کانال رسمی آیت الله حیدری

معرفی این موسوعه به زبان فارسی: یکی از مهم‌ترین ضرورت‌های حوزه‌های علمیه، تولید آثار اجتهادی در فقه اکبر، یعنی در حوزهٔ اعتقادات و باورهای کلامی است. این ضرورت، به سبب انحصار فقاهت در فقه اصغر، یعنی تفقّه در عبادیات و معاملات، نادیده انگاشته شده است. علامه سید کمال حیدری این ضرورت را به خوبی احساس کرده است و در سالیان طولانی درس خارج کلام اسلامی برگزار کرده است که تعداد این درس‌ها به بیش از هزار جلسه‌ٔ درسی می‌رسد. طیف موضوعاتی که ایشان در این سلسله دروس، به آن‌ها پرداخته‌اند، گسترده و متنوع است؛ از فلسفه‌ٔ دین گرفته تا توحید و معاد و ایمان و معرفة الله و…؛ همهٔ این موضوعات، دغدغه‌ٔ ایشان بوده است. علامه حیدری به تراث کلامی اهل سنت و وهابیت نیز تسلطی شگرف دارند؛ مشخصه‌های اسلام اُموی را بررسی کرده‌اند و تمایزهای آن را با اسلام علوی نشان داده‌اند. به آثار ابن تیمیه اشراف دارند و توحید را در اندیشهٔ او تحلیل کرده‌اند. به عنوان مثال، در طول تاریخ تشیع تا کنون، دربارهٔ عدل در کلام شیعی، اثری تفصیلی، اجتهادی و گسترده پدید نیامده است که همهٔ ابعاد مرتبط با آن را پوشش دهد؛ علامه حیدری در سه جلد تفصیلی، نزدیک به هزار و پانصد صفحه، عدل شیعی و مسائل ناظر به آن را به نحو اجتهادی بررسی کرده و خلأ وجود اثری دربارهٔ آن را برطرف ساخته و نظریه‌ای متفاوت دربارهٔ حسن و قبح تولید کرده که در تاریخ کلام شیعی، این حجم از نظریه‌پردازی بی‌سابقه است. خوشبختانه سلسله‌دروس کلامی ایشان، توسط گروهی از شاگردان توان‌مند درس خارج کلام اسلامی، تقریر شده است و علاقه‌مندان به مباحث کلامی، اکنون می‌توانند موسوعهٔ بیست جلدی پدیدآمده در علم کلام را از نظر بگذرانند و با مسائل اصلی این دانش، آشنایی تخصصی و بی‌واسطه پیدا کنند و با آراء اجتهادی یک مجتهد مسلط به کلام اسلامی آشنا شوند. جلد سوم از موسوعهٔ کلام اسلامی، به نقد نظریهٔ قبض و بسط شریعت اختصاص دارد. مجلدات بیست‌گانهٔ این مجموعه، اکنون با تحقیق، ویراست و صفحه‌آرایی جدید در دسترس علاقه‌مندان قرار می‌گیرد. جهت خرید اینتزنتی این موسوعه اینجا کلیک کنید ✅ @alhaydarii_fa

🔸 تازه‌های نشر 🔺به همّت مؤسسه علمی و فرهنگی امام جواد (علیه السلام) و انتشارات دار فراقد، کتاب «الموسوعة العقائدیة» در 20 جلد و به قطع وزیری به زیور چاپ آراسته شد. ✅ @alhaydarii_fa

پیام تسلیت آیت‌الله حیدری به مناسبت فقدان ریاست محترم جمهور و جمعی از همراهان ایشان 📎 https://alhaydari.com/fa/2024/05/9855/

