دیده‌بان معماری ایران

#فراخوان: همزمان با ۱۴ تیرماه و به مناسبت روز قلم، فصلنامه تازه بنیان و علمی «گنج کهن»، با شماره مجوز ۱۴۰۰۷۶۳، آمادگی خود را برای پذیرش و انتشار مقالات، یادداشت های علمی و جستارهایی استادان، دانشجویان و علاقه مندان حوزه های زیر اعلام می کند: #فصلنامه تازه بنیان و علمی «گنج کهن» با شماره مجوز ۱۴۰۰۷۶۳ آمادگی خود را برای پذیرش و انتشار مقالات، یادداشت های علمی و جستارهای استادان، دانشجویان و علاقه مندان حوزه های زیر، اعلام می کند: ـ ادبیات حماسی و اسطوره شناسی ـ فرهنگ و زبان های باستانی ایران ـ باستان شناسی و تاریخ ایران پیش از اسلام صاحب امتیاز: #دکتر_محمدجعفر_یاحقی مدیر مسئول: #حامد_مهراد سردبیر: #محمد_بیانی راههای ارتباط و ارسال مقاله: ۰۹۳۷۴۳۴۱۹۱۹- ۰۹۱۲۴۰۷۳۴۸۰ @ganjkohanmag www.ganjkohan.blogfa.com @kheradsarayeferdowsi

https://t.me/architecturemonitor/1590 پرسش: آیا زشت‌تر از این‌هم هست؟ پاسخ: آری هست! پرسش: چه؟ پاسخ: پلاسکوی جدید.

این زشت‌پیکر پلیدجامه چیست؟ نامی بر آن نهاده‌اند که وهن ایران است: رصدخانه ملی ایران گویا در تمامی اجزای تصمیم‌گیرنده ساخت این هیولای بی‌قواره و ناساز و بی‌اندام، کسی نبوده که اندکی زیبایی دیده و فهم کرده باشد، گویا در میان تمامی کسانی که به‌نحوی که در ساخت و پرداخت این جرثومه کثافات شریک بوده‌اند، هیچ‌کس نبوده که اندکی از #خرد_ایران‌شهری بهره برده باشد. این است معماری این دوران، که در تصاویر و نگاره‌ها برای آیندگان بجای می‌ماند تا آنان نیز دریابند که ما در این زمانه تباهی، تا چه اندازه دست‌بسته و بیچاره و هراسان و بی‌زبان بوده‌ایم! تا بدانند که چه پلیدی‌های بی‌کرانه، بر تن و جان ایرانمان افتاده بود، تا بدانند که چه سخت‌جان بودیم. برآمدن این نجاست مجسم را به پیشگاه ایران‌بانان و خردمندان و پاک‌اندیشان، که بودند و اینک نیستند، باید تسلیت گفت و نفرین شنید!! https://t.me/architecturemonitor

شخص معمار، خاصِ خاصان است او تکِ دل میان آسان است. یا سبیلش رسیده تا پسِ گوش یا که زلفش به دوش افشان است او خودش را رسانه می داند لیکن از نقد، سخت ترسان است. گاه گاهی قلم به دستش هست قلمش نرم و دست لرزان است. خط اگر می کشد: کج و معوج حرف اگر میزند پریشان است. او برند است و ادّعا دارد که ابرمرد و شاخِ انسان است. چون دهان وا کند شود پیدا چارپایی بر او کتابان است! ادعا می کند که بس خفن است در توهم ، به شهر سلطان است. چون به واقع نگاه اندازی زیر دست است و دل به فرمان است. جایزه پشت جایزه گیرد داورش چون ز خیل یاران است! عشوه ها در کلام می ریزد لهجه اش مال ناف تهران است منّ و منّ میکند بجای جواب چون ببیند کسیش پُرسان است گوی او این زمین بیچاره! شخص معمار، مرد میدان است. اول تیرماه1397

پلاسکوی جدید، نماد چیست؟ منبری است تهی، که در زیر بار سنگین انبوه درهم‌فشرده، ناشفاف و مخفیانه کسب و کارهای بازار، دفن شده است. تهی بودن منبر، از سویی نشانه تنگ عرصه بر خطابات مذهبی و سپردن "صدا" به مداحی سیاست‌بازانه است، و از جانبی به معنای برآمدن کم‌دانشانی که وام‌دار امتیاز برانند. آن حجم سنگین فرازین نیز که بر این منبر تهی سوار شده،‌ نشانه آن است که از آن تا هنگامی محافظت می‌شود که منافع سخت بازار را حمایت کند و می‌کند!

