خانه بهی، مرکز شفقت به خود بهوشیار ایران

. خانه بهی برگزار میکند دوره آنلاین شفقت به خود بهوشیار(MSC) ، Mindful-Self Compassion تسهیلگر: نغمه کریمی روانشناس بالینی مربی رسمی شفقت به خود بهوشیار مربی رسمی بهوشیاری(مایندفولنس-ذهن آگاهی) مربی رسمی کاهش استرس بر مبنای بهوشیاری (MBSR) دانش آموخته مستقیم کریس گرمر و کریستین نف(بنیان گذاران شفقت به خود بهوشیار) اولین و در حال حاضر تنها مربی رسمی و سرتیفاید شفقت به خود بهوشیار ساکن ایران که این دوره را به زبان فارسی ارائه میدهد. ♦️این دوره پیش نیاز دوره ی تربیت مربی شفقت به خود بهوشیار است ♦️روزهای یکشنبه از ساعت ۱۸:۳۰ الی ۲۱:۳۰ ♦️فضای برگزاری : Zoom ♦️۸ جلسه ۳ ساعته و یک نیمروز بهوشیار (درمجموع ۹ جلسه). ♦️شروع دوره از یکشنبه ۱۲ مرداد برای شرکت در این دوره با ما در خانه بهی تماس بگیرید؛ شماره های تماس؛ ۰۲۱۸۶۰۴۴۷۲۶ ۰۲۱۸۸۷۳۴۱۵۹ یا به اینستا گرام ما پیام بدهید: https://www.instagram.com/khaneyebehi/profilecard/?igsh=MWR0ajJleTI1ZmY0aA== .

. خانه بهی برگزار میکند دوره حضوری شفقت به خود بهوشیار(MSC) ، Mindful-Self Compassion تسهیلگر: نغمه کریمی روانشناس بالینی مربی رسمی شفقت به خود بهوشیار مربی رسمی بهوشیاری(مایندفولنس-ذهن آگاهی) مربی رسمی کاهش استرس بر مبنای بهوشیاری (MBSR) دانش آموخته مستقیم کریس گرمر و کریستین نف(بنیان گذاران شفقت به خود بهوشیار) اولین و در حال حاضر تنها مربی رسمی و سرتیفاید شفقت به خود بهوشیار ساکن ایران که این دوره را به زبان فارسی ارائه میدهد. ♦️این دوره پیش نیاز دوره ی تربیت مربی شفقت به خود بهوشیار است روزهای دوشنبه ساعت ۱۸-۲۱ محل برگزاری : خانه بهی ۸ جلسه ۳ ساعته و یک نیمروز بهوشیار (درمجموع ۹ جلسه). شروع دوره از دوشنبه ۱۵ اردیبهشت برای شرکت در این دوره با ما در خانه بهی تماس بگیرید؛ شماره های تماس؛ ۰۲۱۸۶۰۴۴۷۲۶ ۰۲۱۸۸۷۳۴۱۵۹ یا به اینستا گرام ما پیام بدهید: https://www.instagram.com/khaneyebehi/profilecard/?igsh=MWR0ajJleTI1ZmY0aA==

📍 تمرین شفقت‌آمیز: نزدیک‌ترین قدم گاهی اون‌قدر خسته‌ایم یا درگیر فکر و احساسات که نمی‌دونیم از کجا شروع کنیم. نه حال کار هست، نه تصمیم، نه حتی یه فکر واضح. تو این لحظه‌ها، فقط یه سؤال آروم از خودت بپرس: 🔸 نزدیک‌ترین قدم من چیه؟ یعنی: • چه کاری خیلی کوچیک هست که همین حالا می‌تونم انجام بدم؟ • چی هست که یه ذره حالمو بهتر می‌کنه؟ 🍃 گاهی اون قدم فقط یه نفس عمیقه. 🍃 یا بلند شدن و یه لیوان آب خوردن. 🍃 یا گفتن یه جمله‌ی مهربون به خودت: “می‌دونم سخته… ولی تنها نیستی.” قرار نیست همه‌ی راه رو همین حالا بری. فقط یه قدم کوچیک… و بعدی، وقتی وقتشه. ✨ شفقت به خود، یعنی همین مهربونی‌های ریزِ روزمره. #شفقت_به_خود #شفقت_به_خود_بهوشیار#msc #مهربانی_با_خود #سلامت_روان #ذهن‌_آگاهی

