D E E P M O O D

 "می‌گیره یکی یکی قهرماناتو زمان داره بهت می‌گه شبیه خودت شو درختای بی‌ریشه می‌رن با این طوفان بده دستاتو خودم می‌شم ریشه تو"

يك حس منطقى از پر كردن پوچی وتلاش براى فرار از احساسات، فرار از فرداى نااميدى ،فرار از بى علاقكى وبى تفاوتى.💔

خسته‌م، خیلی زیاد، گوش میدی؟ میخوام یه مدت زیادی نباشم. نیاز دارم دیگه فکر نکنم، نیاز دارم دیگه هیچ‌چیزی نفهمم و نشنوم، هیچ‌چیزی نخونم و نبینم. حوصله این زندگی احمقانه رو دیگه ندارم، حوصله دروغای قشنگ آدمیزادو دیگه ندارم. متنفرم از تولد و کیک، متنفرم از تبریک‌ شنیدن، متنفرم از هرچی دوسِت دارم شنیدن. فقط میخوام بشینم، پا روی پا بذارم و نبودنم توی زندگی همه‌‌تون رو تماشا کنم، نه دیگه کسی دلش واسم تنگ بشه، نه حس کنه کمبودم رو؛ خسته‌م، خیلی زیاد، گفتم که.

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد یا بخت من طریق مروت فروگذاشت یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد شوخی مکن که مرغ دل بی‌قرار من سودای دام عاشقی از سر به درنکرد هر کس که دید روی تو بوسید چشم من کاری که کرد دیده من بی نظر نکرد من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد…