معرفة الحقّ - احسان الله نیلفروش زاده

. 🔷 همان طور که در خصوصِ «کلمة الله التّامة» بودنِ حضراتِ «صدّیق أکبر»(ع) و «أحسن قول» بودنِ حضرتشان(ع) بیان شد که مافوقِ گفتارِ ظاهر هستند و کلام مبارکشان(ع) (که سراسر؛ حدیث مبارک است) نزول إجلالِ وجود سراسر مُنشئ حضرتشان(ع) است [که آن هم چنان که در بیان قبلی اشاره شد؛ «تأویل» است و نه تنزیلِ قرآن]؛ ⏎◈ بنابراین؛ فرمایش و کلامِ حضراتِ «صدّیق أکبر»(ع)؛ مُنشئِ صِدق حقیقی، و حیاتِ آن است. ⦿ اگر در بیاناتِ قبلی #کانال_معرفة_الحق «مِن دون الله» نبودنِ ائمه اطهار(ع) توضیح داده نشده بود و بیانِ این مهمّ صورت نگرفته بود که؛ حضراتِ آل الله(ع) نفسی دونِ حضرت باریتعالی ندارند، بلکه فراتر؛ 👈🏻 شخصِ «نفس الله تعالی» هستند؛ قطعا تبیینِ این مطلب که حضراتِ آل الله(ع) مُنشئِ «صِدق حقیقی» هستند؛ کفر و شرک تلقّی می‌شد. 🔻 🔔تنبّه: کسانی که هنوز ائمه معصومین(ع) را «مِن دون الله» تصوّر می‌کنند و ایمان به «نفس الله تعالی» بودنِ حضراتِ آل الله(ع) ندارند؛ این معارف را رَمیِ به غلوّ و کفر می‌کنند! به این بزرگواران پیشنهاد می‌شود که بجایِ تاختن به این مرتبه از معارف؛ توسّل و صبر و ادب داشته باشند تا راه این معرفت برایشان باز باشد. 🔺 ❖↵ به عین اینکه حیاتِ «نفس الله تعالی» و «صدق حقیقی»، ذاتی است، حضراتِ «صدّیق أکبر»(ع) حیات و مُنشئ دائمیِ آن هستند. ❂☜ إن شاء الله خوب دقت شود: این مطلب، نه به نحوِ دوئیت، بلکه به عینِ وحدتِ ذاتِ آل الله(ع) با الله تعالی، و بلکه «نفس الله تعالی» بودنِ ائمه معصومین(ع) برقرار است. ❖🍃پس؛ در دقیقۀ معرفتِ إنشاء صدقِ مطلق؛ نفس إلهی محتاجِ کسانی بیرون از خود نشد. ◈✓ ذات و نفس الهی، صمد و غنی و بی‌نیاز است که به فرمایشِ حضراتِ آل الله(ع) 🔹«قَائِم بِنَفْسِه‏ِ؛📚تحف العقول، ص۶۲»🔹 است یعنی قائمِ به خودیّت خویش یعنی آل الله(ع) است. 🌿الحمد للّه المُنشئ. #ﭘﺎﯾﺎﻥ_سخن_بیست‌وهفتم_حقیقة_التوحید #صدق_حقیقی #صدق_مطلق #صدیق #انشاء_صدق_مطلق 🦋🖊#احسان_الله_نیلفروش_زاده ‎‌‌‌‌‌‎──═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═── 🆔 @ehsannil ✍🏻 ↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق ↗️ t.me/ehsannil2 ➣ #کانال_اللطائف_الالهیة ↗️ instagram.com/ehsan_nil ‎‌‌‌‌‌‎──═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═── .

