Available now! Telegram Research 2025 — the year's key insights 
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Open in Telegram
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Show more📈 Analytical overview of Telegram channel 📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Channel 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) in the Uzbek language segment is an active participant. Currently, the community unites 20 990 subscribers, ranking 3 784 in the Religion & Spirituality category and 3 848 in the Uzbekistan region.
📊 Audience metrics and dynamics
Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 20 990 subscribers.
According to the latest data from 26 June, 2026, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -546 over the last 30 days and by -24 over the last 24 hours, overall reach remains high.
- Verification status: Not verified
- Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 12.40%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects 8.82% reactions from the total number of subscribers.
- Post reach: On average, each post receives 2 605 views. Within the first day, a publication typically gains 1 852 views.
- Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 20.
📝 Description and content policy
The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...
Hamkorlik va reklama uchun 👇👇
@Bronzam
.
.
.
.
.
.”
Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 27 June, 2026), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Religion & Spirituality category.
20 990
Subscribers
-2424 hours
-1727 days
-54630 days
Posts Archive
20 971
СОДДА ОДАМЛАР.
Эски дўппи, ямоқ тўн кийиб,
Номаҳрамдан кўзини тийиб,
Бир-бирига ҳиммати ийиб,
Яшар эди содда одамлар.
Ҳар йил ёзда том сувоқ қилиб,
Гўштни тузлаб, ҳалтага илиб,
Жамиятда ўрнини билиб,
Яшар эди содда одамлар.
Ғайрати жўш урарди ишда,
Иморатлар бўларди синчда,
Икки-учта қўй сўйиб қишда,
Яшар эди содда одамлар.
Оёғида керзавой этик,
Эшак миниб, етаклаб хўтик,
Хотири жам, билмасдан ҳадик,
Яшар эди содда одамлар.
Қаноатли бўлса ҳам фақир,
Оқибати оламга татир,
Бирор матта сепмасдан атир,
Яшар эди содда одамлар.
Дарвозага қулф осмасдан,
Зарра-ушоқ кўрса, босмасдан,
Ҳашарлардан асло қочмасдан,
Яшар эди содда одамлар.
Зеб бермасдан ҳовли-жойига,
Қизғонмасдан ошу чойига,
Ўхшаб худди Хотам Тойига,
Яшар эди содда одамлар.
✍ Лутфуллоҳ Хўжаев.
20 971
-Беморни руҳий касалликлар шифохонасига ўтказишимиз керак.Руҳий хасталик аломатлари кучайиб боряпти.
Нима?!Бу яна не кўргулик?!Қанақа руҳий хасталик?!
Шифокорнинг қолг
ан гапини ҳам эшитмай Руслан акам ётган палатага чопдим.Кирсам...Опажон...Ўша пайт дод солсам дунё куярмиди...Руслан акам маъносиз кўзлари билан шифтга қараганча қўлидаги газетани майда майда қилиб йиртиб ўтирарди.
-Ака!Акажон?!
Ёнига бориб баланд овозда чақирдим.Акам мени танимади.Қарамадиям.Шунақа қилиб Руслан акам жинни бўлди қолди.Отам бу ғамни кўтаролмай йигирма кун ўтар ўтмас қазо қилдилар.Онамнинг дийдалари қотиб қолган бўлса ҳам ғам кўравериб энди фиғонлари осмонга ўрлади.-Сизга суяниб юргандимку...Мени ташлаб кетдингизми ёлғиз қилиб бу ғамларга?Мани полвон кўрдингизми?»дея йиғлардилар онаизорим.
Жон жаҳдимиз билан Русда ишлаб пулга сотиб олиш мумкин бўлган ҳамма нарсани сотиб олдик.Руслан акамнинг ҳам рўзғорини ўзимиз тортиб,кўпдан кўп қилдикки кам қилмадик.Бир йил олдин Руслан акам дунёдан ўтди.Акагинамни кўриб ич ичимдан бўзладим.Кийимлари кир,парваришсиз қолиб кетган экан.Ахир биз келинойимга ойма ой пул жўнатиб турардик уч юз,тўрт юз доллардан.Шу акам учун эмасмиди ахир?!Ҳатто ўлик ювувчи ҳам «Майит озроқ хорланибтида...»дебти.
Мана катта акам,опамнинг қизлари бўй етиб қолишди.Келган совчилар отаси,онаси руҳий касал деган гапни эшитиб қайтиб кетишади.Яқинда орқаваротдан бир гап эшитдим.Бир отин айтибтилар бизнинг оила ҳаққида.Эмишки бизга пари қўшилган эмиш.Шунинг учун чиройли эканмизу,бахтсиз эканмиз....Пари инсон билан яшолмасмиш....Бу кулфатлардан қутулиш учун дуохон,парихонларни чақириб совлиқ сўйиб,маросим ўтказишимиз керак экан.Мен эса бидъатларга ишонмайман.Худодан келадиганни банда даф қила оларми ахир?
Бир ёзганингизда парилар ҳаққида ёзганингизга кўзим тушганди.Улар ким ўзи опа?Қандай қилиб инсонларга қўшилиб қолади?
Маслаҳатберинг опажон,нима қилай?Балким ўқувчилар бирор маслаҳат беришар....
Оққа кўчиргувчи Лейла.
Бу ҳикояни бир синглимизнинг илтимосига биноан,унинг айтганлари асосида ёздим.Бир оз таҳрир қилганимни ҳисобга олмаса,айнан,сўзма сўз ўзгартиришсиз ёздим.Фикрларингиз,синглимизга маслаҳатларингизни кутаман.
ЗЕЙЛ ЛЕЙЛА
20 971
Россияга,ёнига
чақириб олиб ишга жойлаштирди.Ҳар тугул яхшигина ишлаб,пул жўната бошлади.Анча кам-камчилигини тўлдирди.Эрта суюнган эканмиз опажон.Ишга кетаётган пайти акамни машина уриб кетди.Акамнинг қўл телефонидан опамга телефон қилиб билдиришипти касалхонадан.Охирги қўнғироқ қилган рақами опамники эканда,шунга дўхтирлар шу рақамга чиқишган экан.
