Dispersed

به دوست اینجام گفتم اینو گفت منظورت تحصیلی هستش دیگه؟ گفتم به جان خودت حتی یه نفر پناهنده هم نداشتیم توی کل فامیل. پشماش ریخته بود می‌گفت دختر آخه چه طوری 😂😂😂😂

هرکسی رو میشناسم اقلا خواهری، کازینی خاله‌ای عمویی کسی رو خارج از ایران داره اما جدی من اولین نفر کل خانواده‌ام هستم از هر دو سمت که پامو از ایران بیرون گذاشتم و هیچ‌کس از فامیل دور و نزدیک من هرگز خارج از ایران زندگی نکرده😬

دیروز که همه‌ی روز رو توی تخت بودم، سریال disclaimer رو دیدم. خیلی خوب بود به نظرم! اگه دیدینش بیاید ازش حرف بزنیم!

پارسال شب سال نو رفتیم دوتایی شام و‌ جشن گرفتیم و‌ اومدیم خونه ویدیو ضبط کردیم که امسال ببینیم. امسال پلن همین بود تا اینکه من از دیروز و بالاخص دیشب و امروز جوری تب دارم و حالم بده که به زور دارو بیدار می‌شم یکم غذا و آب می‌خورم می‌خوابم باز. نمی‌دونم چه سمیه گرفتم و سرم اونقد درد می‌کنه و سنگینه که نیاز دارم همش بذارم یه جا عین یه بار که گردنم نمی‌تونه حملش کنه. به هر حال سال نوی میلادی مبارک همه‌ی شماهایی که جشن می‌گیرید❤️

بعد اینستا که گفتید، همینجوری یکی که نمی‌شناسه فالو کنه اوکیه یا پیج بازه یا چی؟

جالبه، اینجا خیلی رایجه. در همه سن‌ها! خیلی رایج (اصلی‌ترین راه آشنایی آدم‌ها).

بچه‌ها توی ایران دیتینگ اپ چقد رایجه؟

در طول روز خیلی پیش میاد جزییات تصادفی و زیبایی از زندگی آدما ببینم که دوست دارم ثبتشون کنم اما به نگاه کردنشون بسنده می‌کنم.

صحنه‌ی زیبایی که امروز دیدم.

ابعاد بابا نوئل :|

به نظرم برای «خودم» این یه موهبته که تا حالا بچه‌دار نشدم. ممکنه بگی شاید بعدا بخوای و نشه دیگه، کاملا درسته! اما برای «من» تحمل اینکه نشه بچه‌دار شم از اینکه مادر بدی باشم -که فکر می‌کنم سالهای قبل می‌بودم- هزار برابر آسونتره. من فکر نمی‌کنم اگه مادر بدی باشم بتونم هرگز با خودم کنار بیام و‌ خودمو ببخشم.

درسته شرایط مالی، روحی، رابطه‌ای که‌ توشیم، کار و‌‌ شغل، حلقه‌ی حمایتی، جایی که زندگی می‌کنیم و‌ همه چیز توی حوصله‌مون اثر داره اما من چیزی که می‌گم یه لایه فرای اینهاست.

بعضیا شاید مجبورن بچه‌دار بشن، بعضیا شاید مجبورن زمانی بچه‌دار بشن که نمی‌خوان، بعضیا شاید تحت فشار اجتماعی باشن بعضیا شاید بچه‌داری بهشون تحمیل شده اما من فشار هیچ‌کدوم از اینها رو حس نمی‌کنم و به همین دلیل برای خودم دلیلی نمی‌بینم که اگه حال و حوصله والد بودن ندارم بچه‌دار شم روزی.

هرجا که می‌رم و هرکسی رو که می‌بینم که مادره، سعی می‌کنم مشاهده کنم ببینم چی رو درش دوست دارم چی رو نه. باور کنید یا نه، این داستان خیلی دردناکه گاهی. اما تا حالا هرچی دیدم این بوده که بچه‌داری چه برای بچه دو ساله چه برای نوجوون خلاصه‌اش می‌شه حوصله داشتن و با حوصله بودن. بخوای واقعا با بچه‌ات وقت بگذرونی و توی زندگیش باشی اما اینو توی برهه‌های مختلف تنظیم کنی. بچه‌داری که انگار بخوای با بچه‌دار شدن یه چیزی رو تیک بزنی نمی‌خوام.

https://t.me/suzi_alef/730 دیشب دیدمش و دوسش داشتم. سوای از صحنه‌های خیلی قشنگش و جایی که فیلم‌برداری شده بود (و قشنگیش و صحنه‌های زیباش منو یاد فیلم‌ Portrait of a Lady on Fire) انداخت، موضوع فیلم هم جالب بود. در مورد دوستی و‌‌ رفاقت از دست رفته، از مورد موندن وقتی وقت رفتنه، در مورد برگشت‌ناپذیر بودن بعضی از چیزها و در مورد ترس از مرگ و زندگی نزیسته.

منظورم یه همچین چیزی بود.

عضو ارتش هم بوده 😂😂😂

اینجا هم خواهرش سوارشه😂😂😂