en
Feedback
Dispersed

Dispersed

Closed channel

یادداشت‌های پراکنده از هر چیزی که توجه‌ام رو جلب کنه.

Show more
865
Subscribers
No data24 hours
-37 days
-530 days
Posts Archive
با بعضی دوستای قدیمی رابطه یه جا به شکل طبیعی تموم می‌شه، دلایلش می‌تونه خیلی متنوع باشه اما رابطه خیلی کمرنگ و یا تموم می‌شه اما گاهی توی زندگی پیش میاد که دوباره دوستی‌های از کمرنگ شده و‌ یا از دست رفته خودشونو می‌سازن و پیدا می‌کنن، توی یه شالوده‌ی جدید، با شناختن من و‌ توی جدید، با ساختار جدید، نمی‌دونم اما بعضی دوستی‌‌ها ارزش این فرصت‌های بازسازی دوباره رو دارن.

امروز خیلی برف زیبایی اومده. این صدای خرچ خرچ برف موقع راه رفتن و سکوتش رو دوست دارم.

چون این عکس رو دوست دارم!
چون این عکس رو دوست دارم!

نقاشی اصلی!
نقاشی اصلی!

photo content

این نقاشی معروفه رو با لگو ساخته بودن خیلی قشنگ بود!
این نقاشی معروفه رو با لگو ساخته بودن خیلی قشنگ بود!

در حالی که بیولوژی جدیه و ساعت بیولوژیک هم جدیه.

https://t.me/adiaryofmomemts/1335 چقد این درسته. من وقتی اومدم آمریکا دیدم مهم‌ترین چیزی که من نوعی از دست دادم تجربه‌ی ناب زندگی و خوشی خالصه. من و هم‌سن‌های آمریکاییم مثلا توی پی اچ دی از نظر تحصیلی یه جاییم اما عمق زندگی و‌ خوشی و سفر و زیستن هر چیزی به موقع خودش باعث شده که مثل من ترس اینو نداشته باشن یا کمتر داشته باشن که ستل داون شن و به تجربه‌هایی از زندگی که ثبات بیشتری می‌خواد بپردازن.

به نظرم این آدمایی که مدام دارن از بدی بقیه از بیشعوریشون از بی‌فکریشون از دخالتشون از همه چیز بقیه بد می‌گن خودشون بیشتر مشکل دارن. از اون طرف با بودن توی این محیط‌ها هم ایگوشونو تقویت می‌کنن (بقیه مشکل دارن نفهمن من خوبم) و هم بخش درامای زندگیشونو (آره فلانی اینطوریه اونطوریه اینو میگه اونو میگه من خوبم بقیه رو سایکوانالیز کنم روزی پنجاه ساعت اما یه ذره به خودم نپردازم) سیراب می‌کنن. نمی‌دونم چطور بگم اما حاضرم سر این قسم‌ بخورم. اینهمه پرداختن به بقیه خیلی ناسالمه.

شما فکر می‌کنید چه شغلی به شخصیت من میاد؟

شاید یک‌ روز یک جای زندگی!

کاش من این کارها رو رها کنم برم دنبال علاقم: روابط انسانی و سکس و کلا اینجور چیزها مربوط به روابط انسانی!

اینم اینستاگرم مهمون برنامه https://www.instagram.com/thesexdoctor?igsh=MWo3aHF5bGYxYjc3bw==

تایتلش چرته صحبته خوبه اما😂

https://youtu.be/E5swtIjpxxA?si=sSCCDF21HeQonmAt خیلی پیشنهاد می‌کنم!

شنبه صبح‌ها بعد از خریدن قهوه‌ی مورد علاقمون و گپ زدن، می‌ریم خرید مایحتاج و برای هفته‌ی پیش رو خرید می‌کنیم و بعد هم خونه رو تمیز می‌کنیم. خونه‌ی ما کوچولوئه و تمیز کردنش وقتی نمی‌گیره. خوشگله هم خودکاره نیاز نداره من بهش بگم چه کار کنه اغلب و خودش ببینه لازمه کاری انجام بشه انجام میده و من لازم باشه بهش می‌گم فلان چیز رو هم مرتب کن چون خیلی مرتب نیست. امروز روی وایت‌برد لیست غذاهایی که قراره بخوریم رو نوشتم که از موادی که خریدیم استفاده کنیم و این اخلاق زشت دور ریختن‌های آخر هفته رو به خاطر فراموش کردن خوراکی‌ها ترک کنیم. بعد داشتم فکر می‌کردم مرتب کردن خونه و اینکه همه چیز تمیز و سرجاش باشه بهم حس خوبی میده اما ممکنه این باعث شه بخوام گاهی ازش به نام دوپامین ارزون استفاده کنم و مچ خودمو چندین بار توی این شرایط گرفتم. حس می‌کنم کارهای خونه می‌تونه عین اسکرول کردن بی‌دلیل برام تبدیل به دوپامین ارزون بشه که گاهی جای انجام کار اصلی ازش سواستفاده کنم.

فکر کنم دو ماه پیش اتفاق افتاد، یه روز خیلی یهویی حس کردم شخصیتم توی انگلیسی از خیلی جهات به شخصیتم توی فارسی نزدیک شده. حس کردم خیلی راحتم با شخصیت انگلیسیم هم. حس کردم اون پوسته‌‌ی نو، اون لایه‌ی نو دیگه یه تکه‌ی جدا از من نیست که هنوز با تنم یکسان نشده، حس کردم من دیگه این لایه‌ی جدید رو بخشی از خودم می‌دونم جوری که دیگه “من” بدون این لایه کامل نیست.

اما جدی برنامه یوتوبش خیلی خوبه! چیزیه که زیاد می‌بینم این روزها موقع ورزش یا وقتی می‌خوام چیزی گوش بدم موقع راه رفتن و اینجور چیزها. تقریبا از هفت سال پیش که با پدیده‌ی پادکست آشنا شدم توی برهه‌های مختلف چیزهای مختلفی گوش کردم و این برهه بیشتر از هر چیزی اینو گوش می‌دم.

فکر کنم باید بپذیرم روی Steven Bartlett کراش دارم😬

https://www.instagram.com/tulip_onlineshopping?igsh=MWQ5aDV5eXZ6OTQzZA== دوست خوشگل و خوش‌سلیقه‌ام آنلاین‌شاپ زده که از ده تا پونزده‌تا بهشون اعتماد دارم! ببینید پیجشو❤️