Опам билан касалхонага етиб бордик.Опам юрак оғриғи ва хафақон орттириб олгани учун уни киритмай ўзим кирдим акамнинг олдига.Оҳ опажонимай,акам шунчалик чиройли эди ётганида.Кўз олдимиздалигига кўзимиз ўрганиб қолган эканми,аҳамият бермаган эканман.Акамнинг бошида турган кекса рус ҳаким ва ёшгина ,чиройликкина ҳамшира ҳам бир бирларига «Ниҳоятда хушсурат экан.Ақл бовар қилмайдиган даражада чиройли йигит экан»дейишди бир бирларига.Руслан акам роппа роса қирқ кун комада ётди.Охири дўхтирлар сунъий нафас аппаратидан узиб қўйиш учун рухсат сўрашди мен ва опамдан.-Бемор бу ҳолатда йиллаб ётиши мумкин дейишди улар.Шифохона пуллик,биринчи ҳафта бепул сақлашиб,кейинги кунлар ҳар кунига пул тўлаётган эдик.Акамда эса тирик жондан асар йўқ,фақат шу нафас берувчи мослама ўпкаси ва юрагини ишлатиб турганди.Ноилож кўндик.Э воҳ,жигаримизнинг ўлимига розилик бердик опажоним...Акамни охирги марта кўриш учун опам билан кирдик палатасига.Опам акамнинг юзларини силаб ўпиш учун энгашганда кўз ёшлари акамнинг юзига томди.Ишонасизми акамнинг киприклари пирпираб кўзини очишга ҳаракат қилди.Мия фаолиятини кўрсатаётган монитор сигналлари тезлаша бошлади.Ҳамшира чақириб келган профессор ҳанг манг бўлиб қолди.-Бу мўъжиза,мўъжиза бу дерди кекса профессор тинмай.Орадан бирор соатлар чамасм вақт ўтгач,акамнинг бошида юрак,мия ишини акс эттираётган мониторлардан кўз узмаётган профессор ва унинг атрофидаги дўхтирлар бир бирига «Ақл бовар қилмайди.Инсон организмининг биз билмаган қанча қанча сир синоатлари бор а?Мўъжиза!»деб бош қимирлатиб ҳайронликларини ифодалашарди.Профессор мени ва опамни имлаб чақирди.Опам билан акамнинг ёнига бордик.Акамни ўраб турган ҳакимлар бизга йўл беришди.Акамни кўриб йиғлаб юбордик.Руслан акам киприклари қоп қора,йирик кўзларини очганча мен ва опамга қараб турарди.Қарашларидан ақли жойидалиги,бизни таниётганини англаш қийинмасди.Бизга қараб кўзига ёш қалқди акагинамни ҳам.
Икки кун ўтгач,акам ўзи нафас ола бошлади.Гапиришга эса мажоли йўқ,ҳолсизлиги сабаб кўзларию нигоҳлари билан сўзлашарди биз билан.Худога минг ҳамду саною,шукрона айтиб уйга телефон қилиб бу янгиликни айтдик.Ўзику катта акамиз руҳий хаста хотин билан кўнгли синиқ,юраги тўла дардмасми,укасидан хавотир олиб бўлари бўлиб юрган экан.Ёш боладай ҳўнграб йиғлади акам бечора.«Қайтариб бергани рост бўлсин»дерди нуқул.Бу ёқда биз акам билан бўлиб Ўзбекистондаги кўргиликлардан бехабар эканмиз.Кичик опам,Нигор опам орамизда бахтлиси эди.Айтганимдек Аллоҳи Олам бизнинг ҳаммамизга тенгсиз чирой бергани учун бадавлат оиланинг фарзанди унга севиб уйланган эди.Поччам тижоратчи,бой бадавлат,бунинг устига имонли ва ақлли инсон эди.Мана шу поччам мия саратонига учраб оғир аҳволдамиш.Опам билан бу гапни эшитиб росса йиғладик.Ўзимизча барча кўргуликларимизни Собиқ Иттифоқнинг барча фуқарроларидай атеистик руҳда тарбияланган ота онамизнинг намоз ўқимасликлари,Исломдан йироқликлари билан боғлаб бешала фарзанд ҳам намозни канда қилмас,қизлар ҳижобда эдик.Сиғинганимиз ҳам,соғинганимиз ҳам фақат худо эди.Опам шўрлик «Эй худо,сенгагина талпиниб,сендангина умидвор эдикку,нега бирини бериб,бирини оляпсан »дея зор зор йиғлади.Акам бир оз тузалиб юра бошлагач,билет олиб Ўзбекистонга қайтдик.Биз жанозанинг устига борибмиз опажон.Поччам вафот этган эканлар ўша кун.Бир сингилнинг эри жинни,аканинг хотини ҳаминчунин,яна бу синглининг тул қолиб дод солиб сочини юлаётганини Руслан акам кўтаролмади.Тахтадек қотиб қолди.Сўнг ҳушидан кетди.Акамни касалхонага олиб кетишди.Поччамнинг жумасини ўтказиб бордик касалхонага.Акамни даволаётган шифокор бизни хонасига чақириб ғалати қараш қилиб тургач деди:
20 971
МЕНГА КЕЛГАН МАКТУБ АСОСИДА:
«БУ НЕ СИНОАТ?!»
Мен Тошкентлик,Нодираман.Ёшим ўттиз бешда.Отам етмиш беш ёшда оламдан ўтдилар.Онам ҳали ҳаёт.Етмиш ёшни қаршиладилар Аллоҳга шукр.Сиз билан дардлашгим келди опажон.Ҳаётим, нафақат менинг ҳаётим,бутун оиламиз,акаларим,опаларим барчамизнинг ҳаётимиз ниҳоятда чигал.Турмуш зарбалари бошимизга тушавериб,ғам қайғу кўравериб шунчалик кўксим дард аламга тўлганки, баъзан кўксимни тўлдириб келаётган фарёдни чиқаргудек бўлсам дунё ёниб кетадигандек туюлади.
