کانون نویسندگان قم

💢نشست انجمن داستان کانون نویسندگان قم با محوریت «روایت به زبان گفتار» برگزار شد نشست هفتگی انجمن داستان‌نویسی کانون نویسندگان قم روز پنجشنبه ۱۲ شهریورماه با حضور اعضای انجمن، سه نویسنده نوجوان و دو مربی از مؤسسه کوثر و مریم در دانشگاه طلوع مهر برگزار شد و در آن ضمن نقد و بررسی آثار منتخب، ویژگی‌ها و تأثیرات استفاده از زبان گفتار در روایت داستان مورد بررسی قرار گرفت. این نشست طبق روال جلسات گذشته با ارائه گزارشی از تازه‌ترین فراخوان‌ها و فعالیت‌های هنری و ادبی کشور آغاز شد. در ادامه، تعدادی از اعضای انجمن داستان‌های خود را قرائت کردند و آثار ارائه‌شده در فضایی تعاملی مورد نقد، بررسی و ارزیابی جمعی قرار گرفت. همچنین بر اساس برنامه از پیش اعلام‌شده انجمن، اعضا نقدهای کتبی خود را درباره دو اثر از نویسندگان مطرح ایران و جهان ارائه کردند. در این جلسه، داستان‌هایی از هاینریش بُل، نویسنده شهیر آلمانی، و داستان «ناصر ارمنی» نوشته رضا امیرخانی، برای مطالعه، نقد و تحلیل در اختیار اعضای انجمن قرار گرفته بود. بررسی ویژگی‌های روایت با زبان گفتار در ادامه این نشست، استاد علی اصغر کاویانی با بررسی دو داستان منتخب، به وجوه مشترک آن‌ها پرداخت و استفاده از زبان گفتاری در روایت را از ویژگی‌های مشترک این آثار عنوان کرد. وی همچنین خاطرنشان کرد که هر دو داستان به زندگی واقعی و روزمره پیروان دو آیین می‌پردازند. استاد کاویانی در بخشی از سخنان خود، درباره تأثیر استفاده از زبان گفتار، محاوره و زبان روزمره در روایت داستان، اظهار کرد که این شیوه می‌تواند فاصله میان مخاطب و متن را کاهش دهد و ارتباط عمیق‌تری میان خواننده و اثر ایجاد کند. وی ایجاد صمیمیت و حس هم‌ذات‌پنداری را یکی از مهم‌ترین تأثیرات این شیوه روایت دانست و افزود: استفاده از زبان گفتار می‌تواند به افزایش سرعت و پویایی روایت نیز کمک کند؛ چراکه جمله‌های کوتاه، حذف کلمات زائد و استفاده از فعل‌های عامیانه، ضرب‌آهنگ داستان را افزایش داده و این سبک را برای داستان‌های پرتعلیق و مدرن مناسب می‌کند. وی همچنین باورپذیری بیشتر دیالوگ‌ها را از دیگر ویژگی‌های روایت با زبان گفتاری برشمرد و گفت هماهنگی میان زبان راوی و شخصیت‌ها، دنیای داستان را برای مخاطب ملموس‌تر می‌کند و موجب می‌شود گفت‌وگوها طبیعی‌تر و دور از تصنع به نظر برسند. به گفته استاد کاویانی، به چالش کشیدن هنجارهای ادبی نیز از دیگر جلوه‌های این شیوه روایت است؛ چراکه زبان گفتاری مرزهای سنتی ادبیات را جابه‌جا می‌کند و نشان می‌دهد زیبایی ادبی تنها در جمله‌های رسمی، موزون و آراسته خلاصه نمی‌شود و زبان روزمره نیز می‌تواند ظرفیت‌های هنری و ادبی فراوانی داشته باشد. استاد کاویانی در ادامه با اشاره به نکته‌ای مهم در این سبک گفت: نقطه طلایی روایت با زبان گفتار، ایجاد تعادل میان سادگی گفتار و شاعرانگی است؛ به این معنا که نویسنده می‌تواند واژه‌هایی ساده و روزمره را چنان در کنار یکدیگر قرار دهد که از آن‌ها ضرب‌آهنگی موسیقایی شکل بگیرد. وی تأکید کرد که تأثیر زبان گفتار در روایت، فراتر از ساده‌سازی کلام است و می‌تواند تجربه خواندن داستان را به سطحی متفاوت ارتقا دهد. حضور نویسندگان نوجوان در نشست انجمن بخش دیگری از این نشست به حضور نویسندگان نوجوان اختصاص داشت. انجمن داستان کانون نویسندگان در این هفته میزبان سه نویسنده نوجوان و دو مربی از مؤسسه کوثر و مریم بود. سرکار خانم امینی، مربی پرورشی این مؤسسه، نویسندگان نوجوان را در این نشست همراهی کرد. همچنین سرکار خانم زارع دهنوی، از اعضای فعال انجمن داستان کانون نویسندگان، که مدت‌هاست در زمینه آموزش و مربیگری داستان‌نویسی با این مؤسسه همکاری دارد، در این جلسه حضور داشت. نوجوانان مهمان و شاگردان خانم زارع دهنوی نیز داستان‌های خود را برای حاضران قرائت کردند که با استقبال و تشویق اعضای انجمن همراه شد. در پایان، بر تداوم برگزاری نشست‌های هفتگی انجمن داستان، مطالعه و نقد آثار نویسندگان ایرانی و خارجی و فراهم کردن زمینه حضور و پرورش استعدادهای نوجوان در عرصه