ما رودخانه‌ایم از لائوتسه (ترجمه‌ی آزاد) زندگی ما سربالایی رفتن از یک کوه و پایین آمدن از آن نبوده است. ما به قله‌ای نرسیدیم تا سپس رو به افول برویم و بمیر‌یم. ما چون قطره‌های آب بوده‌ایم، زاده‌ی اقیانوس، و آرام بر زمین باریده‌ایم. چشمه شدیم، جویبار شدیم، و سرانجام رودخانه‌ای شدیم، ژرف‌تر و نیرومندتر، که هر آن‌چه را لمس می‌کند، سیراب می‌سازد، در راه بازگشت به خانه‌اش. افسانه‌های نوین پیری را باور مکن. تو رو به زوال نیستی. در تو خاموشی و بی‌فایدگی نیست. تو فرزانه‌ای. تو رودخانه‌ای هستی در ژرف‌ترین و بارورترین بخشش. گاهی کنار رودخانه‌ای بنشین و با دقت نگاهش کن. رود، داستان زندگی‌ات را برایت خواهد گفت. .

یکی از دوستانم هنگام غروب آفتاب در ساحل خلوتی در مکزیک قدم می‌زد. همان طور که راه می‌رفت، در دوردست مردی را دید که پیوسته خم می‌شود، چیزی را از زمین برمی‌دارد و به دریا پرتاب می‌کند. بارها و بارها این کار را تکرار کرد. وقتی دوستم نزدیک‌تر رفت، دید آن مرد بومی دارد ستاره‌های دریایی را که به ساحل افتاده بودند، یکی‌یکی برمی‌دارد و دوباره به آب بازمی‌گرداند. دوستم شگفت‌زده گفت: «عصر بخیر، دوست عزیز. می‌خواستم بدانم داری چه کار می‌کنی؟» مرد پاسخ داد: «این ستاره‌های دریایی را به اقیانوس بازمی‌گردانم. آخر الان دریا به خاطر جزر عقب رفته و این ستاره‌ها به ساحل افتاده‌اند. اگر آن‌ها را به دریا بازنگردانم، اینجا روی خشکی خواهند مرد.» دوستم گفت: «متوجهم، اما هزاران ستارهٔ دریایی در این ساحل افتاده‌اند. تو که نمی‌توانی همه‌شان را نجات بدهی. تعدادشان خیلی زیاد است. تازه، احتمالاً همین اتفاق دارد در صدها ساحل دیگر هم در سراسر این خط ساحلی رخ می‌دهد. متوجه نیستی که تلاش تو نمی‌تواند تفاوتی ایجاد کند؟» مرد لبخندی زد، دوباره خم شد، ستارهٔ دریایی دیگری برداشت و آن را به دریا انداخت. سپس گفت: «برای این یکی که تفاوت ایجاد کرد!» 📖 #Chicken_Soup_for_the_Soul 👤 #Jack_Canfield @Library_of_Babel

«نمی‌تونی با نفرت از خودت، تغییر کنی. تنها با عشق به خودت می‌تونی التیام پیدا کنی.» قسمت پنجم – اگه با خودم مهربون باشم، دیگه پیشرفت نمی‌کنم؟ خیلی از ما این فکر رو توی ذهنمون داریم: «اگه با خودم سخت نگیرم، تنبل می‌شم.» یا «اگه اشتباه کردم و خودمو سرزنش نکردم، دیگه هیچ‌وقت بهتر نمی‌شم.» اما بذار یه چیزی رو بگم: 🔸‌ خودانتقادی شدید شاید به‌ظاهر ما رو به حرکت بندازه، ولی بیشتر وقت‌ها باعث فرسودگی، اضطراب و حتی عقب‌نشینی می‌شه. 🔸‌ در مقابل، شفقت به خود نه‌تنها ما رو تنبل نمی‌کنه، بلکه به ما انرژی، انگیزه و احساس امنیت می‌ده تا با ترس‌هامون روبه‌رو بشیم و جلو بریم. یه مثالی بزنم: فرض کن یه بچه زمین خورده. اگه با دعوا بگی «بی‌عرضه! نگاه کن چی‌کار کردی!» ممکنه از ترس، دیگه راه نره. ولی اگه با مهربونی کمکش کنی و بگی «اشکال نداره عزیزم، دوباره امتحان کن»، اون بچه دوباره بلند می‌شه و راه می‌ره. 🔹‌ حالا اون بچه، خودِ مایی که اشتباه می‌کنیم یا شکست می‌خوریم. ✨‌ شفقت به خود یعنی: اشتباه رو ببینم، مسئولیت بپذیرم، ولی خودمو له نکنم. 🧠 نکته مهم: تحقیقات نشون داده آدم‌هایی که با خودشون مهربون‌ترن، انگیزه‌ی بیشتری برای تلاش و رشد دارن، چون از درون احساس امنیت و ارزشمندی می‌کنن. 🟢 توی قسمت بعدی، یه تمرین ساده برای این موضوع یاد می‌گیریم.