Опажон...Бир бошдан айтиб берсам сизга,оилада беш фарзандмиз.Иккита опам,иккита акам ва мен.Ота онам заводда ишчи эдилар.Собиқ Иттифоқнинг аксарият аҳолиси каби улар ҳам замонавий,ўша давр шароитидан келиб чиқиб яшаш тарзини белгилаган,сал ўрисларнинг яшашию,юриш туришига яқинроқ табиатли кишилар эдилар.Биринчи бахтсизлик оиламизга тўнғич опамни узатганимизда келди.Бўлажак куёв руҳий касал,руҳий касалликлар диспансерининг рўйхатида тураркан.Буни тўйдан кейин билдик.Опам тақдир дебми,ёки эл юртдан истиҳола қилибми,ажрашмади.Оиламиздаги бешала фарзанд ҳам бошқалардан ажралиб турардик.Мақтаниш бўлмасину,ҳаммамиз келишган,ниҳоятда чиройли эдик.Ҳамманинг ҳаваси келарди.Айниқса мана шу Дилдор опам парилардек гўзал эди.Ажрашиб қаерга ҳам бораман,чиққан қиз қайтиб сиғмас деб яшади шўрлик опам жинни эр билан бир умр.Поччамнинг касали насл суриб фарзандлари ҳам ақли ноқис бўлмасин деган ҳадик бор эди ҳаммамизда.Аниқландики,поччамнинг касали ирсий эмас,орттирилган,автоҳалокат натижасида шу кўйга тушган экан.Опам тўрт боласининг ташвиши,рўзғор ташвиши,ҳаммасини ўз бўйнига олиб чидади.Мусофирда ишлаб ўғил уйлантирди,қизларини эса чиқаролмади ҳали....Ҳаммаданам кенжа жияним Ҳакимжонга ачинаманда...Ўн икки ёшидан бери ишлайди бола.Мактабдаям дуруст ўқимади.Опамнинг ғами устига ота онамга акаларимнинг ғами ҳам қўшилди.Катта акам Рустамжонга ўзи танлаган қизни унаштирдик.Кичик акам Русланга эса танлаган қизи йўқлиги сабаб қариндош уруғлар тавсия қилган қизни унаштирдик.Орзу ҳавасли эдилар ота онам.Тўйларини бир кунда ,дабдабали қилиб ўтказдилар.Тўй ўтиб,келинларнинг ҳовлимизга зеб бўлиб юриши ҳам узоққа чўзилмади.Тўйнинг иккинчи куни Руслан акамнинг хотини,кичик келинойим уйдан бегона эркак билан қочиб кетди.Бошқа йигит билан аҳду паймони бор экану,ота онаси рози бўлмаган экан унга тегишига.Тўй ўтгач ўша йигит уйимизнинг орқасида тонг оттирибти бир кеча.Бегона эркак деганим ўша йигит экан.Қуда томон қайтариб берган тўй харажати синган кўнгилни,дил жароҳатини битказармиди опа?Ҳали бу яра битмай туриб яна бир ғам бошимизга тушди.Рустам акам келинойимнинг бўйида бўлиб қолганини онамга билдириб,барчамиз суюниб турган маҳал,яна тақдир бизни синаб кўришга аҳд қилди.Келинойим ҳомиладор бўлдию,руҳий хасталик бошланди унда.Гулдек гўзал,бамаъни ва камсуқум келинойим бир кунда тап тайёр жиннига айланди қолди.Онагинам адойи тамом бўлдилар йиғлаб.Отам чўкиб қолдилар.Рустам акам эса суратигина қолди.Тўққиз ой не азобда ўтиб,келинойим паҳлавондек ўғил туғди.Ҳаммамиз туққач тузалади деб умидвор эдик.Дарҳақиқат келинойим бир мунча тузалдиям.Фақат карахт эди.Онам ва мен болага ҳам қарардик,унга ҳам.Бир кун опам шамоллаб қолиб мен уникига боришимга тўғри келиб қолди.Онам тушлик тайёрлаш учун ошхонага чиқибтилару,овқатни тайёрлаб олиб киргунларича келинойим боласини бўғиб ўлдириб қўйибти.Қиёмат бўлди уйимизда.Шундан сўнг акам яшамади.Келинойимни ота уйига олиб бориб қўйиб келишди.Бинойидай юрган келинойимнинг жинни бўлиб қолгани жумбоқлигича қолди.Акам виждони қийналибми,ёки хотинини яхши кўрарканми,бир неча кун ўтиб бориб қайтариб олиб келди.Хотини қочиб кетган Руслан акам эса ич этини еб битирди ҳам номусдан,ҳам омадсизликдан.Орадан бир йил ўтиб акамга Самарқанддан бир қизни олиб беришди.Акам уйландию,кўп ўтмай оёғига қанақадир яра чиқди.Қанча даволатмайлик,қанча қаратмайлик ҳеч тузалмасди яра.Акам оқсоқланиб юрадиган бўлиб қолди.Бақувват,оппоқ,келишган акам озиб тўзиб бир аҳвол бўлиб қолди.Бу орада катта қизи туғилди.Шу қизи туғилдию,яра ўз ўзидан тузалиб,билинмай кетди.Акамга худо икки қиз бир ўғил бердию,аммо рўзғорига хайр барака бермади.Дилдор опам
20 971
НУҚТА?!
Устоз ўз талабаларига бир қоғозни кўрсатиб, уларни фикрлашга чорлабди. Қоғознинг ўртасида биттагина қора нуқта бор экан.
- Айтингчи, нимани кўряпсизлар?
- Нуқтани – дебди биринчи талаба.
- Қора нуқтани – дебди иккинчиси.
- Қора ва қалин нуқтани – шошиб жавоб берибди учунчи талаба.
- Афсус, – бир муддат хаёлга берилиб қолган устоз аста сўз бошлабди. – Ҳаммангиз оқ қоғоздаги кичкинагина қора нуқтани кўрдингиз, лекин ўша нуқта турган катта ва оқ қоғозни пайқамадингиз.
Ҳаётда ҳам худди шунақа бўладида. Одамларни арзимаган кичик камчиликлари учун айблаймиз. Аслида эса ўша кичик нуқсон ортидаги катта ва олийжаноб юракни пайқамаймиз. Ёки шунчаки пайқашни истамаймиз...
20 971
#ВИДЕОНИ_КЎРИНГ
Бир куни кичкина овсин катта овсинига эрим олиб келган ҳаражатлардан овқат қилманг дейди. Кичик овсинни эри ҳам бу суҳбатга қўшилиб энди рўзғоримиз бошқа дейди. Шу пайт акаси келиб қолганди. Акасини ҳам уйдан чиқиб кетилар деб укаси уйдан ҳайдади. Охиригача кўрмасангиз бўлмайди...😥
ДАВОМИ...👇👇
20 971
Айбдорлик ҳисси
Биринчи фарзанди дунёга келганда у ўғлини ҳалол, етук, комил инсон бўлсин дея Комил деб исм қўйди. Орадан икки йил ўтар-ўтмас иккинчи фарзанди ҳам туғилди. У иккинчи фарзандига Умид деган исм танлади. У фарзандларини билим олишига жиддий эътибор қаратарди. Орадан йиллар ўтиб катта ўғли ўқитивчи, кичиги эса физик олим сифатида ном қозонди. Бироқ кутилмаганда катта ўғли пора билан қўлга тушиб қамалиб кетди. Орадан ҳеч қанча вақт ўтмай кичик ўғли ҳам қандайдир аёлга илакшиб оиласини ташлаб бутунлай кетиб қолди. У отасиз қолган набираларига қараб унсиз йиғларди. У икки фарзандини ҳеч кимдан кам қилмай, билимли қилиб ўстирди, бироқ уларга Худони танитмаган эди.
