احســاس💕 زیبـــا 🎵

    ز شوق روی تو شاها بدین اسیر فراق     همان رسید کز آتش به برگ کاه رسید     مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول     ز ورد نیم‌ شب و درس صبحگــاه رسید      🍂حافظ

ای که صبر از من طمع داری و هوش بار سنگین می‌نهی بر لاغری 🍂سعدی

این جهان با توخوش است و آن جهان با تو خوش است این جهان بی‌من مباش و آن جهان بی‌من مرو شب ز نور ماه، روی خویش را بیند سپید من شبم تو ماه من بر آسْمانْ بی‌من مرو 🍂مولانا

‌ شاه‌ نشین چشم من، تکیه‌ گه خیال توست... 🍂حافظ

چون کشتیِ بی‌لنگر، کَژ می‌شد و مَژ می‌شد وز حَسرتِ او مُرده، صد عاقل و فرزانه 🍂مولانا

زندگی در آن وقت صفی از نور و عروسک بود یک بغل آزادی بود 🍂سهراب

        هر آن‌کس که با تو نجوید به جنگ           پریشان مکن روزْ  تاریک و تنگ            به هر جایگه یارِ درویش باش            همه راد با مردمِ خویش باش          ببین نیکْ تا دوست‌دارِ تو کیست          خردمند و اندُه‌گسارِ تو کیست         به بخشش بیارای و فردا مگوی          که فردا مگر تنگی آرد به روی                      🍂فردوسی             نوید و بشارت فردوسی :           که گردون نگردد به جز بر بِهی               به ما بازگردد کلاه مِهی          آفتاب روشنای راهتان به هر لحظه

. گرچه مجنونم و صحرای جنون جای من است لیک دیوانه‌تر از من دلِ شیدایِ من است. 🍂فرخی یزدی

. آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن.... 🍂مولانا

از ازݪ تا به ابـــد   عشــــــق احســاس قشنگیستـــ ڪہـ جریان دارد 🍂فــرزانــه_م ‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‎‌

. چہ غمست عاشقان را ڪہ جهان بقاء ندارد... 🍂مولانا

چقدر این دعوت‌نامه‌ی آقای 🍂سعدی با صفا و صمیمیت و دوست‌داشتنیه: نفسی بیا و بنشین، سخنی بگو و بشنو.......

یک نظر مستانه کردی عاقبت عقل را ، دیوانه کردی عاقبت با غم خود ، آشنای کردی مرا از خودم بیگانه کردی عاقبت در دل من گنج خود کردی نهان جای در ویرانه کردی عاقبت سوختی در شمع رویت جان من چارهٔ پروانه کردی ، عاقبت قطرهٔ اشک مرا ، کردی قبول قطره را در دانه کردی عاقبت کردی اندر کلّ موجودات سیر جان من کاشانه کردی عاقبت زلف را کردی پریشان خلق را خان و مان ویرانه کردی عاقبت مو به مو را جای دلها ساختی مو به دلها شانه کردی عاقبت در دهان خلق ، افکندی مرا فیض را افسانه کردی عاقبت 🍂فیض کاشانی