داستان‌نویسی تأکید شد. #انجمن_داستان_کانون 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢نشست انجمن داستان کانون نویسندگان قم با محوریت «روایت به زبان گفتار» برگزار شد نشست هفتگی انجمن داستان‌نویسی کانون نویسندگان قم روز پنجشنبه ۱۲ شهریور در دانشگاه طلوع مهر برگزار شد. در این جلسه، اعضای انجمن آثار خود را قرائت و نقد کردند و درباره دو اثر از هاینریش بُل و رضا امیرخانی نیز نقدهای کتبی ارائه شد. محور اصلی نشست، «روایت به زبان گفتار» بود. استاد علی‌اصغر کاویانی توضیح داد که استفاده از زبان محاوره و روزمره می‌تواند صمیمیت، هم‌ذات‌پنداری، پویایی و باورپذیری داستان را افزایش دهد و ضرب‌آهنگ روایت را سریع‌تر کند. او تأکید کرد که مهم‌ترین نکته در این شیوه، ایجاد تعادل میان سادگی زبان گفتار و شاعرانگی است. در بخش دیگری از جلسه، سه نویسنده نوجوان و دو مربی از مؤسسه کوثر و مریم حضور داشتند و نوجوانان داستان‌های خود را برای اعضای انجمن خواندند. در پایان نیز بر تداوم جلسات هفتگی، نقد آثار ادبی و حمایت از استعدادهای نوجوان در داستان‌نویسی تأکید شد. #انجمن_داستان_کانون 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢 سعدی‌خوانی 🔸 جلسه شرح غزلیّات سعدی و ادبیات معاصر 🔹 استاد: دکتر حسن عزیزی جلسۀ پنجاه و هفتم: یک‌شنبه۱۵شهریور۱۴۰۵ ساعت۱۷:۳۰ خیابان دورشهر، نبش میدان رسالت، دانشگاه طلوع‌مهر 🔹حضور برای عموم علاقه‌مندان آزاد است. #سعدی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

💢بانویِ شفاعت ✍️محمدرضا طالبی شهر من دارد ضریحی تا فرازِ  آسمان روز محشر بر شفاعت می‌رود بانوی آن آنکه ترغیب زیارت می‌کند این خانه را خود امامِ شیعیان است و مرادِ صالحان در طواف شأن او دائم ملائک صف به صف بال و پر بگشوده همچون طینتِ پروانه‌گان بابِ قم در جنت و فردوس روشن می‌شود با نگینِ حضرتِ معصومه‌ی آرام جان من غلامِ زائرانش می‌شوم با اشتیاق توتیای چشم من گرد و  غبارِ زائران #شعر_بانویِ_شفاعت #مطلب_دریافتی_از_شهر_قم 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢 سه‌گانه‌های نگارش محمدکاظم کاظمی 🔻 متن اصلی در این مجموعه از ۴۲ شاعر در قالب‌های آزاد و سنتی، از قبیل سپید، چهار‌پاره، غزل، مثنوی‌غزل و مثنوی و از هر شاعر بین یک تا سه شعر گرد آمده است. 🔹 نظر ویراستار در اینجا سه پیام داریم که در هم تنیده شده و در یک جمله بیان شده‌اند. وقتی به «از ۴۲ شاعر» می‌رسیم انتظار داریم که بدانیم قضیه چیست. از ۴۲ شاعر تجلیل شده است؟ از ۴۲ شاعر نام برده شده است؟ از ۴۲ شاعر زندگی‌نامه آمده است؟ آثار آمده است؟ هنوز تکلیف این قسمت روشن نشده، قالب‌های شعر می‌آید و بعد تعداد شعرهای هر شاعر. می‌شود یک پیام را تمام کرد و بعد دیگری را گفت. ✅ حاصل ویرایش در این مجموعه آثاری از ۴۲ شاعر و از هر شاعر بین یک تا سه شعر گرد آمده است. شعرها در قالب‌های آزاد و سنتی‌اند، از قبیل سپید، چهار‌پاره، غزل، مثنوی‌غزل و مثنوی. #نگارش_ویرایش #کانون_نویسندگان_قم 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢 در پیِ سایه‌ها ✍️ سیدجواد حسینی مولانا در دفتر نخست مثنوی، با تمثیلی ساده اما عمیق، یکی از خطاهای بزرگ انسان را به تصویر می‌کشد؛ خطایی که شاید بسیاری از ما نیز، بی‌آنکه بدانیم، گرفتار آن باشیم. مرغی در آسمان پرواز می‌کند و سایه‌اش بر زمین افتاده است. انسانی ناآگاه صیّاد آن سایه می‌شود، به جای آنکه چشم به آسمان بدوزد و اصلِ مرغ را ببیند، سایه را دنبال می‌کند: «ابلهی صیّاد آن سایه شود می‌دود چندانکه بی‌مایه شود» این تصویر، حکایت انسان‌هایی است که به جای حقیقت، به دنبال سایه‌های حقیقت می‌روند و از اصل حقیقت باز می‌‌مانند. مشکل این انسان، کمبود تلاش نیست؛ اشتباه بودن مقصد است. او می‌دود، اما نمی‌داند به کجا؛ تلاش می‌کند، اما نمی‌داند برای چه. گاهی حتی تلاش بیشتر، نه‌تنها او را به حقیقت نزدیک نمی‌کند، بلکه با سرعت بیشتری از آن دور می‌سازد. مولانا در ادامه، تصویری عمیق‌تر و دردناک‌تر از این ناآگاهی ارائه می‌کند. انسان فقط سایه را دنبال نمی‌کند، بلکه