Оқил Тўрақул
20 971
❌Хотинимни ер қабул қилмади…
Кеч бўлдиямки қабр қазилмаябти,
Ҳамма хайрон нега унақа бўлди..
Гўрков қабр қазишга ожиз…
Хотинимнинг гуноҳи шу қадар кўпми?
❗️Аёл нима гуноҳ қилган эканки қабр чиқмади. Давоми
20 971
Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
🌸Хайрли тонг, Азизлар!
Барчага хафтанинг– Якшанба тонги муборак бўлсин!
Ҳар тонгимиз Бисмиллоҳ ила бошланиб, ҳар кунимиз Алҳамдулиллаҳ ила якунлансин. Барчамизга дунё ва охиратимизни саодатга боғлайдиган хайрли амаллар қилиш насиб этсин!!
Янги кунга "Бисмиллаҳ!"...
20 971
🌙 Хайрли тун қадрдоним! 🌙
🌙Аллоҳни берган куни ҳам ниҳоясига етди.
Яхшилик қилиб, улгурмаган бўлсангиз, эртанги кун зоя кетмасин!
🌙Барчамиз бу дунёга ғаниматмиз...
Эзгуликни қалбингизга жо қилинг-ки, ҳар ўтган кунингиз бесамар бўлмасин.
✨Тунингиз осуда ўтсин!
✨Ҳайрли тун азизларим!
20 971
Оилавий бахтга эришишнинг оддий, синалган усули (воқеа)
Эрта тонг турмуш ўртоғимни ишга кузатгач, тез-тез нарсаларимни йиғдиму уч ёшли ўғлимни олиб, онамникига жўнадим. Онажоним ва дадажоним мени очиқ юз билан кутиб олдилар. Аммо мен уйга кирдиму, онамни қучиб йиғлай бошладим. Бу ҳолатни кўрган дадам қўлимдан набираларини олдилару, бошқа хонага ўтдилар…
«Онажон, мен ортиқ чидай олмайман, ажрашаман куёвингиз билан! Жонимдан тўйиб кетдим, онажон!» — деб, онамни маҳкам қучиб йиғлай бошладим. Онажоним: «Хўп, қизим, хўп, қизалоғим, сен нима десанг биз розимиз. Дадажонинг билан мен доимо сени қўллаб қувватлаймиз. Ўзингни бос, қизалоғим, доим ёнингдамиз» — деб мени овутдиларда, ошхонага олиб ўтдилар.
— Куёвингизнинг қилиқлари жонимга тегди. Ишдан кеч қайтади, доим баҳонаси тайёр. Гоҳида мендан араз қиладилар, мен билан тузук-қуруқ дилдан гаплашмайдилар, мени ёмон кўрадилар. Мен бундай ҳаётда яшай олмайман. Гоҳида менга жаҳл қилиб бақирадилар, тўйиб кетдим онажон…
Онажоним сукут билан бир оғиз гап қўшмай тингладилар. Сўнгра бир оз вақт жим ўтирдилар-да, бир оқ қоғоз ва қалам олиб, қоғозга ўртасидан вертикал қилиб чизиқ чизиб менга узатдилар ва дедилар:
— Маша шу чизиқнинг чап томонига куёвимнинг айбларини бирма-бир ёзиб чиқ.
Мен:
— Нега, онажон? — деб сўрашимга эътибор ҳам бермадилар.
— Ёз, ёз, сен ёзавер…» — дедилар. Мен ҳам бир оз ўйланиб ўтириб, иштиёқ билан қоғозга ёза бошладим.
«Ишдан кеч қайтади. Менга жаҳл қилади. Мен билан гаплашмайди. Менга бақиради» каби феълларини қоғозга ёзар эканман ўйладим:
— Онажоним доим «яхши» дейдиган куёвларининг аҳволини бир кўриб қўйсинлар, бир боплаб ёзай, қоғозлари тўлиб кетсин…
Ёзиб тугатдим-да, онажонимга қоғозни узатдим. Онажоним ёзганларимни ўқиб ҳам кўрмадилард-а, қоғозни ўзимга қайтариб, дедилар:
— Энди ҳар бир ёзган куёвимни ёмон феълининг рўпарасига, чизиқнинг ўнг томонига унинг ўша феълига сенинг ўзинг қиладиган жавобингни ёзиб чиқ» — десалар бўладими?
— Ёз, ёза қол! — мен жавоб ёзмай ҳеч қаёққа кетолмаслигимни англагач амаллаб ёза бошладим.
«Ишдан кеч қайтадилар» нинг рўпарисига – “Кеч келгани учун қовоқ уйиб кутиб оламан;
«Менга жаҳл қиладилар» нинг рўпарисига — «Мен кейин хафа бўламан, овқат тайёрламайман» каби ўзимнинг уларга жавоб ҳисларимни амаллаб қоғозга туширдим.
Онажонимга узатар эканман «Куёвингиз-да, ҳаммасини бошлайдиган!» дедим. Онам қўлимдан қоғозни олдилар-да, қайчи билан ўрта чизиқдан тенг иккига бўлиб қирқдилар. Куёвларининг ёмон феъллари ёзилган бўлагини ғижимлаб, ахлат челагига ташладилар. Менинг қўштирноқ ичидаги «феълларим» туширилган қоғозни ўзимга узатдиларда:
— Қизалоғим, ҳаёт ўйинчоқ эмас, қўлингда ўз қўлларинг билан ёзилган «феълларинг» турибди. Ҳозир кийинасан, набирам биз билан қолади. Қўлингдаги қоғоз билан уйингга борасан. Ўз уйингда ўз феълларингни ўқиб, ҳазм қиласан. Куёвим сенинг қандай феълларингга чидаётганини ўйлайсан. Ақлингни йиғ. Ўшандан кейин ҳам «Йўқ, мен ҳақман!» десанг биз рози, — дедилар-у, менинг қўлимга қоғозни тутқазиб кўчага чиқариб қўйдилар. Мен нима бўлганини англаб-англамай уйга кириб келдим. Ошхона курсисига омонатгина ўтирдим-да, ўз қўлларим билан ёзган чиройли «феълларим»ни ўқий бошладим. Ўқир эканман, «Наҳот мен шунчалар ёмон аёл бўлсам, наҳот менинг турмуш ўртоғим шунчалик феълимга чидаб яшаётган бўлсалар?!» — дедим.
