شعر و ادب فارسی

رفت و روی تخت خوابید. غمش هم جای دیگری نداشت برود، کنارش دراز کشید... #هاروکی_موراکامی@Poemmotion

🥰

گاهی فکر می‌کنم درد کشیدن تنها کار شرافتمندانه‌ایه که باقی مونده، که مردم دنیا رو به دو دسته تقسیم می‌کنه؛ اون‌هایی که درد می‌کشن و اون‌هایی که سبب درد می‌شن و من خوش‌تر دارم درد بکشم تا این‌که سبب درد بشم. •بهمن شعله‌ور @poemmotion

والایار دختر شرقی @poemmotion

روزی... روزی، شاید به همین زودی روزی از بیخ می‌کنم لنگری که ناوم را از دریاها به دور می‌دارد #هانری_میشو

خبر داری چرا وقتی دلِ بی‌تاب می‌گیرد سراغ از خاطرات دور اما ناب می‌گیرد #امید_صباغ‌_نو

گر دست دهد زِ مغز گندم، نانی وز مِی دو منی زِ گوسفندی، رانی با لاله‌رخی و گوشهٔ بستانی عیشی بود آن، نه حد هر سلطانی خیام @poemmotion

تاریخ تعداد مردگانش را رند می‌کند هزار و یک نفر تبدیل می‌شود به هزار نفر گویی آن یک نفر هرگز وجود نداشته است! . ویسواوا_شیمبورسکا @poemmotion

هر چه انسان تر باشیم زخم‌ها عمیق‌تر خواهند بود. هر چه بیشتر دوست بداریم بیشتر غصه خواهیم داشت. بیشتر فراق خواهیم کشید و تنهایی هایمان بیشتر خواهد شد. شادی‌ها لحظه‌ای و گذرا هستند. شاید خاطرات بعضی از آنها تا ابد در یاد بماند اما رنجها داستانش فرق می‌کند تا عمق وجود آدم رخنه می‌کند و ما هر روز با آنها زندگی می‌کنیم. انگار که این خاصیت انسان بودن است. •نامه به کودکی که هرگز زاده نشد •اوریانا فالاچی @poemmotion

تو این دوران سخت هرکاری میکنید فقط به خودتون عذاب وجدان و احساس گناه ندید. اگر کار نمیکنید، اگر زیاد میخوابید، اگر احساس افسردگی یا ناکارآمدی دارید، اگر پرخاشگر شدید، اگر نمیتونید احساساتون رو کنترل کنید کاملا طبیعیه. حتی قراردادهای کاری هم در شرایط جنگ لغو میشوند، در شرایط جنگی هیچ چیز عادی نیست و این هم تقصیر شما نیست.

هنوز چیزی در روانم این واقعیت را که "جنگ شده" پس می‌زند. جنگ همیشه سینما بود، خبر بود یا تاریخ بود. جنگ همیشه چیزی بود که ما بیرونش بودیم؛ اما حالا مثل پینوکیو در شکم این هیولا هستیم. گویا هنوز به‌طوررسمی اعلان جنگ نشده، اما من هم پیش خودم و برای خودم جنگ را رسما نپذیرفته‌ام. روان آدمیزاد وقتی با واقعیتی شدیدا رنج‌آور روبرو می‌شود، آن را موقتا "انکار" می‌کنند تا کم‌کم‌ زمینه‌های پذیرش فراهم شود. صدای جت‌ها و پدافند و انفجارها، به‌هرحال قانعت می‌کند که وارد مرحله‌ای شده‌ای یا وارد "فضایی دیگر" شده‌ای. بعضی عواطف انسان "نام‌ناپذیرند". زبان ما توان محدودی برای بیان چیزهایی دارد که در تجربه‌ی عاطفی ما هستند. جنگ، وقتی وارد زندگی فرد می‌شود، در ابتدا بی‌نام و بی‌قیافه است. ما نمی‌دانیم چگونه آن را در حتی در زبانمان، تحمل کنیم. #معین_دهاز

@poemmotion ادوارد : میدونی آنا آدمها چندین دسته‌اَن. دسته‌ای که از تنهایی فراری‌اَن و تصمیم می‌گیرن که یکی رو دوست داشته باشن. دسته دوم نمی‌تونن از تنهایی فرار کنن و از طرف یکی دوست داشته میشن و دسته سوم ... آنا(با لبخند) : و دسته سوم چی...؟! ادوارد : اونا تو هیچ دسته‌ای نیستن! میدونی آنا؟ اونا واقعا تنهان ... ✍ #حميد_جدیدی 📕اسب‌های لنونگراف شبیه ما نیستن

لانه انسان که سقف و دیوار و چهارچوب نیست... خانه آنجاست که هم‌خانه آنجاست. #حسام_ایپکچی @poemmotion

به درخواست شما