اخبار خاش آنلاین

🔺 هزینه خرید لوازم‌التحریر برای سال تحصیلی ۱۴۰۵ 🔸متوسط هزینه خرید لوازم التحریر یک دانش آموز برای سال تحصیلی آینده ۱۱ میلیون تومان برآورد می‌شود.

خاش نیازمند توسعه جایگاه‌های CNG برای کاهش صف‌های سوخت راه‌اندازی نخستین جایگاه CNG شهرداری خاش در هفته دولت امسال، در شرایط افزایش قیمت بنزین و طولانی شدن صف‌های سوخت، اقدامی مثبت و قابل توجه برای کاهش بخشی از فشار بر شهروندان و تأمین سوخت مورد نیاز خودروهاست؛ با این حال، ظرفیت یک جایگاه برای پاسخگویی به نیازهای جمعیت و ناوگان خودرویی شهرستان کافی نیست و ایجاد حداقل ۲ تا ۳ جایگاه دیگر با مشارکت بخش خصوصی و حمایت ویژه دولت، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر به شمار می‌رود. صف‌های طولانی در جایگاه‌های سوخت خاش، به‌ویژه در زمان‌های اوج مصرف، تنها یک مشکل روزمره برای رانندگان نیست؛ بلکه به معنای اتلاف وقت شهروندان، افزایش مصرف سوخت در صف، تشدید ترافیک پیرامون جایگاه‌ها و تحمیل هزینه‌های بیشتر به خانواده‌ها و صاحبان خودرو است. در چنین شرایطی، توسعه سوخت جایگزین و دسترسی آسان‌تر مردم به CNG می‌تواند بخشی از بار تقاضا برای بنزین را کاهش دهد. راه‌اندازی جایگاه CNG شهرداری خاش نشان داد که امکان ایجاد زیرساخت‌های جدید سوخت‌رسانی در این شهرستان وجود دارد و می‌توان با برنامه‌ریزی، سرمایه‌گذاری و حمایت دستگاه‌های مسئول، ظرفیت موجود را افزایش داد. اکنون انتظار می‌رود این تجربه به ایجاد چند جایگاه دیگر در نقاط مناسب شهر و حتی مسیرهای پرتردد شهرستان منجر شود. مطالبه اصلی شهروندان، ورود جدی‌تر بخش خصوصی به این حوزه و در مقابل، فراهم شدن مشوق‌های لازم از سوی دولت است. تسهیل فرآیند صدور مجوز، تأمین زمین در نقاط مناسب، حمایت‌های مالی و تسهیلاتی، تسریع در واگذاری انشعابات و زیرساخت‌های مورد نیاز و کاهش موانع اداری می‌تواند سرمایه‌گذاران را برای ورود به این بخش ترغیب کند. از سوی دیگر، شهرداری و دستگاه‌های اجرایی شهرستان نیز می‌توانند با شناسایی نقاط مناسب، ارائه بسته‌های تشویقی و معرفی ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری خاش، زمینه حضور سرمایه‌گذاران را فراهم کنند تا ایجاد جایگاه‌های جدید صرفاً در حد یک مطالبه باقی نماند. خاش به دلیل موقعیت ارتباطی و تردد خودروهای سبک و سنگین، نیازمند زیرساخت‌های متناسب با حجم رفت‌وآمد خود است. بنابراین توسعه جایگاه‌های CNG را نباید صرفاً یک طرح خدماتی شهری دانست؛ بلکه این موضوع با کاهش فشار تقاضا بر بنزین، مدیریت مصرف سوخت، کاهش زمان انتظار مردم و ارتقای خدمات عمومی ارتباط مستقیم دارد. اکنون که نخستین گام با راه‌اندازی جایگاه CNG شهرداری برداشته شده است، انتظار می‌رود مسئولان شهرستان و استان، همراه با بخش خصوصی، برای ایجاد دست‌کم ۲ تا ۳ جایگاه دیگر برنامه‌ای مشخص، زمان‌بندی‌شده و قابل پیگیری ارائه کنند؛ اقدامی که می‌تواند در شرایط فعلی، بخشی از دغدغه سوخت شهروندان خاش را کاهش دهد و گامی عملی در مسیر رفاه عمومی باشد.

