بوطیقای فضا

🔴 «فرم می‌تواند از هر چیزی تبعیت کند»، عنوان سمپوزیومی بود که پیتر زومتور بیش از بیست سال پیش در آن سخنرانی کرد. «فکر می‌کنم که عنوان بسیار خوبی است، زیرا معماری می‌تواند برای هر منظوری به‌کار گرفته شود. فرمْ آزاد است.» ‌ «به نظر من، فرم عمدتاً در معماری اولویت ندارد؛ به‌هیچ‌وجه. در واقع، ما در دفترمان هیچ‌گاه دربارۀ فرم صحبت نمی‌کنیم، بلکه دربارۀ ساختن، سایت پروژه، و احساسات بحث می‌کنیم. مصالح از همان ابتدا، درست کنار میز کارمان قرار دارند. وقتی مصالح را کنار هم می‌گذاریم، برهم‌کنش‌شان آغاز می‌شود. بنابراین آن‌چه برای‌مان اولویت دارد، خلقِ اتمسفر به‌وسیلۀ مصالح است و این یعنی آفرینشِ معماری.» ‌ استخرها و حمام‌های حرارتی والسِ سوئیس، ترکیبی از سنگ‌های محلی و سنگ‌های ایتالیایی دارد. زومتور دربارۀ این پروژه می‌گوید: «باید به مصالح‌تان اعتماد کنید.» او که والس را در فرایندی هفت‌ساله طراحی کرده است، با شوخ‌طبعی می‌گوید: «این نکته را فهمیدم که سنگ و آب رابطه‌ای عاشقانه با یکدیگر دارند.» ‌ 🔸- برگرفته از سایت آرک‌دیلی و سخنرانی زومتور با عنوانِ Presence in Architecture, Seven Personal Observations @PoeticsofSpace‌

⭕️ با سپاس فراوان از همراهی صمیمانهٔ شما عزیزان با این کانال، می‌توانید با دنبال‌کردنِ صفحۀ اینستاگرام «بوطیقای فضا»، در جریان پست‌ها و استوری‌های تکمیلی ما قرار بگیرید: ⬛️🔴 https://instagram.com/Poetics.of.Space ‌

📚📖 #معرفی_کتاب ⭕️کتاب «ایده عالی مستدام» نوشتهٔ جیپ هیث و دن هیث، با هدف ماندگارکردن ایده‌ها نوشته شده است. این کتاب جزو ۱۰ کتاب برتر حوزه کسب‌وکار سایت آمازون به شمار آمده و به ده‌ها زبان زنده دنیا معرفی شده است. با خواندن این کتاب توجهمان به موضوعاتی جلب می‌شود که تاکنون آن‌ها را استعدادهایی ذاتی در نظر می‌گرفتیم. «حرف زدن، نوشتن و ماندگارکردن ایده‌هایمان» مفاهیمی است که این کتاب درصدد است مهارت درست انجام دادنش را در ما نهادینه کند. @PoeticsofSpace‌

#یادداشت_هجدهم #هزار_و_یک_یادداشت_معماری ‌ 🔴 ایده‌ها علاوه بر سادگی، باید عمیق و بامفهوم باشند. قانون طلایی، نهایت سادگی است: ایده‌ای ساده که درعین‌حال آن‌قدر عمیق و بامفهوم باشد که دیگران آن را تا ابد به‌خاطر بسپارند. سادگی، ویژگی تمام طرح‌هایی است که ماندگار شده‌اند. ‌ - برگرفته از کتابِ ایدۀ عالی مستدام: چگونه ایده‌های ماندگار بسازیم، نوشتۀ جیپ هیث و دن هیث، ترجمۀ سیدرامین هاشمی و مجتبی اسدی، انتشارات آریاناقلم. @PoeticsofSpace‌

⭕️ فضاهای شهری، «حیات خیابانی» و اهمیت پیاده‌روها از نگاهِ جین جیکوبز. @PoeticsofSpace‌

