en
Feedback
Papooole(په پووله)

Papooole(په پووله)

Closed channel

کانال کیفیت بخشی و توانمندسازی به نیروی انسانی در دوره پیش دبستانی. ارتباط با اددمین در رابطه با سوالات احتمالی @shahramkoord لینک گروه https://t.me/+QHSkSj8pQXeVJcYj

Show more
1 244
Subscribers
-124 hours
-17 days
+2930 days
Posts Archive
✍اصل فرزندپروری: فرزنداول نخستین ظرفی است که والدین انتظارت،آرزوها،وجاه طلبی های خود رادرآن می ریزند بنابراین اغلب فشار روانی زیادی راتجربه می کنند. @Papooole 🕺فرزندان اول یاسلطه گر وقدرت طلب 💆میشوندیاحمایت گرومسئولیت پذیر. @Papooole "آلفرد آدلر" 🍁🍁🍁🍁 @Papooole کانال په پووله کانال توانمندی سازی مربیان دوره پیش دبستانی 🦋🦋

موسسه آموزش مهارت گستر برگزار می کند : @Papooole کارگاه آموزشی ; تفکر و خلاقیت با ارائه مدرک معتبر از دانشگاه @Papooole مدرس
موسسه آموزش مهارت گستر برگزار می کند : @Papooole کارگاه آموزشی ; تفکر و خلاقیت با ارائه مدرک معتبر از دانشگاه @Papooole مدرس جناب آقای شهرام امام قلی زمان برگزاری: دوشنبه ۲۳ مرداد ماه طول دوره: ۸ ساعت ساعت برگزاری: ساعت ۹ الی ۱۳و ۱۵ الی۱۹ @Papooole هزینه دوره : ۳۰۰هزار تومان ثبت نام و اطلاعات بیشتر:09931878513 @Papooole کانال په پووله کانال توانمندی سازی مربیان دوره پیش دبستانی 🦋🦋

کارگاهی برای عوض کردن دیدگاه خود نسبت به آموزش و پرورش کودک و آماده کردن آن ها برای آینده ، که پر از چالش خواهد بود.
کارگاهی برای عوض کردن دیدگاه خود نسبت به آموزش و پرورش کودک و آماده کردن آن ها برای آینده ، که پر از چالش خواهد بود.

🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟 آموزش به شیوه غیرمستقیم: چگونه مفاهیم مهم را به شیوه ای ماندگار آموزش دهیم؟! @papoople 👆👆👆👆👆👆👆

🔸سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) اعلام کرد شواهد محکم کمی مبنی بر فایده فناوری بر یادگیری دانش‌آموزان وجود دا
🔸سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) اعلام کرد شواهد محکم کمی مبنی بر فایده فناوری بر یادگیری دانش‌آموزان وجود دارد و در دسترس گذاشتن تلفن‌های هوشمند برای دانش‌آموزان، بر روند یادگیری آنان تأثیر منفی می‌گذارد. 🔸این سازمان اعلام کرد فناوری‌های دیجیتال به طور کلی، از جمله هوش مصنوعی، باید همیشه تابع «دیدگاه انسان‌محور» در آموزش باشد و هرگز جایگزین تعامل چهره به چهره با معلمان نشود. 🔸بر اساس تحقیقات یونسکو در چهارده کشور جهان آمده که صرفاً دسترسی به تلفن‌های همراه در کلاس‌های درس، حواس دانش‌آموزان را پرت می‌کند و این در حالی است که تنها کمتر از یک پنجم کشورها به طور قانونی چنین دسترسی را‌ در کلاس درس ممنوع کرده‌اند. 🔸در گزارش یونسکو آمده که اول از همه، فناوری‌ها بر زندگی کودکان تاثیر می‌گذارد، به طوری که در آمریکا، کودکان بین ۱۱ تا ۱۴ سال، به طور متوسط ۹ ساعت در روز را جلو صفحه‌های نمایش می‌گذرانند. 🌟🌟🌟🌟🌟🌟 @papooole کانال په پووله کانال توانمندسازی نیروی پیش دبستانی

