جبهه ملی ایران

پیام جبهه ملی ایران منتشر شد

پیشگاه اعلی‌حضرت همایون شاهنشاهی فزایندگی تنگناها و نابسامانی‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور چنان دورنمای خطرناکی را در برابر دیدگان هر ایرانی قرار داده که امضاکنندگان زیر بنا بر وظیفۀ ملی و دینی در برابر خلق و خدا با توجه به اینکه در مقامات پارلمانی و قضائی و دولتی کشور کسی را که صاحب تشخیص و تصمیم بوده و مسئولیت و مأموریتی غیر از پیروی از «منویات ملوکانه» داشته باشد نمی‌شناسیم و در حالی‌که تمام امور مملکت از طریق صدور فرمان‌ها انجام می‌شود و انتخاب نمایندگان ملّت و انشاء قوانین و تأسیس حزب و حتی انقلاب در کف اقتدار شخص اعلی‌حضرت قرار دارد که همۀ اختیارات و افتخارها و سپاس‌ها و بنابراین مسئولیت‎ها را منحصر و متوجه به خود فرموده‌اند، این مشروحه را علی‌رغم خطرات سنگین تقدیم حضور می‌نمائیم. در زمانی مبادرت به چنین اقدامی می‌شود که مملکت از هر طرف در لبه‌های پرتگاه قرار گرفته، همه جریان‌ها به بُن‌بست کشیده، نیازمندی‌های عمومی بخصوص خواروبار و مسکن با قیمت‌های تصاعدی بی‌نظیر دچار نایابی گشته، کشاورزی و دامداری رو به نیستی گذارده، صنایع نوپای ملی و نیروهای انسانی در بحران و تزلزل افتاده، تراز بازرگانی کشور و نابرابری صادرات و واردات وحشت‌آور گردیده، نفت این میراث گران‌بهای خدادادی بشدّت تبذیر شده، برنامه‌های عنوان شده اصلاح و انقلاب ناکام مانده و از همه بدتر نادیده گرفتن حقوق انسانی و آزادی‌های فردی و اجتماعی و نقض اصول قانون اساسی همراه با خشونت‌های پلیسی به حداکثر رسیده و رواج فساد و فحشا و تملق فضیلت بشری و اخلاق ملی را به تباهی کشانده‌است. حاصل تمام این اوضاع، توأم با وعده‌ها و ادعاهای پایان‌ناپذیر و گزافه‌گوئی‌ها و تبلیغات و تحمیل جشن‌ها و تظاهرات، نارضائی و نومیدی عمومی و ترک وطن و خروج سرمایه‌ها و عصیان نسل جوان شده که عاشقانه داوطلب زندان و شکنجه و مرگ می‌گردند و دست بکارهائی می‌زنند که دستگاه حاکمه آن‌را خرابکاری و خیانت و خود آنها فداکاری و شرافت می‌نامند. این همه ناهنجاری در وضع زندگی ملی را ناگزیر باید مربوط به طرز مدیریت مملکت دانست، مدیریتی که بر خلاف نص صریح قانون اساسی و اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر جنبه فردی و استبدادی در آرایش نظام شاهنشاهی پیدا کرده‌است. درحالی‌که «نظام شاهنشاهی» خود برداشتی کلی از نهاد اجتماعی حکومت در پهنهٔ تاریخ ایران می‌باشد که با انقلاب مشروطیت دارای تعریف قانونی گردیده و در قانون اساسی و متمم آن حدود «حقوق سلطنت» بدون کوچک‌ترین ابهامی تعیین و «قوای مملکت ناشی از ملّت» و «شخص پادشاه از مسئولیت مبری» شناخته شده‌است. در روزگار کنونی و موقعیت جغرافیائی حساس کشور ما ادارۀ امور چنان پیچیده گردیده که توفیق در آن تنها با استمداد از همکاری صمیمانه تمام نیروهای مردم در محیطی آزاد و قانونی و با احترام به شخصیت انسان‌ها امکان‌پذیر می‌شود. این مشروحه سرگشاده به مقامی تقدیم می‌گردد که چند سال پیش در دانشگاه هاروارد فرموده‌اند: «نتیجه تجاوز به آزادی‌های فردی و عدم توجه به احتیاجات روحی انسان‌ها ایجاد سرخوردگی است و افراد سرخورده راه منفی پیش می‌گیرند تا ارتباط خود را با همه مقررات و سنن اجتماعی قطع کنند و تنها وسیله رفع این سرخوردگی‌ها احترام به شخصیت و آزادی افراد و ایمان به این حقیقت است که انسان‌ها برده دولت نیستند و بلکه دولت خدمت‌گزار افراد مملکت است» و نیز به تازگی در مشهد مقدس اعلام فرموده‌اند: «رفع عیب به وسیله هفت‌تیر نمی‌شود و بلکه بوسیله جهاد اجتماعی می‌توان علیه فساد مبارزه کرد». بنابراین تنها راه بازگشت و رشد ایمان و شخصیت فردی و همکاری ملّی و خلاصی از تنگناها و دشواری‌هائی که آینده ایران را تهدید می‌کند ترک حکومت استبدادی، تمکین مطلق به اصول مشروطیت، احیای حقوق ملت، احترام واقعی به قانون اساسی و اعلامیه جهانی حقوق بشر، انصراف از حزب واحد، آزادی مطبوعات و اجتماعات، آزادی زندانیان و تبعید شدگان سیاسی و استقرار حکومتی است که متکی بر اکثریت نمایندگان منتخب از طرف ملّت باشد و خود را بر طبق قانون اساسی مسئول اداره مملکت بداند.   ۲۲ خرداد ماه ۱۳۵۶ دکتر کریم سنجابی، دکتر شاپور بختیار، داریوش فروهر