📚📖 #معرفی_کتاب ◼️«مرگ و زندگی شهرهای بزرگ آمریکایی» 🔴نوشتۀ جین جیکوبز سهم جین جیکوبز در نحوۀ تفسیر پدیده‌های کالبدی شهر، توضیح علل، ارائه قوانین و اصول ناظر بر عملکرد درونی شهر، پیش‌بینی تغییرات و توسعۀ آن و توصیۀ راه‌کارهای اثربخش و کارا در شهرهای بزرگ، بسی عظیم و سترگ است. کتاب حاضر، اولین و مهمترین اثر خانم جیکوبز است که هربرت گنز به حق آن را یک کتاب کلاسیک می‌داند. این کتاب نه در پی اشتغالات صرفاً ذهنی جیکوبز، بلکه حاصل زندگی جستجوگر، روش مشاهدۀ عینی، احساس قوی او نسبت به زندگی روزمره مردم و فعالیت اجتماعی اوست. این کتاب از زمان انتشار تاکنون در هاروارد، برکلی و سپس در سایر دانشگاه‌های جهان، به عنوان یکی از کتب مرجع ادبیات شهرسازی و جامعه‌شناسی شهری مورد توجه قرار گرفته و در عمل چگونگی اندیشیدن بسیاری از صاحب‌نظران جهان دربارۀ شهرها را دگرگون ساخته است. @PoeticsofSpace‌

🔺برای زادروز جین جیکوبز، نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی-کانادایی و فعال حوزۀ شهر، که او را «مادر طراحی شهری پست‌مدرن» نامیده‌اند.

🔶 خانم شیلا کندی (Sheila Kennedy) به‌تازگی در مقاله‌ای با تأکید بر نگرش جیکوبز بیان می‌کند که درسی که پاندمیِ کرونا به ما می‌دهد این نیست که در جهانِ پساکرونا شهرها را ترک کنیم، بلکه باید به شهروندان منابعی اعطا کنیم تا مشکلات اقتصادی‌شان را به‌واسطۀ زندگی شهری حل کنند. https://www.sheilakennedy.net/2020/05/the-city-isnt-the-problem/

⭕️◼️رسالت مدرنیست‌ها به‌ویژه دهۀ ۱۹۶۰، گسترش جهانِ آزادراه‌ها بود اما جین جیکوبز با نگارش کتاب تأثیرگذارِ «مرگ و زندگی شهرهای بزرگ آمریکایی» به مدرنیسم خیابانی پرداخت و سبب تغییر جهت‌گیری‌های برنامه‌ریزی شهری و اجتماعی شد. ‌ «حیات خیابانی» جیکوبز واجد غنایی بی‌حدوحصر است و خیابان به‌مثابه رسانه‌ای مطرح می‌شود که در آن کلیه نیروهای مادی و معنوی مدرن با یکدیگر برخورد می‌کنند و درهم می‌آمیزند: مشارکت و ارتباط چهره‌به‌چهره میان شهروندان. جیکوبز حرکات رقص را به‌عنوان نمادی برای سیلان پرتلاطم خیابان برگزید. ‌ پس از دهه ۱۹۶۰، بسیاری از آثار هنری ارزنده دربارۀ خیابان بود و در بعضی موارد، مستقیماً در خیابان: درگیرشدن موسیقی و فیلم‌ها با خیابان و شهر. @PoeticsofSpace‌