به دنبال تلاش برای اصلاحات آموزشی توسط کیم جونگ اون، کره شمالی از ربات برای آموزش انگلیسی به کودکان استفاده می‌کند در تلویزیو
به دنبال تلاش برای اصلاحات آموزشی توسط کیم جونگ اون، کره شمالی از ربات برای آموزش انگلیسی به کودکان استفاده می‌کند در تلویزیون ملی کره شمالی، رباتی ۰/۸ متری نشان داده شد که می‌گفت «سلام. از ملاقات با شما خوش وقتم. من به تدریس فناوری آموزشی کمک می‌کنم که هوش کودکان را افزایش می‌دهد» به گزارش اسکای نیوز، بعضی از دانش‌آموزان ابتدایی جملات انگلیسی را تکرار می‌کردند در حالی که تعدادی دیگر از دانش‌آموزان با نظارت ربات طراحی سه‌بعدی انجام می‌دادند 🌟🌟🌟🌟🌟🌟 @papooole کانال توانمندسازی مربیان پیش دبستانی

استفاده از تبلت به توانایی کودک در مداد دست گرفتن آسیب می رساند سرپرست تیم تحقیق از بنیاد قلب انگلستان، در این باره می گوید: «کودکان فعلی در سن ۱۰ سالگی دارای قدرت و مهارت مناسبی در ناحیه دست خود نیستند.» به گفته وی، «کودکانی که به مدرسه می آیند باید قلم در دست بگیرند اما قادر به نگه داشتن قلم در دست نیستند، زیرا مهارت های حرکتی خوبی ندارند. آنها نیاز به کنترل قوی ماهیچه های انگشتان شان دارند. اما استفاده از صفحات لمسی تبلت و آی پد موجب شده ماهیچه های دست کودکان خوب رشد نکند.» @papooole

🔺️اهمیت دادن به یادگیری از طریق گفت و گو یعنی ما برای زمان گفت و گوی کودکان با یکدیگر همانند زمان گفت و گوی آن ها با بزرگتر
🔺️اهمیت دادن به یادگیری از طریق گفت و گو یعنی ما برای زمان گفت و گوی کودکان با یکدیگر همانند زمان گفت و گوی آن ها با بزرگتر ها ارزش قائلیم. کودکان خردسال با گفت و گوهای خودجوش است که حین بازی با مکعب یا بازی های تخیلی ، وقتی دانه های رنگی مختلف را مرتب و دسته بندی می کنند ، یا حجم و ظرفیت آب را روی میز بازی با آب کشف می کنند ، و ... یاد می گیرند و رشد می کنند. 🛑بورمن ، گوش می کنی ؟، ترجمه : داداش زاده ، نشر رشد ، ص ۹۵ @papooole

💢با این رفتار، فرزندتون حسود بار میاد: @papooole وقتی اونو با بقیه مقایسه میکنین، مثلا میگین: دختر خالت رو نگاه کن، یه سال از تو کوچیکتره، همیشه اتاقش مرتبه، یکم منظم بودن و از اون یاد بگیر. این موضوع باعث میشود تا کودک شما، به بقیه حسادت کند و از آنها بدش بیاید. پس در هیچ شرایطی، فرزندتان را با کسی مقایسه نکنید. ما فقط اجازه داریم کودک را با گذشته خودش مقایسه کنیم و پیشرفتش را به او یادآوری کنیم. یعنی مقایسه‌ی ما در جهت پیشرفت کودک باشد، نه در جهتی که کم و کاستی او را یادآوری کنیم.

