کانال رسمی مسجد اهل سنت صادقیه تهران

هله نومید نباشی که تو را یار براند گرت امروز براند، نه، که فردات بخواند در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا ز پس صبر، تو را او به سر صدر نشاند و اگر بر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند "مولانا"

نمی‌دانم آن‌که هر هفته زیر بغل پیرمرد دوست‌داشتنی را می‌گیرد، پسر اوست یا نوه‌ی او؛ چند هفته‌ای است با اشتیاقی وافر در جمع جمعه‌گذاران صادقیه حاضر می‌شود و با خودش کلی صفا می‌آورد. بعد از نماز جمعه، خود را به قفسه‌ی مصحف‌ها رساند؛ با نگاهی سرشار از غبطه دنبالش کردم. مصحف را گشود؛ در صفحه‌ای متوقف شد … دقایقی در دل خواند … نتوانستم دور بمانم … زمانی که رسیدم، نگاه بر سوره‌ی کهف، و انگشت بر فراز «وهيئ لنا من امرنا رشداً» داشت. دعایی از زبان جوانان باورمند جویای هدایت، که در گریز از دشمنان روشنی ایمان، ناچار شدند در ظلمت غار پناه گیرند. آیه می‌فرماید: إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا یعنی: «آن‌گاه که آن جوانان به غار پناه بردند، گفتند: پروردگارا، از نزد خود رحمتی به ما عطا کن و در کارمان راهِ رشد و صلاح را برایمان فراهم ساز.» نگفتند: «خدایا به ما بگو چه کار کنیم.» بلکه گفتند: «خدایا، در این وضعیتی که گرفتار آنیم، خودت راهِ رشد و درست‌بودنِ کارمان را برایمان فراهم کن.» و این تفاوت مهمی است. رُشد صرفاً «موفقیت» یا «پیروزی» نیست. در زبان قرآن، رشد بیشتر به معنای راه‌یافتن به تشخیص درست و عاقبتِ درست است؛ اینکه آدم در یک موقعیت دشوار، راهی را انتخاب کند که واقعاً به صلاح اوست. این خیلی با داستان اصحاب کهف تناسب دارد؛ آن جوانان نمی‌دانستند بعد از پناه بردن به غار دقیقاً چه خواهد شد. فقط می‌دانستند راه قبلی برایشان قابل ادامه نیست. یکی از زیباترین وجوه این دعا همین است: وقتی آینده را نمی‌بینی، لازم نیست از خدا نقشهٔ کامل آینده را بخواهی؛ می‌توانی بخواهی «امر» تو را چنان سامان دهد که به رشد برسی. بی‌جهت نیست که توصیه شده است، هر جمعه سوره‌ی کهف بخوانیم … همین فراز کوتاه، نکات زیبای بسیار دیگر دارد که در این نوشته‌ی موجز نمی‌گنجند. شاید بماند برای مجالی دیگر بعون الله و منّه @sadeqiyyeh

محمد کآفرینش هست خاکش هزاران آفـــرین بر جان پاکش چراغ‌افـروزِ چشم اهلِ بینِش طــــــرازِ کارگــاه آفرینـــــش "نظـــامی"