🟣 قسمت پنجم – اگه با خودم مهربون باشم، دیگه پیشرفت نمی‌کنم؟ خیلی از ما این فکر رو توی ذهنمون داریم: «اگه با خودم سخت نگیرم، تنبل می‌شم.» یا «اگه اشتباه کردم و خودمو سرزنش نکردم، دیگه هیچ‌وقت بهتر نمی‌شم.» اما بذار یه چیزی رو بگم: 🔸‌ خودانتقادی شدید شاید به‌ظاهر ما رو به حرکت بندازه، ولی بیشتر وقت‌ها باعث فرسودگی، اضطراب و حتی عقب‌نشینی می‌شه. 🔸‌ در مقابل، شفقت به خود نه‌تنها ما رو تنبل نمی‌کنه، بلکه به ما انرژی، انگیزه و احساس امنیت می‌ده تا با ترس‌هامون روبه‌رو بشیم و جلو بریم. یه مثالی بزنم: فرض کن یه بچه زمین خورده. اگه با دعوا بگی «بی‌عرضه! نگاه کن چی‌کار کردی!» ممکنه از ترس، دیگه راه نره. ولی اگه با مهربونی کمکش کنی و بگی «اشکال نداره عزیزم، دوباره امتحان کن»، اون بچه دوباره بلند می‌شه و راه می‌ره. 🔹‌ حالا اون بچه، خودِ مایی که اشتباه می‌کنیم یا شکست می‌خوریم. ✨‌ شفقت به خود یعنی: اشتباه رو ببینم، مسئولیت بپذیرم، ولی خودمو له نکنم. 🧠 نکته مهم: تحقیقات نشون داده آدم‌هایی که با خودشون مهربون‌ترن، انگیزه‌ی بیشتری برای تلاش و رشد دارن، چون از درون احساس امنیت و ارزشمندی می‌کنن.

🔹 آشنایی با شفقت به خود | قسمت چهارم «انسانیت مشترک» یعنی چی؟ خیلی وقت‌ها وقتی درد می‌کشیم، فکر می‌کنیم فقط ما این‌جوری هستیم. می‌گیم: «چرا من این‌طوری‌ام؟ چرا نمی‌تونم درست رفتار کنم؟ چرا انقدر حساس‌ام؟» این فکرها ما رو از بقیه جدا می‌کنه… احساس می‌کنیم تنها، شکسته، یا معیوب‌ایم. اما حقیقت اینه که: 🌍 درد، بخشی از تجربه‌ی انسانیه. همه گاهی می‌رنجم. همه اشتباه می‌کنن. همه احساس ترس، اندوه یا ناتوانی رو تجربه می‌کنن. ✨ این همون چیزیه که توی شفقت به خود بهش می‌گیم: «انسانیت مشترک» یعنی تو تنها نیستی. یعنی رنج تو، بخشی از چیزی بزرگ‌تره. یعنی ما، در آسیب‌پذیری‌هامون، به هم وصل‌ایم. وقتی اینو یادمون می‌مونه، کمتر خودمون رو قضاوت می‌کنیم، و بیشتر می‌تونیم کنار خودمون بمونیم. نغمه کریمی #بدون_قضاوت # شفقت_به_خود #انسانیت_مشترک #آشنایی_با_شفقت #روز۴

🎭 اگر زندگی فقط یک رؤیاست…؟ ✧ برشی از یکی از تأمل‌برانگیزترین سخنرانی‌های آلن واتس فرض کن هر شب می‌تونستی هر رؤیایی که می‌خوای ببینی. مثلاً می‌تونستی در یک شب، هفتاد و پنج سال لذت و خوشی رو تجربه کنی. خب، در ابتدا، همه‌ی آرزوهات رو برآورده می‌کردی. همه‌ی لذت‌ها، همه‌ی موفقیت‌ها… اما بعد از چند شب، دلت تنوع می‌خواست. می‌گفتی: «بذار یه رؤیایی ببینم که تحت کنترل من نیست. بذار یه اتفاق غافلگیرکننده بیفته.» و از اون هیجان لذت می‌بردی. بعد کم‌کم جسورتر می‌شدی… تا اینکه بالاخره می‌رسیدی به جایی که بگی: بذار رؤیای همون زندگی‌ای رو ببینم که الآن دارم. با همه‌ی ناشناخته‌هاش، دردهاش، شادی‌هاش، و انتخاب‌هاش… چون توی بازی بزرگ هستی، شاید تنها راه تجربه‌ی واقعی زندگی، اینه که فراموش کنی کی هستی. شاید تو، من، و همه، اون «خود نهایی» هستیم که داره نقش بازی می‌کنه. نه خدایی در مقام پادشاه، بلکه خدایی در معنای عمیق‌تر: ✨ خودِ ژرف، آگاه، بنیادی… و شاید… داری فقط وانمود می‌کنی که نیستی.

