Caffeine

همیشه ساعت 2 شب مث قدیما دلم سیگار و یه پنجره می خواد ...

جوان که بودم می‌خواستم دنیا را عوض کنم. نشد، دنیا مرا عوض کرد، پیر و پفیوز و مچاله شده‌ام. یک روزگاری به عشق آفتاب از خواب بیدار می‌شدم و روشنایی را که می‌دیدم روحم سبز می‌شد. حالا دلم نمی‌خواهد از خواب بیدار شوم. روحم خواب‌آلود و خسته است. روزها در راه شاهرخ مسکوب

There is a time in late September when the leaves are still green, and the days are still warm, but somehow you know that it is all about to end, as if summer was holding its breath, and when it let it out again, it would be autumn.

چون که "وقتی بغلم کردی، همه‌چیز بلافاصله به روزهایی برگشت که امیدوار و مؤمن و سرسخت بودم... " + ضمن اینکه اینها خواندن ندارند .

I hope I find it someday, whatever it is.

گمان می‌کند اگر بگریزد نجات یافته است، دریغا که اندوه انسان بودن سنجاق است بر سینه‌ی آدمی.

«روزهایم مثل سایه زوال‌پذیر است.» مزمور ۱۰۲

همیشه ساعت 2 شب مث قدیما دلم سیگار و یه پنجره می خواد ...

دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد؟ ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد...

Sorrow in me.

I once upon a time Carried a burden inside Some will ask goodbye A broken line but underlined There's an ocean of sorrow in you.

As you get older, you realize that you're not always right and there's so many things you could've handled better, so many situations where you could've been kinder and all you can really do is forgive yourself and let your mistakes make you a better person.

همیشه ساعت 2 شب مث قدیما دلم سیگار و یه پنجره می خواد ...

خدانگهدار آقای بهمنی 🖤

Sometimes, all you need is permission to feel. Sometimes, what causes the most pain is actually the attempt to resist feeling, or the shame that grows up like thorns around it.

همیشه ساعت 2 شب مث قدیما دلم سیگار و یه پنجره می خواد ...

چه باک اگر به دل بی‌غمان نبردم راه غمِ شکسته‌دلانم که میگسارندم.