💢 کودکان تا سن 5 تا 7 سالگی، از والدین شان همانندسازی میکنند.  یعنی برخی از ویژگیهای پدر یا مادر را درونی و جزئی از شخصیت خودشان میکنند. اگر پدری دلش می خواهد فرزندی جسور، مستقل و قدرتمندی «قدرت به معنای توانایی حل مسائل و نه قلدری» داشته باشد بهتراست تلاش کند تا همین ویژگیها را درخودش تقویت کند. لازم نیست هیچ پدری به دختر یا پسرش صرفا با جملات امری و دستوري بگويدکه: قوی باش، نترس و... کافیست خودش در رفتارش نشان دهد که پدری است شجاع، توانمند و کارآمد. همینطور اگر مادری مشتاق است تا کودکش مهربانی، بخشش، لطافت وعشق را یاد بگیرد، بهتراست خودش معدن این طلاهای گرانبها باشد. درهر دو حالت، خواهید دید معجزه تماشای کودکان و الگوبرداری شان از والدین، چطور تاثیر خودش را نشان خواهد داد.

🔻واسه ساختن یک بچه ، اول باید خودت رو بسازی ، در غیر اینصورت بچه هارو واسه نیاز های غریزی ، فرار از تنهایی یا پر کردن چاله ه
🔻واسه ساختن یک بچه ، اول باید خودت رو بسازی ، در غیر اینصورت بچه هارو واسه نیاز های غریزی ، فرار از تنهایی یا پر کردن چاله های وجودت پدید آوردی. وظیفه ما به عنوان یک والد ، تنها ساختن خود دیگه نیست بلکه ساختن یک انسان است. 🛑منبع : یالوم ، وقتی نیچه گریست ،نشر قطر