کار به جایی می‌رسد که سایه را با حقیقت اشتباه می‌گیرد و می‌کوشد آن را شکار کند: «تیر اندازد به سوی سایه او ترکشش خالی شود از جست‌وجو» در چنین وضعی، آنچه در این تعقیب بی‌حاصل از دست می‌رود، تنها انرژی و توان نیست؛ سرمایه اصلی، عمر انسان است. سرمایه‌ای که برخلاف بسیاری از سرمایه‌ها، پس از رفتن بازگشت‌پذیر نیست. این تمثیل، برای زندگی امروز ما نیز تأمل‌برانگیز است. ممکن است انسان چنان شیفته عنوان، شهرت، ثروت، موقعیت، ظاهر دینداری، سخن زیبا یا تصویری که از موفقیت در ذهن خود ساخته شود که همان تصویر را اصل بپندارد و سال‌ها برای به دست آوردنش بدود. امروز، در میان گسترش مادی‌گرایی، ظاهربینی و دل‌بستگی روزافزون به ظواهر، سایه‌های زندگی پررنگ‌تر و وسوسه‌انگیزتر شده‌اند. انسان ممکن است سال‌ها برای رسیدن به تصویری که از خوشبختی در ذهن خود ساخته تلاش کند، بی‌آنکه از خود بپرسد: آیا واقعاً در مسیر درست زندگی گام برمی‌دارد یا تنها در پیِ سایه‌ای از حقیقت است؟ مولانا در ادامه، از «سایهٔ یزدان» و «راهنما» سخن می‌گوید؛ راهنمایی که می‌تواند انسان را از دامِ خیال و سایه برهاند. می‌توان این راهنما را دعوتی به جست‌وجوی شناخت، خرد و هدایتِ مطمئن دانست؛ راهنمایی که نگاه انسان را از تصویر و نمود فراتر می‌برد و به حقیقت و اصل بازمی‌گرداند. شاید نخستین گام رهایی همین باشد که لحظه‌ای بایستیم، سر را بالا ببریم و جهت نگاهمان را تغییر دهیم. چه بسیار عمرهایی که از دنبال کردن سایه‌ها از دست رفته‌اند. گاهی مسئله این نیست که چقدر دویده‌ایم، بلکه این است که به کدام سو رفته‌ایم. پس پیش از آنکه دوباره بدویم، لحظه‌ای بایستیم و مقصد را بازبینی کنیم؛ چراکه راه رهایی همیشه در بیشتر دویدن نیست، گاهی در درست‌تر دیدن و یافتن اصل است. پس از سایه بگذریم و اصل را بجوییم؛ چراکه باید از سایه گذشت و آفتاب را یافت: «رو زِسایه، آفتابی را بیاب.» #یادداشت #مطلب_دریافتی_از_شهر_قم 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢 معصومه[س] قم در سفرنامۀ پرنسس بی‌بسکو با نام «هشت بهشت» در بخشی از این سفرنامه می‌خوانیم: با خود می‌گویم: این شمایید فاطمه! این مسجد [حرم] شما است با این گنبد طلایی در مقابل پیش روی کاروان‌ها، این شمایید همچون گل لالۀ طلایی، یا چون حبابی تابناک در میان آتش نیزار، بسان خورشیدی کوچک، ولی بسیار قابل رویت و بسیار نزدیک! نمی‌توانم این درخشندگی بی‌مانند را فراموش کنم ... بی‌وفا! من که نمی‌توانم به شما نزدیک شوم.(۱)، در کم‌تر از پنجاه متری شما ایستاده‌ام. آیا مجاز نیستم که احساس درونی خود را مانند دیگر زائران ابراز کنم؟ ... آیا من بیش از مؤمنین به شما که از مازندران و از خراسان و از سواحل ارومیه و تبریز و دریاچه هامون در سیستان و بلوچستان، فاصله‌ها را درمی‌نوردند و به دیدار شما می‌آیند، راه نپیموده‌ام؟ آیا بیش از کسانی که در سایۀ شما زندگی آرام و امیدمندانه‌ای دارند به شما عشق نمی‌ورزم!»(۲) ۱. توجه شود ورود غیر مسلمان به حرم ممنوع بوده است. ۲. نام کتاب «هشت بهشت» به زبان فرانسه، با قطع رقعی، در ۲۸۲ صفحه، تألیف پرنسس بی‌بسکو، ناشر برنارد گراسه، سال انتشار ۱۹۲۵ م در پاریس، سپس ترجمۀ بخش سوم کتاب هشت بهشت را که عنوانش «معصومه قم» است و در واقع سفرنامۀ پرنسس مزبور است به طور کامل می‌آورد. سیدمحسن محسنی #حضرت_معصومه‌س #بنیاد_قم_پژوهی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

🌺قالَ‌الإمام‌الجواد (علیه‌السلام): مَن زارَ قَبرَ عَمَّتي بِقُمَّ، فَلَهُ الجَنَّةُ 🌺حضرت امام جواد عليه‌السلام: هر كس قبر عمّه‌ام (حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها) را در قم زيارت كند، بهشت پاداش اوست. [كامل‌الزيارات،ص۵۳۶.] 🌺سالروز ورود با برکت کریمه اهل‌بیت (علیهم‌السلام) حضرت فاطمه معصومه (سلام‌الله‌علیها) را به شهر قم تبریک می‌گوییم. 🌺#تبریک 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢 مثنوی‌خوانی 🔸 جلسه هفتگی شرح مثنوی مولانا 🔹 استاد: دکتر علی حیدری یساولی 🔹 جلسه صد و چهل و دوم: شنبه۱۴شهریور۱۴۰۵ ساعت۱۹:۳۰ 🔻مکان: قم، میدان رسالت، دانشگاه طلوع‌مهر 🔹حضور برای عموم علاقه‌مندان بلامانع است. #مثنوی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

