☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

نظریهٔ نامحبوب. این‌که براندازها و پیجِ مَنوتو تیتر می‌زنن «دعوای رائفی‌پور و قالیباف بر سرِ قدرت» و از این مثلا افشاگری‌ها کَره می‌گیرن، فقط و فقط بخاطرِ اینه که اطرافیان و هوادارانِ این دو بزرگوار حتی یک‌بار هم خودشون رو مخاطب تذکراتِ چندبارهٔ رهبری قرار ندادن که «آنی که وارد فضای انتخابات می‌شود بداخلاقی نکند. در فضای مجازی به هم بد بگویند، فحاشی کنند، اهانت کنند، تهمت بزنند؛ این کارها بی‌برکت می‌کند انتخابات را. باید خیلی مراقبت کنند؛ اگر مراعات نکنند کامِ ملت و فضای سیاسی تلخ می‌شود.» و تاجایِ ممکن قبل و بعدِ این تذکرات، ذوق‌زده دنبالِ مخاطبِ این حرف‌ها گشتن تا از دلِ همون هم یه بی‌اخلاقی رقم بزنن؛ بی‌اینکه یه سوزن به خودشون بزنن. فضــایِ سیاسی انتخابات بیشتر شبیهِ یه رینگِ دعوای خیابونی بود تا یه فضای رقابتیِ سالم؛ و هوادارانِ این د‌ونفر حتی بابتِ اول تا چندم شدنِ افراد مورد علاقهٔ خودشون هم به گیس‌کِشی رو آوردن. رقابت کردن و حتی این افشاگری‌هایِ توییتری هم آدابی داره عزیزان! کاش حداقل، الان این تیترها رو گردنِ همدیگه نندازید.

مجمعِ عمومی سازمان ملل، پیش‌نویسِ قطعنامه عضویت کامل «کشور فلسطین» در سازمان ملل رو تصویب کرد؛ قابلِ پیش‌بینی بود که امریکا و خودِ رژیم صهیونیستی رایِ منفی می‌دن. اما اگر هنوز در تصوراتِ مَلوسِ حقوق‌بشریِ ساختهٔ غرب سِیر کنید؛ سه چیز براتون قابلِ پیش‌بینی نبوده. اولی همراهیِ قابلِ توجه ۱۴۳ رایِ موافق! نه صرفاً در اثرِ عذاب‌‌‌‌وجدان؛ بلکه با همراهیِ اهرم فشار افکارِ عمومی ملت‌هایِ جهان. دومی تشویقِ حُضار بعد از عبارتِ free Palestine نمایندهٔ فلسطین. و سومی جنونِ نمایندهٔ رژیم صهیونیستی بخاطرِ بردن نام «کشور فلسطین» و پاره کردنِ منشور سازمان ملل متحد! اگر قبلاً هم چهرهٔ منحوسِ این فرد رو دیده بودید؛ نباید فراموش کنید که این جماعت با سابقهٔ عیان نسل‌کُشی بیش از سی‌هزار زن، مرد، بچه و خبرنگار، بمبارانِ بیمارستان‌ها و مدارس و تحمیلِ قحطی به انسان‌ها که امروز بابتِ جنایات خودشــون توقع تشویق دارن؛ برایِ من و شما نسخهٔ «آزادی» می‌پیچیدن.

از جمله اتفاقاتِ نامبارکِ بسترهایِ مخاطب‌دارِ مجــازی [مثل پیج یا کانال] اینه که شما با وجودِ این‌که می‌بینی فردِ موردنظرِ غیرمُغرض‌ت راهِ ارتباطی داره [اعم از شناس یا ناشناس] بجایِ این‌که تذکر، پیشنهاد و انتقادت رو به همون فرد بگی، ترجیح می‌دی طیِ یک متنِ مزیّن به کلماتِ قُلمبهٔ تیز؛ مقصــودِ کنایه‌آمیزت رو بصورتِ عمومی منتشر کنی. و این وسط بزنی یه بُرجکی رو پیاده کنی. اجازه بده این رو بذارم به حسابِ وَلَعِ دیده شدن، تشویق و لایک گرفتن از مخاطب، فوروارد شدن و از این قبیل راه‌هایِ ارضای روانی. نه دغدغه‌مندی، دل‌سوزی و نگرانی.