. 🌾 ♦️صدّیق حقیقی ➣●• ✨⇯⇦بعد از شناختِ صِدق حقیقی که همانا «نفس الله تعالی» صدق حقیقی و مطلق است، به لطف خدا مرتبه‌ای پیش برویم و «صدّیق حقیقی» را بشناسیم: 📃 در بیانِ قبلی در خصوصِ این مطلب صحبت شد که إنشاء حقیقی اگر در حیطۀ کلام هم مطرح شود، شخصِ «کلمة الله التّامة» است. ❖🍃 پس؛ معرفت به این دقیقه داشته باشیم که گفتار و کلام، در مراتبِ عالیه؛ صرفاً الفاظ نیست بلکه «کلمه حقیقی» شخصِ حقیقی است و ائمه اطهار(ع) «کلمة الله التامّة» یعنی شخصِ کلمۀ حقیقی و مطلق هستند. ⏎⧈ در اینجا لطائف و دقائق روایی و قرآنی وجود دارد که برای پرهیز از إطالۀ کلام و رعایت بعضی از مخاطبین، شرح آن صورت نگرفت. فقط همین قدر اشاره شود که؛ 👈🏻 «کلمة الله التّامة» فعلیّت باریتعالی است و مافوقِ فعل و مافوقِ صفت و مافوقِ حتّی مرتبۀ ذاتی است که خشکیده و متوقّف به حدّ مقامِ خلوَت باشد. ◆↵ گفتارِ حقیقی (که در آیات قرآن از آن به «أحسن قول» تعبیر شده است؛ فصلت ۳۳) شخصِ حقیقی است و جلوه‌ای از حضراتِ «کلمة الله التّامة»(ع) است. ◆↵ اگر گوینده، آنقدر مُنشئِ قوی باشد که هرچه بگوید، در عالَم واقع و بلکه قضا و قَدَر إلهی محقّق شود یعنی نفسِ واقع یا واقعه‌ای را إنشاء کند؛ چنین گوینده‌ای؛ «صدّیق حقیقی» نام دارد. 🔅 لقبِ حضرت یوسف(ع) «صدّیق» بود که جلوه‌ای از حضرتشان(ع) آن بود که وقتی یکی از زندانیان، به دروغ خوابی را تعریف کرد، حضرت(ع) تعبیری برای آن فرمودند که البته چون مرگِ زندانی را انشاء می‌کرد، خوشایندِ زندانی نبود و وقتی به حضرت یوسف(ع) عرض کرد که دروغ گفتم و چنین خوابی اصلاً وجود نداشت، حضرت یوسف (ع) فرمودند؛ 💎﴿قُضِيَ الْأَمْر؛ كار پايان يافته است‏؛ یوسف؏، ۴۱ ﴾💎. ⌯≻ یعنی؛ فرمودم و آنچه بیان کردم، به محضِ بیان شدن؛ قضای حقّ شد و کار، قطعی و حتمی است. ᯓ ✅ تذکّر: به تَبَع صدّیق حقیقی؛ در روایات دستور داده‌ شده است که خواب‌ها را به خَیر تعبیر کنید، و همچنین در احادیث است که «الْبَلَاءُ مُوَكَّلٌ بِالْمَنْطِق‏؛ بلاء، بر سخن گفتن گمارده شده است؛ 📚من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۷۹» و دستور داده شده است که تفأل به خیر بزنید («تفاءلوا بالخير تجدوه؛ الميزان، ج‏۱۹، ص: ۷۷» | «تَفَأّلْ بالخَيرِ تَنجَحْ؛ 📚غرر الحكم : ۴۴۶۶»). 🔆 حضرت یوسفِ صدّیق(ع) با وصفی که بیان شد، رشحه‌ای از رشحاتِ «صدّیق اکبر» یعنی حضرت مولی امیرالمؤمنین(ع) هستند، به طوری که اصلاً فارغ از حضرت مولی(ع)، صدّیق بودنِ حضرت یوسف(ع) [و سایر خصوصیّات و مناقب و فضائلِ تمام أنبیاء إلهی؏]، حقّاً و حقیقتاً، محقّق نبوده و وجود ندارد که در زیارتِ جامعۀ کبیره آمده است: 🔻『 إنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ مُنْتَهَاه』🔺 ✣ اگر یادی از خَير (نيكويى) شود، شما اوّل آن و اصل آن و فرع آن و معدن آن و محلّ آن و منتهاى آن هستید. 📚(من لا يحضره الفقيه، ج‏۲، ص۶١۶) ⌯≻ «صدّیقِ حقیقی»؛ مُنشئِ حقیقی است که چون چیزی «بفرماید»؛ نه تنها در عالَم ظاهر، بلکه اگر قوّت داشته باشد؛ در عالَم باطن، انشاء و ایجاد می‌شود. ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ ↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•֎👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻֎•༻ .