🔹 آشنایی با شفقت به خود | قسمت سوم «هوشیاری یعنی چی؟» برای اینکه بتونی با خودت مهربون باشی، اول باید بفهمی چی داری تجربه می‌کنی. خیلیا از کنار رنجشون رد می‌شن: سرشون رو گرم می‌کنن… انکار می‌کنن… خودشون رو مشغول می‌کنن… یا یه‌راست می‌رن سراغ قضاوت: «چرا اینجوری‌ام؟» «نباید این‌قدر حساس باشم…» 🧠 ولی «هوشیاری» یعنی: – مکث کنی – نگاه کنی – بدون قضاوت، ببینی چی درونت داره اتفاق می‌افته. مثلاً بگی: «من الان ناراحتم… یه فشاری توی سینمه…» همین. نه قضاوت، نه تحلیل، نه راه‌حل. 🪷 این اولین قدم برای شفقت به خوده: فهمیدن درد، بدون جنگیدن باهاش. #شفقت_به_خود #هوشیاری #بدون_قضاوت .

🔹 پذیرش فقط یک تصمیم ذهنی نیست… اگه پذیرش فقط توی ذهن اتفاق می‌افتاد، سوگ، این‌قدر طول نمی‌کشید… 🌀 وقتی زندگی ناگهان عوض می‌شه، بدن و احساسات ما هم شوک می‌شن. پذیرش واقعی، یعنی اجازه بدیم بدن‌مون با سرعت خودش وضعیت جدید رو لمس کنه و بهش واکنش نشون بده. اندوه، ترس، بی‌حسی یا خستگی زیاد، همه‌شون بخشی طبیعی از این فرآیندن. 🔸 ما برای کنار اومدن با شرایط تازه، نیاز به زمان، صبوری و مهربونی داریم. نه فشار، نه قضاوت. 🪷 پس: ✅ به خودمون زمان بدیم ✅ احساساتمون رو قضاوت نکنیم ✅ کمک بگیریم ✅ به نیاز‌هامون توجه کنیم ✅ حتی قدم‌های کوچیک برداریم 🤍 ما تنها نیستیم. همه اینجاییم؛ با بدن‌هایی که برای پذیرش، به مراقبت و فضا نیاز دارن… نه عجله. #پذیرش #شفقت_به_خود #مراقبت_تنانه #سوگ_آگاهانه

🔹 آشنایی با شفقت به خود | قسمت دوم «چرا باید با خودم مهربون باشم؟» خیلیا فکر می‌کنن اگه با خودشون سخت‌گیر نباشن، دیگه پیشرفت نمی‌کنن. فکر می‌کنن باید خودشون رو هل بدن، تنبیه کنن، فشار بیارن… تا آدم “بهتری” بشن. اما واقعیت اینه که: 🔸 سرزنش، ما رو نمی‌سازه. 🔸 فقط خسته‌تر، ناامیدتر و تنها‌ترمون می‌کنه. 🔸 ولی مهربونی با خود، باعث تنبلی نمی‌شه؛ باعث بازسازی می‌شه. باعث می‌شه وقتی افتادی، دوباره بلند شی — نه از ترس، بلکه از همراهی. 🌱 شفقت به خود کمک می‌کنه: • توی سختی‌ها دوام بیاری • احساس تنهایی کمتری کنی • زودتر آروم بشی • و سالم‌تر تصمیم بگیری 🧘🏻‍♀️ خودت رو سرزنش نکن. همدلی، بیشتر از تنبیه جواب می‌ده. #شفقت_به_خود #احساس_امنیت #بازسازی_درون .