۷. اما در دوران کنونی، به هدف برقراری پیوند فعالانه با قوانین قبیله‌ای و، با همکاران‌ و مقلدان‌مان و، با همهٔ مؤمنان به الگوواره‌ٔ اصلاحی ما؛ و به هدف ایجادِ چشم‌اندازی جدید برای مرجعیت؛ و برای پاسخ‌دادن به سؤال‌های عمومی، پرسش‌های معرفت‌شناختی و کلامی، فتواهای فقهی و دینی؛ و برای رسیدگی به دیگر امور انسانی و اجتماعی؛ تبیین و روشن‌سازیِ همهٔ این رسالتها را، به گروهی از طلبه‌های بااخلاص و فاضل‌مان - که خداوند آنان را موفق بدارد - واگذار می‌کنیم؛ طلبه‌هایی که فهمی عمیق و آگاهانه از الگووارهٔ جدیدمان، در ذهن و جانشان رسوخ یافته است و صلاحیت دارند که پیام ما را به جامعه برسانند. و در این زمان، به هدف سامان‌بخشیدن به روند پاسخ‌گویی، صفحه‌های رسمی و معینی را آماده می‌کنیم که به پرسش‌های تخصصی پاسخ دهند؛ آدرس ثبت‌شده برای پاسخ به پرسش‌ها از این قرار است: (http://linktr.ee/kamalalhaidari) این صفحه‌ها توسط دسته‌ای از دوستان فعال ما که از تخصص بسندهٔ علمی و فنی برخوردارند، اداره می‌شود. این نکته را باید متذکر شد که این صفحه‌ها صرفاً خبرگزاری‌هایی از جانب ما هستند و هیچ عنوان دیگری از ناحیهٔ ما بر آنان بار نمی‌شود. ۸. به دوستدارانم از طلبه‌های فاضل و همهٔ کسانی که در مسیر اصلاحی ما هستند، توصیه می‌کنم که بر اصل الگوی ما متمرکز شوند و از حواشی‌ای مانندِ یادکردن اسم‌ها و عنوان‌های معیّن، اعتباربخشی‌ها و طرفداری‌های فرقه‌ای و اموری از این دست، بپرهیزند. دوستان من، آنگونه که همواره اشاره کرده‌ام، هیچ عنوانی را از جانب من با خود حمل نمی‌کنند؛ من نه شفاهاً به آنان عنوانی داده‌ام و نه کتباً، نه وکیل عام من هستند و نه وکیل خاص من، نه معتمد من هستند و نه از جانب من اذن دارند؛ خلاصه، برای من، هیچ‌کدام از عناوینِ جاافتادهٔ شناخته‌شده، هیچ اعتباری ندارد. آنان صرفاً طلبه‌های اهل علم هستند که رسالتی را با خود حمل می‌کنند، به الگوی اصلاحی ما ایمان دارند و آمادهٔ حرکت و فداکاری در مسیر آن هستند. همچنین توصیه می‌کنم که از نزاع، دودستگی، دعوا و درگیری، و هر عملی که اثری سلبی بر الگوواره‌ی اصلاحی ما می‌نهد، بپرهیزید. بر شما باد پرداختن به اعمالی که الگووارهٔ اصلاحی را پیش می‌برد و، به موفقیت آن مدد می‌رساند و، اهداف آن را تحقق می‌بخشد. ۹. سپاس‌گزاری و قدردانی می‌کنم از همه‌ی دوستان و گرامیانی که بر اساس فهم خود از مسئولیت، اشتیاق‌شان نسبت به دین، جامعه و اصولِ انسانیت؛ همواره در این مسیر، برای شناساندن و به‌حرکت‌درآوردنِ الگووارهٔ اصلاحی ما و تحققِ اهداف آن، کوششی جدی داشتند. آنان را دعوت می‌کنم که، قدم‌های خود را در این مسیر بردارند و این کوشش شایسته‌ی خود را ادامه دهند. الگوی اصلاح منحصر به هیچ فرد، گروه و جهت معینی نیست؛ هر کسی به‌تناسب موقعیت و ایمانی که دارد، و مسئولیتی که احساس می‌کند، به آن می‌پردازد. ۱۰. اما اکنون برای دریافتِ کمک‌های مالی و پرداختِ حقوق شرعی، در داخل و خارج عراق، می‌توانید با شماره تلفن‌های ذیل تماس بگیرید: +۹۶۴۷۸۰۱۳۳۸۰۰۸ +۹۶۴۷۸۵۸۰۱۰۹۲۴ +۹۶۴۷۷۷۱۰۷۱۹۰۰ خداوند شما و‌ ما را موفق بدارد. حمد و سپاس، یکسره از آنِ خدا ست. ۲۴ فروردین ۱۴۰۳ش. کمال حیدری ✅ @alhaydarii_fa

