، دوستان، دلبستگیهای آنلاین، یا حتی کسی که به سختی میشناسی، گره میخورد.
آنچه اهمیت دارد طول مدت ارتباط نیست؛ بلکه شدت هیجانی است که پشت آن پنهان شده.
راه درمان لیمِرِنس چیست؟
قدم اول این است که آگاه شوی:
بفهمی احساسی که تجربه میکنی عشق واقعی نیست، بلکه یک الگوی ذهنی وسواسی است. همین آگاهی اولین قدرت تو برای تغییر است.
لیمِرِنس درمان میشود اما نه با تعقیب بیشتر، بلکه با بازگشت به درون خودت.
قدم دوم: تمرکزت را از "او" به "خودت" برگردان.
به جای تحلیل رفتارهای او، روی نیازهای خودت کار کن:
چرا این احساسات اینقدر شدید شدهاند؟
چه خلای درونت باعث شده چنین دلبستگیای شکل بگیرد؟
قدم سوم: مرزهای سالم ایجاد کن.
اگر لازم شد، ارتباطات را محدود یا قطع کن تا فضای ذهنی برای بهبودی پیدا کنی.
قدم چهارم: خودت را با عشق بازسازی کن.
با ساختن زندگیای غنی و معنادار (دوستیهای واقعی، کارهای خلاقانه، مراقبت از خود) قدرت روانیات را دوباره پس بگیر
🌎@joinneda
"سکوت" هم
مانند "عشق" است:
تمام عمر می کوشیم از این دو پرهیز کنیم!
#دیوانه_وار
#کریستیان_بوبن
🌎@joinneda
وحشت همیشه با ماست. مثل خدا که همیشه با ماست. باورمان نمیشود که میشود نترسید. همانطور که باورمان نمیشود که میشود خدایی نباشد. حتی تصورش برایمان مشکل است. لاکپشت بدون لاک تاب هوا را هم ندارد. و ترس ما لاک ماست. پوستهای سخت است که فضای بیرون، از هوای بیرون و از نفس آدمهای بیرون جدایمان میکند. همیشه محتاطیم. به کوچکترین حرکت ناآشنایی سرمان را میدزدیم و در درون پوستهی ترس پنهان میشویم. نفوذناپذیر و جامد. در درون این قشر ضخیم است که کابوسهایمان عذابمان میدهد. در درون این قشر ضخیم است که بیداریم، میبینیم، میشنویم، و همه گمان میکنند که سنگیم، نمیبینیم، نمیشنویم، خوابیم. و یا، اگر خیلی هوشیارمان بپندارند، فکر میکنند پذیرفتهایم. خدایمان هم همین جاست. زیر لاک ماست. بند نافی است که ما را به دنیای بیرونی پیوند میدهد. اگر او نباشد چه کسی بازگویی رنجهایمان را بشنود؟ باور نمیکنیم که حیات همین است. همین که بر ما گذشته است. بر ما که قهرمان نیستیم. لاکپشت هم نیستیم.
#شب_هول
#هرمز_شهدادی
🌎@joinneda
اگر میدانستی در آن سوی سکوت چه اقتداری نهفته است برای همیشه زبان را رها میکردی. من استاد سخن گفتن در سکوتم در تمام زندگی ام با سکوت سخن گفتم و سرتاسر تراژدیهای زندگیام را ساکت زیستهام.
🌎@joinneda
«یادداشتهای زیرزمینی» #فئودور_داستایوفسکی
از زمانی که نسبت به سرنوشتم صبور و حتی بیتفاوت شده بودم، زندگانی هم با من سازش بیشتری نشان میداد. انسان با همه کشش و کوششها، به چیزهایی که بیشتر در پی آنهاست، کمتر میرسد.
#هرمان_هسه
#گرترود
🌎@joinneda
Repost from ندا💓اوریفلیم
خوشبختی چیزی نیست
که بخواهی آن را به تملک خود درآوری
خوشبختی کیفیتِ تفکر است
حالت روحیست،
خوشبختی
وابسته به جهان درون توست
صبح شنبهتون بخیر❤️
آیدی جهت ثبت سفارش👇
@joinnmme
لینک اینستاگرام👇
https://www.instagram.com/invites/contact/?i=1qpzeykqq6zqx&utm_content=q7cuumz
لینک کانال جهت معرفی به دوستان👇
https://t.me/OriflameWithNeda
Repost from ازحال بد به حال خوب
روزی بودا در جمع یاران خود مشغول مراقبه بود. مردی هتاک و فرومایه به جمع آنان وارد شد٬ خود را به بالای سر بودا رساند و آب دهان خود را برسر و صورت بودا خالی کرد.
یاران بودا سخت برآشفتند و در صدد پاسخ برآمدند. بودا همه را آرام کرد؛ سرو صورت خود را با آستین لباسش پاک کرد؛ با آرامی از جای خود بلند شد و از مرد تشکر کرد.
مدت ها گذشت. روزی بار دیگر آن مرد به جمع بودا و شاگردانش آمد خود را به پای بودا انداخت و ملتمسانه از او سوال کرد: سرورم تو بودایی٬ درست! وجودت سراسر مهر و شفقت به همه انسانهاست٬ درست!
اما ابراز تشکر در برابر رفتار من چه معنایی می تواند داشته باشد؟
بودا با همان نگاه مهربان همیشگی اش گفت: رفتار تو فرصتی را برای من ایجاد کرد که خشمگین شوم اما نشدم؛ رفتار تو فرصتی را ایجاد کرد که من بار دیگر خود را بسنجم. برای فرصتی که برای خود شناسی من فراهم آوردی سپاس گزارم!
🌅🙏🌹
🌎 @joinneda
Repost from ازحال بد به حال خوب
چون میپنداریم «چیزی خوب است» به آن میل نمیکنیم، بلکه چون به آن میل میکنیم، آن را خوب میپنداریم.
- باروخ اسپینوزا
🌎 @joinneda