💢اجرای آواز و تصنیف‌خوانی در آواز ابوعطا با صدای استاد مهدی قاسمی در یکصد و چهل‌ویکمین نشست شرح مثنوی مولانا #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

💢مولانا و راز اجابت دعا؛ از «الله گفتنِ بنده» تا «لبیکِ خداوند» یکصد و چهل‌ویکمین جلسه شرح و بررسی مثنوی معنوی مولانا با حضور دکتر علی حیدری یساولی، پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی، به همت کانون نویسندگان قم و دانشگاه طلوع مهر برگزار شد. این نشست همزمان با ایام گرامی‌داشت میلاد پیامبر اکرم(ص) و امام جعفر صادق (ع) برگزار شد و در آغاز، جایگاه حضرت محمد(ص) در ادبیات فارسی مورد بررسی قرار گرفت. دکتر حیدری یساولی با اشاره به اشعار فردوسی، سنایی، نظامی و سعدی، نمونه‌هایی از اشعار آنان در ستایش پیامبر(ص) را خواند و درباره جایگاه ایشان به‌عنوان نماد اخلاق، معنویت و کمال انسانی در ادبیات فارسی سخن گفت. در ادامه، شرح ابیات دفتر سوم مثنوی با اشاره به حکایت «پیل و پیل‌بچگان» دنبال شد. دکتر حیدری یساولی با اشاره به بیت: «بوی کبر و بوی حرص و بوی آز در سخن گفتن بیاید چون پیاز» توضیح داد که حالات درونی انسان، حتی اگر پنهان بماند، در گفتار و رفتار او آشکار می‌شود و کبر، حرص و آز را نمی‌توان برای همیشه از دیگران پنهان کرد. حکایت‌هایی درباره دعا و اجابت بخش مهمی از جلسه به موضوع دعا، اجابت و رابطه میان نیاز انسان و عنایت الهی اختصاص داشت. در یکی از حکایت‌ها، مؤمنی از اجابت نشدن دعای خود گله می‌کند و در پاسخ، بر این معنا تأکید می‌شود که گاهی خودِ دعا و نیاز، وسیله‌ای برای نزدیک شدن انسان به خداوند است و تأخیر در اجابت لزوماً نشانه بی‌توجهی نیست. همچنین حکایت مرد زشت‌روی و مرد زیبارو مطرح شد؛ میزبان به مرد زشت‌رو نانی می‌دهد تا زودتر برود، اما مرد زیبارو را با وعده نان تازه و حلوا بیشتر نزد خود نگه می‌دارد. این حکایت نیز برای بیان این معنا به کار رفت که گاهی تأخیر در اجابت، می‌تواند نشانه لطف و عنایت باشد. اذان بلال؛ ظاهر و باطن عمل در بخش دیگری، حکایت «اذان گفتن بلال» بررسی شد. برخی به دلیل نادرستی تلفظ بلال در اذان، خواستار اصلاح آن بودند؛ اما از نگاه مولانا، ارزش عمل تنها به ظاهر آن وابسته نیست و نیت، صداقت و اخلاص اهمیت اساسی دارد. از این منظر، حکایت بلال نمونه‌ای از برتری حقیقت و اخلاص بر ظاهرگرایی است. «مرا به دهانی بخوان که بدان دهان گناه نکرده‌ای» در ادامه، حکایت فرمان خداوند به حضرت موسی(ع) برای دعا با «دهان پاک» مطرح شد. بر اساس این حکایت، اگر انسان خود را شایسته دعا نمی‌بیند، می‌تواند از انسان‌های پاک و مقرب بخواهد برای او دعا کنند. مولانا در این بخش بر پاکی زبان، دل و روح و صداقت در دعا تأکید می‌کند. حکایت «الله گفتن»؛ هر «یا رب» همراه با لبیکی است از مهم‌ترین بخش‌های جلسه، شرح حکایت «الله گفتن» از دفتر سوم بود. در این حکایت، مردی شبانه پیوسته «الله» می‌گوید تا اینکه شیطان او را سرزنش می‌کند که چرا با این همه ذکر، پاسخی نمی‌شنود. مرد ناامید می‌شود و در خواب حضرت خضر(ع) را می‌بیند. خضر(ع) در پاسخ به او می‌گوید: «آن الله تو لبیک ماست وان نیاز و درد و سوزت پیک ماست» دکتر حیدری یساولی در شرح این ابیات، نیاز، درد و میل انسان به دعا را نشانه‌ای از عنایت الهی دانست و توضیح داد که گاهی خودِ توفیق دعا و روی آوردن به سوی خداوند، نشانه لطف اوست؛ بنابراین زیر هر «یا رب» انسان، لبیکی از سوی خداوند وجود دارد. درد و رنج؛ زمینه‌ای برای رشد معنوی در بخش پایانی، موضوع درد، رنج و ابتلا مورد بررسی قرار گرفت. دکتر حیدری یساولی با اشاره به مضامین مثنوی توضیح داد که رفاه و آسایش همیشه به معنای لطف الهی نیست و گاهی درد و رنج، انسان را به دعا، تضرع و بازگشت به سوی خداوند نزدیک می‌کند. او با اشاره به این مضمون که: «درد آمد بهتر از ملک جهان تا بخوانی مر خدا را در نهان» بر تفاوت میان