کولی

یعنی ریتم ۶/۸ یا همون ۶و۸ مصطلح با تمپوی سنگین که یعنی یجورایی سرعت آهنگ آرومه

اگه آب دستتونه، زمین بذارین. هر سریالی که مشغولش هستین رو تموم یا ناتموم رها کنین. «وان پیس» رو شروع کنین! بعد از زنده بودن و زندگی کردن، به اختیار، زمان زیادی رو با علاقه صرف سریال دیدن کردم و همیشه روزهای سنگین و پُر از غم، سریال وزن زیادی تو زندگیم داشته. به جرات می‌تونم بگم، بنویسم و امضا کنم که «وان پیس» تا همینجایی که تقریبا نیمی از نصفش سپری شده، بهترین انیمه و حتی سریالی بوده که دیدم! چند دقیقه‌ی پیش قسمت ۲۷۶ رو تموم کردم و مغزم همین لحظه، از معجزه‌ی این کار، در حال جوشیدنه! می‌دونم که، شروعش چند سالی قبل تولدم بوده و همچنان ادامه داره. گویا اواخر داستانیم کم کم. حجمی بالغ بر ۱۱۰۰ قسمت ۲۰ دقیقه‌ای! نویسنده‌ی کار یک نفر بوده و بیشتر از عمر من، تمامش رو صرف خلق همچین اثری کرده! طولانی نگم، سخت پیش میاد یه موضوعی انقدر من رو درگیر خودش کنه و درگیری فعلی، زیباترین و حتی کامل‌ترینشونه. از تصویرگری خارق‌العاده، موسیقی بی‌نظیر، شخصیت‌پردازی و تخیل بی انتها تا احساسی‌ترین و عمیق‌ترین جملات، همه و همه رو این تو پیدا می‌کنین! «اگه روزی فرزندی داشته باشم؛ وصیتم بهش زندگی کردن این انیمه است!» تمام

یعنی ریتم ۶/۸ یا همون ۶و۸ مصطلح با تمپوی سنگین که یعنی یجورایی سرعت آهنگ آرومه

تا سه‌شنبه مرخصی استعلاجی کردم واسه دندون عقلم و احتمال زیاد، سه‌شنبه میرم که کارهای ترخیصم رو انجام بدم. نقطه‌ی واقعا آروم و دلخواهیه واسم.

6/8سنگین یعنی چی؟!

چون گلپا امشب درگذشت 🥲💔

‍ این آهنگ استاد گلپا رو به شخصه دوست دارم چون فکر میکنم نوعی از مرگ آگاهی درِش جریان داره. بذارید بیشتر توضیح بدم. اولِ اهنگ استاد گلپا با اوردن این دلیل که داداش تو تهش قراره بمیری ، سعی در مجاب کردن نوازنده ها داره تا برن عاشق شن و ۶/۸ سنگین رو شاد کنن! نوازنده ها هم بعد از شنیدن این جمله که "من که میدانم روزی عمرم به پایان میرسد ، پس چرا عاشق نباشم" با خودشون میگن "بد نمیگه ها!" و از دقیقه ۱:۲۷به شکل غیر منتظره ای ، نوازنده ها با نوعی طربِ خیام وار آهنگ رو شاد میکنن! این حالت متناظر هست با وقتی که مردم از قبرستون برمیگردن و با دلیل اینکه "آدمی تخم مرگه" تا یک ربع با همه مهربون و شادن! ( تو این لحظات میتونین از خسیس ترین آدمیکه میشناسید هم پول قرض کنید) اما این شادی خیلی دووم نمیاره و پس از مدتی نوازنده ها با خودشون میگن " خب اوکی اگه قراره تهش بمیریم علاوه بر عاشق شدن هر غلط دیگه ای هم میتونیم کنیم دیگه!" و دچار بحران مسئولیت اگزیستانسیال میشن! و دوباره ریتم آهنگ سنگین میشه! گلپا که از طرفداران رولو می و هایدگر هست دوباره سعی میکنه با افزایش ترس از مرگ ، ترس از زندگی رو در نوازندگان کاهش بده و دوباره همون دلایل رو میاره و میرسه به اینجا که "چرا عاشق نباشم؟!!" ولی نوازنده ها خیلی یٌبس و غمگین به ساز زدن ادامه میدن ، گویا این ادله ها دیگه اونهارو ارضا نمیکنه و علاقه ای به شاد کردن ریتم ندارن! در این قسمت استاد گلپا از یک گٌلدِن تریکی استفاده میکنه! و سعی میکنه میزان تاثیر گذاری متن رو با تبدیل متن به آواز بیشتر کنه ! این کار رو روانشناسا و فیلسوفا وقتی با ادله های شخصی نمیتونن طرف رو قانع کنن هم انجام میدن ، به این صورت که : " حتی نیچه هم میگفت...." یا" خودِ فروید هم میگفت....." این حرکت استاد جواب میده و در دقیقه ی ۳:۴۵باز هم میبینیم بچه های نوازنده در حرکتی خودجوش ریتم آهنگ رو شاد میکنن. ولی متاسفانه بعد از مدتی متوجه این امر میشن که حداقل ۴۰ سال عمرِ کسالت بار رو در پیش دارن که حتی خود اروین یالوم هم بیاد بگه " تو یه روز میمیری " به اتفاق جواب میدن " وی دونت گیو عه شت !" و خلاصه نوازنده ها کلهم خیام ، فلسفه اگزیستانسیال ، اروین یالوم ، نیچه و غیره و ذللک رو شوهر میدن و استاد گلپا هم متوجه این امر میشه که " کام عان ! والا مرگ آگاهی تو جهان سومیا بیشتر باباشونو در میاره " .

از خستگی، پُر مَن!

و هنوز نامه‌‌ای ابلاغ نشده و تعلیق هم به انتهای سربازی اضافه شد.

هشتم آبان ماه : زادروز مارادونا (اسطوره فوتبال)

یک چهارم دندون‌های عقلم رو کشیدم.

شبیه به یه چوب ماهیگیری می‌مونه. اینطور که به صبر، قلاب رو پُر از احساساتی که رفتن اون ته، بیرون میاره و تو می‌تونی، بشینی و بیرون از آب، بهشون فکر کنی.

عمیقاً احساس می‌کنم برای خیلی از اتفاقات زندگی، هنوز اونقدری بزرگ نشدم. مثلا، هنوز نمی‌تونم مهاجرت آدم‌های نزدیک و آشنای زندگیم رو قبول کنم.

#ابدی_ترین_تکرار

این عکس توصیف خیلی نزدیکی به احساس غالب زندگی منه. چیزی شبیه به همه بودن و هیچ نبودن. «پاش‌پاش» بودنی که معنا رو از تمام مفاهیم می‌گیره و چقدر زندگی رو بی‌که دنبال معنای خاصی باشی، دنبال کردن، قشنگ‌تره.

خواستم بگم توو حساب کتابا و ای بابا عمر رفت بر باد و چه دوران سختی بود و عجب مملکت روو هوایی داریم و هممممه ی غر هایی که حق داری بزنی، یادت نره خوشحالی کنی…. من خیلی جاها یادم رفت خوشحالی کنم درسم تموم شد خوشحالی نکردم پذیرشم اومد خوشحالی نکردم ویزام اومد خوشحالی نکردم امتحان های سخت دادم قبول شدم خوشحالی نکردم کار خوب گرفتم خوشحالی نکردم فکر کردم حالا یه چیزی شده دیگه… یادت نره خوشحالی کنی 😊 آزادی ت مباارک 🎉