دیده‌بان معماری ایران

اینطور شنیده‌شد که کسی که معماری غرفه ایران در اکسپوی دوبی به او واگذار شده یا اطرافیانشان، منتقدان را با توصیف به ناآگاهی یا بی‌تجربه بودن در کارهای بزرگ یا خارج از محیط زندگی خودشان یا امثال اینها، نواخته‌اند. دیده‌بان معماری ایران کاملا با این نگرش هم‌داستان است. هرکسی آن را نقد کند و بخواهد خود را منتقد آن بنامد،‌ ناآگاه و بی‌تجربه و بی‌خبر از مبادی و مبانی نقد معماری است. زیرا موضوع نقد باید چیزی باشد و از حداقل‌هایی برخوردار باشد، تا بتوان آن را در ترازوی سنجش گذاشت. هر بادی که از تهی‌گاهی خارج شده و از بد روزگار در روی زمین، صورتی یافته و جایی تنگ کرده،‌ قابل نقد نیست، یعنی ارزشی باید باشد تا سنجیده شود که چه ارزشی دیگر می‌توانست به آن پیوست شود. چیزی را که مطلقا بی‌ارزش است، چگونه می‌توان ارزیابی کرد؟ اما درباره فرایند کار می‌توان توصیه‌هایی داشت، که اگر روزی کسانی که اولویت ایشان ایران است بر سر کار بودند، چه کنند. در ابتدا باید گروهی از فرهیختگان دانشمند در فرهنگ و ادب و تاریخ و جغرافیای سرزمین ایران‌شهر را گرد هم آورد تا بیان کنند که در این روزگار و در آن مکان، چه موضوعاتی از فرهنگ ایران قابل و لازم به بازنمایی است. دوم باید جوانب آن موضوعات قابل و لازم را، کاوید و پرورید و صورت‌های تجسم‌ آن را در تاریخ جستجو کرد و به‌یاد آورد. سوم باید معمارانی توانا به صورت‌بندی نهایی آن جوانب فراخواند و به‌کار گماشت و بر کار آنان نظارت کرد تا چه آفریده شود. اما وقتی که امتیازخواهی و امتیازخواری، مبدأ و منتهای تمامی کارهاست، از کسانی که دلبستگی به ایران ندارند و تحقیر ایران‌شهر را در همه میدان‌ها خواهانند، چنین توقعاتی داشتن، بیهوده است. https://t.me/architecturemonitor

معماری‌ای که حاصل کارش در اکسپوی دوبی دیده شده، شایسته همین است که روزش را هم مصالح‌فروش تعیین کند و به‌مناسبت آن روز، تخفیف دهد!

تحقیر ایران در اکسپوی دوبی وقتی سرنوشت معماری ایران در دست چند آنوسی انیرانی ایران‌ستیز باشد، کثافتی را با عنوان غرفه ایران می‌سازند و به‌نمایش می‌گذارند که موجب تحقیر ایران شود. .

شورای‌عالی معماری و شهرسازی کشور در خواب است؟ آتش زدن عمدی در تالاب انزلی و صدور سند و تفکیک اراضی را می‌بیند و هیچ نمی‌گوید. .

کس نیست درین گوشه فراموش‌تر از من وز گوشه‌نشینان توخاموش‌تر از من هر کس به خیالیست هم‌آغوش و کسی نیست ای گل به خیال تو هم‌آغوش‌تر از من می‌نوشد از آن لعل شفق‌گون همه آفاق اما که در این میکده غم‌نوش‌تر از من افتاده جهانی همه مدهوش تو لیکن افتاده‌تر از من نه و مدهوش‌تر از من بی ماه رخ تو شب من هست سیه‌پوش اما شب من هم نه سیه‌پوش‌تر از من گفتی تو نه گوشی که سخن گویمت از عشق ای نادره‌گفتار! کجا گوش‌تر از من؟ بیژن‌تر از آنم که به چاهم کنی ای ترک خونم بفشان کیست سیاوش‌تر از من با لعل تو گفتم که علاجم لب نوش است بشکفت که یارب چه لبی نوش‌تر از من آخر چه گلابی است به از اشک من ای گل دیگی نه در این بادیه پرجوش‌تر از من #شهریار