به همکاران توصیه می کنم حتما چند پیام آخر را مطالعه کنید باسپاس امامقلی

🔲⭕️کودکان کنسروی و توسعه ✍ دکتر محمدرضا اسلامی ویدئویی در شبکه های اجتماعی دست به دست می شد که یک مدرسۀ ابتدایی ژاپنی را نشان می دهد که بچه ها خودشان مدرسه و کلاسِ درسشان را تمیز می کنند. همچنین نشان می دهد که کودکان مدرسه ابتدایی بعد از عبور از خیابان، بر می گردند و به سمت ماشینهایِ ایستاده در خیابان (با احترام) تعظیم می کنند. این ویدئو با «تحسین» مخاطبان مواجه شد. به شخصه جزء کسانی بودم که از اوایل ورود به ژاپن، اینهمه نظم و سیستم را تحسین می کردم. مطالب مختلفی هم در این خصوص نوشتم (مثلا این و این). حتی زمانی که در آزمایشگاه فولاد دانشگاه کوبه، روز آخر سال بچه های دانشجوی ارشد و کارشناسی، «خانه تکانی (اوسوجی)» می کردند، متنی نوشتم و این رفتارها را تحسین کردم. گویا زمان لازم بود تا چند سال بگذرد و متوجه بشوم که چقدر این سیستم بیمار است و چقدر بهداشتِ روانی و روحی انسان را خراب می کند. آقای دکتر محمود گلزاری (به عنوان یک روانشناس مبرّز و با تجربه) معتقد است که مدارس اسلامی (مذهبی) بهداشت روحی کودک را خراب می کنند. این را کسی می گفت که خودش مذهبی و متدین است ولی دانشِ روانشناسی به او آموخته بود که عمدۀ آنچه در مدارس مذهبی ما (در تهران) رخ می دهد، در کوتاه مدت، ظاهرا عالی، ولی در بلندمدت، ویرانه است. همین ماجرا به شکل بدتر و گسترده تر در سیستم آموزشی ژاپن برقرار است. 🔹 آن بچۀ کلاس سوم ابتدایی که بعد از عبورِ از خیابان بر می گردد و «تعظیم» می کند (و رو به ماشینهای خیابان که قبل از خطِ عابر متوقف شده اند) احترام می گذارد، او «کودکی» (به آن مفهومی که دکتر محسن رنانی می گوید) ندارد، بلکه او را در اوج سنینِ پرطراوت کودکی، در چنان «قوطیِ کنسِرو» تنگ و صلبِ از بایدها و نبایدها کرده اند، که ثمره اش در بزرگسالی می شود انسانی پر وسواس، خجالتی، (بعضا) همراه با انواع تیک های عصبی، و مقداری از خمیر مایۀ خشم. این مانند همان دختر نوجوانی است که در اوج سنین با طراوت کودکی و نوجوانی، او را در چادر مشکی قرار می دهیم و بعد افتخار می کنیم که ببین، چقدر تربیتِ نظام مند و ارزشمندی را انتخاب کرده ایم! امتداد و ادامۀ آن کودکی و آن نوجوانی را باید در سی و شش/هفت سالگی دید که ثمره اش چه می شود؟ 🔹در دانشگاه کیوتو، به دفتر ریاست مرکز مطالعات زلزله دانشگاه رفته بودم. این مرکزی است که جزء برترین مراکز مطالعات زلزله در دنیا محسوب می شود و برترین اساتید دانشگاههای آمریکا، دورۀ فرصت مطالعاتی خود را به این مرکز می آیند. در دفتر ریاست مرکز جلسه ای بود. بعد از جلسه (وقتی که همه رفته بودند) رئیس مرکز زلزله پرسید: وضعیت پیشرفتِ پایان نامه ات چطور است؟ چه زمانی فارغ التحصیل می شوی؟ توضیحاتی دادم و همزمان گلایه کردم که استاد راهنمایم قدری بد اخلاق است و این بد اخلاقی هایش، گاه باعث کند شدنِ مسیر پایان نامه می شود. گفت بداخلاقی؟! دست بردار. بعد به گوشه اتاق اشاره کرد و گفت: اینجا را می بینی؟ من دانشجویان دکترایم را می آورم اینجا و چنان می بندمشان به رگبار سوال و فریاد و چنان تحت فشاری قرارشان می دهم که همین گوشه می ایستند و گریه می کنند (یعنی که برو آقا جان بداخلاقیِ استاد که چیزی نیست!) این «امتدادِ» همان مسیر بیمار است که در بالا اشاره شد. اینکه تصوّر کنی در گوشۀ آن اتاق مجلل مرکز پژوهشی، دانشجویِ دکترا ایستاده و گریه می کند. مسلّم است که همان دانشجوی دکترا، وقتی که استاد شد، بلایی بر سر دانشجوی دکترایش می آورد، که آن بدبخت هم بایستد و گوشه ای گریه کند. ☑️⭕️سخن پایانی: همین خطا ممکن است در مورد آمریکا نیز رخ دهد: الگوی آمریکایی که بیشتر بر خلاقیت، فردگرایی و انعطاف و آزادی تاکید دارد. نکته همین است که باید دید «امتدادِ» آن رفتارِ کودکی (مثل امتدادِ تعظیمِ به ماشین و چادر در ده سالگی) به کجاها می رسد؟ وگرنه «در لحظه دیدنِ» امور و تحسین کردن، که هُنری نیست. درد از اینجا آغاز شد که ما همیشه در دیدنِ «اکستریم» ها (چه ژاپن باشد و چه آمریکا و چه هر کشور دیگری)، به وجد می آئیم. حکایتِ همان گزارشِ بازدید آقای حدادعادل از مدرسه ابتدایی ژاپنی (که در کتابهای دورۀ دبیرستانِ ما چاپ شده بود) و حکایت همان دو/سه مقاله خودم که در سالهای نخست تحصیلم در ژاپن، به «تحسین» از سیستم آموزشی نوشته بودم. دقت کنیم که ما نیز اگر در جستجوی توسعه هستیم باید در مدارس خود سخت کوشی، انضباط، کار گروهی و خلاقیت، انتقادگری و انتقادپذیری... را پرورش دهیم و می دانیم که آن نظم ژاپنی (با معایبش) بهتر از بی سیستمی و بی نظمی و شلختگی است، اما خاطرمان باشد که وقتی به تحسین از یک «رفتار» یا یک «ساختار» می پردازیم، همۀ وجوه ماجرا را دیده باشیم و ببنیم «امتدادِ مسیر» قرار است به کجاها ختم شود؟ از ژاپن الهام بگیریم اما لزوما کپی-پیست (Copy-Paste) راه حل نیست. ارسالی: دکتر اسدالله مرادی

