3imar سیمار

... مسافران اربعین #رحیم_قمیشی به آنها که فکر می‌کنند با سفر رایگان اربعین تمام گناهان‌شان می‌ریزد! به آنها که خاطرات زیادی از پذیرایی مجانی در عراق با خود می‌آورند. به آنها که تصور می‌کنند با راهپیمایی اربعین تمام جهان به لرزه می‌افتد! به آنها که آمار واقعی مسافران اربعین را ضربدر ۴ و ۵ می‌کنند تا بگویند بیش از بیست میلیون زائر رفتند. به آنها که یک هفته مشاغل‌شان را تعطیل می‌کنند تا بگویند به عشق حسین رفتند! می‌گویم؛ هزاران میلیارد تومان از بودجه عمومی مردم فقیر ایران، صرف این سفر می‌شود. تمام کودکان گرسنه سیستان و بلوچستان در این پول هزینه شده سهم دارند. تمام کولبران تحصیلکرده، بیمارانی که مجبورند داروهای گرانقیمت را با ارز آزاد بخرند، در این نخصیص‌های ظالمانه سهم دارند. تمام کارگران بیکار شده، کودکان از تحصیل بازمانده، زنان سرپرست خانوار، معلولانی که پرداختی بهزیستی هزینه گذران چند روزشان هم نمی‌شود، همه آنها که منتظرند شاید ویلچری به آنها تعلق بگیرد، همه آنها از سهم‌شان، بدون اجازه، برداشته شده و برای تسهیلات این سفر هزینه شده. بسیاری از مؤمنین واقعی، رفتن به این سفر را تحریم کرده‌اند چون می‌دانند با پول حرام یا شبهه‌ناک نمی‌شود عبادت کرد! درصد مهمی از هموطنان ما هیچ اجازه‌ای برای صرف پول‌هایشان در این سفرها نداده‌اند. بسیاری از دوستان من که سال‌ها پیش به پیاده‌روی می‌رفتند، این سال‌ها نمی‌روند، چون متوجه شده‌اند این راهپیمایی دیگر کمتر عبادی است، شده یک حرکت سیاسی! مبادا گناه این سفر بیش از ثوابش شود. وقتی نماز جمعه‌های ما سیاسی شده، برای توجیه ظلم. وقتی امامان اکثریت مساجد کشور را حکومت تعیین می‌کند! وقتی اکثریت حوزه‌های علمیه ما با پول بیت‌المال اداره می‌شوند وقتی مالیات را از مسیحی و سنی و زرتشتی و بی‌دین می‌گیرند و صرف اهداف شیعی می‌کنند. چطور ممکن است اربعین و مراسم پرهزینه و دولتی‌اش به ایمان کسی بیفزاید!؟ گناه کسی را پاک کند؟! اگر می‌روید بروید فقط راستش را بگویید سفره‌ای مجانی پهن بود رفتیم جا نمانیم!! @simar50

... حکومت‌های مقدس عموما حکومت‌هایی که برمبنای یک ایدئولوژی شکل میگیرند، خود را مقدس فرض می‌کنند. وقتی حکومتی مقدس شد کم کم فاجعه شکل می‌گیرد. مقدس شدن یک حکومت این را می‌رساند که حکومت عاری از هر نوع خطا و اشتباهی است و این یعنی شما هر مدل انتقاد و اعتراضی به ساختار داشته باشید در حال توهین به مقدسات هستید! وقتی حکومتی مقدس شد، مجریان حکومت نیز خود را همچون پیامبران مقدس و معصوم می‌دانند و این یعنی مجریان به خود اجازه هرکاری را می‌دهند، از طرفی مقدس شدن یک حکومت باعث تقدم تعهد بر تخصص می‌شود، یعنی متخصصان گوشه نشین می‌شوند و فقط افراد متعهد به مقدسات، کارهای اجرایی را برعهده می‌گیرند! در حکومت‌های مقدس، ساختار و قوانین قابل اصلاح و تغییر نیست. ،چرا که قوانین را الهی و حکم را حکم خدا می‌دانند و با اینکه سرعت تغییرات و تکنولوژی بالاست و الگوهای علمیِ مناسبی وجود دارد، بر اساس قوانین هزاران سال گذشته سعی می‌کنند شرایط را مدیریت کنند و به سوال‌های جدید پاسخ‌های قدیمی می‌دهند. حکومت‌های مقدس برای کارهای اشتباه خود همیشه توجیه می‌آورند، قحطی و خشکسالی و جنگ و تحریم را تقدیر الهی می‌دانند ، فرصت‌ها را از دست می‌دهند و توجیه می‌آورند که استخاره گرفتیم و بد آمد، دروغ می‌گویند و توجیه می‌آورند که دروغ مصلحتیست. از طرفی هر اشتباه خود را گردن دشمن عوامل خارجی می‌اندازند! در حکومت‌های مقدس؛ به جای اینکه مردم را به ثروت آفرینی دعوت کنند، به قناعت دعوت می‌کنند. حکومت‌های مقدس وقتی شرایط اقتصادیشان بد می‌شود سعی می‌کنند فقر را مقدس جلوه بدهند و به مردم وعده دهند که اگر در این دنیا فقیر هستی، این فقر امتحان الهی است و اگر فقر را تحمل کنی، پس از مرگت در دنیای دیگری زندگی بهتری خواهی داشت. در صورتیکه حکومت‌ها مقدس نیستند، قوانین جامعه هم الهی نیست و باید تاریخ انقضا داشته باشند و بر اساس شرایط روز تدوین و اجرا شوند. گاندی معتقد بود: جان انسان‌ها بر هرچیزی در اولویت است، اگر با وضع یک قانون جان انسان به خطر بیفتد، باید قانون عوض شود! حکومت‌ها مقدس نیستند، مجریانش هم معصوم و مبری از اشتباه نیستند اتفاقا بیشتر در معرض خطا و فساد هستند، چرا که بر روی صندلی قدرت نشسته‌اند و بیشترین دسترسی به پول، اسلحه و رسانه دارند و اگر نظارت و نقدی بر این ساختار نشود فساد شکل می‌گیرد. حکومت‌ها مقدس نیستند، تقدس تعصب می‌آورد و تعصب چشم را کور و گوش را کر می‌کند! #ح_درویشی @simar50

