کارک | دفترچه | امیرعلی رستگار کازرونی

خاطرات یک پزشک جوان - میخائیل بولکاگوف - رو میخوندم، و این روزها خیلی یادش می‌کنم؛ خوندنش رو خیلی توصیه می‌کنم، ساده، صمیمی، روان، یک روایت قوی از خاطرات طرح این پزشک جوان هست~

چرا همه در تلاش هستن که بگن "من اینم"؟ یعنی زمان‌هایی که منم "منم" می‌کردم، این شکلی می‌شدم؟!~

دیروز وسط کشیک بهم تماس گرفت، گفت کجایی، شرایط رو که بهش گفتم، گفت پس من خودم رو بهت میرسونم، رسوند، دو ساعت و نیم خوبی رو با هم گذروندیم، آخر سر "دائو: راهی برای تفکر" رو بهم هدیه داد~

فکر می‌کردم اینجا تعصبات کمتر باشه، نیست، شکل‌ش متفاوته~

کاش فرصت داشتم با بیمارام بیشتر صحبت کنم، کاش فرصت استراحت بیشتری داشتم، کاش فرصت داشتم برای خانواده‌م بیشتر وقت بذارم و صحبت کنم، کاش میتونستم یک بیشتر با دوستانم در ارتباط باشم، کم کم دارم ایزوله میشم~

شرح وظایف اینترن اینجا فقط شرح حال نویسی هست، یعنی تنها یکی از وظایف استیودنتی دانشگاه شیراز؛ کشیک اینترنی تهران با شیراز خیلی متفاوته~

امروز با موتور سال بالایی رفتیم مشاوره، دو تا پزشک با روپوش سفید، سوار موتور؛ خیلی چسبید~

توی جلسه معارفه میگفتن: اسم مهدی-کلینیک رو از روی مایو-کلینیک گذاشتن، دقیقا متوجه نشدم چرا~

یکی از جاهایی که روایت‌های اینترنی رو میتونی موقع غذا خوردن بشنوی، پاووین مهدی کلینیک هست، مثل رادیو میمونه اینترن‌ها از افتخارات‌شون می‌گن؛ امشب یکی‌ش میگه: من یکی از افتخاراتم این که ۱۲ ماه اینترنی یک بار هم شب از خواب بیدار نشدم~

میخوام بخش قلب مردان رو پیدا کنم ازش میپرسم: قلب مردان کجا میشه؟ دستش رو میذاره روی‌ قلب خودش میگه: این بالا، سمت چپ~

مشاوره‌های نورولوژی و ارولوژی با هم اشتباه میشه - به خاطر تشابه اسمی! می‌کوبی از اینور بیمارستان خودت رو میرسونی اونور بیمارستان - بعضی از بچه‌ها این مسیر رو با موتور میرن - بعد که میرسی بخش میبینی جا‌به‌جا پیام دادن~

بین خواب و غذا، همیشه خواب رو انتخاب می‌کنم حداقل توی این مدت کم، اولویتم این طور بوده~

خانه روایت در سلامت اولین وبینار آنلاین خود را برگزار می‌کند: ⚜ «دریچه‌ای به روایت» 👩‍⚕️ سخنران: لین میهانگس پرستار، مددکار اجتماعی، نویسنده و مدرس دانشگاه کلمبیا، نیویورک 🗓 زمان: شنبه، ۱۲ مهر ماه 🕖 ساعت ۱۹ تا ۲۱ ✳️ زبان: عمدتاً انگلیسی (مناسب برای سطح زبان متوسط به بالا) 🟢 در این رویداد دو ساعته به شکلی مقدماتی، با پزشکی روایی آشنا می‌شویم و در بخشی تعاملی تجربه‌های خود را به اشتراک می‌گذاریم. 💳 هزینه ثبت‌نام: صد هزار تومان 🔗 لینک ثبت‌نام شماره کارت برای پرداخت هزینه ثبت نام 6037701516595128 بانک کشاورزی، به نام سارا صحّت ⚜ جهت تایید ثبت‌نام، لطفا رسید پرداخت را به آیدی تلگرام @Rey_DshH ارسال فرمایید. 📍 ظرفیت: تعداد شرکت کنندگان محدود بوده و اولویت با دوستانی است که زودتر ثبت نام کنند. 🏡💚 خانه روایت در سلامت را همراهی کنید لینک کانال تلگرام: https://t.me/ravayatdarmanzendegi

