|•حَرفآی مَنطقی•|

تاریکی رو بشناس، نور رو پیدا کن!

همه میان و می‌رن، تو بمون پیش خودت!

‌‌‌‌‌هممون توی دادگاه زندگی متهمیم؛ به جرمِ وقت کشی

دارم کشیده میشم رو پیچ پیچ سیاه مغزم

متاسفانه هیچوقت انقدری خوب نبودم که با نبودنم کسیو تنبیه کنم😂🥀

آدمیزاد چقدر جون داره ولی،مثل این بازیا هستن هی که شکست میخوری جونت کم میشه و آخرش میبازی،تازه توی یه سری بازیا هم قلب هست که قلبات تموم میشه و میمیری،چطوری میتونیم هی چرخه دوست داشتن آدمارو شروع کنیم و ببازیم و باز روز ازنو روزی از نو،چقدر باید تجربه کنیم تا اونی که مال مائه بیاد؟بمونه و نره؟همیشه در عجب این کار بشر میمونم،چقدر توان و کشش داریم که تمام وجودمونو میزاریم کف دست یه نفر و حالا به هر بهانه ای تموم میشه،هرکسی رو که وارد زندگیمون میکنیم یه تیکه از قلبمونو میکنه و با خودش میبره....هر آدم یه تیکه!فکرشو بکن میرسه روزی که میبینی چیزی برای خودت نمونده همش حفره های خالی خالیه...امیدوارم کسی بیاد که با علاقه اش و حضورش روزنه ی نوری بشه توی زندگی تاریکمون باز به خورشید و گرماش فکر کنیم و تنمون گرم بشه،دلمون قرص باشه و بگیم این همونی بود که اومد و موند و نرفت...

‌کاش نفهم بودم البته هستم اما فهم نفهمی، سخته!

همیشه بهم گفتن تو زیادی حساسی. راست می‌گفتن. اینکه بدونی بین بشین و بفرمایید و بتمرگ فرق هست و از دیگران بخوای که بهت اونی‌و بگن که لیاقتشو داری و برای شنیدنش تلاش کردی حساسیت محسوب می‌شه؟

‌‌‌شیرین؛ مثل حلوای مُرده

‌ ‏چهره‌ام فقط از یک زاویه خوب بنظر میرسه...تو اون زاویه هم که وایمیستم، میگن چرا پشتتو به دوربین کردی!

اجازه ندین که خلا های زندگیتون باعث بشه آدمارو بهتر یا بدتر از اون چیزی که هستن ببینید.

«من قوی هستم. یعنی عادت کرده‌ام که قوی باشم. یا به قولِ تو به خودم تلقین کرده‌ام که باید قوی باشم، که باید هیچ انتظاری از کسی نداشته باشم. مثلا وقتی تو داشتی پایین چشمِ مرا نوازش می‌کردی، خوب، من خوشم می‌آمد. اما یکدفعه فکر کردم نکند دارم گریه می‌کنم و تو داری اشک های مرا پاک می‌کنی…»

آرزوی ما بود خاطره یِ باقی

اینو یه جا پین کنید بعدا متوجه ش میشید : گاهی وقتام خدا نجاتتون میده ولی شما شکست حسابش میکنید

یه پیام دارم برای کسایی که ازم فاصله گرفتن، لطفا همونجا بمونید.

تو جزو کسایی نبودی که بگم این نشد یکی دیگه.

قلبمو نشکن، تو اونجا زندگی می‌کنی:,)

“اون چیزی که برای توعه از کنارت عبور نمی‌کنه”

‌‌حیفِ وقتی که برای این زندگی هدر رفت

می‌دونی چی اذیتم می‌‌کنه؟ اینکه مثل یه لکه‌ی پاک‌نشدنی از پیرهن سفیدِ موردعلاقه‌می!