🔴 در ابتدای ورود به دانشگاه، کلاس نظریه معماری‌ام با پیتر آیزنمن بود که هر جلسه را با حضوروغیاب دانشجویان شروع می‌کرد. روزی در کلاس گفتم «اگر این کلاس نظریه معماری است، پس کجا در مورد نظریه‌ها صحبت می‌کنید، چرا حضوروغیاب و نمره بچه‌ها را ثبت می‌کنید؟» او جلوی جمع در جواب من گفت «بسیار خب، این دفتر در اختیار شما، بگیر و پاره‌اش کن.» لحظۀ حساسی بود. سریع به سمت میز استاد رفتم، دفتر حضوروغیابش را گرفتم، و آن را ریزریز کردم. ممکن بود اتفاقات آن روز برایم بد تمام شود، اما او مرا مردود نکرد. در عوض، آن ترم دیگر نمره‌ای نداشتیم و همه احساس می‌کردیم که آزادی بیان بیشتری داریم. آقای آیزنمن اجازۀ این کار را به ما ‌داد. اما، من به نکتۀ جدیدی پی بردم: گاهی بهترین نتیجه می‌تواند با تغییر روش به‌دست بیاید، نه اینکه خود را سرگرم همان چیزی کنید که در اختیار شماست. - برگرفته از کتاب لبه نظم، نوشتۀ دنیل لیبسکیند، ترجمۀ مرتضی نیک‌فطرت و همکاران. (این کتاب به‌زودی توسط انتشارات فکرنو منتشر خواهد شد) @PoeticsofSpace‌

🔴 معرفی تازه‌ترین پروژۀ پیتر زومتور این پروژه به‌خاطر اهمیت فراوانش، از معدود پروژه‌های بزرگی است که توانسته مجوز ساخت‌وساز در لس‌آنجلس در روزهای قرنطینۀ کرونا را بگیرد و ساخت آن از ابتدای آوریل سال۲۰۲۰ با رعایت ملاحظات پیشگیری از سوی کارگران آغاز شده است. 🔶تعداد اسلایدهای متنی: ۶ اسلاید 🕰 مدت‌زمان مطالعه: کمتر از ۳دقیقه ⭕️ترجمه و تدوین: صفحه بوطیقای فضا ◼️تصاویر و متن، برگرفته از سایت‌های: apollo-magazine, archdaily, archpaper, lamag, inexhibit, & ... ‌ @PoeticsofSpace‌

⭕️ #معرفی_کتاب 📗صفحاتی از کتابِ «شیگرو بان: معماری بشردوستانه» (۲۰۱۴) ◼️Shigeru Ban: Humanitarian Architecture @PoeticsofSpace‌

🔴 معماریِ دموکراتیک یا اجتماعی چه پیشینۀ تاریخی‌ای دارد؟ ◼️ شیگرو بان: «در گذشته هیچ نوعی از معماری اجتماعی وجود نداشته است. زیرا معماری و معماران همواره در خدمت کار برای طبقۀ خاصی از افراد جامعه بوده‌اند: رهبران گروه‌های مذهبی، پادشاهان و غیره. حتی اکنون نیز ما معماران برای شرکت‌های بزرگ، بسازوبفروش‌ها و دولت‌ها کار می‌کنیم. افراد ممتاز همواره می‌خواهند به‌وسیلۀ معماریْ قدرت و ثروت خود را ملموس کنند و به رخ دیگران بکشند؛ زیرا پول و قدرت، پدیده‌هایی نیستند که بشود آن‌ها را دید. البته معماران هم دوست دارند از ثروت و قدرتِ این افرادِ ممتاز، برای ساخت فرم‌های به‌یادمانی‌شان استفاده کنند. اما پس از وقوع انقلاب صنعتی، بسیاری از مردم به‌تدریج به شهرها نقل‌مکان کردند و به ساخت مسکن اجتماعی نیاز پیدا کردیم. این نخستین‌بار در تاریخ بود که معماران برای جامعه کار می‌کردند.» @PoeticsofSpace‌

شیگرو بان: پناهگاه‌های اضطراری مقوایی این ساختمان‌های‌ موقت، به دلیل محبوبیت‌یافتن میان مردم، برای مدت‌های طولانی مورداستفاده قرار می‌گیرند. لینک مشاهده در TED: https://goo.gl/TpynaS @PoeticsofSpace