🔴 پیش‌نویس قطعنامه جدید علیه ایران در آژانس ثبت شد آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان پیش‌نویس قطعنامه‌ای تازه علیه ایران را در دبیرخانه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ثبت کرده‌اند. این اقدام در آستانه بررسی پرونده هسته‌ای ایران در شورای حکام انجام شده و می‌تواند فشار سیاسی بر تهران در آژانس را افزایش دهد. جزئیات کامل مفاد پیش‌نویس و زمان رأی‌گیری درباره آن هنوز منتشر نشده است.| ایرنا

✅آمریکایی‌ها چند نفت‌کش ایرانی و کدام‌ها را زدند؟ سنتکام، فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا، می‌گوید دیشب و بامداد امروز این پنج نفت‌کش را از کار انداخته است: 🔰 ام‌تی کاویز، 🔰 ام‌تی چارمینار، 🔰 ام‌تی هورایزن ۱، 🔰 ام‌تی دریا؛ همگی در نزدیکی خارگ و جاسک از کار افتاده‌اند و 🔰 ام‌تی ریسکو در دریای عمان غرق شد. سنتکام، می‌گوید این نفت‌کش‌ها را در پاسخ به حمله‌های شب‌های گذشته علیه کشتی‌های نیروی دریایی آمریکا از میان برده- و تاکید کرده ناو آمریکایی که دوشنبه‌ هدف گرفته شد با موفقیت از حمله موشکی ایران گریخت، به گشت‌زنی در آب‌های منطقه ادامه داد و هیچ‌یک از نیروهای آمریکایی در این حمله‌ها آسیب ندیدند.

✅آسوشیتدپرس: آمریکا و کشورهای E3 (بریتانیا، فرانسه و آلمان) رسماً قطعنامه خود علیه ایران را به شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ارائه کردند.

