تعالیم کتاب مقدس و الوهیت

این پيغام تحت عنوان 《سرود پیروزی قیام》توسط خادم خدا برادر بهنام ایرانی در تاریخ ۱۴۰۳/۱/۱۲ برابر ۲۰۲۴/۳/۳۱ ایراد گردیده است.

عید قیام؛ صبحی که حیات پیروز شد صبح یکشنبه‌ای است متفاوت از هر صبح دیگر. قبری که با سنگی وزین مهر شده بود، اکنون تهی است. خدا آن سنگ وزین را کنار زده است؛ نه برای آن‌که مسیح بیرون آید، بلکه تا ما به درون بنگریم و ببینیم: 《او در این‌جا نیست، بلکه برخاسته است... !》 (لوقا ۲۴:۶) قیام، پیروزی جاودانهٔ خدا بر مرگ، گناه، و تاریکی است. صلیب، پایان راه نبود؛ بلکه دروازه‌ای بود به سوی رستاخیز. همان‌گونه که پولس رسول با قوت می‌نویسد: « اما هر گاه مسیح برنخاسته است ، ایمان شما باطل است و شما تاکنون در گناهان خود هستید،... لیکن بالفعل مسیح از مردگان برخاسته و نوبر خوابیدگان شده است.» (اول قرنتیان ۱۵: ۱۷ و ۲۰) عید قیام، طلوع درخشنده نوری است که شب و تاریکی را شکست داد، و همچون حیاتی نو از دل مرگ رویید. آنکه جان خود را داد، اکنون زنده است؛ نه در رؤیاها، نه در خاطره‌ها، بلکه در جلالی حقیقی و جاودان. عیسی فرمود: «من قیامت و حیات هستم؛ هر که به من ایمان آورد، اگر مرده باشد، زنده گردد.» (یوحنا ۱۱: ۲۵) قیام، نه‌فقط حادثه‌ای تاریخی، بلکه حقیقتی زنده است؛ دعوتی است به زیستنی تازه، با امیدی زنده. چنان‌که پطرس رسول می نویسد: « متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسيح که به حسب رحمت عظیم خود ما را به وساطت برخاستن عیسی مسیح از مردگان از نو تولید نمود برای امید زنده.» (اول پطرس۱: ۳) باشد که در این عید فرخنده ، و در این صبح خجسته، دل‌هایمان تازه شود، و ایمان‌مان از نو برخیزد، زیرا قبر خالی است... و پادشاه زنده است. هللویاه، ستایش، حرمت و جلال از آن اوست. فیض مسیح با روح جمیع شما باد

جمعه‌الصلیب: تجلی محبت بی‌کران خدا 《زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد》 یوحنا ۳: ۱۶ جمعه‌الصلیب، روزی است که در آن مسیحیان به یاد می‌آورند که چگونه خدا در عیسی مسیح، محبت خود را تا نهایت آشکار ساخت. در این روز، پسر خدا بر صلیب جان سپرد تا تاوان گناهان بشر را بپردازد؛ نه به‌خاطر تقصیر خود، بلکه به‌خاطر محبت به ما. پیام صلیب، پیامی است از فدیه، بخشش، و آشتی. پولس رسول می‌نویسد: «لکن خدا محبت خود را در ما ثابت می‌کند از این که هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد.» (رومیان ۵: ۸) در ساعاتی تاریک و پر از درد، مسیح با قلبی مطیع به خواست پدر، تا به مرگ، حتی مرگ بر صلیب، فروتن شد (فیلیپیان ۲: ۸). او بر صلیب فریاد زد: «تمام شد!» (یوحنا ۱۹: ۳۰) ، نه از سر شکست، بلکه از سر پیروزی. با این کلمات، پردهٔ معبد از بالا تا به پایین پاره شد (متی ۲۷: ۵۱)، و راه ورود به حضور مقدس خدا برای همیشه گشوده شد. جمعه‌الصلیب، روزی است که در آن عدالت خدا، سنگینی گناه، و قدرت محبت، در هم تنیده شده‌اند. این روز ما را به زانو درمی‌آورد، نه فقط از سر اندوه، بلکه از سر شکرگزاری. زیرا صلیب، جایی است که عدالت خدا و رحمت او به هم رسیدند. باشد که این روز، دل‌های ما را تازه کند و به یاد ما بیاورد که نجات ما بهایی گزاف داشت: خون بی‌گناه پسر خدا. و این وعده نیز در دل ما زنده بماند: «... و از زخم‌های او، ما شفا یافتیم.» (اشعیا ۵۳: ۵) فیض مسیح با روح جمیع شما باد

پيغام صبحگاهی هفتگی- خادم خدا برادر بهنام ایرانی

این پيغام تحت عنوان 《زندگی در خیمه دانایی》در تاریخ ۱۴۰۴/۱/۱۷ برابر ۲۰۲۵/۴/۶ در کلیسای ایران موعظه گردیده است.