Мен ўзимнинг шайтонга қулоқ тутган нафсимни деб норасида ўғлимни тирик етим қилишимга, ўзимни эса бебахт қилишимга бир қадам қолганлигини сездим. Хушёр торттим-да, турмуш ўртоғим ишдан келишларига тансиқ овқат тайёрладим. Уйларни гўзаллаштирдим. Турмуш ўртоғим ишдан қайтдилар. Мен юзимда табассум, очиқ чеҳра билан уларни кутиб олдим. Ҳурматларини жойига қўйиб, аёллик мулозаматини қуюқлаштирдим. Хўжайиним ҳайрон, хурсанд эдилар. Ва ниҳоят
— Бугун кун бошқачами? — дедилар. Мен эса уларга шундай дедим:
— Сизни менга тақдир қилиб берган Аллоҳимга ҳамдлар бўлсин. Энди бутун ҳаётимиз бошқача бўлади…
20 971
🚨 ДИККАТ ЯНГИ ФАСОНЛАР ЧИКДИ!
👗 2026 йилнинг энг тренд моделлари
💃 Миллий ва замонавий услуб
✂️ Тикиш учун идеал вариантлар
Барчаси ФАСОНЛАР каналида🔥
https://t.me/+8C2shQ0u-csxOTAy
https://t.me/+8C2shQ0u-csxOTAy
https://t.me/+8C2shQ0u-csxOTAy
👉 Ҳозир қўшилинг, кейин кеч бўлмасин!
20 971
Сиз ҳам мен қилган хатоларни қилманглар, агар шу хатони қилган бўлсаларинг, эрингиз ҳаёт бўлса никоҳини тиклашга ёрдам беринглар. Эрингиз юрагини ярмидан чиққан бўлсангиз, қолган ярмида қолишга ҳаракат қилинг…
Аллоҳдан яхшилик ва савоб умид қилинг...
Илтимос сингилжонлар, дугонажонлар, буни тарқатинг. Ҳамма шу ҳолатдаги опа-сингилларимиз ўзи учун ҳам, бошқа аёл учун ҳам талоқни талаб қилиши қанчалик катта гуноҳ эканлигини тушунишсин, тўғри йўл тутишсин… Керак бўлса, эрларининг оёғига сажда қилиб бўлсаям розилигини олишсин.
© Musaabir
20 971
Икки йилдан кейин эрим тўсатдан
касал бўлиб қолди, анализлар онкологик касаллик эканлигини кўрсатди. Ака-укалари билан кўрсатмаган дўхтиримиз қолмади. Лекин, кўпчилик дўхтирлар: "Эрингиз тузалишни хоҳламаяпти, ҳаётга қизиқиши қолмаган дейишарди...”. Лекин, намозини ва меҳнатини ташламасдилар, бола-чақаси учун кучи етганча ҳамма нарсани тўғрилаб кетишни хоҳларди. Энди билсам, эрим фақат шу фарзандари учун яшаган эканлар…
Қазоларига озгина қолганда врачлар эримни уйга бериб юборишди. Хўжайиним бир бурда бўлиб қолган эдилар. Охирги куни оғриқ қолдирадиган укол қилганимдан кейин бирдан менга қараб туриб: “Насиба, мендан рози бўл... боларим рози бўлишсин….”, - деб гап бошладилар, шу вақт мен умуман кутмаган ҳол бўлди… “Насиба, анави аёлни топ... рози бўлсин мендан, мен ифлос, ит, уни хор қилдим... Аллоҳ кечирсин, Аллоҳга солмасин мени", - деб инграб юбордилар.
Бу гапни эшитиб шошиб қолиб, адаси рози бўлинг, деб қайта-қайта айтавердим, эрим бўлса менга жим узоқ қараб туриб калима келтирди-ю, жим бўлиб қолдилар... Бутун дунё қоронғу бўлиб кетди, шунча йилга бирга яшаган хўжайинимдан розилик ола олмадим…. Бир умр биз учун жон фидо қилган турмуш ўртоғим розилик бермадилар….
Розилик қиёматга қолди, Жоним...
Бутун ҳаётим, кўз ўнгимдан ўтиб кетди, бирдан кўзим очилди. Шу вақтгача ўзимни “тўғри ишларим” нималардан иборат бўлганлиги кўзимга кўрина бошлади… Эримнинг қазоларидан ярим йил ўтиб ҳижобга кирдим, намозга тушдим, илм олишга тушдим.
Энди билсам, бутун ҳаётим эримни қийнаш билан ўтган экан, эримни бошқа аёлга муҳтожлиги менинг катта хатом экан. Эри ўринга чақирганда аёли ҳамма ишини ташлаб бориши кераклигини, эрининг гапини ҳатто ёлғиз қолганда ҳам жеркиб ташлаш мумкин эмаслигини билишим керак эди. Битта жеркиш ёки бошқа эркакларнинг топиши билан унинг топишини солиштириш эркак кишини безитишини мен аҳмоқ қаерданам билардим.
Одам илм олгани сари кўзи ҳам очилаверер экан, эркак киши уйланиш учун хотинидан рухсат олиши шарт эмас экан, иккинчи аёл олиш суннат ва бу ҳалоллик, қолаверса барака эканлингини ҳам кейин тушундим. Энг ёмони – Шайхнинг “Оила ва никоҳ” китобларидаги ҳадисларни ўқиб, бир аёл иккинчи аёлнинг талоғини эридан талаб қилса, уни Аллоҳ лаънатлашини кўриб лоҳас бўлиб қолдим. Нималар қилиб қўйдим…
Тушунганим, эрим ичида дард билан яшаган экан, уни қийнагани бу ноўрин талоқ экан. Ҳалигача шу аёл билан охирги суҳбатлари қанақа ўтганини билмайман, балким роса қарғагандир, балким “..хотинингни эплолмас экансан, нимага манга уйландинг...” дегандир. Бу тўғрисида бир оғиз ҳам гапирмаганлар, эркаклик ғурури сингани учун ҳам индамадилар… ҳаммасини ичларида олиб кетдилар... Эрим бечора, ҳалоллик сўраганини, зинодан қочганини, бир бечора етимларга бош бўлмоқчи бўлгани, Аллоҳ ва Пайғамбаримиз саллоллоҳу алайҳи васалламнинг етим ва бевалар ҳақидаги ваъдаси борлигини кеч билдим… Агар ман рози бўлганимда балким Аллоҳ Ўзи йўл кўрсатармиди, сабр берармиди… Эримнинг яримта кўнглини тўлдириб яшармидим, чунки кўнглимда мани ҳеч қачон ташлаб кетмасликларини, хорлаб қўймасликларини билардим-ку… Ҳар қалай розилик ололмаганимдан яхши эди-ку бу...
Ман ўзимча кучим етмайди кундош билан яшашга, ҳеч ким билан бўлишмайман уни, деб ўйлардим. Энди билсам, синов иймонга қараб берилар экан, бу синовни Аллоҳ менга кучим етишини билгани учун берган экан. Шу – бу ҳаётдаги менга келган синов, менинг жаннат калитим экан… Энди ҳаммаси қиёматга қолди, эримни ҳам, ўзимни ҳам гуноҳкор қилиб қўйдим...