شما تویِ این عکس و این قابِ محـدود، از منطقِ معرفت در نظر غزالیِ استاد دینانی و شرح رسائل فارسیِ سهروردی و فلسفهٔ حقوق بشرِ ایت‌الله جوادی آملی؛ تا تحلیلِ ذهنِ برتراند راسل و جهانِ باز اثر کارل پوپر و علم نوینِ ادوین آرتور برت و روح‌القوانینِ منتسکیو و ترس و لرزِ کی‌یر کگارد رو می‌تونی ببینی. درحالی‌که بدخواه‌هایِ این مَرد نمی‌تونن عنوانِ همین کتب رو از رویِ متن بخونن. چون به‌جز استوری کردنِ تحلیل‌هایِ سه‌خطیِ پیج‌هایِ «آیا می‌دانستید» از کنارِ هیچ مکتوباتِ دیگه‌ای گذر نکردن.

گفت یه چیزی نشون‌ت بدم حال‌ت خوب شه؟! این عکـس رو فرستاد برام. و چقدر حالم خوب شد که «شما مطلوبِ محبوبِ منی.»

چند‌سال پیش تو دورهٔ شبهــه‌ها و کشف و شهود‌ها گیر کرده بودم و پایِ رفتن به جلو در من فلج شده بود. از طرفِ یه دوستی یه پیام روز دختر دریافت کردم که هنوز یادمه و اگه بگم چرخ‌کمکیِ عبور من از اون دوره بود؛ گزافه نگفتم. نوشته بود: - ریحانهٔ خلقت بودن رو خدا به هرکسی نداده، و هرکسی نمی‌تونه امانت‌دارِ این امانتِ لطیفِ خدا بمونه. یادت باشه تو خلق شدی تا روحِ خدا رو اَمین بمونی؛ تو فراتر از عرضهٔ عمومی زیبایی‌هایِ طبیعی‌تی. تو فراتر از تأییدِ نگاه‌هایِ دیگرانی. تو فراتر از دوست‌داشته شدن بخاطرِ کالبدِ زمینی‌تی. تو فراتر از نُقلِ مجلس‌هایِ عبث شدنی؛ تو فراتر از مخاطبِ «مُخ‌شو زدم»هایی. تو فراتر از عرضهٔ جذابیت‌ها به مگس‌هایی! تو فراتر از فرودِ نگاه‌هایِ بدونِ خط‌قرمزی. تو خودِ خط قرمزی. تو مخلوقِ خدایِ لاشَریکی و چه زیبا خدایی. تاثیــر بذار! نه از اون تاثیر‌هایِ کاذبِ اینفلوئنسری که صفر تا صدِ موتور هیجانش به اون عددِ بالا بَنده؛ پیامبرِ حریمِ خانواده‌ت باش. اصیل بمون و مأمن باش. روزت مبارک.

خیر ببینید الهی. ممنونم که دعا کردید. انگار آدم تا وقتی که نترسه؛ قدر نمی‌دونه. قبلِ این‌که بترسید، قدرِ عزیزان‌تون رو بدونید. بیشتر بدونید. خیلی بیشتر بدونید. خدا گوشِ‌تون رو می‌پیچــونه و می‌گه «نِق و غُرت برا چیه؟ چرا نمی‌بینی؟ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ آخه بچه؟» -الحمدلله.♥️

