دابه - دانش برای همه

توییت ریچارد #داوکینز در مورد تصاویر منتشر شده از بازدیدکنندگان نمایشگاهی که فکر کردند عینکی که روی زمین افتاده بخشی از نمایشگاه هنری است: کدام شما را بیشتر نگران می‌کند؟ اینکه در مورد شما فکر کنند که یک بی‌سواد هنری هستید چون به «هنر» عینکی که کف زمین نمایشگاه افتاده، بی‌توجهید؟ یا اینکه در مورد شما فکر کنند که یک احمق ساده لوح هستید که گول یک «نصب» پر زرق و برق را خوردید؟ @daabeh

چطور باورها ما را مسموم می‌کنند. یک کار بسیار زیبا از اکانت Blue Jack که نشان میدهد چگونه باورها، اعتقادات، ایدئولوژی و تقلید میتواند تفکر ما رو مسموم و نابود کند. @daneshagahi

از تاریخ شیلی چه درس‌هایی میگیریم؟ بزودی در سری استوری‌های اینستاگرام

- ذهن ما چگونه به وسیله‌ی ویروس‌های ایدئولوژیک آلوده می‌شود؟ فرایند آلایندگی ویروس‌های ایدئولوژیک دقیقاً همانند آلودگی با ویروس‌های بیولوژیک است و این تشابه، یک فرصت خوب برای بررسی چگونگی ایجاد آلودگی و راه‌های درمان آن در اختیار ما قرار می‌دهد. ویروس‌های بیولوژیک حامل مواد ژنتیکی بوده و انواع ویروس‌های ایدئولوژیک، حاوی اطلاعات. هر کدام روشی برای ورود به بدن و ذهن دارند. ویروس‌های زیستی می‌توانند از طریق مجاری تنفسی، دهان، زخم‌ها و حتی منافذ پوست وارد بدن شوند و انواع ایدئولوژیک آن از مسیر‌های شنیدن، دیدن و خواندن اطلاعات. اما ویروس‌ها چگونه به کالبد و ذهن حمله می‌کنند؟ هر دو از طریق وجود نقص در قربانی، به هدف می‌رسند. ویروسهای زیستی از طریق نقص در عملکرد سیستم ایمنی بدن و انواع ایدئولوژیک از طریق نقص در سیستم پردازش و ادراک که ناشی از کمبود دانش و اطلاعات است. اما همان‌طور که می‌دانیم سیستم ایمنی بدن می‌تواند در مقابل انواع آلودگی‌های ویروسی و میکروبی مقاومت کند و تنها زمانی شکست می‌خورد که یا شناختی از نوع ماده ژنتیکی نداشته باشد یا با حجم بسیار بالایی از آلودگی مواجه شود و یا اینکه به روشی فریب خورد. در مورد ویروس‌های ایدئولوژیک هم این سه مورد عیناً مشاهده می‌شود. آنها برخلاف ویروس‌های زیستی، به ذهن افراد حمله می کنند و مسیرهای عصبی را آلوده کرده و در نهایت در تاریک‌ترین وضعیت تا زمان مرگ زیستی، شخص را رها می‌کنند. ویروس‌های ایدئولوژیک معمولاً با داستان‌هایی آغاز می شوند که گروه‌های اجتماعی از وقوع آنها بی‌خبرند و امکان راستی‌آزمایی آنها نیز وجود ندارد. این داستانها اغلب مسلّح به فریب‌های بزرگی هستند. معمول‌ترین مکانیزم فریب آنها استفاده از کمبودهای شخصی و شخصیتی، اجتماعی و جغرافیایی است. مثلاً برای افراد محدود به یک اکوسیستم خشک و بیابانی، داستان‌هایی می‌سازند که در آنها وعده‌ی سرزمین‌های سرسبز و پر آب داده می‌شود. اما چگونه مغز افراد در مقابل این داستان‌ها و فریب‌ها شکست خورده و آنها را می‌پذیرد؟ شبکه‌ی عصبی مغز انسان بر اساس 《 مدل بهینه 》 پردازش می‌کند. یعنی تلاش می‌نماید که با کمترین هزینه‌ی مصرف انرژی، پردازش اطلاعات را انجام دهد. پس اگر مفهومی بتواند مکانیسم پاداش‌دهی مغز را فعّال کند و در کنار آن حجم بالایی از تایید محیطی را هم داشته باشد (مانند موضوع لود بالای ویروس در همین وضعیت فعلی بیماری کرونا) می تواند مسیرهای عصبی و الگوهای پردازشی قدرتمندی در مغز ایجاد کند و اگر این مسیرهای عصبی در طول زمان همچنان مورد تایید‌ قدرتمند گروه‌های اجتماعی مختلف مانند مدرسه، خانواده، دوستان و آشنایان قرار گیرد می‌تواند به شدت پرقدرت شود. اما راهکار چیست؟ همان‌طور که برای پیشگیری و یا مقابله با آلودگی ویروس‌های زیستی واکسن ساخته می‌شود، برای مقابله با ویروس‌های ذهنی هم نیازمند واکسن هستیم. ساختار این واکسن‌ها باید بر اساس دانش و آگاهی بنا گردد. هر مقدار که پاسخ‌های دقیق و قابل استناد با روش‌های علمی به پرسش‌های منتج از جهان‌بینی افراد داده شود مغز در مقابل فریب‌های ایدئولوژیک ایمن می‌گردد. راهکار بعدی، واکسن‌سازی شک و ارزیابی مستندات است. اگر داستانی مجهز به مستندات نباشد هرگز نباید مورد قبول قرار گیرد؛ مستنداتی قابل آزمون و قابل تکرارپذیری آزمون . و آخرین راهکار دفاعی، تغییر نگرش به پذیرش جمعی است. هرگاه یک خط فکری بدون هیچ‌گونه آزمایش و راستی‌آزمایی مورد وثوق جمعیت بسیار زیادی از افراد عادی و مقلّد قرار گرفت، باید از آن تفکّر و محیط فاصله‌ی جدی گرفت تا در مقابل حجم بالای لود ویروس قرار نگرفته و به مغز و شبکه عصبی فرصت تفکّری عمیق‌تر دهیم. و اگر در مورد درمان سوال دارید، متاسفانه تنها یک درمان برای جامعه‌ی طاعون‌زده‌ وجود دارد: 《 آشویتس 》 سروش سارابی @daneshagahi https://bit.ly/2XzuGQ5

تقدیم به کسانی که افتخار به بندگی اجساد پوسیده می‌کنند...

همانگونه که برای پیشگیری از بیماری‌های ناشی از ویروس‌های بیولوژیک نیاز به واکسن داریم برای سلامت یک جامعه نیز نیاز به سلامت شبکه عصبی افراد آن جامعه است، ایدئولوژی‌ها که نمونه‌ای از آسیب‌های الگو‌های پردازش هستند هم مانند ویروس‌های بیولوژیکی می‌توانند موجب بیماری شوند، اما به جای سلول به توان تحلیل و فهم جامعه حمله می‌کنند. تنها راه پیشگیری از آن افزایش دانش و آگاهی است. به زودی به روزهای انتشار شدیدتر هر دو ویروس نزدیک میشویم. مراقب خود و جامعه باشیم. @daneshagahi

حرفهای نگفتنی 🤫