عبادت از سر عادت و عبادتی که از دل، شوق و نیاز برمی‌آید تأکید کرد. در ادامه نیز بر این نکته تأکید شد که دعا باید از دل پاک و زبان صادق برآید و انسان پیش از درخواست حاجت از خداوند، در پاکی درون خود بکوشد. جلسه با ادامه شرح ابیات دفتر سوم مثنوی دنبال شد و با توجه به پایان یافتن زمان نشست، ادامه مباحث به جلسه آینده موکول شد. در پایان، دو تن از هنرمندان و آوازخوانان موسیقی ایرانی، آقایان مهدی قاسمی و رضا شیخ‌محمدی، به اجرای برنامه پرداختند و برخی از حاضران نیز اشعار خود را قرائت کردند. #مثنوی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

💢مولانا و راز اجابت دعا؛ از «الله گفتنِ بنده» تا «لبیکِ خداوند» در یکصد و چهل‌ویکمین جلسه شرح و بررسی مثنوی مولانا، به همت کانون نویسندگان قم و دانشگاه طلوع مهر، دکتر علی حیدری یساولی به بررسی جایگاه پیامبر اکرم(ص) در ادبیات فارسی و شرح حکایت‌هایی از دفتر سوم مثنوی پرداخت. از جمله مباحث مطرح‌شده، پیوند حالات درونی انسان با گفتار و رفتار و اهمیت اخلاص و نیت در اعمال بود. بخش اصلی نشست به مفهوم دعا و اجابت اختصاص داشت. در شرح حکایت «الله گفتن»، مولانا با این مضمون که «آن الله تو لبیک ماست»، دعا، نیاز و سوز درونی انسان را نشانه‌ای از عنایت الهی می‌داند؛ به این معنا که گاهی خودِ توفیق دعا و روی آوردن به خداوند، پاسخی از سوی اوست و تأخیر در اجابت لزوماً نشانه بی‌توجهی نیست. در ادامه نشست، نقش درد و رنج در رشد معنوی و بازگشت به سوی خداوند و اهمیت پاکی دل و صداقت در دعا بررسی شد. این نشست با آوازخوانی سنتی ایرانی توسط مهدی قاسمی و رضا شیخ‌محمدی و شعرخوانی حاضران به پایان رسید. #کانون_نویسندگان_قم

💢آرایش در پیرایش است رضا بابایی گاهی بهترین آرایش، پیرایش است؛ یعنی کاستن برای آراستن؛ مثل جملۀ نازیبا و سنگین زیر که اصلاحش در حذف برخی کلمات آن است. «گروه دوم، شبهاتی هستند که مطرح می‌شوند تا سنت دینی را مورد بازخواست قرار دهند.» کلمات «هستند»، «مطرح شدن»، «مورد... قرار دادن»، هر جمله‌ای را سنگین و بی‌ریخت می‌کنند. از قضا معمولاً به وجودشان هم نیازی نیست و با حذف آنها جمله سبک‌تر و زیباتر می‌شود: ✅«گروه دوم، شبهاتی است که سنت دینی را بازخواست می‌کنند.» #نویسندگی ‌#استاد_رضا_بابایی 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢 مثنوی‌خوانی 🔸 جلسه هفتگی شرح مثنوی مولانا 🔹 استاد: دکتر علی حیدری یساولی 🔹 جلسه صد و چهل و یکم: شنبه۷شهریور۱۴۰۵ ساعت۱۹:۳۰ 🔻مکان: قم، میدان رسالت، دانشگاه طلوع‌مهر 🔹حضور برای عموم علاقه‌مندان بلامانع است. #مثنوی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

💢از خِرقه درویشی تا بهشتِ حافظ؛ شرح و بررسی غزلیات حافظ نشست چهل و ششم شرح غزلیات حافظ با حضور دکتر حسن عزیزی و به همت کانون نویسندگان قم و دانشگاه طلوع مهر برگزار شد؛ نشستی که در آن، غزلیات حافظ از منظر معنوی و اخلاقی مورد واکاوی قرار گرفت و مفاهیمی همچون سلوک و تربیت انسان، پرهیز از ریا، انتخاب همنشین، بهره‌گیری از فرصت زندگی، توبه و امید به رحمت الهی مورد تأکید قرار گرفت. در این نشست، دکتر حسن عزیزی با اشاره به مباحث مطرح‌شده درباره خرقه‌پوشی در سنت عرفانی، خرقه را تنها یک پوشش ظاهری ندانست و آن را نمادی از تغییر مسیر و تحول درونی انسان دانست. وی با اشاره به برخی منابع عرفانی، تغییر عادت، فاصله گرفتن از همنشینی‌های ناصالح و گرایش به نیکان را از جمله پیام‌های تربیتی این سنت برشمرد. عزیزی در ادامه، بر اهمیت تغییر درونی و اصلاح رفتار تأکید کرد و گفت که در مسیر تربیت معنوی، تغییر ظاهر زمانی ارزشمند است که به تغییر باطن و رفتار انسان منجر شود. از این منظر، انسان سالک باید از عادت‌هایی که او را از مسیر رشد بازمی‌دارند فاصله بگیرد و با انتخاب همنشینان شایسته، زمینه تعالی اخلاقی خود را فراهم کند. بخش اصلی این نشست به شرح غزل حافظ با مطلع «کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت» اختصاص یافت؛ غزلی که در آن، حافظ مخاطب خود را به غنیمت شمردن فرصت زندگی و توجه به