مشاور رهسازطرح
Open in Telegram
سال ۱۳۷۶ با مهندسان کارآزموده در حوزه مترو و خطوط ریلی شروع به کار نمود و اکنون با رزومه کاری فراوان، دارای گواهینامههای حرفهای و صلاحیتهای ذیل از سازمان برنامه میباشد: - مدیریت طرح - راه آهن پایه 1 - راهسازی پایه 3 - ساختمانی پایه 1 Admin: @MRAS59
Show more2 562
Subscribers
No data24 hours
-37 days
-1230 days
Posts Archive
2 562
متروی مسکو _ قطارهای سری «Moskva»
طراحی یکپارچه و فضای باز داخل واگنها باعث میشود طول قطار مثل یک تونل مارپیچ دیده شود. میتوانید حرکت نرم قطار در قوسهای افقی و قائم مسیر رو به راحتی ببینید؛ هر واگن بصورت مفصلی به واگن بعدی متصل است و هنگام عبور از پیچها، قطار بهطور نرم خم میشود و این جلوهی خاص بصری را ایجاد میکند.
نورپردازی LED، تهویه هوشمند، نمایشگرهای دیجیتال و ترمزهای بازیابنده انرژی، در کنار سیستم برق 750 ولت ریل سوم، این قطارها را به یکی از پیشرفتهترین ناوگانهای متروی جهان تبدیل کرده است.
2 562
انجام تست اولیه دستگاه حفار مکانیزه شماره ۲ (TBM2) خط ۱۰ مترو تهران در ایستگاه جنتآباد
2 562
روایتی دیگر از مدل چینی در توسعه زیرساختمحور، از دهکده تا ابرشهر سودآور!
چین از اواخر دهه ۱۹۷۰ یک انتخاب روشن انجام داد: اول زیرساخت، بعد بازار. برخلاف منطق رایج که میگوید «وقتی تقاضا آمد، زیرساخت بساز»، دولت چین زیرساخت را پیشنیاز شکلگیری تقاضا دانست. نتیجه این تصمیم، اجرای پروژههایی بود که در زمان آغاز، نه توجیه مالی داشتند و نه بازگشت سرمایه کوتاهمدت و حتی ظرفیت پروژهها با جمعیت متقاضی فاصله معناداری داشت.
یکی از روشنترین مثالها، شبکه قطار سریعالسیر چین است. بسیاری از خطوط اولیه، سالها زیانده بودند و از نظر حسابداری اقتصادی نمیصرفیدند. اما این خطوط شهرهای درجه ۲ و ۳ را به مراکز اقتصادی مهم متصل کردند، هزینه لجستیک را بهشدت کاهش دادند و بازار ملی یکپارچهای ساختند. سود واقعی این پروژهها نه در فروش بلیت، بلکه در افزایش بهرهوری کل اقتصاد ظاهر شد و صد البته که برای این شهرها اولویتبندی و استراتژی رشد در برنامه پیشرفت پروژهها مطالعه و دیده شده بود.
نمونه دیگر، ساخت شهرها و مناطق جدید قبل از استقرار جمعیت و صنعت است؛ همان پروژههایی که در مقطعی به «شهرهای ارواح» معروف شدند. چین عمداً ابتدا جاده، مترو، آب، برق، دانشگاه و مسکن را ساخت و بعد اجازه داد سرمایه و جمعیت بهتدریج وارد شوند. امروز بسیاری از همین مناطق، قطبهای صنعتی و فناوری هستند، چون ریسک زیرساختی برای سرمایهگذار از ابتدا حذف شده و بستر برای ورود او فراهم بود.
در حوزه انرژی و لجستیک نیز چین شبکهای بسیار فراتر از نیاز لحظهای خود ایجاد کرد؛ بنادر بزرگ، نیروگاهها و شبکه انتقال گستردهای که در کوتاهمدت هزینهزا بودند اما امکان تبدیل چین به «کارخانه جهان» را فراهم کردند. اگر این زیرساختها منتظر توجیه اقتصادی فوری میماندند، چنین جهشی هرگز رخ نمیداد.
👈 تجربه ما نشان داده که هزینه ساخت زیرساخت ممکن است بالا باشد، اما هزینه نساختن آن بسیار بالاتر است و شاید بعضا غیرممکن باشد.پروژهها توسط دولت تعریف میشوند، اما طراحی، مکانیابی و فازبندی با کمک بدنه عظیم مهندسی و برنامهریزی انجام میشود و قطعا تحلیلها فقط مالی نیستند، بلکه اجتماعی، منطقهای، ژئوپلیتیکی هستند و سؤال اصلی این نیست که «چقدر در چند سال آینده چقدر سود میدهد؟» بلکه اینست که «کدام گره توسعه را باز میکند؟»
👷 @RahSazTarh
2 562
وقتی توسعه زیرساختها و امید به آینده، قربانی توجیه غلط اقتصادی میشود!