و به دسته‌ای از نشانه‌های مرجعیت معاصر که سازگار با دوران کنونی است، اشاره می‌کنیم: ۱. مرجعیتِ علمیِ دینیِ تخصص‌گرایِ جامعیت‌محور که هدف آن خدمت‌گزاری به انسان، ساختن جامعه، ارتقادادنِ آگاهیِ فرهنگی، و محافظت از هویت دینی و انسانی است. برای بسطِ این اهدافِ مهم، مشارکت همگانی، بهره‌بردن از عقل جمعی و سرمایه‌ٔ انسانی، در همهٔ بخش‌های تخصصی مرتبط با مرجعیت، ضرورت دارد. همچنین، عموم مردم باید در برساختِ آن مشارکت جویند؛ زیرا آنان نیز نگران نتیجه‌ها و دست‌آوردهایِ الگووارهٔ نوسازی و معاصرانه‌سازیِ دین‌اند. ۲. از آنچه در بخش قبلی گفته شد، روشن می‌شود که مرجعیت معاصر باید الگووارهٔ اصلاحیِ جامع و فراگیری داشته باشد؛ مرجعیت معاصر فردمحور نیست؛ در عقلانیت فردی نمی‌گنجد؛ عقلانیتِ فردی صرفاً به بخشی از دانش‌های اسلامی و انسانی نظر می‌کند و سایر بخش‌ها را نادیده می‌گیرد. بنابراین همه‌ٔ بخش‌هایی که در فرایند استنباط، دگرگونی و ساختن جامعهٔ به‌هم‌پیوسته و هوشیار اثرگذار است، باید ملاحظه گردند و مرجعیت معاصر نمی‌تواند نسبت به آنها بی‌توجه باشد. ۳. بر اساس هدف‌ها و مقصدهایی که دنبال می‌شود، مرجعیت معاصر به فرقه، گروه و دین معیّنی اختصاص ندارد؛ بلکه در مسیر پیش‌رفتِ واقعیت‌های انسانی و اجتماعی، در کنار همهٔ قوم‌ها، گروه‌ها و ادیان می‌ایستد. مرجعیت معاصر، مرجعیتی است که با دیگر مرجعیت‌های اجتماعی سازگاری دارد، از آنان پشتیبانی می‌کند، و با آنان تعامل و پیوندِ کارآمد برقرار می‌سازد. در مسیر تعامل و تفاهم، موافقت و مخالفت در چشم‌انداز و، در نحوهٔ نگریستن به موضوعات، اهمیتی ندارد؛ یعنی تفاوتی نمی‌کند که دو مرجعیتِ اجتماعی موافق با یک‌دیگر باشند و یا مخالف با یک‌دیگر؛ به‌یک‌سان عمل کنند و یا عملی مختلف داشته باشند؛ خواه اهداف و مقاصد واحدی را دنبال کنند و خواه نه؛ هیچ‌کدام از این موارد، مانع همکاری، تفاهم و تعامل مشترک نمی‌شود. مرجعیت معاصر به دیگر مرجعیت‌های اجتماعی، احترام می‌گذارد، در کنارشان می‌ایستد، خود را به آنها نزدیک می‌سازد و تلاش می‌کند تا فضایی مناسب برای عمل جمعی، و همکاری فایده‌دار و فعالانه پدید آید. ۴. مرجعیت معاصر الگواره‌ٔ فراگیرِ بلندمدتی را دنبال می‌کند؛ خود را در قیدوبند اشخاص و عناوین نمی‌اندازد و وام‌دارِ هیچ مکان، دفتر، مرجع و وکیلِ معیّنی نیست؛ در یک‌کلام، وام‌دارِ هیچ امری نیست که آن را «شخصی‌سازی» و «مقیّد» می‌سازد. و اکنون دوباره به آنچه پیش‌تر بیان نمودیم، تأکید می‌ورزیم که هیچ‌کس وکیل عام ما نیست؛ ما دفتر رسمی نداریم؛ خود را به قیدوبندهای شیوه‌های مرسوم و جااُفتاده‌ٔ مرجعیت دینی در که جهان دینی و دنیای اسلام رواج دارد، نمی‌اندازیم؛ وکیلان ما همهٔ افراد با اخلاص هستند؛ همهٔ دانش‌مندان، نظریه‌پردازان و روشن‌فکران بااخلاص؛ یعنی همهٔ افرادی که گامی برای پیش‌رفتِ واقعیت‌های انسانی و آیندهٔ آن برمی‌دارند. دفترهای ما در دانش‌گاه‌ها، مؤسسه‌ها، مرکزهای پژوهشی، همهٔ حوزه‌های علمیهٔ آگاه به زمان، و تمامیِ اجتماع‌هایِ فهمیده‌ای قرار دارد که برای خود مسئولیتی در قبال قرائت ما احساس می‌کنند. ۵. در زمان کنونی، با سعیِ مُجدّانه و پیوندسازانه، عملِ مرجعیت را به‌روز و معاصرانه