این عکس را این‌سو و آن‌سو می‌گذارند و می‌نویسند: نتیجه جدایی از ایران! اولا که خاک بر سرتان که ایرانی بودن و ایرانی ماندن را موجب عقب‌ماندگی و از ایران جدا شدن را مایه توسعه می‌دانید، در حالی‌که از هزاران عاملی که در طی پنج‌دهه گذشته، ما را بر جای میخ‌کوب کرده و همسایگان ریز و نیم‌دانه را از محل غارت منابع ایران به پیش‌برده، غافلید. ثانیا مگر نه این است که هم‌اکنون گروهی که "سند مفتضح بازآفرینی شهری" نوشتند و این انگاره مخرب و ضد توسعه را رواج دادند‌، به‌همراه "زمینه‌گرایان" دانسته و ندانسته، بر این باورند که تصویر پایین نشانگر منظر طبیعی و انسانی شهر است و بالایی با زمینه ناسازگار است و باعث تخریب منظر شده و آسمان را شکافته و بر زمین فشار آورده و بیشتر از همه دل عاشقان دل‌داده و وامانده در گذشته قجری و سنت پرستان و آوازه‌خوانان خزینه‌ای و کثافات‌پسندان تراخمی را به‌درد آورده است؟ به کانال‌های تلگرامی که با "چهار" شروع می‌شود نگاه کنید تا بدانید که ماجرا چیست. به سند بازآفرینی شهری بنگرید، به دیدار زمینه‌گرایان حاکم بر آموزش شهرسازی (کذا!!!) در سوراخ‌های دانشگایی بروید و ببینید که همین توهمات را درس می‌دهند!

معمار نباید ساده باشد: مثلا اگر پروژه‌ای حدود بیست تومانی به او پیشنهاد کردند که در آن برای حدود دویست و پنجاه واحد عملکردی فضا پدید آید، باید به منافع خود و کارفرمای عمومی خود فکر کند، قدر فرصت‌های گذران را بداند، و هزینه پروژه را تا 160تومان افزایش دهد و فقط برای بیست واحد عملکردی فضا فراهم آورد!!! #آقاـمعمارـزرنگ

تعمّد در زشت‌کردن و آلودن . . . از جمله جلوه‌های مشارکت عوامانه مبتنی بر چرندیات پست‌مدرن (هتل قدیم رامسر)

ماییم و کهنه دلقی کاتش درآن توان زد . . .

.

این را قطعا معماری از سنخ همین سلبریتی‌های بی‌خرد و پرهیاهو طراحی کرده است، شک نکنید! و آن معمار به اندازه مالک و بسی بیشتر از صادرکننده مجوز و کسی که چشم بر این فاجعه بسته، گناه‌کار است. معماری بیگانه با خرد، همان است که دهه‌هاست جایزه‌های معمار و آقاجان و آقاخان، در ایران رواج داده‌اند.

تجربه اخیر به ما نشان داد که جامعه معماری ایران که با گسترش بی‌رویه دانشگاه‌ها در هر آبادی و ده‌کوره‌ای، اعضایش بسیار پرشمار شده‌اند، قابلیت این را دارد که چندین "تتلو" و امثال تتلو، در خود بزاید. نوجوانان نوخاسته‌ای که تا چشم بازکرده‌اند جز زشتی و وقاحت چیزی ندیده‌اند، هیچ جز بی‌شرمی و ناراستی نیاموخته‌اند، و فضای بی‌در و پیکر اینستاگرام به آنان مجالی داده تا هرگونه که می‌خواهند، درون نافرهیخته خود را بیرون بریزند و جهان را بیالایند. بدا به حال معماری ایران، با نسلی که در حال آمدن است. .