دولتهای مدبر و آینده نگر، افق تصمیمگیری بلندمدت دارند، چنین دولتی میداند که توسعه پایدار از مسیر پروژههای زیربنایی و زیرساختی میگذرد؛ پروژههایی مانند:
🔹حملونقل (ریل، جاده، بنادر، فرودگاهها)
🔹انرژی (برق، آب، گاز، تجدیدپذیرها)
🔹زیرساختهای شهری و محیطزیستی
🔹زیرساختهای دیجیتال و ارتباطی
این پروژهها معمولاً در کوتاهمدت سود مالی مستقیم تا در فرمولهای ریاضی و مهندسی با همه پارامترها مثبت باشند، اما بستر خلق ثروت آینده را فراهم میکنند.
1️⃣ خطای رایج در جلسات توجیه اقتصادی سنجش پروژههای زیربنایی با منطق بنگاه اقتصادی و با معیارهایی مثل:
❌نرخ بازگشت سرمایه کوتاهمدت
❌سود و زیان حسابداری مستقیم
❌توجیه اقتصادی صرفاً مالی
بدون ملاحظه اینکه:
✔️زیرساخت کاتالیزور توسعه است، نه خودِ محصول نهایی!
✔️منافع آن اغلب غیرمستقیم، بلندمدت و پراکنده در کل اقتصاد و در نهایت برای حاکمیت است!
✔️بسیاری از منافع آن اجتماعی، امنیتی و روانی هستند و در اکسلها دیده نمیشوند!
👈 وقتی با «عددسازی» یا تحلیلهای ناقص، نتیجه میگیرند «صرفه و توجیه اقتصادی ندارد!»، در واقع صورت مسئله توسعه را اشتباه تعریف کردهاند و یا به بهانه اولویت بندی پروژه ها، عملا هیچکدام انجام نمی شوند و بلایی جانسوز پروژه های مهم زیرساختی کشور را می سوزاند!
2️⃣ لزوم نقش مستقل مهندسان مشاور بعنوان مغز فنی تصمیمساز برای سیاسیون و مدیران کشور
مهندسان مشاور مستقل و حرفهای میتوانند:
✔️تحلیل هزینه–فایده واقعی (Economic, Social, Environmental) ارائه دهند.
✔️آثار شبکهای (Network Effects) زیرساختها را ملاحظه کرده و نشان دهند.
✔️سناریوهای بلندمدت توسعه را با اطلاعات درست مدلسازی کنند، هر چند این موضوع کار سادهای نیست و به بسیاری از پارامترهای موضوعات دیگر نیز مرتبط میشود و همچنین در نهایت جمعبندی آن نیازمند جلسات کارشناسی با حضور مطلعان و خبرگان زیادی هست و باید با قاطعیت ودلایل متقن تصمیم گرفته شود.
👈 اما اگر:
از آنها فقط گزارش تأییدکننده تصمیم از پیشگرفتهشده بخواهند
یا تحلیل فنی قربانی ملاحظات سیاسی و بودجهای شود
آنگاه مهندسی به ابزار توجیه «نکردن» تبدیل میشود، نه ابزار «درست انجام دادن».
3️⃣ اولویتبندیهای اشتباه و چرخه عقبماندگی
وقتی پروژههای زیربنایی دائم به بهانه «نبود توجیه اقتصادی» عقب میافتند:
🔹هزینه اجرای آنها در آینده با تورم سالیانه چندین برابر میشود!
🔹شکاف منطقهای و طبقاتی عمیقتر میشود!
🔹اقتصاد در دام فعالیتهای کمارزش و غیرمولد میافتد و حتی پروژههای نگهداشت زیرساختهای قبلی نیز توجیه نخواهند داشت!
🔹این چرخه باعث میشود کشور نه رشد کند، نه احساس رشد ایجاد شود.
4️⃣ احساس رشد و پیشرفت کشور؛ مؤلفهای که اغلب نادیده گرفته میشود.
توسعه فقط عدد رشد GDP نیست. مردم باید:
✔️پیشرفت را ببینند. (زیرساخت، خدمات، کیفیت زندگی)
✔️آن را لمس کنند. (کاهش زمان سفر، دسترسی بهتر، رفاه و مطلوبیت)
✔️به آینده امیدوار شوند و زندگی خود را در قیاس با سایرین در دنیا عقبمانده فرض نکنند.
احداث زیرساخت:
✔️حس «در حال حرکت بودن کشور بر روی ریل پیشرفت» را منتقل میکند که این موضوع شعاری نبوده بلکه ادراکی است.
✔️سرمایه اجتماعی تولید میکند.
✔️اعتماد عمومی را تقویت میکند.
