mon livre.

اه نه کنسله حال ندارم صبر کنم

آها حواسم نبود باید تو چنلاتون جوین هم بشم

اولین باره چالش فور می‌کنم ولی خب حوصلم سر رفته بود و به نظر سرگرم کننده می‌اومد

Ayo forward this to your channel then ill give you a song based on your channels vibe

💢Forward this and i'll give u a Radiohead song based on your vibe

هم مرگ بر زمان شما نیز بگذرد، هم رونق زمان شما نیز بگذرد، در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت، این عوعو سگان شما نیز بگذرد.

هم مرگ بر زمان شما نیز بگذرد، هم رونق زمان شما نیز بگذرد، در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت، این عوعو سگان شما نیز بگذرد.

یاد حرفِ آخوند دستغیب افتادم که می‌گفت ” هرکس گناهِ بیشتری کند، مرگ فجیع‌تری خواهد داشت “ حالا کاری با اینکه ایشون خودش بر اثر بمب گذاری منفجر شد نداریم، اما امروز هم حرفِ این بزرگوار اثبات شد.

بی‌عرضه بودن این رژیم انقدر فاحشه که تنها راهی که می‌تونن مردم رو باهاش خوشحال کنن مرگ و میر خودشونه💝

البته من هم با پلی‌لیستم و متر کردن گنبد کم نذاشتم و نهایت استفاده رو کردم.

آیینه تمیز نبود؛ عکس قشنگی نشد، اما از روزِ زیبایی بود که می‌بایست ثبت می‌شد.

امروز همه‌چیز دست به دست‌ هم داد تا روزِ زیبایی بشه؛ از کنسل شدن کلاسمون تا بیشتر باز موندن کافه‌ کتاب و در نهایت نم‌نمِ بارون.

دفترِ نوجوانی مادرم رو دیدم؛ فهمیدم این ذوقی که با دیدن هنر و هنرمند تو وجودم پدیدار می‌شه، از کجا نشأت می‌گیره.

« ویترینی برای شناختِ حداقلی »

خب گویا روالِ کار به این صورته که باید تو پینِ چنل خودمون رو‌ معرفی کنیم؛ اما من‌ اعتقادی به این کار ندارم، اگه دنبال اسمی برای صدا زدن هستید علیرضام و اگه مایل به شناختید، روز به روزِ این دیلی شناخته. تأسیس این چنل برمی‌گرده به سال ۲۰۲۰ منتها وسواسم باعث شد اجازه ندم هیچکس اینجا جوین بشه و‌ فقط‌ خودم حضور داشتم، اما به اصرار دوستان سعی کردم از این وسواس کم کنم و حالا خوشحال می‌شم که ‌با حضورتون به محتوای اینجا زیبایی ببخشید. با وجود اینکه پیجم از فضای اینجا کمی شناخته شده تره، اما می‌خوام پیجم رو هم بذارم:

instagram.com/alyrezarezaee

اگر هم حرف، عکس، موسیقی، نظر و یا سوالی داشتید، تو این بات باهام درمیون بذارید:

ChatBot🤖

روزِ دختر/زن؛ ۲۱ اردیبهشت یا ۵ اسفند؟ ۲۱ اردیبهشت صرفاً زادروز یک عرب می‌باشد و به ما ربطی ندارد، اما ۵ اسفند ریشه‌ای غنی در تاریخ ما ایرانیان دارد.

دوره‌ای که یونانیان و اعراب نگاهی مادی به زنان داشتند و با آن‌ها به مانند برده و دارایی خود برخورد می‌کردند، مردان بزرگ و خرمند ایرانی، زنانشان را به نشان قدردانی به تخت پادشاهی می‌نشاندند، برای دخترانشان ارزش قائل شده و به مشورت با آنان می‌پرداختند.