می‌سازیم؛ به‌ گونه‌ای که با اوضاعِ زمان و مکانِ کنونی سازگاری داشته باشد. فرایند به‌روزسازی با برساخت اجتهاد علمی و عینی در دانش‌های متنوع دینی امکان‌پذیر می‌شود. در اجتهاد معاصرانه به جدیدترین پژوهش‌های استوارِ دانشگاهی در زمینهٔ علوم انسانی اعتماد می‌کنیم؛ مرکزها و مؤسسه‌های مرتبط با اجتهاد معاصرانه را نیرومند می‌سازیم؛ و پایگاه‌های رسانه‌ای و خبری تأسیس می‌کنیم که بتواند از پس مواجهه با آنچه که انسان معاصر با آن درگیر است، برآید. مشارکتی فعال در زندگیِ آگاهانهٔ اجتماعی خواهیم داشت تا اثری مثبت در تصمیم‌گیری‌های دینی، فکری و فرهنگی پدید آید. ۶. خداوند را سپاسگزاریم بابتِ اینکه در این دوران، مقبولیتی فراگیر و امیدوارکننده در شهرهای متعدد عربی و اسلامی نصیبمان شد؛ بلکه مقبولیت قرائت ما از مرزهای جهان اسلامی فراروی کرد و به گوش جهانیان رسید؛ مرکزهای دینی و دانشگاهی در دنیا، قرائت ما را شنیدند. اکنون برنامه‌ای منسجم و روزآمد، و پژوهش‌هایی گسترده و فراگیر بنا می‌گذاریم تا هدف ما از الگووارهٔ جدید در مرجعیت، تحقق یابد. ✅ @alhaydarii_fa

✅ @alhaydarii_fa

ترجمۀ بیانیۀ فوق: با نام و یاد خداوند بخشایندهٔ مهرگستر «بی‌تردید خدا سرنوشت هیچ گروهی را دگرگون نمی‌سازد، مگر آنکه پیش‌تر خود را دگرگون سازند». رعد: ۱۱ توان‌مندیِ انسان بر دگرگون‌‌سازیِ زندگی‌اش و برایِ از حالتی به حالت دیگر درآمدن، سرشتی ویژه است که در بین همهٔ موجودات، به انسان اختصاص داده شده است. با این ویژگی است که انسان می‌تواند از حالتی به حالت دیگر منتقل شود؛ شهر‌ها، تمدن‌ها و فرهنگ‌های گوناگون بنا کند و؛ همواره ذات، محیط و جامعهٔ خود را ازنو بسازد. این توان‌مندی اکنون ما را به مرحله‌ای از نوسازی و دگرگونی در جهان معاصر رسانده است؛ جهانی که نسبت به هر چیزی گشوده است؛ جهانی که در آن، انسان می‌تواند، بدونِ هیچ مانعی، با همنوعانِ خود که در زبان، قومیت، شهروندی، فرهنگ و دین اختلاف دارند، پیوند برقرار سازد. در سایهٔ دشواری‌ها و دگرگونی‌های پدیدآمده در دنیای معاصر، مؤسسه‌های ترویج‌دهنده و پلتفرم‌های اجتماعی، هر دو، هم از جهت علمی و هم از جهت عملی، در برساخت اندیشه‌ها و شکل‌دهی به نظریه‌ها، نقش ایفا می‌کنند. این نقش‌های علمی و عملی، با نظر به دانش‌ها و تخصص‌های گوناگون، و به‌ویژه به‌واسطهٔ تخصص در علوم انسانی، در معرفت‌های دینی و در فرهنگ‌های اجتماعی، تحقق می‌یابد. کار به جایی رسیده است که گویی علم، دانش و فرهنگ از دل فضای مجازی بیرون می‌آید. این فضا، به بزرگترین واقعیت و مؤثرترین وسیله در ساختِ ذاتِ انسان و اجتماعِ انسانی تبدیل شده است؛ اجتماعی که هویت‌های متنوع انسانی، دینی، قومی و... را دربر می‌گیرد. این انسان جدید، که در کوتاه‌ترین زمان ممکن، می‌تواند خود را با استمداد از فضای مجازی، به‌روز و معاصر سازد؛ به‌کلی از نظم، فرهنگ و محیطی که در گذشته برقرار بوده، بُریده شده است و هیچ ارتباطی با آن ندارد؛ یعنی با سیاست کهن، دین کهن و