جواب ابلهان خاموشی است.

نوروز همایون شد پاینده ایران .

از شمار دو چشم یک تن کم در شمار خرد، هزاران بیش آموزگارم، در حال نگارش بیانیه داوری مسابقه، با رفاقت و متانت و صبوری یکی از هزاران درسی که از ایشان میتوانستیم آموخت، در یکی از آخرین دیدارها، در دفتر کار ایشان، وقتی دکتر ساعد سمیعی وارد شد، دکتر حبیبی از جا برجست و مانند شاگردی در برابر استاد احترام کرد و در تمام طول گفتگو، ایشان را فقط با نام استاد خطاب کرد. روحش شاد و یادش گرامی

گزارش مدير مسابقه بنام خداوند جان و خرد باران مهر بر جان معماران ايران زمين ببارد كه فراخوان مسابقه معماري ساختمان خردسراي فردوسي را پاسخ گفتند و با تمام توش و توان در آن شركت كردند. بيشتر از هزار و دويست نفر در مسابقه نام نوشتند، و در مهلت تعيين شده، بيشتر از يكصد و پنجاه اثر بارگذاري شد. با توجه به راهنماي مسابقه، مدير مسابقه ارزيابي كمّي و شكلي آثار رسيده و تشخيص آثار قابل داوري را انجام داد، و شمار يكصد و سي و سه اثر، به فرايند داوري وارد شد. داوري در سه گام بصورت مجازي انجام گرفت: در نخستين گام، از هريك از داوران گرامي خواسته شد آثاري را كه فاقد ارزش هاي كيفي پايه مي دانند، از فرايند حذف كنند. آنچه بطور مشترك با نظر پنج يا چهار داور حذف شده بود، از ادامه فرايند كنار گذاشته شد. در دومين گام، از داوران محترم خواسته شد با توجه به آثار باقي مانده، چنانچه اثري را قابل ارزيابي مجدد مي دانند، از ميان حذف شده ها به فرايند داوري بازگردانند. در اين گام، گفتگوها و مشورت هاي فراوان صورت گرفت و نظر به اشتراك نظر داوران، تعداد شش اثر به فرايند داوري بازگردانده و بنابراين سي و چهار اثر به گام سوم وارد شد. در سومين گام، از داوران محترم خواسته شد از ميان سي و چهار اثر، پنج اثر را بعنوان برتر و پنج اثر را بعنوان ذخيره معرفي كنند. اشتراك نظر داوران، منجر به تعيين بيست و شش اثر، گرديد كه توسط يك يا چند داور در ميان آثار برتر يا آثار ذخيره،‌ نشانه گذاري شده بود. پس از سه گام بالا كه با مشورت گيري از داوران محترم و اشتراك نظر ايشان و با راهنمايي هاي ويژه آقاي دكتر داريوش بوربور رئيس محترم هيأت داوران برداشته شد،‌ داوري حضوري گروهي در روز آدينه بيست و دوم اسفندماه، در تهران (در محل نمايشگاه شركت پادايران)‌ برگزار گرديد. گزارش تصويري آن توسط برگزاركننده مسابقه، كانون هم انديشي معماري مشهد، منتشر خواهد شد. در جلسه حضوري گروهي داوري،‌ ابتدا از هريك از داوران گرامي خواسته شد چنانچه درباره فرايند اجرا شده تا آن زمان، ديدگاهي اصلاحي دارند كه منجر به بازگرداندن اثري به داوري حضوري يا حذف اثري ديگر بشود، بيان كنند. استدلال هاي داوران در اين موضوع،؛ منجر به ورود سي و دو اثر به فرايند داوري حضوري گرديد. سپس گفتگو و مباحثات و مشاهده و ارزيابي چندباره آثار و نمره دهي و رتبه بندي آنها آغاز شد. رتبه هاي يكم و دوم و رتبه مشترك سوم،‌با اتفاق نظر داوران، پس از حدود هشت ساعت بررسي مداوم، تعيين و بيانيه صادر شد. همچنين داوران محترم، تعداد ده اثرر ا به سبب ديدگاه يا ارزش ويژه معماري، قابل تقدير شناختند. بيانيه داوري توسط برگزار كننده مسابقه، منتشر شده است. بنابراين گروه بندي آثار مسابقه به اين ترتيب بوده است: اول/ رتبه هاي اول تا سوم، كه جوايز را دريافت خواهند كرد. (چهار نفر) دوم/ آثار تقدير شده، كه لوح تقدير دريافت خواهند كرد. (ده نفر) سوم/ آثار راه يافته به مرحله داوري گروهي، كه نقشه ها و نام همكاران ايشان دريافت شده، و گواهي حضور و تشكر از حضور در مسابقه را دريافت خواهند كرد. چهارم/ ساير آثار مدير مسابقه معماري خردسراي فردوسي، به تمامي شركت كنندگان محترم اطمينان مي دهد كه در تمامي فرايند مسابقه و داوري آثار، هيچگونه اعمال نظري از جانب برگزار كننده يا سفارش دهنده محترم صورت نگرفته، و داوران نيز تنها بر اساس ارزش هاي معماري، معيارهاي راهنماي مسابقه و كيفيت اثار،‌ داوري كرده اند. پيداست كه هر معماري والاترين تلاش خود را براي اثر خود انجام مي دهد و بنابراين تمامي آثار داراي ارزش است. اما مسابقه معماري تنها يك برنده و شماري اندك آثار برتر و تقدير شده دارد. در مسابقه معماري خردسراي فردوسي، همه معماران ارجمندي كه فراخوان را پاسخ گفتند، شايسته تقديرند. مدير مسابقه/ محمدباقر طباطبايي بيست و پنجم اسفندماه نود و نه