با سلام و درود خدمت شما استاد گرامی و همکاران ارزشمندم : ممنون بابت ویدیوی ارسالی آموزنده و تاثیر گذارتون ، با توجه به تصاویر و مطالب گفته شده در این کلیپ تربیت کودکان ژاپنی از خانواده شروع شده ، این والدین هستند که کودک را با ادب ، مطیع و قانونمند بار میارن ، پدر و مادر و مخصوصا مادر نقش مهمی در تربیت کودک دارند کودکان ژاپنی والدین خود رو نمونه و الگوی خودشون قرار میدن ، رفتار درست رو از اونا یاد میگیرن والدین به قوانین احترام میزارن در نتیجه کودکانی قانونمند ، با ادب و منضبط پرورش میدن ، اونا بچه هاشونو لوس ، وابسته و احساساتی بار نمیارن ، کودکان ژاپنی ادب ، احترام ، انضباط، رعایت قانون ، همدلی ، مهربانی ، همیاری و همکاری رو در خانواده یادمیگیرن تثبیت میشه و چون کاملا نهادینه شده براحتی در فضای خارج از منزل هم اونو اجرا میکنند ، با کمال تاسف به جرات میتونم بگم فقط ۲۰ درصد از بچه های ما تا حدودی با این مفاهیم آشنا هستند بقیه به علت کم کاری و عدم توجه والدین به تربیت کودک کاملا ناآگاه و بیگانه هستند با این مفاهیم و تمام این مسئولیتها بر دوش مربی خواهد بود و مادامی که والدین کودک مخصوصا مادر اصول خاص تربیت فرزند رو بکار نبرند اوضاع همینه که هست متاسفانه، و هممون شاهد رفتارهای مشکل ساز کودکان در مدرسه خواهیم بود ..........‌ با احترام: ویدا مرادی مرکز ژیران