وقتی تحریم و جنگ به سفره و دارو می‌رسند؛ نقدی بر اقتصاد رنج‌دیده مردم جنگ فقط در میدان نبرد اتفاق نمی‌افتد؛ گاهی صدای واقعی جنگ را باید در سکوت سفره‌هایی شنید که کوچک‌تر شده‌اند، در داروخانه‌ای که بیمار با نسخه در دست، توان خرید دارویش را ندارد و در فروشگاهی که مواد غذایی به کالایی تبدیل شده که برخی برای به دست آوردنش دست به سرقت می‌زنند. وجود گزارش‌هایی از نقاط مختلف کشور درباره سرقت پنیر، ماست، خامه، روغن، گوشت، برنج و حبوبات، اگرچه نمی‌تواند به‌تنهایی تصویری کامل از وضعیت اقتصادی جامعه ارائه کند، اما یک نشانه هشداردهنده است؛ نشانه‌ای از اینکه فشار اقتصادی می‌تواند انسان را تا جایی تحت فشار قرار دهد که ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی نیز به مسئله‌ای دشوار تبدیل شود. در سوی دیگر، بیمارانی قرار دارند که با یک انتخاب غیرانسانی مواجه شده‌اند: دارو یا هزینه زندگی؟ درمان یا اجاره خانه؟ آزمایش پزشکی یا خرید مواد غذایی؟ جنگ و تحریم، هزینه‌های سنگینی بر اقتصاد کشور تحمیل می‌کنند. محدودیت تجارت، دشواری انتقال پول، افزایش هزینه واردات، اختلال در زنجیره تأمین، کاهش سرمایه‌گذاری و نااطمینانی اقتصادی، همه می‌توانند در نهایت خود را در قیمت کالا و خدمات نشان دهند. اما تمام مسئولیت این فشار را نمی‌توان به تحریم و جنگ نسبت داد. این بخش مهم ماجراست. تحریم فشار می‌آورد؛ جنگ فشار را تشدید می‌کند، اما کیفیت مدیریت اقتصادی تعیین می‌کند این فشار با چه شدتی به مردم منتقل شود. جامعه‌ای که پیش از بحران نیز با تورم، کاهش قدرت خرید، نابرابری و مشکلات معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کند، در برابر شوک‌های جنگی و تحریمی آسیب‌پذیرتر است. در چنین شرایطی، افزایش قیمت یک کالا دیگر فقط افزایش قیمت نیست؛ زنجیره‌ای از پیامدها را به دنبال دارد. گران شدن سوخت، حمل‌ونقل را گران می‌کند؛ افزایش هزینه حمل‌ونقل بر قیمت مواد غذایی اثر می‌گذارد؛ افزایش قیمت مواد غذایی سهم بیشتری از درآمد خانوار را می‌بلعد؛ خانوار برای جبران این فشار از هزینه‌های دیگری مانند درمان، آموزش، تفریح و حتی کیفیت تغذیه خود می‌زند. اینجاست که تحریم از یک واژه سیاسی و اقتصادی به یک تجربه روزمره تبدیل می‌شود. وقتی پدر یا مادری میان خرید گوشت و پرداخت هزینه داروی فرزندش مردد می‌شود، دیگر نمی‌توان درباره بحران فقط با زبان اعداد و نمودارها سخن گفت. پشت هر عدد تورم، یک خانواده ایستاده و پشت هر افزایش قیمت، ممکن است یک انتخاب اجباری شکل گرفته باشد. البته باید مراقب یک خطای خطرناک نیز بود: نباید هر سرقت یا هر مشکل اقتصادی را مستقیماً محصول جنگ و تحریم دانست. فقر، آسیب‌های اجتماعی، ناکارآمدی، بیکاری، تورم، توزیع نابرابر درآمد و ضعف نظارت نیز در شکل‌گیری چنین پدیده‌هایی نقش دارند. اما نمی‌توان از سوی دیگر، اثر جنگ و تحریم بر زندگی مردم را نیز انکار کرد. مردم ممکن است معنای تحریم‌های بانکی، محدودیت‌های ارزی یا اختلال در تجارت خارجی را دقیقاً ندانند؛ اما معنای «گران‌تر شدن دارو»، «کوچک‌تر شدن سفره»، «افزایش اجاره» و «کاهش قدرت خرید» را با تمام وجود لمس می‌کنند. مسئله اصلی همین‌جاست: تاب‌آوری مردم نباید به معنای عادی‌سازی رنج مردم باشد. جامعه می‌تواند در برابر فشار خارجی مقاومت کند، اما مقاومت زمانی پایدار است که مردم احساس کنند هزینه بحران عادلانه توزیع می‌شود، مسئولان در کنار آنان هستند، کالاهای اساسی و دارو در دسترس است و هیچ خانواده‌ای برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی تنها رها نشده است. در شرایط جنگی و تحریمی، سیاست‌گذاری اقتصادی باید بیش از هر زمان دیگری بر حفظ قدرت خرید، تأمین دارو، امنیت غذایی، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و جلوگیری از رانت و احتکار متمرکز شود. چون اگر قرار باشد جنگ در بیرون از مرزها مدیریت شود اما تبعات آن بی‌ضابطه به داخل خانه‌ها منتقل شود، فاصله میان مردم و سیاست‌های اقتصادی بیشتر خواهد شد. کشوری که می‌خواهد در برابر فشار خارجی ایستادگی کند، پیش از هر چیز باید اجازه ندهد فشار اقتصادی، امید و کرامت مردم را هدف قرار دهد. جنگ ممکن است پایان پیدا کند، تحریم ممکن است روزی برداشته شود، اما آثار سال‌هایی که یک خانواده از درمان، تغذیه، آموزش یا رفاه خود زده است، به‌سادگی از بین نمی‌رود. بنابراین امروز پرسش فقط این نیست که «تحریم و جنگ چه بر سر اقتصاد آورده‌اند؟» پرسش مهم‌تر این است: در میانه جنگ و تحریم، برای حفظ سفره، سلامت، امنیت روانی و کرامت مردم چه کرده‌ایم؟ و شاید تلخ‌ترین هشدار همین باشد؛ جامعه‌ای که روزی از گرانی کالاها گلایه می‌کرد، اگر به نقطه‌ای برسد که درباره سرقت غذا و ناتوانی در خرید دارو سخن بگوید، دیگر با یک مسئله ساده اقتصادی روبه‌رو نیست؛ با یک هشدار اجتماعی جدی مواجه است که باید شنیده شود.

