محمدعلی بهمنی

دریا شده است خواهر و من هم برادرش شاعـــرتر از همیشه نشستـــــم برابرش خواهر سلام! با غزلــی نیمه آمدم تا با شما قشنگ شود نیم دیگرش می خواهم اعتراف کنم، هرغزل که ما با هـــم سروده ایم جهان کرده از برش خواهر زمان ، زمان برادر کشی است باز شاید بـــه گوش هــــا نرسد بیت آخـرش با خود ببر مرا کـــه نپوسد در اینسکــــون شعری که دوست داشتی از خود رهاترش دریا سکوت کرده و من حرف می زنم حس می کنم که راه نبردم به باورش دریا منــــم ، همو کــــه به تعداد موج هات با هر غروب خورده بر این صخره ها سرش هم او که دل زده است به اعماق و کوسه ها خــــون می خورند از رگ در خــــونشناورش خواهر! برادر تو کم از ماهیان که نیست خرچنگ ها مخــــواه بریسند پیکـــــرش دریا سکوت کرده و من بغض کرده ام بغض برادرانه ای از قهـــــر خواهرش شعر:استاد محمد علی_بهمنی دکلمه:یاسین اروجی

‍ با همه ی بی سر و سامانی ام باز به دنبال پریشانی ام طاقتِ فرسوده گیم هیچ نیست در پیِ ویران شدنی آنیم دلخوش گرمای کسی نیستم آمده ام تا تو بسوزانی ام آمده ام با عطش سال ها تا تو کمی عشق بنوشانی ام آمده ام بلکه نگاهم کنی عاشق آن لحظه ی توفانی ام ماهی برگشته ز دریا شدم تا تو بگیری و بمیرانی ام حرف بزن ابر مرا باز کن دیر زمانی ست که بارانی ام حرف بزن حرف بزن سال هاست منتظر لحظه ی توفانی ام خوب ترین حادثه می دانمت خوب ترین حادثه می دانی ام؟ ها ... به کجا می کشی ای خوب من! ها ... نکشانی به پشیمانی ام شعر:استادمحمدعلی_بهمنی دکلمه:یاسین اروجی

با همه ی بی سر و سامانی ام باز به دنبال پریشانی ام صدا #حدیثه_نوپرور