جامعهٔ کهن، ارتباط خود را قطع کرده و خود را با آنها بیگانه ساخته است؛ یعنی در وضعیتی زندگی می‌کند که از پیلهٔ هویت‌های ساخته‌شده توسطِ پدران و پدربزرگ‌های خود رها شده است تا در دریایی از فرهنگ‌های درهم‌برهم و بسته‌به‌هم پرواز کند. این انسان معاصر، به‌ویژه در جامعهٔ عربی و اسلامی ما، حسِ تعلّقِ خاطر به سنت خود را از دست داده است، و زبان مشترکی با تاریخ و پیشینهٔ اصیل خود ندارد؛ التفاتی به پیشینهٔ تاریخیِ خود نمی‌کند، هرچند مدت‌زمان کوتاهی از آن گذشته باشد؛ تاریخ‌ خود را مانند هر تاریخ دیگری، صرفاً دسته‌ای از داده‌ها می‌داند که به آن‌ها اهمیتی نمی‌دهد و نسبت به آنها تعلّقی ندارد. اوضاعِ نظام معرفتی دین که اکنون و در آینده، یعنی در دوران جدید، در حالِ شکل‌گرفتن است نیز استثنا نمی‌خورد. دین به‌ نحو عام و خصوصاً دین اسلام، با وجودِ اصالت، شرافت تاریخی، استواری معرفتی، ساختار سلوکی منسجم، و نقش بنیادین‌اش در ساخت انسان، شکل‌دهی به زندگی، و تحصیل سعادت در دنیا و آخرت، و باوجودِ نقشی که مرجعیت دانش‌مندان فرهیخته‌ٔ دین درطول تاریخ داشته اند؛ یعنی همهٔ دانش‌مندانی که بنیان‌های دین را استوار ساختند، علوم دینی را بنا نهادند، و از احکام، آموزه‌ها و شعیره‌های بااصالت در جامعهٔ دینی و در امت اسلامی محافظت نمودند؛ با وجود همهٔ اینها، همگام با عصرِ جدید، نیاز مبرمی برای دگرگونی در مسیر دین و پی‌ریزی منظومهٔ دینی جدید، پدید آمده است. این نیاز به طرح چنین پرسش‌هایی می‌انجامد: وظیفهٔ دینی و انسانی ما برای مواجهه با دنیای جدید چیست؟ چه‌کسی این وظیفه را برعهده می‌گیرد؟ چگونه می‌توانیم با انسان عصر جدید، همراه شویم؟ آیا انسان جدید را می‌توانیم متوقف سازیم و او را به گذشته‌اش بازگردانیم؟ [در صورت امکانِ بازگشت] آیا بازگشت به گذشته، درست است؟ آیا بر متخصصان واجب است که با کوششی پیوسته، اصالت‌های دینی را در امت اسلامی و واقعیت‌های جاری - واقعیت‌هایی که اکنون جریان دارند - رسوخ دهند و با حرکتی شتابان، از امور دینی، آنچه را که می‌توانند، نجات دهند؟ در دوران معاصر، چه راه‌هایی، چه شیوه‌هایی و چه وسیله‌هایی، برای پرداختن به مسئولیت‌ها و رسیدن به اهداف‌مان وجود دارد؟ پاسخ به این پرسش‌ها، ما را دربرابر جبرهای مهم، چالش‌های بزرگ و مسئولیت‌های دشواری قرار می‌دهد. قرارگرفتن در یک موقعیت تاریخی را می‌طلبد تا به وظایف خود مبادرت ورزیم و خود را در این مسیر قربانی سازیم. و در این سیاق، بعد از توکل به خداوند، قصد آن می‌کنیم که چیزی را بنا گذاریم که «مرجعیتِ دینی و انسانی» نامیده می‌شود. این مرجعیت معاصر، برای همگام‌شدن با دقیقه‌ٔ تاریخی‌ای که اکنون در آن می‌زییم و دقیقه‌ای که فرزندان‌مان در آینده، خواهند زیست، پدیدار شده و؛ نشان‌دهندهٔ الگوواره‌ای است که همگان در بنانهادن و برساختنِ آن شریکند. زمان زیاد و کوشش بسیاری می‌طلبد تا بعضی از آثار سازنده و رشددهنده‌ٔ مرجعیتِ دینیِ معاصرشده در جامعه آشکار شود. ادامه دارد ...