نعمت‌هایی که در لحظه اکنون در اختیار اوست، دعوت می‌کند. دکتر عزیزی با تأمل در بیت «نه عاقل است که نسیه خرید و نقد بهشت»، مفهوم «نقد بهشت» را از محورهای مهم این غزل دانست و توضیح داد که حافظ انسان را از غفلت نسبت به داشته‌های امروز برحذر می‌دارد. در این نگاه، زندگی و فرصت‌های آن نعمتی است که نباید صرفاً با وعده آینده از دست برود؛ انسان باید قدر لحظه‌ای را که در اختیار دارد بداند و از آن برای ساختن زندگی و تعالی روح خود بهره بگیرد. وی در ادامه، این مفهوم را دارای لایه‌ای معنوی دانست و افزود که «بهشت نقد» را می‌توان در تجربه نعمت‌های الهی، حضور در کنار یاران نیک، آرامش دل و فرصت رشد و تعالی جست‌وجو کرد. بنابراین، پیام حافظ صرفاً دعوت به خوش‌گذرانی نیست، بلکه می‌تواند دعوتی به آگاهانه زیستن، قدرشناسی، حضور در لحظه و استفاده درست از فرصت عمر باشد. در شرح بیت «به می عمارت دل کن که این جهان خراب / بر آن سر است که از خاک ما بسازد خشت» نیز بر ناپایداری جهان و ضرورت آباد کردن دل تأکید شد. در خوانش عرفانی این بیت، «می» می‌تواند نمادی از فیض و لطف الهی باشد و «عمارت دل» به معنای آبادانی جان و اصلاح درون انسان تعبیر شود. به این ترتیب، حافظ در کنار توجه به گذرایی دنیا، انسان را به ساختن سرمایه‌ای درونی و معنوی دعوت می‌کند. در بخش دیگری از جلسه، موضوع همنشینی و تأثیر دوستان بر شخصیت انسان مورد توجه قرار گرفت. با اشاره به ابیات حافظ و همچنین سخنان سعدی، بر این نکته تأکید شد که محیط و همنشینان نقش مهمی در شکل‌گیری اخلاق و شخصیت انسان دارند. انسان برای پیمودن مسیر رشد، باید از مجالست با افراد ناصالح فاصله بگیرد و در کنار انسان‌های نیک و فرهیخته قرار گیرد. از دیگر موضوعات مورد توجه در این نشست، پرهیز از ریا و توجه به صدق در دینداری بود. در شرح ابیات حافظ درباره خرقه و زهد، میان ظاهر دینداری و حقیقت معنوی آن تفاوت گذاشته شد و تأکید شد که ارزش انسان به نشانه‌های ظاهری و ادعاهای او نیست، بلکه به صداقت، عمل و پاکی درون او بستگی دارد. در ادامه، ابیات پایانی غزل حافظ از جمله «مکن به نامه سیاهی ملامت من مست / که آگه است که تقدیر بر سرش چه نوشت» و «قدم دریغ مدار از جنازه حافظ / که گرچه غرق گناه است می‌رود به بهشت» مورد بررسی قرار گرفت. در این بخش، موضوع گناه، توبه، رحمت الهی و امید به بخشش خداوند مطرح شد و بر این نکته تأکید شد که در نگاه حافظ، درِ رحمت الهی حتی برای گناهکاران نیز بسته نیست. در همین زمینه، اشاره به مضمون «یحب التوابین»، یعنی دوست داشتن توبه‌کنندگان، فرصتی برای تأکید بر جایگاه توبه و بازگشت در فرهنگ معنوی اسلام فراهم کرد. از این منظر، پیام حافظ نه دعوت به ماندن در خطا، بلکه دعوت به امید، بازگشت، اصلاح و اعتماد به رحمت خداوند است. همچنین در شرح غزل، ابیاتی از سعدی و خیام نیز مورد توجه قرار گرفت و پیوند میان آثار شاعران کلاسیک فارسی در پرداختن به مفاهیمی همچون گذر عمر، غنیمت شمردن فرصت، دوستی، مرگ، توبه و معنای زندگی مورد بررسی قرار گرفت. 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

💢از خِرقه درویشی تا بهشتِ حافظ؛ شرح و بررسی غزلیات حافظ نشست چهل‌وششم شرح غزلیات حافظ با حضور دکتر حسن عزیزی و به همت کانون نویسندگان قم و دانشگاه طلوع مهر برگزار شد. در این نشست، مفاهیمی چون سلوک و تربیت معنوی، پرهیز از ریا، اصلاح درون، انتخاب همنشین شایسته و اهمیت تغییر رفتار مورد بررسی قرار گرفت. خرقه نیز نه صرفاً پوششی ظاهری، بلکه نمادی از تحول درونی و فاصله گرفتن از عادت‌ها و همنشینی‌های ناصالح دانسته شد. بخش اصلی جلسه به شرح غزل «کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت» اختصاص داشت. دکتر عزیزی با تأکید بر مفهوم «نقد بهشت»، بر ضرورت غنیمت شمردن فرصت زندگی، قدرشناسی از نعمت‌های موجود و آگاهانه زیستن تأکید کرد. همچنین در شرح بیت «به می عمارت دل کن...» بر ناپایداری جهان و ضرورت آبادانی دل و اصلاح درون انسان تأکید شد و موضوع تأثیر همنشینان بر شخصیت و مسیر اخلاقی انسان نیز مورد توجه قرار گرفت.