🔹 آشنایی با شفقت به خود | قسمت اول «وقتی سختی هست، چطور با خودم رفتار می‌کنم؟» ما خیلی وقت‌ها با خودمون بدتر از دشمن رفتار می‌کنیم. وقتی اشتباه می‌کنیم، وقتی خسته‌ایم، وقتی درد داریم، صدای درونی‌مون شروع می‌کنه به سرزنش: – چرا این‌قدر ضعیفی؟ – بازم خراب کردی. – بقیه تحمل می‌کنن، تو چرا نمی‌تونی؟ این صدا باعث رشد نمی‌شه. باعث رنج بیشتر می‌شه. 🔸 شفقت به خود یعنی چی؟ یعنی همون‌جوری که با یه دوست عزیز رفتار می‌کنی که حالش بده، با خودت همون‌طوری رفتار کنی. یعنی بگی: «الان سخته… طبیعیه که اذیت بشم… بذار یه کم با خودم مهربون‌تر باشم.» 🔸 شفقت به خود هوشیار یعنی چی؟ یعنی متوجه بشی داری سختی می‌کشی (هوشیاری)، بدونی که تو تنها آدمی نیستی که این حس رو داره (انسانیت مشترک)، و انتخاب کنی که با خودت با مهربونی رفتار کنی، نه با سرزنش (مهربانی با خود). ✨ این سه پایه‌ی شفقت به خود هستن. نه شعار، نه مثبت‌اندیشیِ دروغی — بلکه تمرینی واقعی برای زنده موندن با دلِ سالم. نغمه کریمی #شفقت_به_خود #خودمراقبتی

با هم بودن و اگر راست باشد که تنها هستیم، همه با هم تنهاییم چنان‌که هر تیغه‌ی علف جداست، اما در چمنزار هستی می یابد گاه حس می‌کنم جریانی سبز را که درون‌مان شعله می‌کشد، تپشِ وحشیِ پیونددهنده‌مان، زمزمه‌ای پنهان که انسانیت مشترک مان را به یادمان می‌آورد چنان‌که سی‌وپنج تریلیون گلبول قرمز خون، در تنی واحد، به یک خون بدل می‌شوند. چنان‌که صد و سی‌و‌ شش هزار نتِ پراکنده، با هم یک سمفونی می‌سازند. تنهاییمان را، با آن صداهای ریز و کم‌جان، در گفت‌وگویی بزرگ می‌تنیم. کنش‌های ما، نقشی ضروری در داستانِ بی‌پایانِ زنده‌بودن دارد. وقتی تنها می‌شویم، به اجتماع بزرگِ تنهاشدگان تعلق داریم— ما غباریم، غباری امیدوار، غبارِ برخاسته، شوریده‌ی نور، رقصان در روشنایی با دیگر غبارها— همان غباری که جهان را می‌سازد. By Rosemerry Wahtola .

قبل از آنکه صحنه را ترک کنم قبل از آنکه صحنه را ترک کنم، تنها آوازی که واقعاً قرار بود بخوانم، را خواهم خواند. و آن آواز «من هستم» است. آری من ، خودم و تو هستم ما هستیم … من «ما» را با هر قطره خونمان، هر اتم از سلول‌هایمان، ذرات مرتعش مان -پرچم‌ های بی‌باک وجودمان - دوست دارم. By Alice Walker .

به همه ی آشوب های درونت باشد که سکوت بیاید و باشد که آرامشی باشد از پس هیاهوها باشد که دریچه ای باز شود برایت ، به سکوتی که زیر آشوب خوابیده جایی که تو صلحی را خواهی یافت که اصلا گمان نمیکردی ممکن باشد و خواهی دید سوسو زدن نور را در دل طوفان by David Whyte

وقتی شرایط ناامن است مثل این رو زها که تن ما بناچار در معرض ارتعاشات انفجارهاست یکی از چیزهایی که میتواند احساس امنیت را به درجاتی افزایش دهد به یاد آوردن انسانیت مشترک است؛ اینکه تنها نیستیم خیلی ها دارند احساساتی مشابه ما را تجربه میکنند درد و رنج هایی مشابه هم را حمل میکنیم و بیاد داشته باشیم؛ این شرایطی نیست که هیچکدام از ما به تنهایی قادر به حمل و تجربه اش باشیم این قلب های همه ما با هم ( چه در داخل چه در تمام جهان ) است که شاید بتواند، این میزان از ترس و ابهام و بدگمانی و ناامیدی ، نگرانی و ...را حمل کند وقتی به دل وصل می شویم به دل ها وصل شده ایم و اینگونه شاید همدیگر را در شهر دل پیدا کنیم و به هم بگوییم؛ من اینجا هستم ، کنار تو...

وقتی ، تاب می آوری آنچه را که گمان میکنی ، نمی توانی تاب بیاوری … آنگاه ، آنکه فکر میکنی هستی می میرد …. و شفقت محض ، زاده میشود….. رام داس صیقل دادن آیینه @khanehbehi