🟪 خبر حلول عید سعید فطر 🔸 ضمن قبولی طاعات و عبادات، به اطلاع عموم مسلمانان می‌رساند بنابر اعلام رسمی دفتر آیت‌الله‌حیدری بر پایه محاسبات علمی و داده‌های دقیق فلکی، روز چهارشنبه، مورخ ١۴۰۳/۰۱/۲۲، اول ماه شوال و روز عید سعید فطر در سال ۱۴۴۵ هـ.ق خواهد بود. پیشاپیش فرارسیدن این عید بزرگ اسلامی را به همه مردم روزه‌دار، تبریک و تهنیت عرض می‌نماییم. ✅ @alhaydarii_fa

ترجمه: با نام و‌ یاد خداوند بخشایندهٔ مهرگستر يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ. (هود/ آیۀ 88) «ای قوم، اگر من دلیل قطع‌آوری از پروردگارم داشته باشم و روزی نیکویی به من عطا فرموده باشد؛ به من بگویید که آیا می‌توانم خلاف آن عمل کنم. من قصد نکرده‌ام که شما را از چیزی بازدارم و خود مرتکب آن شوم. من به‌حدی که بتوانم، تنها اصلاح را می‌طلبم و توفیق من جز با یاری و پشتیبانی خدا امکان‌پذیر نیست. تنها بر او توکل می‌کنم و بازگشت من به‌سوی او است». (سورهٔ هود، آیهٔ ۸۸) سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما باد. به همهٔ دوستان، مقلدان و مؤمنانی که به روش دین‌شناسی و الگوی انسانی ما پای‌بندی دارند. با نظر به آنچه که اکنون بر ما می‌گذرد و به سبب شرایط ویژه‌ای که پدید آمده است، پس از پرسش‌های فراوانی که دربارهٔ دفترهایِ رسمی ما، وکیلان عام و وکیلان حقوق شرعی پرسیده می‌شود، بیانیه‌ای برای رفع ابهامات صادر می‌کنیم: ۱. ما هیچ باوری به چارچوب‌های رسمی مرجعیت دینی و تقلید شرعی نداریم. در جهان اسلام به‌صورت عام و در جهان تشیع به‌صورت خاص، همه‌ٔ افرادِ بااخلاصی که در مسیر الگوی اصلاحی ما قرار دارند؛ یعنی همه‌ٔ عالمان، نظریه‌پردازان و روشن‌فکران؛ همهٔ افرادی که در مسیر واقعیت‌های انسانی و چشم‌اندازهای پیش‌ِروی آن گام برمی‌دارند، وکیل ما هستند. اکنون دفترهای ما دانش‌گاه‌ها، مؤسسات دینی، حوزه‌های علمیه، همهٔ پایگاه‌های علمیِ خردبنیاد و تمامیِ آندسته از جامعه‌های متنوع و گوناگون است که‌ برای خود مسئولیتی در زمینه‌ٔ قرائتِ ما از دین احساس می‌کنند. ۲. بنابراین، ما هیچ وکیل عامی نداریم؛ خواه وکیل ما در عراق باشد و خواه در هر دولت دیگری؛ گویی ما به‌هیچ وجه، دفتر رسمی نداریم. دفتری که در محل اقامت ما، در شهر قم بود، بسته شد. اما دفترِ واقع در بغداد؛ به‌صورت کاملاً رسمی، به‌صراحت، موضع نهایی خود را در این باره، به شما اعلام می‌کنم که این دفتر نیز بسته شده و رسالت آن به‌پایان آمده است. تمامی وظایف مرتبط با دفتر؛ وظایفی مانند نماز جمعه، ارتباط‌های مردمی و همهٔ فعالیت‌های عمومی، فرهنگی، اجتماعی، دینی و... تعلیق