باسلام روزبخیر جناب امام قلی امیدوارم حالتون خوب باشه درخصوص ویدیو ارسالیتون درکانال ویدیو فوق العاده عالی بود و با نهایت تاسف درخصوص عقب ماندگی آموزشی کشورما،خوب کشور ژاپن کشور پرجمعیتی هستش و اگر که این قوانین و سبک آموزشی برقرار نباشه قطعا هرج و مرجی وحشتناک درش حاکم میشه و سخت جمع میشه و موضوع اصلی این هستش که مثلاً دوران پیش دبستان که یکی از مهمترین دوران های شکل گیری کودکان هستش با اشتباهات و رفتار کاملا اشتباه رایج در روش تدریس و برخورد با کودک تونسته ضربه مهلکی به کودکان این سرزمین بزنه و کودک در این سن و یا حتی ۴ سالگی هم می‌تونیم بگیم بزرگترین رفتار هارو کپی می‌کنه حالا چه از اطرافیان بیرون از محیط منزل چه خود افراد خانواده شون در مدرسه شاید به فاصله یکسال یا حتی بیشتر فقط و فقط باید رفتار درست رو آموزش بدیم رفتاری که می‌تونه آینده کودک و روح و روانش رو تحت تاثیر خودش قرار بده رفتار با دوستانش و احترام آقای امام قلی از اول سال تا آخر سال بچه های ما سلام کردن رو بسختی انجام میدن احترام رو بسختی یاد میگیرن چون پدر و مادرهاشون باهمون تربیت قدیمی رشد کردن و الان فرزندانشون ادامه دهنده هستن و این فرزندان هم بازهم برای نسل های بعدی ادامه دهنده اند و واقعا ارتباط جمعی و رفتار درست رو حتی باید خود ما مربیان هم یاد بگیریم ما هم مقصر هستیم کاش ما مربیان هم جایی برای یادگیری رفتار درست رو داشتیم ما بزرگترین نقش رو در ادامه دادن نقص بزرگ رفتاری کودکانمون داریم من خیلی تلاش کردم خیلی راه هارو با روش های جدید امتحان کردم اما اون جواب رو فقط رویه چندتا نوآموز دریافت کردم ما همگی دلمون میخواد بی نقص ترین آموزش رو داشته باشیم و واقعابتونیم کشوری که این همه نخبه و هوش عالی داریم مخصوصا منطقه کرد به عالیترین روش تربیتی و رفتاری برسونیم اما ما خودمون هم رنج می‌بریم از روش رفتاری خودمون بنظر بنده در طول سال تحصیلی بجای دوره‌های کار با کتاب برای مربیانی که نقش بیشتری از اولیا دارن برگزار بشه دوره های روش رفتاری گذاشته بشه باورکنید می‌تونه خیلی تاثیر گذار باشه و حتی برای اولیا دوره برگزار بشه مثل همین دوره جدیدی که تو بهاران برگزار شد . واقعا سخته به جای که کشورهای دیگه قرار دارن برسیم اما با تلاش و همکاری میشه درستش کرد قسمتی بود در فیلم برای نظافت کلاس این بحث برقرار هستش تاحدودی در کلاس ها اما از شدت کمی برخورداره و قطعا با برخورد شدید اولیا روبرو هستیم ،که بنظر بنده اگر قبل از سال تحصیلی جدید روانشناسان آموزشی با اولیا جلسه داشته باشن کمی تاحدودی می‌تونه کمک حال باشه که اولیا درک بکنن قضیه چیه و به چه دلیل هستش این رفتار و چقدر می‌تونه در کمک به خود والدین مثمر ثمر باشه . خیلی مچکرم از نظر خواهی که گذاشتید و مثل همیشه از کارهای شما درس جدیدی میگیریم و می‌تونه به آموزش هرچه بهتر بچه های این مرزو بوم کمک کنه خیلی مچکرم زنده باشید 🙏 هستی رمضانی مربی پیش دبستانی نوگلان

با سلام خدمت همکاران گرانقدرم لطفا فیلم بالا را ببینید و آن را تحلیل کنید و برایم بفرستید @shahramkoord تا در کانال به اسم خودتان درج کنم و شما چه پیشنهاداتی در خصوص چگونگی آن دارید در آخرم خودم تحلیلی جامع از اساتید بزرگ در مورد فیلم بالا در کانال قرار می دهم

