DINGOMARO

بمونه برای اَهلش For Those Who Know

رفتن و ماندن رفتن و ماندن رفتن و ماندن به عنوان عضو کوچکی از این خانواده ی بزرگ نت به نت جسارت بود باید ببخشید . «بمونه برای اَهلش» خواننده : بابک خانقلی ترانه : محمود طلوعی ملودی و آکومپانیمان : بابک خانقلی تنظیم :حمزه یگانه گیتار باس : آرین کشیشی درامز :سینا پرتویی گیتار نایلون : بابک خانقلی سکسفون : مصطفی سرائی بک وکال : آیدا افتخاری - آتوسا بهشتی - عسل صابر میکس و مسترینگ : آرش پاکزاد ضبط : شهرصدای پارسیان (رضا اسدپور) استودیو اندیشه (سیاوش سجودی) کارگردان : مهدی کاشانی سروا رکورد با تشکر از علیرضا فیروزی ،حسین توحیدی،داریوش وثوق ، محمد صادق فرزانه ، استودیو کشمیر ، Vocal : Babak Khangholi Lyrics : Mahmoud Toloei Melody & Accompaniment : Babak Khangholi Arrangment : Hamze Yegane Bass guitar : Arin keshishi Drums : Sinna Partowi Guitar nylon : Babak Khangholi Saxephon : Mostafa Sarei Back vocal : Aida Eftekhari /Atousa Beheshti/Asal Saber Mix&Mastering : Arash Pakzad @sarva.records Record & Studio : PersianSoundCity ( Reza AsadPour) Andishe studio (siavash Sojoudi) Video director : Mahid Kashani Make up Artist : Ali Ardalan Special thanks to : Alireza Firouzi ,Hossein Tohidi , Dariush Vosoughi , MohammadSadegh Farzane ٫Kashmir Studio⁩⁩⁩⁩

. موسیقی هرمزگان، امری مسلم و بدیهی است. اگرچه ارائهٔ تمام جزئیات این موسیقی غنی، پیچیده و لایه‌لایه در یک مصاحبه محال است، اما می‌توان گفت تنوع آن بسیار وسیع و چشمگیر است. (در واقع، اعلام آمار دقیق از این تنوع، خود کاری دشوار است). می‌توان هرمزگان را به لوئیزیانای ایران تشبیه کرد که از غنای موسیقایی کم‌نظیری برخوردار است. این وسعت، الهام‌گرفتن هنرمندان دیگر از آن را کاملاً طبیعی می‌سازد. الهام و اقتباس از الگوها همواره در موسیقی وجود داشته و به خودی خود ایرادی ندارد.اماچالش اصلی زمانی آغاز می‌شود که این الهام‌گیری به تکرارِ دائم بدل گردد. موزیسین‌های هرمزگان خود به خوبی می‌دانند چگونه از این موسیقی بهره ببرند، اما تکرار بی‌امان آن در خارج از این منطقه، موسیقی اصیل را در معرض ابتذال قرار داده است. این خطر را گاهی در حوزهٔ ادبیات داستانی جنوب نیز شاهدیم؛ جایی که با نثرهای ضعیف، اغراق‌های زیاد و تولید پادکست‌هایی مداوم با حال‌وهوای احساساتی ولی در پوشش لحنی جدی، اصل و معنای ادبیات داستانی اصیل تهی می‌شود.خطر ابتذال برای موسیقی هرمزگان دو جنبه دارد: نخست، تهی‌شدن از معنا، زیرا حضور دائمی و پرشمار یک پدیده، آن را به واقعیتی پیش‌پاافتاده تبدیل کرده و از معنای عمیقش خالی می‌کند. دوم، ابتذال ناشی از حجم و تکرار که همانند مثال ادبیات، حضور همیشگی و بی‌هدف، اصالت اثر را فرسوده می‌سازد. راه مقابله با این خطر، برخوردی شفاف و آگاهانه با این گنجینه است: اگر از این موسیقی الهام می‌گیرید، منبع الهام خود—چه هنرمند و چه سبک خاص—را صریحاً اعلام کنید. هدف نهایی این است که با شفافیت و درک عمیق، مانع از تبدیل این گنجینه به منبعی خام برای تکرارهایی سطحی و مبتذل شویم. ویدئو پست قبل : کامران حیدری @DINGOMARO