می‌شوند. به‌خاطر این اتفاق، خالصانه از مدیر سابق دفتر ما در بغداد، جناب شیخ علی بهادلی، به‌‌علت کارهای بزرگی که در این مسیر انجام دادند، قدردانی می‌کنم و برای ایشان در مسیر علم و عمل توفیقات بیش‌تر آرزومندم. ۳. اما پیرامون آنچه که مرتبط با پاسخ به پرسش‌های معرفتی و کلامی است و نیز پرسش‌های شما درباره‌ٔ کارویژه‌های مرتبط با دین مانند حقوق شرعی و همهٔ امور دیگری که از اختصاصات دین به‌حساب می‌آید، به‌زودی در بیانیه‌ای، نظر خود را روشن می‌سازم. کمال حیدری ۱۴ فروردین ۱۴۰۳ش. @alhaydarii_fa

معرفى فارسی کتاب: مقدمه قیصری بر فصوص الحکم مهم‌ترین متن درسی در حوزه‌ی تصوف اسلامی است که با گذشت چند قرن از تألیف آن، همچنان اصلی‌ترین منبع تدریس و پژوهش طلاب و محققان این دانش است. علامه سید کمال حیدری، طی سالها تتبع و تحقیق، کتاب فصوص الحکم را، در هزار و بیست و هفت جلسه‌ی درسی تدریس نمودند که بخشی از این جلسات، ناظر به شرح، تحریر، تحلیل و نقد مقدمه‌ی قیصری بر فصوص الحکم بود. اکنون به یاری خداوند متعال، شرح علامه حیدری بر این مقدمه، به چاپ رسیده است. این شرح ویژگی‌های برجسته‌ای دارد که نظیری برای آن نمی‌توان یافت: ۱. شرح علامه حیدری در سه جلد چاپ شده است که جلد اول آن، ۵۲۸ صفحه دارد و جلدِ دوم ۵۱۰ صفحه و جلدِ سوم، ۵۳۵ صفحه. این شرح سه جلدی به زبانِ عربیِ پیراسته‌شده و معاصرانه تألیف یافته و کامل‌ترین شرحی است که از زمان نگارش مقدمه تا دوران حاضر، به زبان عربی عرضه می‌شود. ۲. پیش از ورود به متن قیصری، مقدمات تاریخی لازم، به جهت معرفت نسبت به نویسنده و اسلوبِ کتابت او، بیان شده است تا مخاطب بتواند با شناختی کافی وارد متن شود و زمینه و زمانه‌ی این دسته از متون سنتی و کلاسیک را بشناسد. این داده‌های تاریخی، خواننده را در فهمِ تاریخی از سنت عرفانی جهان اسلام یاری می‌رساند. ۳. مفاهیم تخصصی قیصری، معنایابی شده‌اند و مخاطب به واسطه‌ی انس با این شرح، می‌تواند به ترمینولوژیِ تخصصیِ تصوف اسلامی احاطه یابد. ۴. متن مقدمه‌ی قیصری، به نحوی روش‌مند و منطقی، حلاجی و تحلیل شده و تلاش شده است که تا حد امکان، صورت‌بندی موجهی از گزاره‌های مدنظرِ قیصری به‌ دست داده شود. ۵. فهم علامه حیدری از مقدمه‌ی قیصری، به گونه‌ای است که، استقلالِ فکریِ ابن‌عربی و قیصری را حفظ می‌کند و مانند بسیاری از شارحان معاصر، آن‌ دو را به مصادره‌ی فلسفه‌ی ملاصدرا درنمی‌آورد. قرائتِ علامه حیدری از تصوف اسلامی، فلسفی است؛ اما صدرایی نیست. ۶. در این شرح، با شیوه‌ی مطالعه‌ی صحیح متن قیصری نیز آشنا می‌شوید؛ تمامی اصطلاحات نامأنوس معنا