جابجایی ایستگاه مسافربری زاهدان-خاش به بلوار خلیج فارس میدان سرحد؛ گامی مؤثر در روانسازی ترافیک هسته مرکزی شهر 💢جلسه هماهنگی با حضور سرهنگ پرهیزگار (رئیس پلیس راهور استان)، آسا ریگی (معاون خدمات شهری)، عبدالغفور براهویی (معاون حمل و نقل و ترافیک) و جمشید حسین زهی (رئیس سازمان ساماندهی مشاغل شهری و فرآورده های کشاورزی شهرداری)، امروز در دفتر پلیس راهور برگزار شد. 🔹در این نشست، موضوع جابجایی ایستگاه مسافربری زاهدان به خاش از مکان قدیم (حاشیه میدان امام علی) به مکان جدید واقع در بلوار خلیج فارس مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت. همچنین حل مشکل ترافیکی هسته مرکزی شهر در خیابان امیرالمومنین به عنوان یکی از اولویتهای اصلی مطرح شد. 🔹پس از بررسی جوانب مختلف، تصمیمات زیر اتخاذ گردید: 🔻 انتقال تدریجی ایستگاه به مکان جدید طی یک هفته آینده با هماهنگی پلیس راهور و حمل و نقل و ترافیک شهرداری 🔻نصب علائم راهنمایی و هدایت مسیر در محورهای منتهی به بلوار خلیج فارس و خیابان امیرالمومنین. 🔻 ساماندهی توقفگاه های خودروهای شخصی و خطوط تاکسی در اطراف ایستگاه جدید جهت جلوگیری از گره های ترافیکی. 🔻بازگشایی و بهسازی معابر اطراف میدان امام علی پس از انتقال کامل ایستگاه. 🔹سرهنگ پرهیزگار با تأکید بر همکاری همه دستگاهها، اعلام کرد: «این جابجایی نقش مؤثری در کاهش بار ترافیکی محدوده مرکزی شهر خواهد داشت و امیدواریم با اجرای دقیق مصوبات، شاهد نظم و ایمنی بیشتر در تردد شهری باشیم.» 🔹گزارش اقدامات سازمان ساماندهی مشاغل شهری: در این جلسه، جمشید حسین زهی با ارائه گزارشی از اقدامات انجام شده، اعلام کرد که سازمان متبوع وی همزمان با فرآیند انتقال، نسبت به احداث غرفه های استاندارد و ساماندهی ایستگاه مسافری در مکان جدید (بلوار خلیج فارس حاشیه میدان سرحد ) اقدام کرده است تا زیرساختهای لازم برای استقبال از مسافران و رانندگان فراهم باشد. 🔹همچنین معاونان شهرداری قول مساعد دادند که اطلاع رسانی عمومی از طریق رسانه های صدا و سیما ،فضای مجازی و نصب بنرهای راهنما انجام گیرد و شهروندان بتوانند مسیرهای جایگزین و زمانبندی جدید را از طریق سامانه اطلاع رسانی شهرداری دنبال کنند. این تغییر از هفته آینده عملیاتی خواهد شد.

سپاه از شکار زیرسطحی هوشمند آمریکایی در ورودی تنگه هرمز خبر داد 🔹️نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از به دام انداختن یک فروند زیرسطحی هوشمند و بدون سرنشین آمریکایی در ورودی تنگه هرمز خبر داد و اعلام کرد این سامانه در سال ۲۰۲۵ به ناوگان ارتش آمریکا تحویل شده است. سپاه گفته تصاویر آن به‌زودی منتشر می‌شود. 👇👇👇 asriran.com/004zeC @MyAsriran

