SevenHells

رضا امروز گفت بخشی از اینکه جنگ شد به‌خاطر سفر من به اسرائیل بود. رید رو زحمات طرفداراش که این مدت مداوم خونشوری کردن و گفتن عاملیت نداشتیم. از همیشه بیشتر گاییدمت رضای تخم سگ. پات رو بذار ایران تا اولین ایرانی انتحاری دنیا بشم، بفهمی انتحاری یعنی چی قحبهٔ موردعلاقهٔ اسرائیل. سیصد بار گاییدمت رضا که خون ایرانی برات مهم نبود. هزار و هفتصد و شصت و شیش بار گاییدمت که اینقدر ارزونی، مزدور جسدمعاش خون‌خوار ذلیل.

کاش یک روز صبح یکی بهم زنگ بزنه و بهم بگه ایرانی بیدار شو، تست گرم انجام دادیم. ولی خب زندگی ناامیدکننده‌تر از این حرفاست.

خوش‌خیال هم حساب می‌شم فکر کنم. 🙂

یه حالی‌ام. احساسم شبیه وقتیه که یک جوش داری که درد هم می‌کنه ولی هنوز موقع ترکوندنش نیست و تو باید بشینی تماشا کنی هی چرک جمع می‌شه زیر پوستت و حالت داره به هم می‌خوره ولی خب همچین دست توام نیست. حالا تصور کنید اون جوش به بزرگی یک زندگی باشه. اون حس رو دارم.

دیجی‌کالا چه بلایی بود بر سر من نازل شد. ده روزه منتظر یه وام آشغالم که قرار بوده ۳ روزه ریخته بشه. الان دیگه لازم ندارم، می‌خوام لغو کنم، یارو هی می‌زنه نه بابا ما می‌خوایم بهت پول بدیم قبول نیست. ولم کن حاجی. عه. بیست دقیقه هم هست زنگ زدم، هنوز ۱۷ نفر تو صفن. 🤡🤡🤡

فکر کنم وقتشه زبان چینی بیاموزیم و به چین مهاجرت کنیم. از این کشور دیگه مملکت در نمی‌آد. ریدن توش و دادن رفت. ای من شما اورینتالیست‌های شرق‌نشین رو گاییدم.

چقدر فضا، فضای توپاچه‌کردن شده. هرکی به ما می‌رسه می‌خواد یه چیزی بکنه تو پاچه‌مون. ولمون کنید بابا. اه.

مثلا چرا من باید اینقدر به این بخندم که صدای خرناسم دربیاد؟

اینقد فضا سورئاله که الان یکی پست بذاره ترامپ گفته من مسلمان شیعه هستم، برای حدود پنج ثانیه حرفش رو باور می‌کنم.

حوصله ندارم دیگه دنبال کنم اخبار رو. فقط حرص می‌خورم. هر بار که صفحه رو می‌بندم این حس رو دارم:

حالا یه سریا یه بمب اتم نخوره تو سرمون و گوشت بخارشده‌مون رو تنفس نکنن، دست این خارجی‌های جاکش رو ول نمی‌کنن. ول کن لامصب. ول کن. التماس چی می‌کنی؟ خاک‌برسر می‌آد فقط می‌کشه و می‌ره. ول کنننن.

الان فقط دلم می‌خواد پول بدم یکی بهم نشون بده رضا تو چه حالیه. =)))) گاییدمت رضا. در حدواندازهٔ این چیزا نبودی. فقط اومدی زندگی ما رو ریدی توش و برگشتی تو سوراخت. خاک بر سر الاغت کنن. ✋

البته نه که بگم خیلی گاییده شدیم ها! ولی خب تفاهم‌نامه و توافق و اینا فعلا سایهٔ جنگ رو برنمی‌داره. و این واقعیتی‌ست که به نظرم باید برای سلامت روانم باهاش کنار بیام. 😃

وایسید ذخایر استراتژیک نفتی قحبهٔ کبیر پر شه، جاکش اعظم هم یه چند بار به لبنان حملهٔ سنگین بکنه و جواب نگیره، باز برمی‌گردیم به اسفند ۴۰۴. اگر اون وسط هم سودی، پولی چیزی برسه ایران، قحبه‌های داخلی می‌خورن و قبل اینکه به مردم بدبخت جنگ‌زده برسه، دوباره سایهٔ جنگ برمی‌گرده. شاید سر دو-سه ماه دوباره شروع نکنن ولی سایه‌ش برمی‌گرده روی آسمون ابری ما.

دو سه ماه دیگه سایهٔ جنگ برمی‌گرده.

یه بار دیگه بشنوم «مبعوث» جیغ می‌زنم.

جان خودم همین الان برید از ۱۰۰ تا آمریکایی رندم بپرسید پزشکیان رو می‌شناسی، ۹۹ نفرشون می‌گن «خر کی هست؟» ولی حداقل ۴ میلیارد نفر اسم این قحبهٔ منتخب آمریکا رو شنیده‌ن و هر روز باید صدای گهش رو تحمل کنن. تحت اذیت و آزار روانی هستم.