5️⃣ ارتباط مستقیم زیرساخت با نرخ مهاجرت نخبگان
آنها فقط به دنبال درآمد و آزادی نیستند؛ بلکه:
🔹محیط کارآمد و مفید
🔹امکان اثرگذاری و مشارکت و دیده شدن
🔹کیفیت زندگی با رفاه نسبی مطلوب و با آب و هوای بدون آلودگی
🔹آینده قابل پیشبینی و با ثبات و بدون استرس می خواهند.
وقتی کشوری:
❌پروژههای زیربناییاش متوقف و یا رها شده اند و یا مطلوبیت کافی از بهرهبرداری آنها وجود ندارد.
❌تصمیمات کوتاهنگر و صرفا بر اساس منافع گروهکهای سیاسی و جناحی است.
❌آموزش و درمان و رفاه نسبی تضعیف میشود و تورم بلای خانمانسوز جامعه شده و حس تحقیر و مقایسه با سایرین در دنیای موازی تقویت می شود.
پیام ضمنی اینست: «اینجا آیندهای ندارد»
که در راستای سیاست جذب مهاجران نخبه تحصیلکرده آماده کار ولی ناامید در کشورهای مبدا است.
👈 دولتهایی که زیرساخت را قربانی توجیه اقتصادی کوتاهمدت میکنند تحلیلهای غلط را جایگزین نگاه توسعهمحور کرده و امید اجتماعی را نادیده میگیرند، شاید در کوتاهمدت «کسری بودجه را مدیریت کنند»، اما در بلندمدت توسعه، سرمایه انسانی و آینده را از دست میدهند.
لذا لزوم اتکا به جامعه مهندسان مشاور مستقل بعنوان مغز متفکر تصمیمساز در کشور و نگاه سیستمی و اولویت سرمایهگذاری در زیرساختها و هزینهکرد به آموزش و درمان بجای حقوق بدنه سنگین دولتی بیش ار پیش حس میشود تا نهتنها رشد اقتصادی، بلکه حس پیشرفت، امید و ماندگاری نخبگان را برای جامعه خود فراهم سازد.
2 562
لذا لزوم اتکا به جامعه مهندسان مشاور مستقل بعنوان مغز متفکر تصمیمساز در کشور و نگاه سیستمی و اولویت سرمایهگذاری در زیرساختها و هزینهکرد به آموزش و درمان بجای حقوق بدنه سنگین دولتی بیش ار پیش حس میشود تا نهتنها رشد اقتصادی، بلکه حس پیشرفت، امید و ماندگاری نخبگان را برای جامعه خود فراهم سازد.
2 562
وقتی توسعه زیرساختها و امید به آینده، قربانی توجیه غلط اقتصادی میشود!
دولتهای مدبر و آینده نگر، افق تصمیمگیری بلندمدت دارند، چنین دولتی میداند که توسعه پایدار از مسیر پروژههای زیربنایی و زیرساختی میگذرد؛ پروژههایی مانند:
🔹حملونقل (ریل، جاده، بنادر، فرودگاهها)
🔹انرژی (برق، آب، گاز، تجدیدپذیرها)
🔹زیرساختهای شهری و محیطزیستی
🔹زیرساختهای دیجیتال و ارتباطی
این پروژهها معمولاً در کوتاهمدت سود مالی مستقیم تا در فرمولهای ریاضی و مهندسی با همه پارامترها مثبت باشند، اما بستر خلق ثروت آینده را فراهم میکنند.
1️⃣ خطای رایج در جلسات توجیه اقتصادی سنجش پروژههای زیربنایی با منطق بنگاه اقتصادی و با معیارهایی مثل:
❌نرخ بازگشت سرمایه کوتاهمدت
❌سود و زیان حسابداری مستقیم
❌توجیه اقتصادی صرفاً مالی
بدون ملاحظه اینکه:
✔️زیرساخت کاتالیزور توسعه است، نه خودِ محصول نهایی!
✔️منافع آن اغلب غیرمستقیم، بلندمدت و پراکنده در کل اقتصاد و در نهایت برای حاکمیت است!
✔️بسیاری از منافع آن اجتماعی، امنیتی و روانی هستند و در اکسلها دیده نمیشوند!
👈 وقتی با «عددسازی» یا تحلیلهای ناقص، نتیجه میگیرند «صرفه و توجیه اقتصادی ندارد!»، در واقع صورت مسئله توسعه را اشتباه تعریف کردهاند و یا به بهانه اولویت بندی پروژه ها، عملا هیچکدام انجام نمی شوند و بلایی جانسوز پروژه های مهم زیرساختی کشور را می سوزاند!
2️⃣ لزوم نقش مستقل مهندسان مشاور بعنوان مغز فنی تصمیمساز برای سیاسیون و مدیران کشور
مهندسان مشاور مستقل و حرفهای میتوانند:
✔️تحلیل هزینه–فایده واقعی (Economic, Social, Environmental) ارائه دهند.