ممنون می‌شم برایِ پدرم حمدِ شفاء بخونید..🌱

یکی از دوستانِ ما عشقِ پهلویه؛ می‌گفت دههٔ ۲۰ تا ۴۰ از همه‌نظر دوران طلایی ایران بود. گفتم از همه‌نظر؟! گفت ببین احتمالا یه جنگی اون وسط مَسط‌ها اتفاق افتاده بوده که اونقدر مهم نبود! مهم نبود؟! در جنگ‌جهانی دوم علیرغمِ بی‌طرفی ایران؛ به ایران حمله شد و ارتشِ مثلا قدرتمندِ پهلوی حتی ۲۴ ساعت توانِ مقابله نداشت و شاه اخراج شد! ایران در اثرِ این اِشغال؛ دچار قحطی‌ای شد که مرگ‌ و میر در اثرِ گرسنگی، غارتِ خونه‌ها، دزدیِ آذوقه و شورش‌ها کمترین اثرش بود. کمترین اثرِ وابستگی و نبودِ یک قوایِ نظامیِ مستقلِ قوی! ابرو بالا انداخت و گفت «به‌هرحال!» اگر دربارهٔ بیداریِ همه‌جانبهٔ دانشجوهای امریکا و اروپا برای حمایت از فلسطین و لختیِ پادشاهِ آزادی بیانِ غرب ازش بپرسم؛ احتمالاً با جملهٔ «نه ببین دانشجوها چی‌کار کردن که پلیس مجبور شده بگیره و بزنه و اخراج کنه و در لیستِ سیاه بذاره؛ وگرنه اکثرِ دانشجوها مخالف فلسطینَن.» مواجه می‌شم. قاعدتاً اگر بگم دانشجویِ فارسی‌زبانِ هوادار اسرائیلِ اینترنشنال که خودشو «ما امریکایی‌ها» معرفی می‌کنه؛ همون کارشناسِ پایِ ثابت شبکه‌ست؛ بازم ابوعطا می‌خونه. اما به‌هرحال! بعضی‌ها اینجوری‌ان.

شهید مطهری در بخش عمده‌ای از سخنرانی‌ها که بصورتِ مکتوب هم دراومده؛ دوران امامتِ ائمه‌اطهار رو بصورت کامل و با تبیین تمامِ زوایا توضیح می‌ده. یه‌جایی در رابطه با چراییِ قیام امام‌حسین و عدمِ قیام با شمشیرِ امام‌صادق می‌گه: -«ائمه اطهار در هرزمانی مصلحتِ اسلام و مسلمين را در نظر می‌گرفتند و چون دوره‌ها و زمان‌ها و مقتضيات زمان و مکان تغيير می‌کرد، خواه و ناخواه همان‌طور رفتار می‌کردند که مصالح اسلامی اقتضا می‌کرد و در هر زمان جبهه‌ای مخصوص و شکلی نو از جهاد به‌وجود می‌آمد و آن‌ها با بصيرتِ کامل آن جبهه‌ها را تشخيص می‌دادند. اين تعارض‌ها، نه تنها تعارضِ واقعی نيست، بلکه بهترين درس آموزنده است برایِ کساني که روح و عقل و فکر مستقيمی داشته باشند، جبهه‌شناس باشند و بتوانند مقتضيات هر عصر و زماني را درک کنند که چگونه مصالح اسلامی اقتضا می‌کند که يک وقت مثلِ زمان سيدالشهدا(ع) نهضتِ آن‌ها شکل قيام‌بسيف به خود بگيرد و يک زمان مثل زمان امام صادق(ع) شکلِ تعليم و ارشاد و توسعه تعليمات عمومی و تقويت مغزها و فکرها پيدا کند و يک وقت شکل ديگر.» - چرا امام‌صادق(ع) قیام با شمشیر نکرد؟ در زمانِ امام‌صادق(ع) علاوه بر حوادثِ سیاسی؛ یه سلسله حوادث اجتماعی و فکری و ابهاماتِ ذهنی گسترده‌ای اتفاق افتاد که «لازم بود» امام‌ جهادِ خودشون رو از این جبهه آغاز کنن؛ شبهاتِ جدیدی در علم و کلام و … بینِ مردم پیش اومده؛ علوم دینی در مرحلهٔ ترجمه‌های متعدده و اندیشمندانِ زیادی از سراسرِ جهان دربارهٔ اسلام کنجکاو می‌شن؛ در زمانِ امام‌حسین(ع) جبههٔ اولیٰ، مبارزه با دستگاهِ فاسدِ خلافت بود و سایر جبهه‌ها بینِ مردم به‌‌‌‌‌وجود نیومده بود؛ ولی در زمان امام‌صادق(ع) -علاوه بر سایرِ علل- مسلمین متوجهِ دروازه‌های علم و فرهنگ شدن؛ پس لازم بود شخصی مثلِ حضرت صادق(ع) این جبهه رو رهبری کنن؛ تحقیقاً می‌شه گفت حركت‌هایِ علمی دنیایِ اسلام اعمّ از شیعه و سنی مربوط به امام‌صادق(ع) می‌شه. حوزه‌هایِ شیعه که کاملا واضحه اما شهید مطهری می‌گه حوزه‌های علمیِ سُنی هم مولودِ امام‌صادق هست، به جهت اینكه رأس و رئیس حوزه‌های سنی «جامع ازهر» هست كه از هزارسال پیش تشكیل شده و جامع‌ازهر رو هم شیعیانِ فاطمی تشكیل دادند، و تمام حوزه‌های دیگر اهلِ تسنن منشعب از جامع ازهره، و همهٔ اینها مولودِ همین استفادهٔ امام‌صادق(ع) از وضعِ زمان خودشونه. -نتیجه این‌که اگر امروز می‌بینیم که شیعه در مقدمِ سایر فرقه‌ها در علوم اسلامی پیش‌قدم و حتی موسس شده؛ و در همهٔ رشته‌ها اعم از ادب و تفسیر و فقه و ریاضی و عرفان و نجوم و … صاحب‌اندیشه و گفتاره و رجالِ علمی بزرگی تحویل داده؛ از اثراتِ قیام علمی حضرت‌صادقه. وظیفهٔ امام هدایته؛ و به عللِ مختلف تکهٔ تبیین مبانی علمی و فقهیِ اسلامی در این پازل خالیه؛ پس این تکه باید تکمیل شه؛ چون شیعه مبنایِ تعقّلی داره. پس اگر منِ نوعیِ دغدغه‌مند امروز می‌تونم در زمینهٔ علمی- تبیینی پیشرفت داشته باشم و بعنوانِ یک مسلمانِ شیعه پیش‌قدم یا صاحب‌اندیشه باشم ولی به بهانه‌هایِ مختلف «تنبلی و کوتاهی کنم» حتماً مسئولم.