سپاه از شکار زیرسطحی هوشمند آمریکایی در ورودی تنگه هرمز خبر داد 🔹️نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از به دام انداختن یک فروند زیرسطحی هوشمند و بدون سرنشین آمریکایی در ورودی تنگه هرمز خبر داد و اعلام کرد این سامانه در سال ۲۰۲۵ به ناوگان ارتش آمریکا تحویل شده است. سپاه گفته تصاویر آن به‌زودی منتشر می‌شود. 👇👇👇 asriran.com/004zeC

اگر بنزین ۱۰ هزار تومانی قرار است بخشی از یک سیاست اقتصادی بزرگ‌تر باشد، باید پرسید سهم مردم از حمایت‌های این سیاست چیست؟ آیا دستمزدها و درآمدها متناسب با افزایش هزینه‌ها افزایش می‌یابد؟ آیا حمل‌ونقل عمومی تقویت می‌شود؟ آیا سهمیه و دسترسی مناطق کم‌برخوردار تضمین خواهد شد؟ و مهم‌تر از همه، چه سازوکاری وجود دارد تا دلال و سودجو پیش از مردم از تغییر قیمت‌ها منتفع نشود؟ تجربه بازار غیررسمی سوخت در خاش نشان می‌دهد این پرسش‌ها صرفاً نظری نیستند. وقتی یک گالن ۲۰ لیتری پیش از افزایش رسمی قیمت، حدود ۲ میلیون و ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان خرید و فروش می‌شود، نگرانی مردم از جهش دوباره قیمت و رسیدن آن به محدوده‌های بسیار بالاتر، قابل چشم‌پوشی نیست. بنزین گران‌تر، اگر با نظارت و حمایت همراه نباشد، فقط هزینه سوخت خودرو را بالا نمی‌برد؛ می‌تواند هزینه زندگی را بالا ببرد. از همین‌جاست که روایت شهروندان اهمیت پیدا می‌کند؛ روایتی درباره پدیده‌ای که از جایگاه سوخت آغاز می‌شود، اما ممکن است اثر آن تا سفره، کرایه، اشتغال، درمان، آموزش و آینده خانواده‌ها امتداد پیدا کند. در نهایت، آزمون اصلی سیاست جدید بنزین نه در عدد اعلام‌شده روی تابلو، بلکه در میزان فشاری است که پس از اجرای آن بر زندگی مردم وارد می‌شود؛ به‌ویژه مردمی که پیش از این نیز با گرانی کالاهای اساسی، کاهش قدرت خرید و کمبود سوخت مواجه بوده‌اند.