. 👈🏻 کسانی که ولایتِ ائمه اطهار(ع) [یعنی شخصِ «صدقِ حقیقی»] را قبول نکرده باشند؛ إدبار به وحدانیّت فراگیرِ نفس واحدۀ الهی داشته، و در نتیجه؛ هر چند در رفتار و گفتار و افعال، کاملاً صادق باشند؛ 👈🏻 بخواهند یا نخواهند، بدانند یا ندانند؛ کاذِب (دروغگو) و بلکه کَذّاب (بسیار دروغگو) و مکذِّب (تکذیب کننده) هستند؛ 📖 چنان که قرآن در آیات بسیاری 🔥﴿وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبينَ؛ واى در آن روز بر تكذيب كنندگان؛ مطفّفین، آیۀ ۱۰ ﴾🔥 می‌فرماید که در روایات بیان شده است که تکذیب کنندگانِ؛ همان کسانی هستند که ولایت مَنشأ و منشِئ خود یعنی حضرتِ مولی امیرالمؤمنین(ع) و اولاد طاهرینشان(ع) را قبول نکرده و تکذیب نمودند (🔻«وَيْلٌ لِلْمُكَذِّبِينَ يَا مُحَمَّدُ بِمَا أَوْحَيْتُ إِلَيْكَ مِنْ وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ؏‏؛📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏۱، ص۴۳۵»🔺). 🔔 تنبّه: وای به احوالِ اهل بدعت، که علاوه بر إدبار نسبت به ولایتِ ائمه اطهار(ع)، ولایتِ دشمنانِ لعینِ ائمه اطهار(ع) یعنی ابابکر و عمر و عثمانِ ملعون را قبول کردند و دائماً در این اقبالِ شوم؛ زندگی می‌کنند. تکلیفِ آن‌ها و مخلّد در نار بودنشان، بر اساسِ قرآن و روایات روشن است؛ 💢 مهّم شیعه است! 👈🏻 ای کاش شیعه از خباثت این افراد آگاه شود! (العاقل یکفیه الإشارة!)➠ 🔷↫دقّت شود: میزان قبولِ ولایتِ ائمه اطهار(ع)، امری است که مراتب دارد. 🔆 به هر اندازه که فردی، قبول ولایت کرده و برائت از دشمنانِ لعینِ حضراتِ آل الله(ع) و تابعینشان داشته باشد؛ جلوه‌ای از جلواتِ «صدقِ حقیقی» است و صادق می‌باشد. 🔥 و بر خلافِ آن؛ جولانی از کذب (کاذب، کذّاب، مکذِّب) است. ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ ↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•֎👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻֎•༻ .