روایت دکتر کریم سنجابی از نامه ۳ امضایی ۲۲ خرداد ۱۳۵۶. در گفت‌وگو با تاریخ شفاهی هاروارد: ما به این فکر افتادیم که چون امکان اجتماعات وسیع هنوز فراهم نیست و صدور اعلامیه و پراکندن اوراق هم تأثیر زیاد ندارد، بهتر است به‌‌وسیله‌‌ی نامه سرگشاده‌‌ای مستقیماً به خود شاه خطاها و خلاف‌‌ها و نقض‌‌ها را بگوییم و از او بخواهیم که به این وضع پایان بدهد. در فکر این بودیم که چه اشخاصی باید این کار را انجام بدهند. در آغاز این کار بنده و داریوش فروهر و شاپور بختیار و مهندس بازرگان بودیم. گاهی فکر می‌‌کردیم که این نامه به امضای جمع کثیری باشد، ولی می‌‌دیدیم که امضا عده کثیر به این اشکال برمی‌‌خورد که بسیاری از افراد که ما علاقه‌‌مند به امضا آنها هستیم به علت محافظه‌‌کاری و احتیاط حاضر به امضا نیستند. س- نزد چه کسانی بردید که امضا نکردند؟ ج- نبردیم ولی صحبت می‌‌کردیم. من‌‌باب مثال فکر کردیم از رجال قدیمی نیک‌‌نام آن‌‌وقت مثل دکتر علی‌‌اکبر سیاسی و نجم‌‌الملک و سروری و از این قبیل افراد که آلودگی نداشتند، استفاده کنیم و همچنین یک عده از روحانیون موجه. ولی احساس کردیم و متوجه شدیم که عده‌‌ای حاضر به امضا نیستند و عده دیگری که ممکن است امضا بکنند اسم آنها نه برای مردم ایران شناخته شده است و نه شاه می‌‌شناسد که آن اثر را بکند. بنابراین گفته شد که امضا محدود باشد. در منزل بنده آقایان جمع شدند و قرار بر این شد که آقای مهندس بازرگان طرحی تهیه بکند و ایشان شرحی نوشتند و روز بعد آوردند و راجع به آن صحبت کردیم. بنابر پیشنهاد آقای مهندس بازرگان قرار شد که در آن نوشته بنده تجدیدنظر کنم. بنده هم آنچه را که لازم دیدم تغییراتی دادم و یا اضافاتی کردم و یا چیزهایی حذف کردم و بالاخره به آن صورتی که انتشار پیدا کرد و خبر دارید، درآمد. درباره‌‌ی امضا آن آقای مهندس بازرگان اشکالاتی کرد و اظهار داشت که جمعی از وابستگان او در امضا شرکت بکنند. ما نسبت به بعضی از آنها حرفی نداشتیم، حقیقتش این است که برای آدمی مثل دکتر سحابی، که مردی متقی و پاکدامن است و یا برای آقای حسن نزیه اعتراضی نداشتیم، ولی او افراد دیگری را هم می‌‌خواست که در آن کار وارد بکند. ما گفتیم آقا در سازمان‌‌ها و حزاب جبهه ملی افرادی هستند که مقدم بر اینها نباشند، لااقل در عداد آنها هستند، یا باید به فکر امضا