ذره‌بین - علیرضا مجیدی

1️⃣ نگارنده هرگز ادعا نمی‌کند همه سیاستمداران عراقی فاسد هستند. این ادعا - به احتمال قریب به یقین - باطل بوده و هر انسان محتاط و منصفی از بیان آن خودداری می‌کند. اما مسأله این‌جاست که در باور ملت عراق، چنین انگاره‌ای شکل گرفته و کلیدواژه «طبقه فاسد سیاسیون» سال‌هاست در ادبیات روزمره و ادراک مردم تثبیت شده است. 2️⃣ مهم‌ترین دغدغه مقتدی صدر این است که ادراک مردم را تغییر دهد: «جریان صدر جزئی از طبقه سیاسی فاسد نیست.» او می‌خواهد این باور را شکل بدهد که صدری‌ها هیچ‌یک از 4 فرد نشان داده شده در فیلم بالا نیستند!! 3️⃣ اما از طرف دیگر، او برای سیاست‌ورزی نیارمند داشتن «متحد» و «مؤتلف» در حوزه سیاست است؛ افرادی که به صورت جدی جزئی از همین طبقه به شمار می‌روند. این در حالی است که همزمان نمی‌تواند سیاست‌ورزی را کنار بگذارد که اقتضاء آن تعامل با بقیه سیاسیون است. 4️⃣ در مثل می‌گویند: «نمی‌توان به دریا رفت، اما خیس نشد.» یکی از پایه‌های مبنایی شکل‌گیری جریان صدر، مداخله‌های اجتماعی (و بل سیاسی) رهبری است که نمی‌تواند نسبت به حوزه قدرت بی‌تفاوت باشد. 5️⃣ همین دوگانگی‌های سخت، باعث پیچیدگی رفتار مقتدی صدر شده است. رفتار متقابل برای مدیریت/مهار/تعامل با این جریان نیز باید معطوف به همین دوگانگی‌ها باشد؛ و الا هیچ نتیجه ماندگاری (حتی در کوتاه‌مدت!) نخواهد داد! @ME_Magnifier