Эркакларнинг ғурури синса, уни қайта тиклаб бўлмас экан, қанча ҳаракат қилинг, қанча йиғланг фойдасиз, у сиз билан фақат оиласи деб яшашни бошларкан…
Охирида Сизлардан бир нарсани қаттиқ сўрамоқчиман: дугонажонлар, сингилжонлар! Агар сизни уйингизда ҳам шу ҳолат бўлса, бизни яратган Аллоҳнинг буйруқларига қарши чиқманглар, агар сиздан беркитиб уйланганини билсангиз, Аллоҳнинг тақдирига рози бўлинг, уни зино қилмаётганига рози бўлинг.
20 971
НАДОМАТ.
5 июля 2020 й.
Ўзим Тошкентликман, бир қизим икки ўғлим бор. Ҳаммаси бўйи етган. Мана 3 йил бўлди, умр йўлдошимдан айрилиб қолдик, 6 ойча рак билан касаланиб, Аллоҳга омонатларини топширдилар. Шу ўтган уч йил ман учун роса азобга айланди. Тўғри тушунинглар, ҳаётдаги қийинчиликдан эмас, кимнинг уйида қийинчилик йўқ ҳозир. Мени қийнаган нарса – эримдан ҳаётининг охирида розилик ололмаганим.
Ҳар куни хаёлимда фақат шу хаёл... энди нима қиламан, Аллоҳнинг олдида нима дейман!?..
Қисқаси, ҳаммаси 6 йилча олдин бошланди, туппа-тузук яшаб юргандик. Уй-жойимиз бор, хўжайиним рўзғорни жуда яхши қилардилар, кам-кўсти йўқ. Еганимиз олдимизда, емаганимиз ортимизда, ҳамманинг бизларга ҳаваси келар эди. Эрим Думбировотда ҳовли қургандилар, ҳатто менга деб туғилган кунимда Ласетти машина ҳам олиб бергандилар.
Лекин, эрим тез-тез ишда қоладиган ва "заводда иш кўп", деб уйга келмай қоладиган бўлиб қолгандилар. Бир-икки юрагим хавотирга тушди-ю, лекин мани эрим унақа эмас, деб уйлаб ўзимни овунтириб юрардим.
Шундай кунларнинг бирида эримнинг бошқа оиласи борлигини билиб қолдим.
Бутун дунё қоронғу бўлиб кетди, мен кутган, яхши кўрган эрим бошқа аёл билан юриб кетибди.
Энг ёмони эрим бирон марта мени чертмаган ҳам, урмаган ҳам… шу мани эсимни оғдириб қўйди…
Келишлари билан жанжал бошланди, жаҳл устида нималар демадим, нималар деб ҳақорат қилмадим. Ўзимда йўқ, ҳатто қўлимдаги нарса билан уларни урибман ҳам.. Лекин эрим фақат бир гапни айтарди “У ҳам менинг аёлим! Мен ҳам, у ҳам Аллоҳнинг бандаси, зинодан кўра шу яхши деб...”
Роса уришдик, мен нима қилишни билмай, агар уни талоқ қилмасангиз кетаман, деб кўрдим, ўзимни осаман деб кўрдим, икки ўртада 12 ёшли қизим ҳушидан кетган, болаларим уввос солиб йиғлаган… Талоғимни беринг, деб сўрашгача бордим...
Энди болларим бўйи етганда эл-юрт ичида шарманда бўлдим.
Мани нимам кам у аёлдан…
Худога нима ёзгандим, нимага сизга тегдим, шу кунга лаънат деб роса бақирдим. Қисқаси, роса уришдик… Эрим ўз сўзида туриб олди: Никоҳ – Аллоҳдан, унинг талоғини талаб қилма, деб. Шу кетишда нақ 2 ҳафта жанжал бўлди, бу ўртада ҳаммани ишга солдим: онам, отам, укаларим... Эрим бечора ҳаммадан гап ва туҳмат эшитиш билан куни ўтарди.. Охири дугоналаримнинг гапи билан охирги йўлни тутдим: “Агар уни қўймасангиз, кўчага чиқиб тўғри келган эркак билан ётаман!" деб қўрқитдим.
Шундан кейин эрим жим бўлиб қолди, уйдан чиқиб кетиб, кечаси соат 1 ларда кўзида ёш билан қайтиб келди, “... ажрашдик…” деди. Бечора ҳатто ман билан гаплашаганда ҳам шу талоқ сўзини ишлатишга журъат эта олмаган экан энди билсам. Шунга ҳам қаноат қилмай, эримга қасам ичирдим бошқа уйланмайман, деб…
Шу билан кўнглим анча тинчиди, худди бир ифлос аёлдан эримни қутқарган бўлдим. Ҳалиям юрагимда аламим бўлса ҳам, ҳар қалай эрим мен билан қолди, деб ўзимни овутиб юрардим.
Бир-бир бу ҳодисалар эсимга тушса хўжайиним билан уришиб олардик, кейин яна ўзимизни босиб яшаб кетаверардик. Эрим ҳам худди ҳаммаси орқада қолгандек ўзини тутарди. Лекин, энди эримни феъли ўзгаришни бошлади, гапирсам жим... кўзимга узоқ қараб туради-да, “Ҳм” деб бошини ликиллатиб қўяди, кечалари уйқуси йўқ, телефонда нималарнидир ўқийди, энг асосийси кўзида қувонч йўқ бўлиб қолди. Кулса ҳам худди ёлғондан кулаётгандек.
Қанча ўзимни унга яқин тутсам, шунча эрим ўзини олиб қочадиган бўлиб қолди, ҳатто телефонларини титкиласам ҳам қараб туриб юзини тескари буриб қўя қолардилар, гапиришни ҳатто уришишни ҳам хоҳламасди….
Намозларида бўлса гуноҳлари кечирилишини сўрашларини эшитиб, этим жимирлаб кетарди. Озгина хурсанд юриб, кейин бирдан чуқур-чуқур хўрсиниб қўярдилар... Эримга яхши кўриниш учун кийимларимга эътибор бердим, озидим.. Хўжайиним ҳам энди кўпроқ уйда бўладиган бўлиб қолдилар, бир-биримизни тушунишга ҳаракат қилардик. Уларнинг кўнгилларини топишга ҳаракат қилардим. Лекин барибир эримни кўнгилларида нимадир бордек эди. Шундаям мен ўзимни хақ деб уйлардим, ҳар қалай нима десам хўп деяптилар-ку, деб ўйлардим... Мен бўлса худди бу ҳаётда энг катта нарса – бу ўз оиласини сақлаб қолиш, қолган аёлларни эса "эр ўғриси", "фоҳиша" деб уйлардим.