. ❁✨ حضراتِ ائمه اطهار(؏) نفس مطلق و واحدۀ إلهی (یعنی؛ «نَفس الله تعالی») بوده و تمام عالَم، إنشائی از نفسِ حضرتشان(ع) است که در مباحثِ «حقیقة التوحید» در همین #کانال_معرفة_الحق توضیح و شرح آن داده شده است. (ر.ک: 👈🏻 #سخن_بیست‌و‌سوم_حقیقة_التوحید https://t.me/ehsannil3/371) 📖 قرآن می‌فرماید: 💎 【 وَ هُوَ الَّذي أَنْشَأَكُـــمْ مِنْ《نَفْسٍ واحِدَةٍ》】💎 ❈ و خداوند شما را از «نفس واحده» (یعنی؛ حضراتِ «نفس الله تعالی»؏) إنشاء [و ایجاد و خلق] کرده است. 📘(سورۀ انعام، آیۀ ۹۸) ⏎❖ بنابراین؛ هر چیزی که در عالَم موجود است (یعنی «واقع» است) و یا هر واقعه‌ای که رخ داده یا می‌دهد که قطعاً همگی «نفس» دارند؛ در فراگیریِ حقیقی، وحدانی، و إنشائیِ حضراتِ «نفس الله تعالی»(؏) قرار دارند و حضراتِ آل الله(ع) به نحوِ «إنشاء»؛ «قیّوم» تمام کائنات هستند. ( شرح این مطلب نیز در #کانال_معرفة_الحق در بیانِ «قَیّومیَّتِ مَعیّه» داده شده است؛ 👈🏻 ر.ک: #ﺑﯿﺎﻥ_پنجم_حقیقة_الولایة https://t.me/ehsannil3/75 ) ⏎❖ در نتیجه: 💠 «#صدق_حقیقی»؛ یک مفهوم کنارِ مفاهیم دیگر نیست که نهایتاً بیان شود که مصادیقِ مختلف دارد و یکی از مصادیقِ آن؛ ائمه اطهار(ع) هستند. اینطور نیست! مطلب فراتر از دایرۀ مفاهیم و مصادیق است. ✨⇯⇦«صدق حقیقی»؛ شخص حقیقی است (که مافوقِ مفهوم و مصداق است) و آن وجودی است که جا برای تطبیق و عینیّتِ تطبیقی و مسئلۀ خبر و واقع نمی‌گذارد. 🍃⏎⧈ بلکه بی‌درنگ؛ هر شیئی و امری، هر واقع و واقعه‌ای، [بخواهد و نخواهد، بداند و نداند]؛ إنشائی از آن است. ❐⇦پس؛ مافوقِ آزمونِ «تطبیق» و بررسیِ تطبیقِ خبر و واقع، و نهایتاً رسیدن به صدق و کذب است. و اصلاً تطبیق کردن یا نکردنِ «خبر» و «واقع» مربوط به مراتبِ نازلۀ وجود است که کثرات، و «خبر» و «واقع» مطرح می‌شود. ➠ 💠 «صدقِ مطلق»؛ «واقعِ مطلق»، إنیّت و نفسِ مطلق است و حقیقتاً و «واقعاً»، شیئی جز حضرتش(جلّ جلاله) نیست و اوست که بر اساس فرمایش ائمه اطهار(ع) شیء حقیقی است که می‌فرمایند: 🔻«أَنَّهُ شَيْ‏ءٌ بِحَقِيقَةِ الشَّيْئِيَّةِ؛ همانا اوست که شیء است به حقیقتِ شیئیت؛ 📚الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏۱، ص۸۱»🔺. ▣⇦نفس مطلقۀ الهی؛ «شیء مطلق و حقیقی»، «واقعِ مطلق و حقیقی»، و «إنیّت مطلق و حقیقی» است، و هر چیزی، در نقطه و مکانَتِ «چیز بودن» (یعنی شیء بودن)؛ جلوه و آیاتِ «نفس الله تعالی» است. 👈🏻 💠 نفسِ واحدۀ إلهی یعنی شخصِ حضراتِ آل الله(؏)؛ شخصِ «صدقِ حقیقی و مطلق» هستند. و نفسِ واحدۀ إلهی یعنی شخصِ حضراتِ آل الله(؏)، عالَم را به نحوِ «توحید»، «إنشاء»، «قَیّومیَّتِ مَعیّه»، فراگرفته‌اند، چنان که در مناجات رجبیه آمده است: 🔻【فَبِهِمْ مَلأْتَ سَماءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتّى ظَهَرَ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْت】🔺 ✤ پس به ایشان (حضرات حجج الله-ع-) آسمان و زمینت را پُر نمودی تا «لا إله إلّا أنت» (یعنی توحید در عین الیقین و شهود) ظاهر شد. 