بهشتی2

انا لله و انا الیه راجعون درد چنان سنگین و مصیبت چنان غم بار است که حتی تسلیت گفتنش دشواری و تلخی عجیبی دارد. مگر نگاه آرام بخش الهی به خانواده ، دوستان و سمپادی ها صبوری ببخشد. از درگاه خداوند مهربان، نور و رحمت و بخشایش را برای این فرزند عزیز سمپاد و آرامش و پاداش و تعالی معنوی را برای استاد گودرزی عزیز، بازماندگان گرامی و آمرزش گذشته ها را برای خودمان می طلبیم. گسست بین ما و جهان، گاهی ناشی از فقدان عزیزی است که بی‌ او خود را بازنمی‌شناسیم. فقدان او، گذشته و آینده را در مه فرومی‌بَرد. فرداهای بی‌ او دوست‌داشتنی نیستند و دیروزهای با او، تکرار نمی‌شوند. گذشته‌ای که به خواب و خیال می‌مانَد و آینده‌ای که به چشم ما بیگانه است. چراغی روشن، خاموش می‌شود و ما در تاریکی پدیدآمده در خود فرومی‌رویم. اگر بخت با ما یار باشد، در آن تاریکی بذری می‌کاریم و به سوی آگاهی‌ ژرف‌تری سر بلند می‌کنیم. عزیزی که از دست می‌رود، دوستی‌ای که به پایان می‌رسد، و شعله‌ای که خاموش می‌شود، بزرگ‌ترین آزمون فلسفی است.