مسافت‌های بین جاهای مختلف یه جوریه که، حتی وقتی میخوای استراحت کنی هم، باز در حال راه رفتنی؛ مثلا، سالن غذا خوری تا بخش~

کانسالت بیمار رو طبق روال شیراز انگلیسی نوشتم، سرویس عفونی نتونسته بود بخونه، تماس گرفته بود به سال بالا که این چیه نوشتین، بیاید ترجمه کنید~ قانون اول تهران: مشاوره رو فارسی بنویس ;)

گفتند استاد دارد می‌آید که بیماران خود را راند کند - یعنی آن‌ها را در بخش ویزیت کند؛ چند لحظه بعد همه در بخش حاضر بودیم، استاد آمد و با همه‌ی ما احوال‌پرسی کرد، دست داد و تبریک گفت یکی یکی بالای سر بیماران رفتیم؛ همه را با جزئیات می‌شناخت - از رزیدنت کشیک بهتر - خوش و بِش می‌کرد، به آن‌ها دست می‌داد بر روی بعضی پتو را می‌کشید و مرتب می‌کرد بالا سر بعضی، خودش به برخی دیگر از اساتید - از سرویس‌های دیگر - تماس می‌گرفت و مشورت می‌کرد یا آن که می‌خواست بیمارش را ویزیت کنند؛ به تک تک سوالات همراهان با حوصله جواب می‌داد، نازنین استادی بود~

قبل از این که بیمارستان امام تهران رو ببینم، فکر می‌کردم بیمارستان نمازی شیراز بزرگ‌ترین بیمارستانی هست که میتونه یک نفر تجربه کنه، بسیار سفر باید...~

در مورد تاب‌آوری (resilience) صحبت می‌کردیم: می‌گفت نه تسلیم هست، نه پذیرش. با هر دو فرق داره؛ توضیح ببشتر خواستم، از من عذرخواهی کرد و این مثال - به قول خودش "تند" - را زد: فردی رو در نظر بگیر که عزیزی را از دست داده. نمیشه هم گفت که انشاالله هیچ وقت تجربه نکنه هیچ کس. اما امیدوارم دور تجربه کنی و همراه با آرامش و پذیرش بیشتر، ادامه داد: حالا زندگی عوض میشه با تبودن او عزیز. تو هم بر سر مزارش گریه می‌کنی، بر سر خود می‌زنی، اما به همین جا ختم نمیشود؛ بعد از آن گریه و بر سر کوبیدن، حالا از جایت بلند می‌شوی، و با شرایط جدید ادامه میدهی. هم تسلیمِ شرایط جدید شدی، و هم پذیرفتی که از الان به بعد باید بدون او "ادامه" دهی. حالا یاد میگیری و تمرین می‌کنی که چطور ادامه دهی که کمترین آسیب بهت وارد بشه، و حتی جاهایی که بتونی با راه‌حل‌های جدید، مسیر‌های جدید رو برای خودت باز کنی~ پ.ن: در مواقع می‌خواست بگه، در تاب آوری فقط تحمل کردن شرایط نیست. صبر کردن هست، یک صبر آگاهانه، همراه با شناخت که کارایی و عملکردت (function) برگردد و مسیر رشد و پیشرفت (development) خودت رو هم پیدا کنی.

نشریه‌مون بزرگ‌تر شده 🥳😇