( مبارک نصیری ) شعر و نوشته

نسل بی خاطره گاهی دوست دارید در باره‌ی چیزی که نمی دانید بیشتر صحبت کنید ‌به‌خصوص وقتی که منبعی هم برای باز گفتن آن سراغ ندارید. گفتن در این مورد هم لذت‌بخش است و هم می ترسی که ممکن است ان اندیشه شاید چیز بیهوده ای باشد. راستش را بخواهی کلید این اندیشه را قبلا از دوستی به خاطر دارم ان دوست را می شناسم ولی ان نویسنده را نه ، تنها بنیامین نامی در ذهنم مانده است .به اینترنت رجوع کردم سر از یعقوب و برادر یوسف درآوردم. البته با نویسنده ای به همیننام برخورد کردم. با غرب چالش دارد و این مرا بی ان که بدانم خوشحال می کند.این آقای بنیامین به این اشاره دارد این تغییراتی که در نویسندگی و داستان نویسی رخ میدهد همه‌اش بر گرفته از تکنولوژی و دانش غرب سر چشمه می گیرد و بشکلی ما را از واقعیت دور می سازند.حالا بگذارید از خودم هم چیزی در آن دخالت بدهم، اگر پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها را بخاطر دارید؛ آن‌ها سرگذشت های واقعی را از نسل های گذشته و یا آن چه خودشان دیده بودند برای ما تعریف می کردند،و این بود که بعد ها این دانسته ها به صورت سرگذشت و خاطره برای ما تعریف شدند. و بعد غربی ها برای این که بتوانند اندیشه ی خود را پیاده کنند در صدد برامدند ؛ این نوشته ها راآثاری بدانند که ارزش هنری ندارند ، و چه و چه که همه ی فوت و فن داستان نویسی مربوط به این موضوع است که مخاطب این نوشته کاملا بهتر از من از آن باخبرند. حا لا دلیلش چیست که این بنیامین زیاد خوش بین به این تغییر و تحول نیست . چرا مسئله راپنهان کنیم . غرب می خواهد به نفع خود این کار و اندیشه را پرورش دهد. تازگی ها این مغز حقیر به چیزی برخورد کرده و با آن که نمی خواهم از غرب دفاع نکنم و یا جناب بنیامین را زیر سوال ببرم فکر کنم آن حرفی را که می خواستم بزنم همین جاست . دوران قصه گویی و داستان نویسی از زمانی شروع می شود که دیگر کسی برایش خاطره ای نمانده. یا اصلا خاطره ای شکل نمی گیرد . خاطره یک بستر طولانی می خواهد و زمان مطلبد که دوباره آن را بیان کند.نسل جدید نسل بی خاطره است.پس چه کار باید بکند . باید داستان درست کند . داستان هر چه قدر دروغش بزرگ‌ تر دلپذیر و مقبول تر تا ان جایی که بین مخاطب و خوانشگر تفاوت می افتد . یعنی وقتی من بعضی نوشتت ها از این نویسنده ها را می خوانم متوجه می شوم چیزی نمی فهم .از یکی از این دوستان پرسیدم راستش من از حرف های تو سر در نمی آورم و ان دوست خیلی محترمانه جواب داد که شما جزئ آن دسته مخاطبینی هستی که نمی توانی خوانشگر این متن باشی. باید برادری خود را در این نوع اندیشه ثابت کنی تا بفهمی که این نوشته چیست.راست می گفت، دنیا در تغییر و دکر گونی است و همه چیز چنان به سرعت در زندگی ما رخ می دهد که متوجه نمی شویم دوران خاطره گذشته است و این ماییم که باید زندگی را به بازی بگیریم وگر نه نمی توانیم دوام بیاوریم ! (مبارک نصیری )