وسیع باشیم یا اگر محدود است باید حد و ضابطه‌‌ای برای آن قائل بشویم. بر سر این موضوع آقای بازرگان ناراحت شد. بنده ورقه را امضا کردم و رد کردم و گفتم هر کس می‌‌خواهد امضا بکند و هرکس نمی‌‌خواهد، نکند. بازرگان مجلس را ترک کرد و رفت. آقای بختیار و داریوش فروهر هم آن را امضا کردند. ما آن نامه‌‌ی سرگشاده را تکثیر کردیم و نسخه اصلی آن را به دربار فرستادیم. این نامه انتشار فوق‌العاده وسیعی در داخل مملکت پیدا کرد. نه تنها خود ما آن را چندین بار به صورت‌‌‌‌های مختلف منتشر کردیم، بلکه افراد دیگر، جمعیت‌‌های دیگر هم که ما نمی‌‌دانستیم چه کسانی هستند آن را منتشر کردند و مسلم بود که اثر سخت و ناگواری بر دربار و درباریان داشته است برای اینکه چند روزی از آن نگذشته بود که در خانه‌‌ی من و در خانه‌‌ی داریوش فروهر و دو نفر دیگر هم که باید اینجا اسم ببرم یعنی آقای مهندس بازرگان و مهندس مقدم مراغه‌‌ای در یک شب بمب‌‌گذاری کردند. ساعت در حدود نیم بعد از نصف شب بود. ما هنوز نخوابیده بودیم. صدای کوچک چاشنی و بلافاصله انفجار بمب را شنیدیم که در خانه را کنده و قسمتی از دیوار را منفجر کرده بود. به سمت در دویدیم. همسایه‌‌ها از هر طرف بیرون آمده و جمع شده بودند. یکی از آنها به کلانتری تلفن کرده بود. از کلانتری آمدند و به تحقیق پرداختند که شما شکایت علیه چه کسی دارید؟ گفتم علیه کی شکایت کنم؟ علیه شما کلانتری، علیه دولت که باعث این کار است. گفت آقا این چه فرمایشی است. گفتم اسم شخصش را هم می‌‌خواهید می‌‌گویم، آقای عبدالمجید مجیدی وزیر کابینه دولت که در رأس سازمان به اصطلاح ضربتی حزب رستاخیز است، و عین این شکایت را هم در صورت‌مجلس کلانتری نوشتم. یک روز بعد رفقای ما پیدا کردند که این بمب‌‌گذارها چه افرادی بوده‌‌اند. یکی از آنها تلفن به منزل شخص مظنون کرد، گفتند که رفته است به ساری. رفیق ما به نام مستعار ثابتی مدیرکل سازمان امنیت تلفن به او کرد، گفتند نیست. گفت بگویید که پرویز ثابتی است تلفن می‌‌کند. آن‌‌وقت آن شخص پای تلفن آمد و اظهار ادب و اشاره به انجام خدمت کرد. بر ما مسلم شد که تشخیص رفیق ما درست بوده و این مأمور سازمان امنیت مطلقاً یکی از همان افراد دانشجویان انقلابی به نام قلی‌‌پور بود که در سال ۱۳۴۱ با ما در زندان بودند و قبلاً اشاره‌‌ای به آن کردم. @JMI_official