معصوم می‌فرمایند خداراشُکر که دشمنانِ ما را از احمق‌ها آفرید؛ دارم به این فکر می‌کنم که «احمق» بودن همیشه به معنیِ ضعیف و خِنگ بودن در دشمنی نیست؛ گاهی هم به این معنیه که به قدری وَلَعِ خباثت و توحّش در دشمنی‌کردن دارن؛ که صحنهٔ واضحِ تقابل حق و باطل رو با دست‌هایِ خودشون رقم می‌زنن؛ هرکی با مُرور این تکه‌هایِ پازل همچنان بر طبلِ نفهمیدن بکوبه؛ باید برایِ عاقبتش دعا کرد! توضیحِ ‌ویدیو: حامیانِ اسرائیل به طرزِ وحشیانه‌ای [که البته جز جدانشدنیِ ذاتِ اون‌هاست] به دانشجوهای حامیِ فلسطین در امریکا حمله کردن؛ نکتهٔ جالب فحاشی‌هایِ فارسیِ حامیانِ اسرائیله. در دنیایی که دانشجویِ آمریکایی و اروپایی، مسیحی، یهودی و حتی بی‌دین هم در سمتِ آزادگی ایستاده و بابتش هزینه می‌ده! اپوزیسیونِ فارسی‌زبان که سال‌ها تلاش می‌کرد بویِ تعفّن‌ش رو با ادکلن‌هایِ فیکِ روشنفکرنمایی پنهان کنه؛ حالا ذاتِ وحشی‌ش رو برایِ وفاداری به اربابانِ خون‌ریزش؛ همــه‌‌جا به نمایش می‌ذاره. عذرخواهم بابتِ کلماتِ زشت. به قولِ رهبر انقلاب؛ این رفتارِ آمریکایی‌ها حقّانیّتِ موضعِ جمهوری اسلامی را نشان داد. این چینشِ واضحِ حق و باطل.