. موسیقی هرمزگان، امری مسلم و بدیهی است. اگرچه ارائهٔ تمام جزئیات این موسیقی غنی، پیچیده و لایه‌لایه در یک مصاحبه محال است، اما می‌توان گفت تنوع آن بسیار وسیع و چشمگیر است. (در واقع، اعلام آمار دقیق از این تنوع، خود کاری دشوار است). می‌توان هرمزگان را به لوئیزیانای ایران تشبیه کرد که از غنای موسیقایی کم‌نظیری برخوردار است. این وسعت، الهام‌گرفتن هنرمندان دیگر از آن را کاملاً طبیعی می‌سازد. الهام و اقتباس از الگوها همواره در موسیقی وجود داشته و به خودی خود ایرادی ندارد.اماچالش اصلی زمانی آغاز می‌شود که این الهام‌گیری به تکرارِ دائم بدل گردد. موزیسین‌های هرمزگان خود به خوبی می‌دانند چگونه از این موسیقی بهره ببرند، اما تکرار بی‌امان آن در خارج از این منطقه، موسیقی اصیل را در معرض ابتذال قرار داده است. این خطر را گاهی در حوزهٔ ادبیات داستانی جنوب نیز شاهدیم؛ جایی که با نثرهای ضعیف، اغراق‌های زیاد و تولید پادکست‌هایی مداوم با حال‌وهوای احساساتی ولی در پوشش لحنی جدی، اصل و معنای ادبیات داستانی اصیل تهی می‌شود.خطر ابتذال برای موسیقی هرمزگان دو جنبه دارد: نخست، تهی‌شدن از معنا، زیرا حضور دائمی و پرشمار یک پدیده، آن را به واقعیتی پیش‌پاافتاده تبدیل کرده و از معنای عمیقش خالی می‌کند. دوم، ابتذال ناشی از حجم و تکرار که همانند مثال ادبیات، حضور همیشگی و بی‌هدف، اصالت اثر را فرسوده می‌سازد. راه مقابله با این خطر، برخوردی شفاف و آگاهانه با این گنجینه است: اگر از این موسیقی الهام می‌گیرید، منبع الهام خود—چه هنرمند و چه سبک خاص—را صریحاً اعلام کنید. هدف نهایی این است که با شفافیت و درک عمیق، مانع از تبدیل این گنجینه به منبعی خام برای تکرارهایی سطحی و مبتذل شویم. ویدئو زیر : kamranheidari

. زندگی در فیلمسازی مستند، گاهی که خیلی تلخ و سخت می‌شد. رها می‌کردم و با دوربین آنالوگ ، پرسه‌ی بی‌هدف میزدم در بندرعباس. این عکس، حاصل همان پرسه‌گرافی‌ها در محله‌ی خواجه‌عطا است. Bandarabbas, khajeatta Analog Street Photography Camera: Olympus MJU II Point and Shoot Expired Kodak Film (2010) - ISO 100 Photographer: Kamran Heidari . بندرعباس ، خواجه عطا عکاسی خیابانی آنالوگ فیلم: کداک فاسد‌شده (۲۰۱۰) - حساسیت ۱۰۰ . @kamranheidari

. پرسه گرافی .شیراز camera: s24  Iso 100 f/1.8 . @kamranheidari

اجرای طاها عمرانی این بار در شهر جم (نگین سبز بوشهر) باهمراهی: نیماگیتی : گیتارباس سعید شمس : ساکس و کلارینت امیر رجبی : درامز پوستر : حمیدرضا زبیری پنجشنبه ۱۰ مهر ساعت : ۲۱:۰۰ مکان اجرا : شهر جم، باغ رستوران خاصه رزرو تلفنی بلیت : ۰۹۱۷۳۰۷۶۸۹۱ رزرو حضوری بلیت: جم اسلام آباد عرفان 8 آموزشگاه موسیقی نغمه

گپ‌وگفت کادانس با کامران حیدری مستند ساز و عکاس در یوتوب منتشر شد: https://youtu.be/rPS6NZUL9No _ کامران حیدری مستند‌های موفقی مثل "من نگهدار جمالی وسترن می‌سازم" و "علی آقا" در کارنامه دارد که هیچ ربطی با موسیقی ندارد اما او‌ کارش را با مستندی در مورد یک گروه متال شیرازی شروع کرد. همچنین در تمام سال‌های اخیر در زمینه ساخت مستند موسیقی با محوریت جنوب ایران بسیار فعال بوده است. او با ساخت "دینگومارو" جای پای خودش را سفت کرد و پس از آن سراغ زندگی ابراهیم منصفی رفت و "واکس چه" را ساخت. چند سالی هم‌ می‌شود روی مستندی در مورد موسیقی و مراسم‌ زار کار می‌کند. در این مصاحبه سعی کردیم به بخشی از انتقاداتی که نسبت به او وارد است بپردازیم. همچنین کامران از فیلم‌ها و‌ روندی که طی کرده گفت، از مستند جدیدش در رابطه با زار و فیلم‌های عجیبی که از موسیقی خطه جنوب ثبت کرده توضیح داد و‌ در آخر انتقاداتی به وضعیت فعلی رسانه‌ها و‌ پلتفرم‌ها و برخوردشان با سنت‌های فرهنگی جنوب‌ مطرح کرد. https://youtu.be/rPS6NZUL9No _ حامی: هما اینترتینمنت https://www.homaentertainment.com

. پدرو لوئیس رائوتا (۱۹۳۴–۱۹۸۶) . padro loeis raota (1̱9̱3̱4̱–1̱9̱8̱6̱) . @Kamranheidari

این عکس را با فیلمِ کداکِ کاملاً فاسدِ تاریخ مصرف گذشته ، که از یک دست‌فروش در جمعه‌بازار شیراز خریده بودم، گرفتم. فکر می‌کردم هیچ‌چیز درنمیاد .نه نوری، نه رنگی، فقط تاریکی. اما نتیجۀ کار این عکس شد. . I took this photo with a completely expired Kodak film that I bought from a street vendor at the Friday Bazaar of Shiraz. I thought nothing would come out — no light, no color, just darkness. But the result turned out to be this photo. . Shiraz - bazar vakil Analog Street Photography Camera: Pentax Espio Mini Expired Kodak Film (2010) - ISO 100 Photographer: Kamran Heidari . شیراز -  بازار وکیل عکاسی خیابانی آنالوگ دوربین: Pentax Espio Mini فیلم: کداک فاسد‌شده (۲۰۱۰) - حساسیت ۱۰۰ . @kamranheidari