💧آیه‌های بارانی💧

برآی ای آفتاب صبحِ امید که در دست شب هجران، اسیرم ✍🏻 حافظ 🎥🎧 وطنِ من 🗣 ایرج بسطامی 🎼 پرویز مشکاتیان ✍ ملک‌الشّعرای بهار [ ای خطّه‌ی ایرانِ مِهین، ای وطنِ من ای گشته به مِهرِ تو عجین، جان و تنِ من دور از تو گُل و لاله و سَرو و سمَنم نیست ای باغ و گُل و لاله و سَرو و سمنِ من ] 🍃🌸🍃 درودها روز نو، خجسته و فرخنده‌باد.❤️🙏🌸 🆔 @ayehayebarani

بامدادان که بوسه‌یِ خورشید می‌چکد از فرازِ کوهِ بلند بر رخِ اولین شکوفه‌یِ باغ دخترِ صبح، می‌زند لب‌خند خفتگان را به بوسه می‌گیرد نورِ خورشید از دریچه‌یِ باز به امیدِ شکفتنِ گُلِ بخت زندگی باز، می‌شود آغاز  ✍ بیژن سمندر 🎥🎧 گلِ سنگم 🗣 هایده 🎼 انوشیروان روحانی ✍ بیژن سمندر [ گُلِ سنگم چی بگم از دلِ تنگم مثِ آفتاب اگه بر من نتابی سردم و بی‌رنگم ] 🍃🌸🍃 درودها   روزِ نو و سال‌روز جاودانگی هنرمند برجسته، زنده‌یاد دکتر بیژن سمندر، گرامی باد. ❤️🙏🌸 🆔 @ayehayebarani

‍ 🤍 گرامی باد یاد و خاطره‌یِ شاعرِ جریان‌ساز  و بنیان‌گذارِ شعرِ نو، زنده‌یاد علی اسفندیاری نام‌وَر به نیما یوشیج🕊🙏🌸 [ زاده‌ی ۲۱ آبان ۱۲۷۶ - یوشِ مازندران درگذشته‌ی ۱۶ دی ۱۳۳۸ - تهران ] 🎵 آی آدم‌ها 🎙 احمد شاملو 🎼 فرهاد فخرالدّینی ✍ نیما یوشیج آی آدم‌ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید! یک‌نفر در آب دارد می سپارد جان. یک‌نفر دارد که دست و پای دائم می‌زند روی این دریای تند و تیره و سنگین که می‌دانید. آن‌زمان که مست هستید از خیالِ دست یابیدن به دشمن آن‌زمان که پیشِ خود بی‌هوده پندارید که گرفت‌ستید دستِ ناتوانی را تا تواناییِ بهتر را پدید آرید آن زمان که تنگ می‌بندید برکمرهاتان کمربند، در چه هنگامی بگویم من؟ یک‌نفر در آب دارد می‌کند بیهوده، جان، قربان! آی آدم‌ها که بر ساحل بساطِ دل‌گشا دارید! نان به سفره، جامه‌تان بر تن، یک‌نفر در آب می‌خوانَد شما را. موجِ سنگین را به دستِ خسته می‌کوبد، باز می‌دارد دهان با چشمِ از وحشت دریده، سایه‌هاتان را زِ راهِ دور دیده، آب را بلعیده در گودِ کبود و هر زمان بی‌تابی‌اش افزون می‌کند زین آب‌ها بیرون گاه سر، گَه پا، آی آدم ها! او ز راهِ دور این کهنه جهان را باز می‌پاید، می زند فریاد و امیدِ کمک دارد آی آدم‌ها که روی ساحلِ آرام در کارِ تماشایید! موج می‌کوبد به روی ساحلِ خاموش پخش می‌گردد چُنان مستی به جای افتاده بس مدهوش می‌رود نعره‌زنان وین بانگ باز از دور می‌آید: آی آدم‌ها... و صدای باد هر دَم دل‌گزاتر در صدای باد بانگِ او رهاتر از میان آب‌های دور و نزدیک باز در گوش این نداها: آی آدم‌ها… Https://t.me/ayehayebarani

قوقولی‌قو!    خروس می‌خوانَد. از درون نهفت خلوتِ ده، از نشیب رهی، که چون رگِ خشک در تنِ مردگان دوانَد خون، می‌تند بر جدار سرد سحَر، می‌تراود، به هر سوی هامون. با نوایش، ازاو، ره آمده پُر مژده می‌آورَد به گوش، آزاد می‌نماید، رهش به آبادان، کاروان را، در این خراب‌آباد. نرم می‌آید، گرم می‌خواند، بال می‌کوبد، پر می‌افشاند. گوش بر زنگ کاروان صداش، دل، بر آوای نغز او بسته‌ست... ✍ نیما یوشیج 🎙 احمد شاملو 🍃🌸🍃 درودها روز نو و سال‌روز جاودانگی پدرِ شعر نو فارسی، زنده‌یاد نیما یوشیج، گرامی باد.❤️🙏🌸 🆔 @ayehayebarani