یه نکته‌ای برام نامفهومـه؛ چرا وقتی که می‌‌گفتید «هرکسی که باهاتون نبود، بزنید بُکُشید» و «هر تیرچراغ برق؛ یک حامیِ جمهوری‌اسلامی» یکی‌تون حرف از رأفت و صلح و دوستی نمی‌زد؟ چرا وقتی همین دوستمون -توماج- توییت می‌زد که «قرارمون فردا، برای سرویس کردنِ دهن اینا» گوشش رو نپیچوندید که بچه‌جون بشین سرِ جات و فازِ چریک برندار؟ امروز هشتگ می‌زنید جایِ هنرمند زندان نیست؛ چرا وقتی توییت می‌زد که «مدارک حمله به شاهچراغ ساختگیه! کارِ خودتونه!» «امروز یه کاری می‌کنیم که نفهمید از کجا خوردید» «ما وسط جنگیم؛ جنگ برای دنیای بدون اخوند!» بهش نگفتید اقای هنرمند! اینه هنرت؟! چرا وقتی وحوشِ داعش‌مسلکِ زن‌زندگی‌آزادی با دستوراتِ همین قهرمانان‌تون با ماشین از رویِ بقیه رد می‌شدن و به دستورِ کومله و کوتوله‌هایِ رجوی؛ با چاقو و کاتِر و تفنگ و هرچی دستشون بود به بقیه حمله می‌کردن؛ احدی شما پیدا نشد که بگه «نکن! نزن! به حرفِ اون خارج‌نشین‌هایی که ۴۰ ساله دلار به خونِ جنگ و تحریم علیه‌ت می‌زنن؛ خر نشو. آرامشِ مملکت رو به فنا نده، رأفتت کجا رفته؟!» وقتی تو خیابون اتیش مینداختن عربده می‌زد «امسال سالِ خونه» هنرمند نبود و چریکِ مبارزِ قانون‌شکنِ جذاب بود؟! حالا که سالی که قرارِ سرنگونی بود؛ نیومده رفت و سیدعلی از همیشه در جهانِ ضدصهیونیسم محبوب‌تر شد و معادله‌هاتون به‌هم ریخت؛ قانون‌مدار شدید و از دستگاهِ قضایی تقاضایِ «رأفت برایِ یک هنرمند» دارید؟ گرچه مرکز رسانهٔ قوه‌قضاییه از احتمالِ تخفیف در مجازاتش در مرحلهٔ فرجام‌خواهی خبر داده؛ اون‌هم نه بخاطرِ «نه به اعدام‌»هایِ شمایی که تا پارسال معتقد بودید «بزن بُکُش رحم نکن!» بلکه بخاطرِ «همکاریِ موثر و اظهار ندامت و پشیمانیِ وی»! اما کاش یه ذره؛ اندازهٔ کف پایِ مورچه! شرافت داشتید، کاش داستان رو از نیمه تعریف نمی‌کردید؛ کاش وجدانِ گردن‌گیر داشتید؛ از اون مقامِ اروپایی که چشم رویِ قتل ۳۰ هزار زن و بچه بسته؛ تا فلان رسانهٔ نشخوارکنندهٔ آزادی که اندازهٔ یه تیتر هم از نقضِ «آزادی» کف دانشگاه‌هایِ امریکایی و اروپایی حرف نزده؛ تا تویی که کفِ پیجِ پنجاه نفری‌ت یه «هشتگ» شده سلِاح مبارزه‌ت. شمایی که عاملِ اصلیِ این آشوب‌هایِ ابتر بودید.

