ادبی آیات

از پل عمر گر گذشت خرم ناز عمر دوباره را نخرم وای بر من! به اسم تاج وجود چه کلاهی گذاشت سربسرم تن زدند آسمان و کوه و زمین دست تقدیر کرد مفتخرم من و حمالی امانت تو چه امین خوانی و چه باربرم باده‌ی جان در آفتابه‌ی تن متذبذب میان خیر و شرم تن ظالم فکنده در قفسم جان سالم چگونه درببرم ای که خوانی خلیفة‌اللهم! تاج منت چه می‌نهی به سرم من ولیعهد حضرت خضرم زابتدا دم نداشت کره‌خرم خواجه‌ی بی کنیز و خاتونم خسرو بی‌کلاه و بی‌کمرم گر چراغم چرا کنی داغم ور کلیدم چگونه دربدرم گر اسیرم بگو! خلاصم کن! ور امیرم کجاست کرّوفرم همتم کو مگر نه مرد یلم هیبتم کو مگر نه شیر نرم کی شنیدم من از پدر پندی تا ز من پند بشنود پسرم پسرم را ز من چه خواهد ماند تا بماند مرا خود از پدرم خیری از خویشتن نمی‌بینم باید از خیر خویش درگذرم #سیدحامد_‌احمدی @sokhanshahi