‍ 🤍 گرامی باد یاد و خاطره‌ی خواننده‌ی پیش‌‌کسوت و برجسته، زنده‌یاد ملوک فرش‌فروش کاشانی نام‌ور به ملوک ضرّابی. 🕊🙏🌸 [ زاده‌ی  ۱ خرداد ۱۲۸۹- تهران درگذشته‌ی  ۱۵ دی ۱۳۷۸- تهران ] ملوک ضرّابی از سیزده سالگی فعّالیت‌های هنری‌اش را آغاز کرد و  مدتی نزد اقبال آذر آواز فرا گرفت و دیگر استادانش حسین طاهرزاده و حاجی‌خان ضرب‌گیر بودند. وی با تأسیس رادیو، به آن‌جا رفت و در بعضی از برنامه‌ها شرکت ‌کرد.   او در نمایش‌نامه‌های جامعه‌ی باربد به‌ سرپرستی اسماعیل مهرتاش هم‌کاری داشت و در خواندن تصنیف و آهنگ‌های ضربی ماهر بود و به همین خاطر به ضرّابی شهره شد. ضرّابی از کودکی به موسیقی علاقه‌مند بود، در جوانی به صورت مخفیانه با کمک یکی از دوستان و  یک آهنگ‌ساز  در استودیویی آوازش ضبط شد. وقتی این خبر به گوش پدرش رسید که صفحه‌ای به‌نام "عاشقم من منعم نکنید" را ضبط کرده، تصمیم گرفت دخترش را به هلاکت برساند.!   زنده‌یاد ضرّابی عاشقِ نیکوکاری و کمک به هم‌نوعان بود و چون فرزند نداشت، آن‌چه می‌توانست برای کودکان یتیم انجام می‌داد و آن‌ها را نزد خود می‌برد و به پرورش و تربیت آنان همّت می‌گماشت. اولین کنسرت ضرّابی در دبیرستان فیروز بهرام انجام گرفت که شروع فعّالیت‌های هنری او بود و شهرتش از آن‌جا آغاز شد.   اولین آثار او در ۱۳۰۶ با تارِ زنده‌یاد استاد نی‌داوود ضبط شده است. زنده‌یاد ضرّابی نخستین کسی‌ست که تصنیفِ "مرغ سحر" را بر روی صفحه‌ی گرامافون توسط کمپانی پولیفون ضبط کرد. ملوک ضرّابی را پیش‌گام ضربی‌خوانی در میان بانوان خواننده می‌دانند. او در سال‌های اوایل دهه‌ی سی، تصنیف معروف "رعنا" را خواند که  بارها و بارها روی صفحه‌ی گرامافون بازتولید شد.   ملوک ضرّابی زنِ بسیار جسوری بود و از نخستین هنرپیشه‌های زنی بود که روی صحنه تأتر ظاهر شد و صحنه‌هایی چون خسرو شیرین، عدالت و لیلی و مجنون را اجرا کرد. آرام‌گاه وی در قطعه‌ی ۴۸ بهشت زهرا است.🕊❤️🤍 🎧 مرغِ سحر [ متن کامل، بخش‌های یکم و دوم ] 🗣 ملوک ضرّابی 🎼🪕 مرتضا نی‌داوود ✍ محمّدتقی بهار [ ملک‌الشُّعرا ] مرغِ سحر ناله سر کن داغِ مرا تازه‌تر کن زآهِ شرربار این قفس را بَرشکن و زیر و زِبَر کن بلبل پَربسته زِ کنجِ قفس درآ نغمه ی آزادیِ نوعِ بشر سَرا وز نفسی عرصه ی این خاکِ توده را پُر شرر کن ظلمِ ظالم، جورِ صیاد آشیانم داده بر باد ای خدا! ای فلک! ای طبیعت! شامِ ما شامِ ما را سحر کن نوبهار است، گُل به بار است ابرِ چشمم ژاله‌بار است این قفس چون دلم تنگ و تار است شعله فکن در قفس ای آهِ آتشین! دستِ طبیعت گُلِ عمرِ مرا مچین جانبِ عاشق، نگه ای تازه گل! از این بیش‌تر کن، بیش‌تر کن، بیش‌تر کن مرغِ بی‌دل، شرحِ هجران مختصر، مختصر، مختصر کن عمرِ حقیقت به‌ سر شد عهد و وفا بی‌ سپر شد ناله‌ی عاشق‌، نازِ معشوق هر دو دروغ و بی‌اثر شد راستی و مِهر و محبّت فسانه شد قول و شرافت همگی از میانه شد از پیِ دزدی، وطن و دین بهانه شد دیده تَر شد ظلمِ مالک‌، جورِ ارباب زارع از غم گشته بی‌تاب ساغرِ اغنیا پُر مِیِ ناب جامِ ما پُر ز خونِ جگر شد ای دلِ تنگ ناله سر کن از قوی‌دستان حذر کن از مساوات صرف‌نظر کن ساقی گُل‌چهره بده آبِ آتشین پرده‌ی دلکش بزن ای سازِ دل‌نشین ناله برآر از قفس ای بلبلِ حزین کز غم تو، سینه‌ی من‌، پُر شرر شد کز غم تو، سینه‌ی من‌، پُر شرر پُر شرر شد Https://t.me/ayehayebarani

بلبل پَربسته زِ کنجِ قفس درآ نغمه‌ی آزادیِ نوعِ بشر سَرا وز نفسی عرصه‌یِ این خاکِ توده را پُر شرر کن ظلمِ ظالم،     جورِ صیّاد، آشیانم      داده بر باد ای خدا!    ای فلک!      ای طبیعت! شامِ ما    شامِ ما را سحر کن... ✍ ملک‌الشُّعرای بهار 🗣 ملوک ضرّابی 🎼 مرتضاخان نی‌داوود 🍃🌸🍃 درودها روزِ نو و سال‌روز جاودانگی خواننده‌ی پیش‌کسوت و پیش‌رو، زنده‌یاد ملوک ضرّابی گرامی باد.❤️🙏🌸 🆔 @ayehayebarani