مولاعلی‌ع فرمود «نادان را نمی‌بینی! مگر در افراط و تفریط.» عبرت‌گرفتن کارِ سختی نیست؛ کافیه به سِیر تغییرات مهدی نصیری نگاه کنید. اخوندِ سابق! روزگاری کتاب می‌نوشت بنام «اسلام و تجدد» و مدرنیتهٔ غربی رو با شدتِ تمام می‌کوبید و اون رو با اسلام ناسازگار می‌دونست. بعد به «عصر حیرت» رسید و حیرت‌زده شد؛ در قضایای اغتشاشات اخیر بر سر خاکِ مهساامینی می‌رفت و با عبارتِ «حضرت مهسا» ازش استمداد می‌کرد. در مصاحبه با علی علیزاده گفت «من در ماجرایی ۳۰۰ هزارتومان جریمه شدم! اقای خامنه‌ای گفت من جریمه‌ت رو می‌دم اما من توقع داشتم به کلِ قوه‌قضاییه دستور می‌داد و برخورد می‌کرد(!) اونجا بود که از او جدا شدم.» حالا بدو بدو به ته‌دیگِ غذا رسیده و در گفتگو با بی‌بی‌سی‌ برای موفقیت اپوزیسیونِ از هم‌پاشیده‌ای که در جمع‌آوری فقط هزارامضای وکالت برایِ ربع‌پهلوی هم درمونده و فراری‌هایی که یکی‌یکی مصاحبه‌هایِ پشیمانی‌شون درمیاد؛ از ارتباط بینِ پهلوی و تاجزاد‌ه [و اصلاح‌طلبان] می‌گه. بلاتکلیف‌هایِ بی‌ثُبات و سطحیِ خنده‌دار! پ.ن: خواستم این بلاتکلیفی رو با ثباتِ‌شخصیتِ زبان‌زدِ آقای خامنه‌ای قیاس کنم، اما دیدم واقعاً شوخی‌ش هم زشته!

هرجا اثری از ظلـم‌‌‌ستیزی و مبارزه با استکبار باشد، هرجا ردِپایی از آزادگی باشد، نام و نشانِ تو می‌درخشد. حتی در قلبِ مونترال. به وجودت؛ به زیستن در عصرِ تو افتخار می‌کنم؛ «امینِ» خَلَف انقلابِ «جهانیِ» خمینیِ بزرگ.

هربار که یه خطی از کتاب‌های شهید مطهری رو می‌خونم؛ دونه دونه چراغ‌های ذهنم روشن می‌شه. می‌گم عجب! این‌که سوالِ سه سال پیشِ من بود، این‌که سوالِ ناگفتهٔ من بود، این‌که شبههٔ همین دیروز بود… الان دارم کتاب «بیست‌گفتار» رو می‌خونم و دلم می‌خواد محتوای همهٔ صفحاتش رو این‌جا بذارم؛ خصوصاً قسمت‌هایی که مربوط به عقایدِ خَوارجه! اما ترجیحاً خودتون بخونید تا سلسلهٔ مطالب رو گم نکنید… توصیه می‌کنم به هرکسی که علاقه به فهمیدن داره؛ [و بعد از خوندنِ این کتاب‌ها می‌فهمه که چقدر زیاد نمی‌دونه و ندونستن‌هاش چقدر عمیق بوده!] کتبِ شهید مطهری(ره) رو مطالعه کنه. متن کتاب‌ها معمولاً رَوانه اما اگر نیاز به یه تفسیرکنندهٔ معتبر دارید از سایت استاد غلامی می‌تونید صوت‌های سِیرِ مطالعاتی آثار شهید مطهری رو گوش بدید. ولی حتما این‌کارو بکنید. مثلاً می‌تونید از کتاب «آزادیِ معنوی» شروع کنید. اگر بناست نقد به منظومه‌های فکریِ شخصیت‌های انقلاب وارد کنید؛ قبل‌ش با نوشتار و گفتارِ آدم‌حسابی‌ها رو [از شهید مطهری و بهشتی و علامه‌طباطبایی، تا امام‌خمینی و ایت‌الله‌خامنه‌ای] آشنا بشید؛ حیفه! -چرا شهیدمطهری؟ این‌جا بخونید.