📚(إقبال الأعمال،ط - الحديثة، ج۳، ص۲۱۴) 🔆 حضراتِ آل الله(ع) که «نفس الله تعالی؛ 📚بحار الأنوار، ج ۹۷،ص۳۳۱» هستند؛ 👈🏻 مصدرِ توحید باریتعالی یعنی شخصِ «الْوَحْدَانِيَّةُ الْكُبْرَى» می‌باشند. چنان که؛ 🔅 حضرت مولی امیرالمؤمنین(ع) در مورد شخصِ امام و ائمه اطهار(ع) می‌فرمایند: 🔻『الْإِمَامُ کلِمَةُ الله وَ حُجَّةُ الله وَ وَجْهُ الله وَ نُورُ الله وَ "حِجَابُ الله" وَ آيَةُ الله ... ... هُمُ الْكَلِمَةُ الْعَلْيَاءُ وَ التَّسْمِيَةُ الْبَيْضَاءُ وَ 👈🏻 الْوَحْدَانِيَّةُ الْكُبْرَى』🔺 📚(بحار الأنوار [ط - بيروت]، ج‏۲۵، ص۱۶۹ - ص۱۷۲) ❂☜ «توحید» که در سه مرتبۀ کلّیِ فعل (توحید افعالی)، صفت (توحیدِ صفاتی)، و ذات (توحید ذاتی) مطرح است؛ فرعی از فروعاتِ حضراتِ آل الله(علیهم السلام) می‌باشد، چنان که؛ 🔅 حضرت امام جعفر صادق(ع) می‌فرمایند: ☀️【«نَحْـــــنُ» أَصْـــلُ كُلِ خَيْرٍ وَ مِنْ فُرُوعِنَا كُلُّ بِرٍّ فَمِنَ الْبِرِّ «التَّوْحِيـــد»】‌☀️ ✽ مــا اصل تمام نیکی‌ها هستیم و از فروع ما هر خوبی هست. از آن خوبی‌ها یکی «توحیــــد» است. 📚(الكافي،ط اسلامیه،ج۸،ص:۲۴۲) ⏎◈ بنابراین؛ 🔅 به ائمه اطهار(ع)؛ ●⤸ عالَم، عالَم صِدق است و به بیانی؛ صدق حقیقی؛ به حضراتِ آل الله(ع) عالم‌گیر است. 🍂 امّا به محضِ جدایی از آل الله(ع) یعنی شخصِ «نفس الله تعالی»، شخصِ «وحدانیّت کبری»، شخصِ «صدق حقیقی»؛ ●⤸ عالَم، سراسر کذب است و جدا شدگان از آل الله(ع)؛ نه تنها کاذِب، بلکه؛ کذّاب هستند. ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ ↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•֎👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻֎•༻ .

. 🔆#حقیقة_التوحید 🔅#سخن_بیست‌و‌هفتم_حقیقة_التوحید : ༺°•𐫱 توحید؛ صدقِ مطلق و حقیقی 𐫱•°༻ ●═•◈•◈•◈❖ 🔅 ❖◈•◈•◈•═● 🖊🦋 احسان الله نیلفروش زاده https://t.me/ehsannil3/491 ●═•◈•◈•◈❖ 🔅 ❖◈•◈•◈•═● . 🌿 به لطف خدا: 🔰↵ در بیان قبل در خصوص إنشاء و خبر، و صدق و کذبِ نسبی، و نهایتاً «إنشاء حقیقی» [که مطلب بسیار مهمّی است]؛ صحبت شد. «إن شاء الله أو علی بن ابیطالب(علیهما السلام)»؛ در این بیان در خصوصِ صدق و کذبِ حقیقی و مطلق، و نیز إنشاء صدق مطلق و حیات نفس باریتعالی صحبت می‌شود. 