معني نام و پرچم كشورهاي جهان آیا می دانید اسم کشورهاي مختلف جهان معانی خاص خود را دارند! 🇦🇷 آرژانتین: سرزمین نقره 🇦🇿 آذربایجان: سرزمین نگهبان آتش 🇿🇦 آفریقای جنوبی: سرزمین بدون آفتاب جنوبی 🇨🇫 آفریقای مرکزی: سرزمین بدون آفتاب مرکزی 🇦🇱 آلبانی: سرزمین کوهنشینان 🇩🇪 آلمان: سرزمین همه مردان یا قوم ژرمن 🇦🇴 آنگولا: از واژه نگولا که لقب فرمانروایان محلی بود 🇦🇹 اتریش: شاهنشاهی شرق 🇪🇹 اتیوپی: سرزمین چهره سوختگان 🇦🇲 ارمنستان: سرزمین فرزندان ارمن،نام نبیره نوح 🇺🇿 ازبکستان: سرزمین خودسالارها 🇪🇸 اسپانیا: سرزمین خرگوش کوهی 🇦🇺 استرالیا: سرزمین جنوبی 🇪🇪 استونی: راه شرقی 🇬🇧 اسکاتلند: سرزمین اسکات ها البته در لاتین قوم گائل را گویند 🇦🇫 افغانستان: سرزمین قوم افغان 🇨🇴 اکوادور: خط استوا 🇩🇿 الجزایر: جزیره ها 🇸🇻 السالوادور: رهایی بخش مقدس 🇦🇪 امارات متحده عربی: شاهزاده نشین های یکپارچه عربی 🇮🇩 اندونزی: مجمع الجزایر هند 🇬🇧 انگلیس: سرزمین قوم آنگل 🇺🇾 اوروگوئه: شرقی 🇺🇦 اوکراین: منطقه مرزی 🇺🇸 ایالات متحده امریکا: از نام آمریگو وسپوچی دریانورد ایتالیایی 🇮🇹 ایتالیا: شاید به معنی ایزد گوساله 🇮🇷 ایران: سرزمین نجیب زادگان 🇮🇪 ایرلند: سرزمین قوم ایر(شاید هم معنی با آریا) 🇮🇸 ایسلند: سرزمین یخ 🇧🇭 بحرین: دو دریا 🇧🇷 برزیل: چوب قرمز 🇬🇧 بریتانیا: سرزمین نقاشی شدگان 🇧🇪 بلژیک: سرزمین قوم بلژ(از اقوام سلتی)، واژه بلژ احتمالا معنی زهدان و کیسه می داده است. 🇧🇩 بنگلادش: ملت بنگال 🇧🇫 بورکینافاسو: سرزمین مردم درستکار 🇧🇴 بولیوی: از نام سیمون بولیوار مبارز رهایی بخش آمریکای لاتین 🇵🇾 پاراگوئه: این سوی رودخانه 🇵🇰 پاکستان: سرزمین پاکان 🇵🇦 پاناما: جای پر از ماهی 🇵🇹 پرتغال: بندر قوم گال 🇵🇷 پورتوریکو: بندر ثروتمند 🇹🇿 تانزانیا: این نام از هم آمیزی تانگانیگا(سرزمین دریاچه تانگا)و زنگبار به دست آمده است. 🇹🇭 تایلند: سرزمین قوم تای 🇹🇲 ترکمنستان: سرزمین ترک مانندها 🇹🇷 ترکیه: سرزمین قوی ها 🇯🇲 جامائیکا: سرزمین بهاران 🇹🇩 چاد: دریاچه 🇨🇳 چین: سرزمین مرکزی 🇩🇰 دانمارک: مرز قوم «دان» 🇩🇴 دومینیکن: کشور دومینیک مقدس 🇷🇺 روسیه: کشور روشن ها، سپیدان (شاید از ریشه سکایی«راوش») 🇧🇾 روسیه سفید (بلاروس): درخشنده سفید 🇷🇴 رومانی: سرزمین رومی ها 🇯🇵 ژاپن: سرزمین خورشید تابان 🇮🇪 ساحل عاج: ساحل عاج 🇱🇰 سریلانکا: جزیره باشکوه 🇸🇧 سلیمان جزایر: از نام حضرت سلیمان 🇸🇪 سوئد: سرزمین قوم «سوی» 🇸🇿 سوازیلند: سرزمین قوم سوازی 🇨🇭 سوئیس: سرزمین مرداب 🇸🇩 سودان: سیاهان 🇸🇾 سوریه: سرزمین آشور 🇸🇱 سیرالئون: کوه شیر 🇨🇱 شیلی: پایان خشکی- برف 🇪🇭 صحرا: بیابان 🇸🇰 صربستان: سرزمین قوم صرب 🇮🇶 عراق: شاید از ایراک به معنای ایران کوچک 🇸🇦 عربستان سعودی: سرزمین بیابانگردان 🇫🇷 فرانسه: سرزمین قوم فرانک 🇫🇮 فنلاند: سرزمین قوم «فن» 🇸🇽 فیلیپین: از نام پادشاهی اسپانیایی به نام فیلیپ 🇰🇬 قرقیزستان: سرزمین چهل قبیله 🇰🇿 قزاقستان: سرزمین کوچگران 🇶🇦 قطر: شاید به معنای بارانی 🇨🇷 کاستاریکا: ساحل غنی 🇨🇦 کانادا: دهکده (زبان سرخپوستی «ایروکوئی») 🇨🇴 کلمبیا: سرزمین کلمب (کریستف کلمب) 🇰🇪 کنیا: کوه سپیدی 🇰🇼 کویت: دژ کوچک 🇬🇪 گرجستان: سرزمین کشاورزان 🇱🇧 لبنان: سفید 🇵🇱 لهستان: سرزمین قوم «له» 🇱🇷 لیبریا: سرزمین آزادی 🇭🇺 مجارستان: سرزمین قوم مجار 🇪🇬 مصر: شهر - آبادی 🇲🇰 مقدونیه: سرزمین کوه نشین ها، بلندنشین ها 🇮🇪 مکزیک: اسپانیای جدید 🇲🇷 موریتانی: سرزمین قوم مور 🇫🇲 میکرونزی: مجمع الجزایر کوچک 🇳🇴 نروژ: راه شمال 🇳🇪 نیجر: سیاه 🇳🇬 نیجریه: سرزمین سیاه 🇻🇦 واتیکان: از نام تپه ای به نام واتیکان گرفته شده 🇻🇪 ونزوئلا: ونیز کوچک 🇻🇳 ویتنام: اقوام «ویت» جنوبی 🇬🇧 ویلز: بیگانگان 🇳🇱 هلند: سرزمین چوب 🇮🇳 هند: پر آب 🇭🇳 هندوراس: ژرفناها