20 971
😱СССР гинекологларни афсонавий сири очилди. Нега буни биздан яшириб келишди? Аҳир барибир бир кун билардикку ?
Аптекаларда бир тийинга сотиладиган ушбу дорилар, аёлларда энг кўп учрайдиган гинекологик касалликларга шифо экан. 1 ҳафта қўллаш билан бари унитилади. Ҳаммада ўхшаркан. Бир кечада ич-ичимгача 10 йилга ёшарди. Гўёки мактаб давридек. Энди мени ҳола деманг, қарилик энди бегона. Бу сирни кўп яширмайман, ҳозирни ўзида айтаман…👇👇
20 971
– Болаларимни ўзим ўтга ташладим! Уларни ўзим хароб қилдим…Орзулари саробга айланган Фотима ая тўшакка михланиб қолди. Кўп ўтмай ҳаётдан кўз юмди. Онасининг маъракаларида ҳам қатнаша олмаган Дилрабо бир илож қилиб қишлоғига, сўнгра эрининг уйига қайтди. Лекин турмуш ўртоғи билан узоқ яшай олмади. Хорижда зўравонлик остида кечирган азобли кунларининг хотиралари уни ҳамиша таъқиб этар, эрининг юзига тик қарай олмасди…
Аброр ҳам қачондир, қаердадир оғуфурушлар қармоғига илиниб, саломатлигини йўқотган, умри завол бўлган йигитларни кўрса, ўша ўзи билмаган ҳолда тарқатган гиёҳванд моддалари эсига тушиб, азобланарди… Ўзини айбдор сезарди…Ҳа, бойлик, яхши яшаш орзуси – яхши! Лекин моддий бойлик осонликча келади, деганлар, имконидан ортиқча имкон излаганларнинг тақдири шу тарзда якун топиши тайин.
20 971
– Нима? Қилғиликни қилиб, энди кечирим сўраб келдингми? Қўлингдан хотинингни калтаклашдан бошқа иш ҳам келадими ўзи?! Гапир
!– Дилрабонинг ўзи қани? – сўради Камол қилган ишидан афсусланиб.
– Энди қизим керак бўлиб қолдими? Сенга, бошқалардек
пул топгин, деб кўп ялинди. Сен бўлсанг, қизимнинг қорнини ҳам тўйғазолмадинг! Атрофингга бир қара, сен тенги йигитлар ишлаб, жарақ-жарақ пул топишяпти. Данғиллама уйлар қуриб, яп-янги машиналар минишяпти. Мана кўрасан, сен қилолмаган ишни хотининг уддалайди. У чет элга ишлашга, пул топишга кетди.– Ишлашга!
Қаерга кетди? Ахир эмизикли боласи бор-ку? – ишонқирамай сўради Камол.
– Бу ёғи билан ишинг бўлмасин! Сен билан қизим пулдор бўлиб келганидан кейин гаплашаман.
Камолнинг ичида нимадир “чирт” этиб узилгандай бўлди. Дилрабонинг қилган ишидан ғазаби қайнаса-да, қайнонасига бирор сўз айтолмади.…Орадан икки ой ўтди ҳамки, Дилрабодан хат-хабар бўлмади. Камол хотинининг тақдири ҳақида бирор маълумот ололмай қайнонасиникига бориб-келиб юраверди. Фотима ая ҳам қизидан дарак бўлавермагач, хавотирга туша бошлади…Шундай кунларнинг бирида нотаниш йигит Дилрабодан хат олиб келди. Фотима ая шошилганча уни ўқишга тутинди. Мактубда шундай сўзлар ёзилганди:
“Салом, онажон! Мен яхши ишлаб юрибман. Соғлигим жойида. Ҳозирча 100 доллар юбораяпман. Иложи бўлса, укаларимдан бирини мактуб олиб борган кишига қўшиб юборсангиз. Иккаламиз яна ҳам кўпроқ пул топардик. Сизларни жуда соғиндим. Тез кунда учрашгунча хайр!Қизингиз Дилрабо.”
– Раҳмат, ўғлим, – деди мактубни ўқиб бўлгач Фотима ая йигитнинг елкасига қоқиб.
– Умрингдан барака топ, бизни жуда хурсанд қилдинг. Қизимнинг ўзи яхши юрибдими? Иши қийин эмасми?
– Ҳаммаси жойида, – деди йигит жилмайиб.
– Ахир хатида ҳаммасини ёзган-ку.
– Ҳа, ёзибди, – деди Фотима ая қувончини ичига сиғдиролмай.
– Аммо кўзинг билан кўрган бошқа-да. Қизимни жуда соғиндим. Борганингда унга айт, пул топаман деб уззукун тиним билмай ишлайвермасин
.– Хўп бўлади, албатта, айтаман.
– Дарвоқе, Дилрабо укаларидан бирини сенга қўшиб юборишимни сўрабди. Отаси билан маслаҳатлашиб кўрай-чи, рози бўлса, уни ҳам жўнатамиз.
– Майли, мен эртага хабар оламан, – деди йигит ва шошилганча чиқиб кетди.
Эртасига нотаниш йигит яна хонадон эшигини қоқди. Салом-аликдан сўнг Фотима ая қизининг ёнига ўғли Аброрни ҳам юбориш ниятида эканлигини айтди. Лекин йўлкира масаласини ўйлаб, иккиланди.
– Сиз хавотир олманг, – деди йигит.
– Ўғлингизнинг йўл ҳақи қизингизнинг ҳисобидан бўлади. Фақат тезроқ ҳозирлик кўринглар. Эртага тонгда жўнашимиз керак…
Фотима ая ўғли Аброрни опасининг ёнига жўнатди.Орадан етти ой ўтгач, Абрордан хат келди.
“Салом отажон, онажон! Мени нега бу ерга юбордингиз? Опамни кўрмадим, у билан учрашмадим ҳам. Мени бу ерга олиб келган амаки, агар яхши ишласанг, опангни кўрсатаман, деганди. Аммо етти ой бўлдики, ҳалигача кўрсатишмади. Бу ерга келган куним, сенга кераги йўқ, деб паспортимни олиб қўйишди. Уларнинг гапларини эшитиб қолдим, боплаб лақиллатдик, дейишди. Бу ерлар жуда совуқ экан. Қўлимга нималарнидир бериб юборишади, жин кўчаларда дайдиб юраман. Иложини қилиб, мени бу ердан олиб кетинглар. Сизларни соғиниб қолувчи ўғлингиз Аброр.”