کس نیست در این گوشه فراموش تر از من وز گوشه نشینان توخاموش تر از من هر کس به خیالیست هم آغوش و کسی نیست ای گل به خیال تو هم آغوش تر از من می نوشد از آن لعل شفق گون همه آفاق اما که در این میکده غم نوش تر از من افتاده جهانی همه مدهوش تو لیکن افتاده تر از من نه و مدهوش تر از من بی ماه رخ تو شب من هست سیه پوش اما شب من هم نه سیه پوش تر از من گفتی تو نه گوشی که سخن گویمت از عشق ای نادره گفتار کجا گوش تر از من؟ بیژن تر از آنم که به چاهم کنی ای ترک خونم بفشان کیست سیاوش تر از من با لعل تو گفتم که علاجم لب نوش است بشکفت که یارب چه لبی نوش تر از من آخر چه گلابی است به از اشک من ای گل دیگی نه در این بادیه پرجوش تر از من #شهریار

کس نیست در این گوشه فراموش تر از من وز گوشه نشینان توخاموش تر از من هر کس به خیالیست هم آغوش و کسی نیست ای گل به خیال تو هم آغوش تر از من می نوشد از آن لعل شفق گون همه آفاق اما که در این میکده غم نوش تر از من افتاده جهانی همه مدهوش تو لیکن افتاده تر از من نه و مدهوش تر از من بی ماه رخ تو شب من هست سیه پوش اما شب من هم نه سیه پوش تر از من گفتی تو نه گوشی که سخن گویمت از عشق ای نادره گفتار کجا گوش تر از من؟ بیژن تر از آنم که به چاهم کنی ای ترک خونم بفشان کیست سیاوش تر از من با لعل تو گفتم که علاجم لب نوش است بشکفت که یارب چه لبی نوش تر از من آخر چه گلابی است به از اشک من ای گل دیگی نه در این بادیه پرجوش تر از من #شهریار

این چیست؟ نقد معماری، یا سنجش شیوه‌ اندیشیدن و عمل معمارانه است یا ارزیابی محصول آن اندیشه و عمل. بنابراین قابلیت نقد شدن و مورد انتقاد قرار گرفتن، قابلیتی است مهم و ارزشمند. وقتی بجای هردو، "کثافت محض" می‌نشیند، قابلیت نقد شدن، توهمی بیش نیست. باید دشنامی گفت که سزای حماقت کارفرما باشد، و دست‌مریزادی فرستاد مر نقشه‌کش را، که چنین فریب‌کاری توانسته! رشته‌های سُبحه‌مانند آویزان، اگر بگسلد چه خواهد شد؟ و طعنه بر کدام "هویت" است؟ از کجا آمده؟ https://t.me/architecturemonitor

درباره این مجموعه ناشی از اندیشه التقاطی و الحادی، به‌زودی نقدی بنیادی منتشر خواهیم کرد. تا اینجا فقط این را باید گفت که کاری که شروعش با دزدی هویت بصری مجموعه مقررات ملی ساختمان باشد، مبنا و مننها و مسیر و محتوایش هم دزدی است و ناپاک است.

یکی از رویه‌های فاجعه‌باری که آرام‌آرام جا‌افتاده و اینک دیگر مقبول شمرده می‌شود، "بدنه‌ سالاری" است. این اصطلاح را می‌توان به معنای منظور کردن و واقعی دانستن حق ویژه برای کارکنان سازمان‌های دولتی و عمومی، درمورد تصدی پست‌های عالی مدیریتی به‌کار برد. به‌عنوان مثال وقتی درباره انتخاب شهردار گفتگو می‌شود، کارکنان شهرداری، حق خود می‌دانند و علنا اظهار می‌کنند که "حق" این است که شهردار از بدنه شهرداری انتخاب شود. اگر عمق این امتیازخواهی، واکاوی شود، این نتیجه به‌دست می‌آید که گویا شهردار وظیفه‌ای جز مدیریت سازمان شهرداری ندارد، و سازمان شهرداری هم کارکردی جز حفظ و بقای خودش ندارد، و البته سال‌هاست که شهردار و شهرداری به همین سوی در حرکتند و نزدیک است که به آن برسند. همچنین وقتی درباره انتخاب وزیر آموزش و پرورش گفتگو می‌شود، سخنانی از این سوی و آن سوی شنیده می‌شود که مثلا باید از معلمان درباره وزیر رأی‌ بگیرند یا دست‌کم نظر‌ بخواهند. گویا سامانه و نهاد آموزش و پرورش، محدود به معلمان است و وزیر هم فقط وزیر آنهاست. اگر چنین رویه‌ای شدت یابد، فاجعه از آنجا به‌بار خواهد آمد که ناکارآمدی نهادینی که امروز همچون بیماری مزمن علاج ناپذیری گریبان ارکان اجرایی کشور را گرفته، به ناکارایی نیز بیشتر از آنچه اکنون شده، آلوده خواهد شد. "بدنه‌ سالاری" به یقین بر خلاف عقل و منطق مدیریت اجرایی و مدیریت سازمان، و بر خلاف ارزش و شایستگی مدیریتی است. https://t.me/architecturemonitor

إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعونَ

هیچ خردمندی باور نمی‌کند که بزرگ‌ترین آب‌شورکن جهان در ایران،‌ بی کارگردانی کارگزاران عبری-عربی و بدون دستیاری کج‌اندیشان ستیزه‌گر با #ایران‌شهر و بدون پیگیری قبیله‌گرایان مخ‌فرسوده، ساخته شده باشد. https://t.me/architecturemonitor

http://css.ir/udkwvj مجموعه ده قسمتی مستند "جهان ایرانی در قفقاز" پژوهشنامه تصویری کاری از احسان هوشمند دیده‌بان معماری ایران، از تلاش تمدنی را برای شناخت جهان ایرانی، ارج می‌نهد. http://css.ir/udkwvj .

http://css.ir/udkwvj مجموعه ده قسمتی مستند "جهان ایرانی در قفقاز" پژوهشنامه تصویری کاری از احسان هوشمند دیده‌بان معماری ایران، از تلاش تمدنی را برای شناخت جهان ایرانی، ارج می‌نهد. .

معماری کنشی است انتقادی، مبتنی بر نگرش انتقادی به جهان، زمینه گرایی که از پرستش زمینه آغاز می شود و تا کنار آمدن با زمینه کش می آید، اصولا بیگانه ای است در سرزمین معماران. با مزخرفات زمینه گرایانه، از جانِ معماری نکاهید. .

بنا به نوشته یک خبرنگار در یاسوج،‌ و جدول بالا، برای ساخت این دایره سیمانی برای نشستن چرخ‌بال در دانشگاه علوم پزشکی، یک میلیارد و پانصدمیلیون تومان هزینه شده است. البته زمین را یکی از مردم روستا اهدا کرده،‌ سکو را هم ده‌یاری از اعتبار خود ساخته، دانشگاه علوم پزشکی آن را رنگ‌آمیخته و یک و نیم میلیارد تومان هزینه اعلام کرده!!!

جلال ستاری، پژوهشگر و اسطوره‌شناس ایرانی جلال ستاری، استاد دانشگاه، پژوهشگر، اسطوره شناس، نویسنده و مترجم سرشناس کشورمان که بیش از ۱۰۰ کتاب در زمینه‌های تئاتر، سینما، اسطوره‌شناسی، تاریخ هنر، نقد فرهنگی، ادبیات و ... منتشر کرده است، در سن ۹۰ سالگی در ۹ مردادماه ۱۴۰۰، درگذشت.  جلال ستاری، سال ۱۳۱۰ در رشت زاده شد. او که در سوئیس تحصیل کرده و دکترا گرفته بود، پس از بازگشت به ایران، در مدت ۶ دهه، بیش از ۱۰۰ کتاب در زمینه‌های اسطوره‌شناسی، ادبیات نمایشی و نقد فرهنگی، تالیف و ترجمه کرد. «افسون شهرزاد»، «پژوهشی در اسطوره گیلگمش و افسانه اسکندر»، «جان‌های آشنا»، «نمایش در شرق» و «آیین و اسطوره در تئاتر»، را می توان از جمله آثار تألیفی و از مهم‌ترین کتاب‌های ترجمه‌ وی نیز می‌توان به «اسطوره‌های عشق»، «دانش اساطیر»، «تأثیر سینما در کودک و نوجوان» و ... اشاره کرد.  وی در سال ۱۳۸۴ از وزارت فرهنگ فرانسه نشان فرهنگ و هنر دریافت کرد. مراسم خاکسپاری جلال ستاری، صبح سه‌شنبه ۱۲ مرداد در قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار می‌شود. @kheradsarayeferdowsi

برای این لوگوی زشت، میلیون‌ها تومان هزینه شده، حال‌ آنکه خود لوگو به‌همراه ایستادگان زیر تصویرش همه با هم، دو ریال نمی‌ارزند.