بنزین ۱۰ هزار تومانی؛ گرانی یک کالا یا آغاز موج تازه فشار بر زندگی مردم؟ افزایش قیمت بنزین در شرایطی که مردم همزمان با گرانی کالاهای اساسی، کاهش قدرت خرید و کمبود شدید سوخت دست‌وپنجه نرم می‌کنند، برای بسیاری از شهروندان خاش فقط افزایش قیمت یک فرآورده نفتی نیست؛ بلکه نگرانی از آغاز موج تازه‌ای از گرانی در کرایه حمل‌ونقل، مواد غذایی، خدمات و هزینه‌های روزمره زندگی است؛ موجی که به گفته شهروندان، اقشار کم‌درآمد بیش از همه هزینه آن را خواهند پرداخت. بنزین زمانی فقط یک عدد روی تابلو جایگاه‌ها نیست که اقتصاد خانوار در وضعیت عادی قرار داشته باشد؛ وقتی هزینه رفت‌وآمد، حمل کالا، کرایه خودرو و بسیاری از خدمات به سوخت وابسته است، افزایش قیمت بنزین می‌تواند مانند یک موج از یک نقطه آغاز شود و به تدریج خود را به بخش‌های مختلف زندگی مردم برساند. در خاش اما مسئله فقط قیمت رسمی بنزین نیست؛ کمبود شدید سوخت و شکل‌گیری بازار غیررسمی نیز به دغدغه‌ای جدی تبدیل شده است. شهروندان می‌گویند پیش از افزایش قیمت بنزین، هر گالن ۲۰ لیتری در بازار آزاد حدود ۲ میلیون و ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان معامله می‌شد و نگرانی اصلی این است که با اجرای قیمت جدید، نرخ بازار غیررسمی نیز به سمت دو برابر شدن حرکت کند. این نگرانی زمانی جدی‌تر می‌شود که تجربه بازار نشان داده است سودجویان و دلالان معمولاً بسیار سریع‌تر از سیاست‌های رسمی خود را با شرایط جدید تطبیق می‌دهند. در چنین شرایطی، ممکن است فاصله میان قیمت رسمی و هزینه واقعی دسترسی مردم به سوخت، فشار مضاعفی بر خانوارهایی وارد کند که نه خودرو برای آنها کالای لوکس، بلکه وسیله ضروری کار و زندگی است. برای یک کارگر، راننده، کشاورز، کسبه یا خانواده‌ای که در روستاهای اطراف خاش زندگی می‌کند، خودرو و سوخت بخشی از هزینه ضروری زندگی است. افزایش هزینه سوخت می‌تواند به معنای افزایش هزینه رفت‌وآمد به محل کار، انتقال محصول، رساندن کودک به مدرسه، مراجعه به مراکز درمانی و حتی خرید روزانه باشد. از همین رو، بخشی از شهروندان در روایت‌های خود می‌گویند مسئله فقط ۱۰ هزار تومان شدن هر لیتر بنزین نیست؛ مسئله این است که این افزایش قیمت در زنجیره اقتصاد خانوار چگونه خود را نشان خواهد داد. اگر حمل‌ونقل گران شود، قیمت کالا نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد و اگر هزینه تولید و توزیع بالا برود، فشار نهایی بار دیگر به مصرف‌کننده منتقل خواهد شد. در این میان، نگرانی درباره کالاهای اساسی نیز به شدت پررنگ است. شهروندان از افزایش قابل توجه قیمت برنج، روغن و سایر اقلام مصرفی سخن می‌گویند و معتقدند افزایش قیمت سوخت در شرایطی که قدرت خرید خانوار کاهش یافته، می‌تواند فاصله میان درآمد و هزینه‌های زندگی را بیشتر کند. بنزین همچنین به یک مسئله اجتماعی تبدیل شده است. جوانی که پیش از این هم برای تأمین هزینه‌های زندگی، اشتغال و آینده خود با دشواری مواجه بوده، افزایش هزینه رفت‌وآمد و تفریح را به معنای حذف بخشی از همان حداقل دلخوشی‌های زندگی می‌داند. برای خانواده‌ای که درآمد ثابتی دارد، افزایش هزینه سوخت ممکن است سفر خانوادگی، تفریح، دیدار اقوام یا حتی رفت‌وآمدهای ضروری را محدودتر کند. البته مسئله قیمت بنزین را نمی‌توان صرفاً از زاویه مخالفت یا موافقت با افزایش قیمت بررسی کرد. مسئله اصلی، نسبت میان قیمت سوخت، درآمد مردم، کیفیت خودروها، حمل‌ونقل عمومی، تورم، توزیع عادلانه یارانه و نظارت بر بازار است. اگر قرار باشد قیمت یک نهاده مهم افزایش یابد اما درآمد خانوار متناسب با آن رشد نکند و همزمان زیرساخت حمل‌ونقل عمومی و نظام نظارتی نیز پاسخگو نباشد، طبیعی است که فشار آن بیشتر بر دهک‌های پایین جامعه متمرکز شود. از سوی دیگر، اگر افزایش قیمت سوخت با سیاست‌های جبرانی، کنترل بازار، مقابله جدی با قاچاق و دلالی، تأمین پایدار سوخت در مناطق کم‌برخوردار و حمایت واقعی از اقشار آسیب‌پذیر همراه نباشد، احتمال دارد قیمت رسمی بنزین تنها بخشی از هزینه واقعی آن برای مردم باشد. خاش نیز به دلیل شرایط خاص جغرافیایی، فاصله میان مناطق مسکونی و روستایی، وابستگی بخشی از معیشت مردم به حمل‌ونقل و مشکلات دیرینه تأمین سوخت، نمی‌تواند با همان نسخه‌ای اداره شود که شاید برای شهرهای برخوردارتر قابل اجرا باشد. در چنین شرایطی، انتظار مردم تنها اعلام یک قیمت جدید نیست؛ آنها شفافیت، تأمین پایدار سوخت، جلوگیری از شکل‌گیری بازار سیاه، برخورد با سودجویان و سازوکار مشخص برای جلوگیری از انتقال بی‌ضابطه افزایش هزینه سوخت به کالا و خدمات را مطالبه می‌کنند.