✔️آثار شبکهای (Network Effects) زیرساختها را ملاحظه کرده و نشان دهند.
✔️سناریوهای بلندمدت توسعه را با اطلاعات درست مدلسازی کنند، هر چند این موضوع کار سادهای نیست و به بسیاری از پارامترهای موضوعات دیگر نیز مرتبط میشود و همچنین در نهایت جمعبندی آن نیازمند جلسات کارشناسی با حضور مطلعان و خبرگان زیادی هست و باید با قاطعیت ودلایل متقن تصمیم گرفته شود.
👈 اما اگر:
از آنها فقط گزارش تأییدکننده تصمیم از پیشگرفتهشده بخواهند
یا تحلیل فنی قربانی ملاحظات سیاسی و بودجهای شود
آنگاه مهندسی به ابزار توجیه «نکردن» تبدیل میشود، نه ابزار «درست انجام دادن».
3️⃣ اولویتبندیهای اشتباه و چرخه عقبماندگی
وقتی پروژههای زیربنایی دائم به بهانه «نبود توجیه اقتصادی» عقب میافتند:
🔹هزینه اجرای آنها در آینده با تورم سالیانه چندین برابر میشود!
🔹شکاف منطقهای و طبقاتی عمیقتر میشود!
🔹اقتصاد در دام فعالیتهای کمارزش و غیرمولد میافتد و حتی پروژههای نگهداشت زیرساختهای قبلی نیز توجیه نخواهند داشت!
🔹این چرخه باعث میشود کشور نه رشد کند، نه احساس رشد ایجاد شود.
4️⃣ احساس رشد و پیشرفت کشور؛ مؤلفهای که اغلب نادیده گرفته میشود.
توسعه فقط عدد رشد GDP نیست. مردم باید:
✔️پیشرفت را ببینند. (زیرساخت، خدمات، کیفیت زندگی)
✔️آن را لمس کنند. (کاهش زمان سفر، دسترسی بهتر، رفاه و مطلوبیت)
✔️به آینده امیدوار شوند و زندگی خود را در قیاس با سایرین در دنیا عقبمانده فرض نکنند.
احداث زیرساخت:
✔️حس «در حال حرکت بودن کشور بر روی ریل پیشرفت» را منتقل میکند که این موضوع شعاری نبوده بلکه ادراکی است.
✔️سرمایه اجتماعی تولید میکند.
✔️اعتماد عمومی را تقویت میکند.
5️⃣ ارتباط مستقیم زیرساخت با نرخ مهاجرت نخبگان
آنها فقط به دنبال درآمد و آزادی نیستند؛ بلکه:
🔹محیط کارآمد و مفید
🔹امکان اثرگذاری و مشارکت و دیده شدن
🔹کیفیت زندگی با رفاه نسبی مطلوب و با آب و هوای بدون آلودگی
🔹آینده قابل پیشبینی و با ثبات و بدون استرس می خواهند.
وقتی کشوری:
❌پروژههای زیربناییاش متوقف و یا رها شده اند و یا مطلوبیت کافی از بهرهبرداری آنها وجود ندارد.
❌تصمیمات کوتاهنگر و صرفا بر اساس منافع گروهکهای سیاسی و جناحی است.
❌آموزش و درمان و رفاه نسبی تضعیف میشود و تورم بلای خانمانسوز جامعه شده و حس تحقیر و مقایسه با سایرین در دنیای موازی تقویت می شود.
پیام ضمنی اینست: «اینجا آیندهای ندارد»
که در راستای سیاست جذب مهاجران نخبه تحصیلکرده آماده کار ولی ناامید در کشورهای مبدا است.
👈 دولتهایی که زیرساخت را قربانی توجیه اقتصادی کوتاهمدت میکنند تحلیلهای غلط را جایگزین نگاه توسعهمحور کرده و امید اجتماعی را نادیده میگیرند، شاید در کوتاهمدت «کسری بودجه را مدیریت کنند»، اما در بلندمدت توسعه، سرمایه انسانی و آینده را از دست میدهند.
2 562
نمودار بزرگترین ذخایر نفتی دنیا
دقت کردید، ترامپ به کشورهای داخل این دایره یه ارادت خاصی داره!
حالا یا اینوری یا اونوری...
2 562
Repost from مشاور رهسازطرح
🌺 میلاد مسعود اولین كوكب رخشان سپهر ولایت و امامت بر عاشقان و شیفتگان حضرتش مبارك
روز پدر را به تمامی پدران فداکار و زحمتکش این مرز و بوم تبریک می گوییم.🌹
2 562
تجربه هِدوی ۲ دقیقه،
یعنی اینکه تو ایستگاه که هستی قطار بعدی تو ایستگاه قبلی قابل رویته!😉