🌿 با ذکرِ «یا علی(؏)»؛ همدلی و همراهی بفرمایید. •┈••✾•🍃یا عـﷻــلے؏🍃•✾••┈• ♦️صدق و کذبِ مطلق و حقیقی ➣●• 📃 در بیان قبل شرح داده شد که در گفتار و کلام؛ اگر خبر با واقع، تطبیق کند (عینیّت تطبیقی)؛ این خبر، «صدق» است و إلّا «کذب» است. این صدق و کذب؛ نسبی و برای عموم افراد و حتّی عمومِ اهل تحقیق، روشن است و امورات دنیا هم، به مدد حضراتِ آل الله(ع) با همین معنا طیّ می‌شود و این معنا برای رتق و فتقِ امورات ظاهری برقرار و محفوظ است. امّا به لطف خدا، مقصود و رزقِ ما در هر مقالۀ معرفتی که نزد عزیزان ارائه می‌شود، معرفتی عمیق‌تر از عُرف و عمومِ بیان‌هاست. ⏎❖ از این رو، دقیق‌تر شده و در مطلبِ مذکور، قدری عمیق‌تر نظر کنی‌م تا إن شاء الله با صدق و کذبِ مطلق آشنا شوی‌م: ⊱⟤ اگر کسی در گفتارش، صرفاً مُخبِر (خبردهنده) باشد یعنی از واقعی، خبر آورد (و مُنشئ نباشد؛ یعنی إنشاء کنندۀ آن واقع نباشد)؛ حتّی اگر «خبر»ش با «واقع»، کاملاً تطبیق کند [و اهل ظاهر هم چنین کسی را صادق بدانند]؛ همین که «خبر» و «واقع» دو نفس دارند یعنی دو چیز هستند؛ 👈🏻 خبر چنین کسی، صدقِ مطلق و حقیقی نیست و کذب می‌باشد. ⊱⟤ خبری که در عُرف؛ «صدق» خوانده می‌شود (و صد البته که منکر «صدق» بودنِ عُرفی آن نیستی‌م)، همین که قدرتِ نفوذ در مرتبۀ «نفس» و ذاتِ مُخبر را ندارد، یعنی به هر حال تثلیث (و به طورِ کلّی؛ ثنویّت و دوئیت) بین نفسِ «مُخبِر»، «خَبَر»، و «واقع»، امری اجتناب ناپذیر است؛ این خبر، نهایتاً بعد از مرتبۀ «نفس»؛ «صدق» می‌باشد. پس صدقِ آن؛ مطلق نبوده، و مقیّد و نسبی است. ❂☜ به طور کلّی: ⊱⟤ هر خبری که بر مبنایِ «عینیّتِ تطبیقی» باشد (تطبیقِ «خبر» و «واقع» است) [و نه «عینیّتِ شخصی»]؛ گریزی از دوئیت و ثنویّت ندارد. و 👈🏻 دوئیت؛ خودِ «کذبِ حقیقی» است. 💠 مثلاً: 💧اگر کسی وصفِ آب را بگوید؛ همین که خودِ گوینده، شخصی است و نفسی دارد، و آب، چیزی است و نفسِ دیگری دارد؛ هر چقدر هم که این وصف را دقیق بگوید به طوری که با واقع که همان آب است، کاملاً تطبیق کند (عینیّت تطبیقی)؛ 🍂⇦گریزی از تثلیثِ مُخبِر، خبر، و واقع (و به بیانی؛ گریزی از ثَنَویَّت و دوئیت) نداشته و در نتیجه؛ مُخبر (گویندۀ خبر)، در مرتبۀ فعل، یا نهایتاً در مرتبۀ صفت؛ «صادق» است. ● (⇪ ✥ مبحث مذکور؛ معرفتی است) ◘↲ دقّت شود که چنین کذبی، فعلِ مُخبِر نیست و مُخبرِ صادق؛ در مرتبۀ فعل، «صدق» دارد. ◘↲ امّا همین که خبر با واقع، دو نفس دارند؛ نفسِ دوئیت، هرجا باشد؛ «کذب» است. ☜ و تا وقتی که توحید و یگانگی (که صدقِ محض است) برقرار نشود و «مُخبر»، «خبر»، و «واقع»؛ یک نفس نشوند؛ صدقِ مطلق برقرار نمی‌شود. ◈✓ به طورِ کلّی بدانیم: 👈🏻 صِدقِ حقیقی و مطلق (و نه نسبی)؛ حیثیتِ إنشائی دارد و نه خبری، و شرحِ مختصری از آن چنین است: ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ ↗️ t.me/ehsannil3 ➣ #کانال_معرفة_الحق ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•֎👇🏻ادامه‌ی سخن👇🏻֎•༻ . .