پایان مماشات با متخلفان شبکه آرد؛ دست دلالان از سهمیه نان سیستان و بلوچستان کوتاه شد   مدیرکل تعزیرات حکومتی سیستان و بلوچستان از تشدید نظارت‌ها بر شبکه توزیع آرد و واحدهای نانوایی در این استان خبر داد و گفت: هرگونه فروش آرد یارانه‌ای خارج از شبکه پخت، تخلف محسوب شده و با متخلفان بدون اغماض برخورد قانونی خواهد شد.   ادامه خبر

پسته خاش؛ گنجینه اقتصادی سیستان و بلوچستان در انتظار فرآوری - ایرنا https://www.irna.ir/news/86257453/

⭕️مدیر طرح سی ان جی کشور :15درصد خودروهای بنزین‌سوز کشور قابلیت استفاده از CNG دارند 🔹۲۳۷۰ جایگاه CNG در کشور فعال است. 🔹 به ازای هر ۱۶۰۰ خودرو، یک جایگاه CNG در کشور وجود دارد.

راه منطقی، حمایت همزمان از هر دو اصل است: سرمایه‌گذاری برای توسعه و نظارت برای صیانت از منابع. اگر قرار است معدن به موتور محرک اقتصاد تفتان تبدیل شود، باید مردم منطقه نیز خود را بخشی از این فرآیند بدانند. اشتغال نیروهای بومی، آموزش و مهارت‌آموزی جوانان، توسعه خدمات عمومی، تقویت زیرساخت‌های روستایی، توجه به کشاورزی و اجرای مسئولیت‌های اجتماعی می‌تواند سهم جامعه محلی از این سرمایه‌گذاری را ملموس‌تر کند. در چنین شرایطی، نقش مدیریت استان بسیار تعیین‌کننده است. استاندار باید همزمان از سرمایه‌گذار قانونی حمایت کند، دستگاه‌های تخصصی را به نظارت دقیق وادارد و اجازه ندهد حقوق مردم یا الزامات محیط‌زیستی نادیده گرفته شود. این همان نقطه‌ای است که می‌تواند سیستان‌وبلوچستان را از یک استان صرفاً دارای «ظرفیت» به استانی دارای «اقتصاد فعال و مولد» تبدیل کند. تفتان را نباید میان دو انتخاب «معدن یا محیط‌زیست» گرفتار کرد. انتخاب درست، معدن مسئولانه، سرمایه‌گذاری پایدار، نظارت تخصصی و مشارکت مردم است. استانی که سال‌ها از کمبود سرمایه‌گذاری رنج برده، امروز نباید با ایجاد فضای بی‌اعتمادی سرمایه‌گذاران را فراری دهد. از سوی دیگر، سرمایه‌گذار نیز باید بداند که ماندگاری فعالیت اقتصادی در گرو اعتماد جامعه محلی، رعایت قانون و توجه جدی به محیط‌زیست است. اکنون فرصت آن است که مدیریت بومی استان با تکیه بر ظرفیت کارشناسان، دستگاه‌های تخصصی و سرمایه‌گذاران، تفتان را به الگویی از توسعه متوازن تبدیل کند؛ الگویی که هم معدن و اشتغال را می‌خواهد و هم آب، کشاورزی، محیط‌زیست و زندگی مردم را. توسعه واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که ثروت‌های زیرزمینی به اشتغال، زیرساخت، رفاه و آینده بهتر مردم تبدیل شوند؛ نه اینکه جامعه در برابر توسعه قرار گیرد. تفتان می‌تواند یکی از همین نقاط امید باشد؛ به شرط آنکه علم جای شایعه، گفت‌وگوی کارشناسی جای هیجان رسانه‌ای و منافع مردم جای مناقشات سیاسی قرار گیرد.