سرگذشت #کریم_دستمالچی عضو سازمان بازار، اصناف و پیشه‌وران #جبهه_ملی_ایران که پس از ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ روز ارتداد جبهه ملی ایران، دستگیر و اعدام شد. در گفت‌وگوی بابک غفوری‌آذر از رادیو فردا با دکتر حسین موسویان رئیس شورای مرکزی جبهه ملی ایران @JMI_official

سرگذشت #کریم_دستمالچی عضو سازمان بازار، اصناف و پیشه‌وران #جبهه_ملی_ایران که پس از ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ روز ارتداد جبهه ملی ایران، دستگیر و اعدام شد. در گفت‌وگوی بابک غفوری‌آذر از رادیو فردا با دکتر حسین موسویان رئیس شورای مرکزی جبهه ملی ایران https://www.youtube.com/watch?v=8LyHyPU9b1A @JMI_official

تصاویری از 25 خرداد 1360 و تهاجم به #جبهه_ملی_ایران @JMI_official

تصاویری از 25 خرداد 1360 و تهاجم به #جبهه_ملی_ایران @JMI_official

تصاویری از 25 خرداد 1360 و تهاجم به #جبهه_ملی_ایران @JMI_official

تصاویری از 25 خرداد 1360 و تهاجم به #جبهه_ملی_ایران @JMI_official

تصاویری از 25 خرداد 1360 و تهاجم به #جبهه_ملی_ایران @JMI_official

در روز ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ بر جبهه ملی ایران چه گذشت؟ گزیده ای از خاطرات دکتر حسین موسویان، رئیس هیئت رهبری-اجرائیه جبهه ملی دکتر حسین موسویان https://jebhemeliiran.org/?p=1651 @JMI_official

نگاهی به ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ توضیحات دکتر مهدی آذر در خصوص حوادث ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ پروژه تاریخ شفاهی دانشگاه هاروارد در گفتگو با ضیاء صدقی #جبهه_ملی_ایران https://www.youtube.com/watch?v=Dx6uSKJl0qY

نگاهی به ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ توضیحات دکتر مهدی آذر در خصوص حوادث ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ پروژه تاریخ شفاهی دانشگاه هاروارد در گفتگو با ضیاء صدقی #جبهه_ملی_ایران نسخه کم حجم

"جبهه ملی ایران اینترنشنال" موازی‌سازی و بدیل‌سازی است. به دنبال ایجاد گروهی موسوم جبهه ملی ایران – اینترنشنال، به اطلاع اعضاء و هواداران می‌رساند که هیچ‌کدام از اعضای این گروه در جبهه ملّی ایران سابقه عضویت چه در سازمانها و چه در شورای مرکزی را نداشته و این کار چیزی بجز تکرار موازی‌سازی و بدیل‌سازی بیگانه با افراد فریب خورده محسوب نمی‌شود. این مجموعه جدیدالتأسیس هیچ ارتباطی با #جبهه_ملی_ایران ندارد و جبهه ملّی ایران، این موازی‌سازی را در ادامه سایر موازی سازی های رایج مانند جبهه های فراگیر ملی ، جبهه نجات ملی و امثالهم دانسته و عملی مردود و نامربوط به #جبهه_ملی_ایران و راه #مصدق بزرگ می‌داند. همچنین لازم به ذکر است جمهوری‌خواهی از اصول #جبهه_ملی_ایران بوده و این مجموعه خود را در ذیل این موضوع تعریف نکرده، لذا هیچ‌گونه قرابت و یا نزدیکی آرمانی و اصولی با جبهه ملّی ایران ندارد. کمیته رسانه #جبهه_ملی_ایران @JMI_official

به یاد دکتر پرویز ورجاوند پایه‌گذار آموزش مرمت آثار باستانی در ایران و سخنگوی فقید جبهه ملی ایران @JMI_official

کتابی درباره طبیب نامور ملَی و مصدقی «دکتر #مهدی_آذر » کتاب دکتر #مهدی_آذر طبیب نامور، از سران #جبهه_ملی_ایران ، وزیر فرهنگ دکتر #محمد_مصدق رهبر فقید نهضت ملّی ایران حاوی گفته و نوشته‌های تخصصی پزشکی، ادبی و تاریخی – سیاسی وی منتشر شد. جای خالی کتاب‌هایی درباره خدمات علمی، پزشکی و سیاسی ایشان همواره احساس می‌شد که اکنون با انتشار این کتاب بخشی از این خلأ پر شد. این کتاب شامل چهار بخش است. که بخش نخست کتاب به مقالات و یادداشت‌های فرهنگی و ادبی بر می‌گردد. بخش دوم کتاب که بخش مهم و مطول‌تر از دو بخش دیگر است، حاوی مقالات و یادداشت‌های سیاسی و اجتماعی می‌باشد. بخش سوم کتاب مقالات و یادداشت‌های پزشکی ایشان را شامل می‌شود و بخش چهارم و پایانی مربوط به آلبوم تصاویر ایشان می‌باشد. ادامه در : https://jebhemeliiran.org/?p=3668