نبردِ واضحِ حق و باطل… آیت‌الله‌ حائری‌شیرازی: «اسرائیـل آمده بیعت بگیرد تا شرکِ پنهانِ عالمِ اسلام را آشکار کند؛ پس صفوفِ پاکانِ عالَم حتی اگر در دلِ خودشان، و اروپا و امریکا هم باشند؛ از آنان جدا می‌شود و به ما می‌پیوندد.» این صحنه‌ها؛ نه بخاطرِ بُریدن گلوی پلیس با چاقو و براندازیِ نظام مرکزیِ سیاسی و فحاشیِ جنسی، بلکه اعتراض به جنایاتِ غرب و اسرائیل در نسل‌کُشی و غصبِ خانه‌هایِ فلسطینی‌هاست. پرچمِ حزب‌الله رو ببینید. و نه در یک کشورِ به قول غرب‌زده‌ها؛ جهان‌سومی؛ بلکه در کشوری‌ه که عربدهٔ آزادی بیان‌ش گوش فلک رو کَر کرده و بیش از نیمی از عمرش رو در حملاتِ نظامی به کشورهایِ دیگه سپری کرده و کیلومتر‌ها لشکر کشیده تا دور تا دورِ کشورهایی که بهــش «باج» نمی‌دن پایگاهِ نظامی بسازه. شما برای این دانشجوها و زن‌ها از طرفِ اساتید لیبرالی که سال‌ها آزادی بیانِ غرب رو عَلَم یزید کردن واکنش و هشتگی نخواهید دید. حق بدید! این جماعت برایِ توجیهِ مرضِ لاعَلاج غرب‌زدگی؛ به تقلید از اربابشون؛ حتی جنایاتِ فاحشِ اسرائیل رو هم کتمان خواهند کرد. سخنگوی امنیت‌ملی امریکا امروز گفت «هیچ مدرکی مبنی بر نسل‌کشی در غزه وجود ندارد!»

پرچـم مقدسِ جمهوری‌اسلامی؛ طلایه‌دارِ حمایت از مظلوم. سه‌رنگِ زیبایی که یکــسال به هزار زورِ علنی برایِ پایین کشیدن‌ش تلاش کردن، حالا رخ به رخِ خودشون به اهتزاز درمیاد. -کارِ خدا اینجوری‌ست…! -اینجا اتاوا؛ پایتختِ کانادا.

-۱۵ ثانیهٔ اول این ویدیو؛ زوایایِ دیگهٔ حضور نیروهای سرکوبِ امریکا در دانشگاه‌ها و دستگیری دانشجوهای حامیِ فلسطینه. -الجزیره گزارشی تهیه کرده که نشون می‌ده این دانشجوها نه تنها دستگیر؛ بلکه اخراج می‌شن؛ در لیست سیاه قرار می‌گیرن و از اشتغال و تحصیل هم محروم خواهند شد. سناتور امریکایی هم تویِ توییتی گفته کلاً دانشجوهای معترض رو از امریکا اخراج کنید! به جرمِ حمایت از غزه؛ بدونِ ابرازِ وجودِ مذبوحانهٔ شریفیِ زارچی‌ها، زیباکلام‌ها و برهانی‌ها! اما وجودِ این برخورد‌ها؛ شما تصاویر بعدی رو ببینید. -ابعادِ زیبایی‌ از «بیداری جهانی» در دانشگاه‌ها و کشورهای مختلفه. و بله؛ روزگاری «روز قدس» به فرمودهٔ معمارِ انقلاب در ایران پایه‌گذاری شده بود، تا امروز هرروز؛ روزِ قدس باشه. تا به درکِ بهتری از این حرفِ رهبری برسیم؛ «می‌گویند شما چرا از فلسطین حمایت می‌کنید؟ حالا امروز که همه‌ی دنیا دارند از فلسطین حمایت می‌کنند. در خیابان‌های کشورهای اروپایی، در خیابان‌های واشینگتن و نیویورک مردم راه می‌افتند از فلسطین حمایت می‌کنند، شعار به نفع فلسطین می‌دهند. مخصوصِ ما که نیست حالا. این‌ها مقاومت‌اند، غیرت‌اند، ضد ظلم‌اند...»