دستخط هوشنگ امیراردلان داور مسابقه معماری خردسرای فردوسی

بیانیه داوران هوشنگ امیراردلان ساناز افتخارزاده داریوش بوربور محمدرضا متینی علیرضا مشهدی‌میرزا مدیرمسابقه: محمدباقر طباطبایی

بنام خداوند جان و خرد خداوند را سپاس می گوییم که به ماه سپندارمذ روز ارد، در سالروز پایان سرایش شاهنامه، با راهنمایی آموزگاران و همکاری معماران ارجمند ایران زمین، مسابقه معماری ساختمان خردسرای فردوسی، با ضابطه مندی و استواری به انجام رسید. داوری آثار مسابقه، طی یک هفته از چهاردهم تا بیست و یکم اسفندماه در سه گام انجام شد، و سپس در روز آدینه بیست و دوم اسفندماه هزار و سیصد و نود و نه، با گرد هم آیی داوران، سی و دو اثر راه یافته به مرحله داوری حضوری گروهی، در هشت ساعت متوالی، با گفتگو و بررسی دقیق و چندباره، داوری شد. در پایان نشست داوری، بیانیه داوران نگاشته شد و رئیس گروه داوران، جناب آقای دکتر داریوش بوربور متن را خواندند و به امضای داوران رسید. اینک با انتشار متن بیانیه داوری، رتبه های برتر و آثاری که به سبب ارزش های ویژه معماری قابل تقدیر شناخته شدند، معرفی می شوند: رتبه اول: لیلا گلباغی- پژمان طيبي رتبه دوم: علی بیدرام رتبه سوم مشترک: فرناز سید حسينخانی/ نیما مکاری آثار تقدیر شده: رویا اصحابی/ جعفر اعرابی/ فرهاد باقرزاده/ جعفر بزاز/ سعید پرتوی/ داراب دیبا/ محمد رضوان/ صائب علی محمدی/ حمید رضا قهرمان‌پور ي/ علی مرادی سفارش دهنده: موسسه خردسرای فردوسی برگزار کننده: کانون هم اندیشی معماری مشهد مدیر مسابقه: محمدباقر طباطبایی بیست و پنجم اسفندماه هزار و سیصد و نوده و نه شادکام و کامیاب باشید