💢 ندبه‌های دلتنگی عجب رازی است در غنچه‌های باغ: به یک حضور می‌خندند و از تنگیِ نه فلک به خود نمی‌پیچند. از این رازتر، خسوفِ چشم یعقوب در غبار کنعان است. بی‌گریه هم می‌توان زیست؛ آب از چاه بیرون کشید و نانی خرید؟ اما این زیستن را آموزگارِ بی‌مزد و منتِ سامری به ما نیاموخت. روح پدرم شاد که می‌گفت: «به استاد، فرزند مرا هیچ میاموز، به‌جز عشق.» بی‌انتظارِ گام‌های خورشیدی، چه تقویم‌ها که در یک سطر می‌لولند. یکی گفت: — زندگی؟ — کنار کعبه نشستن و سفره‌ی نان و سبزی گشودن. — مردگی؟ — از کینه‌ورزانِ عیسی تابوت خریدن. — فریب؟ — حرف‌های نازک از حلقومِ اندیشه‌های آهن‌آلود. — گمراهی؟ — ندانی که دجّال توبه کرده است و مجله می‌فروشد. — بودن؟ — گمان کنی با نبودن مسئله دارد. من؟ یک انتظار. — تو؟ یک آغوش.— او؟ در راه. #ندبه‌های_دلتنگی ‌#استاد_رضا_بابایی 🔗«کانون نویسندگان قم؛ فرصتی برای تقویت قلم‌ها، رویش واژه‌ها و ماندگاری اندیشه‌ها» 🌐 @qomqalam

مرگ، عمر و بیداری انسان بخش دیگری از جلسه به موضوع مرگ و لحظه جان دادن اختصاص یافت. در شرح ابیات مولانا، بیان شد که انسان در لحظات پایانی عمر ممکن است حقایقی را مشاهده کند که اطرافیان او قادر به دیدن آنها نیستند و سخنانش را هذیان می‌پندارند؛ در حالی که او در آن لحظات چیزهایی را درمی‌یابد که انسان‌ها در حالت معمول توانایی دیدن و درک آنها را ندارند. از این رو، مولانا انسان را دعوت می‌کند که پیش از فرارسیدن مرگ طبیعی، از حرص، طمع و خودخواهی فاصله بگیرد و به نوعی «مردن پیش از مرگ» دست یابد. در این بخش، مفهوم «موتوا قبل أن تموتوا» نیز مورد توجه قرار گرفت؛ یعنی انسان باید پیش از آنکه مرگ جسمانی فرا برسد، وابستگی‌های نفسانی و حرص‌های دنیوی را در خود از میان ببرد تا چشم حقیقت‌بین او گشوده شود. سپس سرمایه عمر به کیسه‌ای از سکه تشبیه شد که شب و روز پیوسته از آن می‌کاهند. هر روز و هر شب که سپری می‌شود، بخشی از این سرمایه برای همیشه از دست می‌رود و بازگردانده نمی‌شود. بنابراین، انسان باید در برابر هر لحظه‌ای که از دست می‌دهد، چیزی ارزشمند برای آخرت خود باقی بگذارد. در همین زمینه، بر اهمیت باقیات صالحات، خیر، عبادت و نزدیک‌شدن به خداوند تأکید شد و گفته شد که انسان نباید تمام توان خود را صرف افزایش امکانات مادی و خواسته‌های دنیوی کند. آبادانی حقیقی گور در ادامه، سخنان مولانا درباره گور و آخرت بررسی شد. تأکید شد که آبادانی حقیقی قبر با سنگ و مرمر و بناهای ظاهری حاصل نمی‌شود؛ بلکه انسان باید با کنار گذاشتن «منیّت» و خودخواهی، زمینه آبادانی حقیقی آخرت خود را فراهم کند. همچنین مطرح شد که انسان با رفتار و اعمال خود می‌تواند بهشت یا جهنم خویش را بسازد و رفتار او بر زندگی و سرنوشت دیگران نیز تأثیر می‌گذارد. از این منظر، یک معلم، مدیر یا صاحب قدرت اگر مسیر نادرستی را به دیگران نشان دهد، ممکن است علاوه بر خود، دیگران را نیز گرفتار پیامدهای آن کند. مال مردم و پاکی دعا در بخش پایانی، دوباره به حکایت پیل‌بچه‌ها بازگشت شد و موضوع خوردن مال مردم و حق‌الناس مورد تأکید قرار گرفت. بیان شد که مال مردم حرمت دارد و دست‌اندازی به حقوق دیگران تنها یک تخلف ظاهری نیست، بلکه آثار معنوی و اخلاقی آن نیز گریبان انسان را خواهد گرفت. همچنین موضوع دعا و تأثیر پاکی باطن در استجابت آن مطرح شد. تأکید جلسه بر این بود که صرف بر زبان آوردن الفاظ دعا کافی نیست؛ بلکه حقیقت دعا به دل و نیت انسان وابسته است. استاد در تعبیری جالب، دعا را به پرنده‌ای تشبیه کرد که انسان خود با رفتارهایش تورهایی بر سر راه آن می‌گستراند؛ به‌گونه‌ای که دعا در دام خودساخته انسان گرفتار می‌شود و نمی‌تواند به سوی بالا پرواز کند. از این رو، اگر دل انسان گرفتار حرص، دروغ، ظلم و حق‌الناس باشد، الفاظ دعا به‌تنهایی نمی‌تواند او را به حقیقت مطلوب برساند. در پایان، بر این نکته تأکید شد که انسان باید پیش از پایان فرصت زندگی، به اصلاح درون، رعایت حقوق دیگران، پاکی نیت، استفاده درست از سرمایه عمر و حرکت به سوی حقیقت بپردازد. در پایان، شماری از حاضران به شعرخوانی پرداختند و اشعار خود را برای دیگر شرکت‌کنندگان قرائت کردند. 🌐 @qomqalam #مثنوی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