یکی از پربازدیدترین کلیپ ها در چین از شهر چانگشا برای مادری که نوزاد و فرزندش در اتاقشان خوابیده بودند، گرفته شد که ناگهان صاعقه به محل برخورد کرد، در این لحظه برادر بزرگتر دلسوز، خواهر کوچکش را دلداری داد و بوسید، سپس رفت مادرش را با پتو پوشاند و در کنار مادرش خوابید. @papooole

#معرفی_فیلم ♦️ اما یک مشکل وجود دارد، رابین نمی‌تواند موش خوبی باشد و مدام دردسر درست می‌کند. او آرزو دارد یک موش خوب باشد، ب
#معرفی_فیلم ♦️ اما یک مشکل وجود دارد، رابین نمی‌تواند موش خوبی باشد و مدام دردسر درست می‌کند. او آرزو دارد یک موش خوب باشد، بنابراین با یک زاغ تلاش می‌کند ستاره‌ی درخت کریسمس را که باعث برآورده شدن آرزو‌ها می‌شود بدزدد. اما درنهایت رابین از موش‌شدن خود ناامید می‌شود. او می‌پذیرد که یک پرنده است و زمانی که تفاوت‌هایش را قبول می‌کند تازه می‌تواند موفق شود و به یک عضو مفید برای خانواده تبدیل شود.

پرتاب کردن‌هایی که از روی خشم و عصبانیت رخ می‌دهد را نادیده بگیرید، چرا که اگر کودک بفهمد به وسیله این رفتار می‌تواند نظر شما
پرتاب کردن‌هایی که از روی خشم و عصبانیت رخ می‌دهد را نادیده بگیرید، چرا که اگر کودک بفهمد به وسیله این رفتار می‌تواند نظر شما را جلب کند آن را بار‌ها و بار‌ها تکرار خواهد کرد. در عوض به او بگویید «اگر عصبانی هستی بهتره حرف بزنی، اینجوری من بهتر می‌فهمم مشکلت چیه.» به روش‌های مختلف او را به استفاده از کلمات و بیان احساساتش تشویق کنید. اگر کودک شما با پرتاب کردن مثلا یک مکعب چوبی در حال آسیب رساندن به کودک دیگری است، با‌‌ همان آرامش او را منع کرده و بگویید «این کار خطرناکه» و به طور موقت از روش محرومیت استفاده کنید که بسته به سن کودک از ۳۰ ثانیه تا چند دقیقه می‌تواند باشد. مراقب تن صدای‌تان باشید، هیچ اشکالی ندارد اگر با تن صدا و لحن‌تان به کودک بفهمانید که از این کار او ناراحت شدید اما هرگز عصبانیت را در صدای‌تان نشان ندهید.