Мактубни ўқиган Болтабой аканинг боши қотди, Фотима аянинг қон босими кўтарилиб, ётиб қолди. Шифокорларнинг муолажасидан сўнг бироз ўзига келган Фотима ая қўшниси Норжон опа билан қизини олиб кетган аёлнинг уйига йўл олди.
– Бу уйда ҳеч ким яшамайди, – дейишди қўшнилар.
– Бундан бир неча ой аввал нотаниш аёл ижарада турганди.
Аёллар ўша уйнинг эгасини ҳам излаб топишди. У Санобарни уч-тўрт кунгагина ижарага қўйганини, унинг манзилини билмаслигини айтди.Орадан бирор ҳафта ўтар-ўтмас Болтабой акага ўғли Аброрнинг чет элда гиёҳвандлик моддалари савдоси билан шуғуллангани учун жиноят устида қўлга олингани ҳақида хабар келди.Бу гапларни эшитган Фотима ая ҳўнграб йиғлаб юборди........
20 971
САРОБГА АЙЛАНГАН ОРЗУ...
Ўғли Абрордан келган мактубни ўқиган Фотима аянинг қон босими ошиб, ётиб қолди……
Не-не орзулар билан бир ёстиққа бош қўйган Камол ва Дилрабонинг орасига совуқлик тушди. Дилрабо эрталабдан рўзғорда қуруқ чой тугаганини баҳона қилиб, дийдиёсини бошлади. Аслида унга ҳам осонмас. Эри ҳеч қаерда ишламайди. Тўрт жонни едириб-ичириш, кийинтириш дегандай…
Ўттиз ёшида ҳам бир ҳунар бошини тутмаган Камолнинг бировларнинг хизматини қилиб қозон қайнатиши мушкул. Тайинли бирор иш топмаган кунлари уйига қуруқ қайтар, эр-хотин ўртасида яна жанжал бошланарди. Хотини, топганингни онангга берасан, дея жаврайвергач, онасиникига бормай ҳам қўйди. Дилрабо эса кунора йўл олислигига қарамай, болаларини олиб онасиникига қатнагани-қатнаган.
Фотима ая қизига: “Уйим-жойим деб эрингнинг топганига қаноат қилиб ўтир!” дея насиҳат қилиш ўрнига куёвидан нолир, болаларини олиб кетгани келганида тинмай жаврарди.
Шундай жанжалларнинг биридан сўнг Дилрабо “ажрашаман”га тушиб қолди. Камол ялиниб-ёлворди. Фойдаси бўлмади. Дилрабо эрини ношудликда айблаб, ҳақоратлади. Хотинининг ҳақоратли гапларига чидолмаган Камол уни қандай туртиб юборганини билмай қолди. Дилрабо худди шуни кутиб тургандай тезда кийиниб, фарзандларини етаклаганича онасиникига йўл олди. Ҳаёт ташвишларидан силласи қуриган Камол нима қилишини билмай, бошини чангаллаганича узоқ ўтирди……
Тушга яқин Фотима аяникига қўшниси Норжон опа кириб келди:
– Ҳой, Фотимахон! Сизга зўр бир янгилик топиб келдим. Шаҳарда бир аёл қизларни чет элга ишлагани олиб кетаётганмиш. Улар фабрикаларда ишлаб, яхшигина маош олишаркан. Бирам ҳавасим келдики, қани энди шу қизлардек ёшгина бўлиб қолсам-у, ўша ёқларга борсам… Мана, ўша аёл яшайдиган уйнинг манзилини ҳам ёзиб келдим. Сизга мазза! Бир эмас, икки эмас, беш қизингиз бор. Ҳадемай миллионер бўлиб кетасиз…
– Йўғ-е, нималар деяпсиз, қўшни? Қиз болани узоққа юбориб бўлармиди?!
– Нега хавотир оласиз? Қизларини ишга юбориш илинжида юрганларнинг сон-саноғи йўқ-ку!..
Шу пайт болаларини етаклаганча Дилрабо кириб келди.
– Ҳа қизим, нима гап? – йиғлаётган неварасини бағрига босди Фотима ая.
– Онажон, энди уйга қайтмайман! Куёвингиз билан ажрашаман! Яна жанжаллашиб қолдик. Кун йўқ бизга! – деганча ҳўнграб йиғлаб юборди Дилрабо.
– Вой, нега унақа дейсан?
– Ҳа, ана, – деди Норжон опа жонланиб, – мана, ойдек қизингизнинг юриши. Бир бурда нонниям миннат билан ейди. Ойда тугул, йилдаям усти янги либос кўрмаса. Ўзини хор қилаяпти. Дилрабони ўша ёқларга ишлашга юборсангиз бўлмайдими?
Гап нима ҳақидалигини тушунмаган Дилрабо онасига қаради. Қўшни аёл эса оғиз кўпиртириб кўп пул топса бўладиган иш ҳақида гапира кетди.
– Эмизикли болам билан қаёққа ҳам борардим? – дея хўрсинди Дилрабо умидсизликка тушиб.
– Олти фарзандни тарбиялаган онага икки невара кўплик қилмас…
– Билмасам, – иккиланди Фотима ая.
– Отаси билан маслаҳатлашиб кўрайлик-чи.
Кечқурун Фотима ая билан қизи Болтабой акани кўндиришди. Камолдан эса лоақал рухсат сўрашни ҳам лозим топишмади. Эртаси куниёқ қўшни аёл билан шаҳарга жўнашди ва суриштириб, керакли манзилни топишди. Уларни тўладан келган ширинсўз аёл кутиб олди. Ўзини Санобар деб таништирган бу аёл Дилрабонинг ёш боласи борлигини эшитиб, бироз иккиланди. Аммо Фотима ая билан Норжон опа унга ялиниб-ёлборишди. Уларнинг соддалигидан фойдаланган Санобар Дилрабо кўнглидагидек “ўлжа” эканлигидан қувониб, рози бўлди.
Фотима ая сигирини сотиб, қизига йўлкира, иссиқ кийим-бош қилди. Икки-уч кун ичида Дилрабо эмизикли боласини ташлаб, узоқ ўлкаларга ишга жўнади.…
Орадан бир ҳафта ўтгач, Камол болаларини кўриш, хотинидан кечирим сўраш мақсадида қайнотасиникига келди. Тўнғич қизи отасининг қучоғига отилди. Хона тўрида ўтирган қайнонаси куёвини кўриб, тескари қараб олди. Саломига алик ҳам олмади.
– Онажон, мени кечиринг, бироз…...
– Камолнинг гапи оғзида қолди.