💢«درنگی در حکایت پیل‌بچه‌ها در مثنوی؛ هیچ عملِ انسان پنهان نمی‌ماند» در یکصد و چهلمین جلسه مثنوی‌خوانی؛ شرح مثنوی مولانا، با حضور دکتر علی حیدری یساولی و به همت کانون نویسندگان قم و دانشگاه طلوع مهر، بخش‌هایی از دفتر سوم مثنوی مولانا بررسی شد؛ نشستی که در آن، با محوریت حکایت «پیل‌بچه‌ها»، بر پیامدهای اعمال انسان، حرمت حق‌الناس، تفاوت ظاهر و باطن، سرمایه عمر و ضرورت بیداری پیش از مرگ تأکید شد. در آغاز جلسه، با اشاره به ارادت سعدی به عبدالقادر گیلانی، به‌اختصار داستانی از دوران کودکی و آغاز سیر و سلوک او و ماجرای پایبندی‌اش به راستگویی در سفر به بغداد روایت شد و این ماجرا به‌عنوان نمونه‌ای از تأثیر صداقت در مسیر معرفت مورد توجه قرار گرفت. در ادامه، حکایت گروهی از انسان‌ها روایت شد که در جنگلی گرفتار شده و از گرسنگی و تشنگی به تنگ آمده بودند. ناصحی دلسوز نزد آنان آمد و هشدار داد که در آن منطقه پیل‌هایی زندگی می‌کنند که بچه‌های خود را بسیار دوست دارند. او از آنان خواست به طمع غذا سراغ بچه‌پیل‌ها نروند؛ زیرا اگر بچه‌های پیل را بخورند، مادران آنها برای انتقام خواهند آمد. در شرح این حکایت، تأکید شد که مولانا با استفاده از این داستان، انسان را نسبت به بی‌حرمتی به اولیای الهی، غیبت، تعدی به حقوق دیگران و خوردن مال مردم هشدار می‌دهد. همان‌گونه که مادر پیل نسبت به فرزند خود غیرت دارد، خداوند نیز نسبت به بندگان خاص خود غیرت دارد و آزار و هتک حرمت آنان بی‌پاسخ نمی‌ماند. ناصح پس از بیان هشدار خود اعلام کرد که وظیفه‌اش رساندن پیام و خیرخواهی است و اگر شنوندگان به سخنان او توجه نکنند، مسئولیت انتخاب و پیامد آن بر عهده خودشان خواهد بود. با این حال، گروهی از افراد تحت تأثیر گرسنگی و طمع، نصیحت او را فراموش کردند. هنگامی که بچه‌پیل فربهی را دیدند، به سوی آن هجوم بردند و آن را خوردند. در میان آنان، فردی نیز بود که نصیحت ناصح را به یاد داشت و از خوردن بچه‌پیل خودداری کرد. دیگران پس از خوردن گوشت بچه‌پیل، به خواب رفتند؛ اما آن فرد همچنان بیدار ماند. اندکی بعد، پیل مادر از راه رسید و ابتدا سراغ فرد بیدار رفت. پیل، دهان او را بو کرد و چون اثری از بوی بچه‌پیل در دهانش نیافت، از کنار او گذشت. اما هنگامی که به سراغ کسانی رفت که گوشت بچه‌پیل را خورده بودند، بوی آن را از دهانشان دریافت و آنان را از میان برد. در تفسیر این بخش از حکایت، بر این نکته تأکید شد که حقیقت اعمال انسان سرانجام آشکار می‌شود و هیچ‌کس نمی‌تواند آثار کردار خود را برای همیشه پنهان کند. همان‌گونه که بوی گوشت بچه‌پیل از دهان خورندگان آن آشکار شد، آثار گناه، غیبت، مال حرام و تضییع حقوق دیگران نیز در وجود انسان باقی می‌ماند. ظاهر و باطن انسان در ادامه جلسه، سخن به تفاوت میان ظاهر و باطن انسان رسید. تأکید شد که ممکن است فردی در ظاهر بسیار آراسته و برخوردار باشد، اما درون او سرشار از حرص و دلبستگی‌های دنیوی باشد؛ در مقابل، انسانی با ظاهری ساده می‌تواند از درون سرشار از معنا و معرفت باشد. از این منظر، معیار ارزش انسان، ظاهر و لباس و موقعیت اجتماعی او نیست، بلکه حقیقت درون و میزان معرفت و پاکی اوست. برای توضیح این معنا، به تفاوت میان ظرف محدود و دریای معرفت اشاره شد و بیان شد که ظرفیت انسان‌ها در دریافت حقیقت یکسان نیست. 🌐 @qomqalam #مثنوی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش

💢«درنگی در حکایت پیل‌بچه‌ها در مثنوی؛ هیچ عملِ انسان پنهان نمی‌ماند» در یکصد و چهلمین جلسه مثنوی‌خوانی؛ شرح مثنوی مولانا، با حضور دکتر علی حیدری یساولی و به همت کانون نویسندگان قم و دانشگاه طلوع مهر، بخش‌هایی از دفتر سوم مثنوی مولانا با محوریت حکایت «پیل‌بچه‌ها» بررسی شد. پیام اصلی این حکایت، هشدار نسبت به پیامدهای اعمال انسان، رعایت حرمت حق‌الناس و این حقیقت بود که آثار کردار انسان، هرچند پنهان بماند، سرانجام آشکار خواهد شد. این جلسه بر ارزش باطنی انسان، سرمایه عمر و ضرورت بیداری پیش از مرگ تأکید داشت. ارزش واقعی انسان به ظاهر و جایگاه اجتماعی نیست، بلکه به پاکی دل، معرفت، نیت و کردار اوست. همچنین بر رهایی از حرص، طمع و دلبستگی‌های نفسانی و مفهوم «مردن پیش از مرگ» تأکید شد. در ادامه، رعایت حق‌الناس، پاکی نیت و آبادانی آخرت از عوامل مهم زندگی معنوی معرفی شد. در پایان نیز حاضران به شعرخوانی و اشتراک اشعار خود پرداختند. 🌐 @qomqalam #مثنوی #کانون_نویسندگان_قم 🔷 ارتباط با دانشگاه #طلوع_مهر واحدخواهران|قم‌پژوهی|کانون‌نویسندگان مرکز مشاوره |مهارت‌افزایی|قرارگاه‌فرهنگی|معاونت پژوهش