شده اند و حتی مرجعِ ضمیر‌های مبهم در متن نیز معین شده است تا خواننده بتواند به آسانی و به دور از هر گونه اغلاق و دشواری، با مقدمه‌ی قیصری ارتباط گیرد. مجموعه‌ی این مؤلفه‌ها، سببِ آن شده است که شرحی کامل و جامع بر مقدمه‌ی قیصری پدید آید که هم نوآموزان را به کار می‌آید و هم محققان و مدرسان را. امید داریم که عنایات خداوند شامل حال گردد و این شرحْ گره‌ای از معضلات معرفتیِ طلاب معرفت و حقیقت بگشاید و قلبِ امام زمان «عج» را شاد گرداند. خرید اینترنتی کتاب ✅ @alhaydarii_fa

🔸 تازه‌های نشر 🔺به همّت مؤسسه علمی و فرهنگی امام جواد (علیه السلام) و انتشارات دار فراقد، کتاب «شرح مقدمة القيصري لفصوص الحكم» در ٣ جلد و به قطع وزیری به زیور چاپ آراسته شد. ✅ @alhaydarii_fa

🔻 هلال ماه مبارک رمضان سال ۱۴۴۵ هجری‌قمری شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ (بقره/۱۸۵) به اطلاع عموم مسلمانان مى‌رساند، بنابر اعلام رسمی دفتر آیت‌ الله حیدرى و بر پایه محاسبات علمی و داده‌های دقیق فلکی، روز دوشنبه مورخ ۱۴۰۲/۱۲/۲۱ اول ماه مبارک رمضان در سال ۱۴۴۵ هجری‌قمری خواهد بود. ✅ @alhaydarii_fa

حلول ماه صفر سال ۱۴۴۵ هجری‌قمری ◾️ به اطلاع عموم مسلمانان می‌رساند بنابر اعلام رسمی دفتر آیت الله سید کمال حیدری بر پایه محاسبات علمی و داده‌های دقیق فلکی، روز جمعه مورخ ۱۴۰۲/۵/۲۷، اول ماه صفر در سال ۱۴۴۵ هـ.ق خواهد بود.

معرفی فارسی کتاب: تاریخ‌مندیِ گزاره‌هایِ فقهی یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که ذهنِ فقیهان را به‌خود مشغول داشته است. تاریخ‌مندی چه نقشی در فرایند اجتهاد دارد؟ فقیهان چگونه گزاره‌های تاریخی را تشخیص می‌دهند؟ آیا گزاره‌های فقهی مطلق اند؟ گزاره‌های تاریخی در فقه با چه روشی به‌تور می‌افتند؟ علامه حیدری در این کتاب، مفهومِ تاریخی‌بودن را با ارجاع به ظروف فکری، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و عادت‌ها و تقلیدهایی که بین مردم عصر نزول رواج داشته است، تبیین می‌کند و نتیجه می‌گیرد بسیاری از احکام و موضوعات فقهی تاریخ‌منداند‌. ایشان با ذکر این مقدمات، قاعده‌ی اشتراک را که به‌عنوان یکی از قواعد مشهور نزدِ عموم فقیهان به‌رسمیت شناخته شده است، به‌چالش می‌کشد و این ادعا را که احکام فقهی شاملِ همه‌‌ی مکلفان می‌شود، نقد می‌کند. با پذیرش نقدهای علامه حیدری، تحولی در فرایندِ اجتهاد پدید می‌آید. علامه حیدری به‌عنوان یک مرجعِ آشنا به زمان، از تاریخ‌مندیِ گزاره‌های فقهی تبیینی دقیق به‌دست می‌دهند و اسلام‌شناسان را به ضرورت اتخاذِ نگاه و منهج تاریخی واقف می‌سازند.