- توسعه‌طلبی در عصر پهلوی بزرگ‌ترین ظلم و بی‌انصافی دربارهٔ حکومت پهلوی نادیده‌گیری وجه توسعه‌طلبانهٔ آن‌ و پررنگ کردن و تأکید صرف بر مستبد بودن آن است. برخلاف روشنفکران ایرانی که هیچ‌گاه نکوشیدند با نگاهی محققانه و به‌دور از جزم‌اندیشی‌هایی همچون بومی‌گرایی به مسائل ایران بنگرند، عموم مردم اما قضاوت واقع‌بینانه‌ای دربارهٔ تاریخ معاصر ایران میکنند ببینید فضای دانشگاه‌های ایران به‌خصوص در حوزه‌های علوم انسانی و علوم اجتماعی به‌دست چه شخصیت‌های غیر علمی، سطحی‌نگر و چپ‌زده‌ای افتاده است که از درک مطالبات جامعه و معنای شعار مردم معترض کف خیابان عاجزند، مردمی که پاسخ اعترضشان گلوله و زندان و شدیدترین خشونت‌هاست. اساتید و به‌اصطلاح روشنفکرانی که از طرفی هنوز پس از بیش‌از یکصده مسخ ایدئولوژی‌های مارکسیسم و کمونیسم و سوسیالیسم‌اند و از طرفی ملاحظات‌شان از منافع شخصی و ترس از برخوردهای حاکمیت ایجاب می‌کند که به جای بیان واقعیت‌های تاریخی، تنها تحریفی از آن را به خورد دانشجویان و مخاطبانشان بدهند. رضا شاه ۱۶ سال بر ایران حکومت کرد و امروز دست‌کم بخشی از جامعهٔ ایران خدمات و تفاوت های نظام او با حکومت چهل سال اخیر را عمیقاً درک کرده است. باید پرسید اگر روحانیت و ایدئولوژی طالبانی پیش از تأسیس و گسترش نهادهای مدرن در ایران مستقر می‌شدند، آیا سرنوشت ایران چیزی جز افغانستان و برخی کشورهای شمال آفریقا می‌شد؟! فقط لحظه‌ای تصور کنید که در اسفند ۱۲۹۹ به جای رضاشاه، جمهوری اسلامی حاکمیت را به دست می‌گرفت و ایدئولوژی ولایی از همان زمان مستقر می‌شد. آنگاه به جای تمامی اقدامات و کارنامهٔ رضاشاه و محمدرضاشاه پهلوی، تمام اقدامات و کارنامهٔ روحانیون را قرار دهید. تصور کنید به جای زیرساخت‌های مدرن مانند دولت، دانشگاه، مدارس، جاده‌ها، راه آهن و تمامی اقدامات توسعه‌گرایانهٔ رضاشاه، ترویج و اجرای منویات ضد توسعه‌ای و ضد مدرن رهبران ولایت صورت می‌گرفت. اگر اسلام‌گرایان عنوان «جمهوری» را پسوند حکومت اسلامی‌شان گذاشتند، از صدقه سر تمامی مبارزات نیروهای مترقی از پیش از مشروطه تا پایان حکومت پهلوی بود. اگر کاریکاتوری از دموکراسی در قالب «جمهوری اسلامی» شکل گرفت و اساساً چیزهایی با نام‌های «انتخابات» و «ریاست جمهوری» و «دولت» و «مجلس» در ایران وجود دارد، اساساً مدیون توسعه‌طلبی و تحول‌خواهی بخشی از جامعه ایران است که از چندین دهه پیش از مشروطیت برای آرمان‌های مدرن و انسانی مانند دولت، آزادی، برابری، حکومت قانون و شعارهایی این‌چنینی جنگیدند. امروز تاریخ قضاوت می‌کند و جامعهٔ ایران بیش از هر زمان دیگری خدمت‌ها و خیانت‌ها را تشخیص می‌دهد. توسعه و توسعه‌گرایی بزرگترین میراث پهلوی بود که تمامی زیرساخت‌های مدرن ایران را شکل داد. زیرساخت‌ها و نهادهایی که اگر در آن زمان شکل نمی‌گرفتند معلوم نبود که اساساً امروز ایرانی باقی مانده بود یا نه. #محمد_مختارپور

‌‌... اضمحلال اخلاق کتک‌زدنِ دو دختر نوجوان به دستِ زنانِ تندخویِ مملوآ از نفرت به بهانه‌ی «نور» یک رخداد یا اتفاق نیست. این رویه به قول واتسلاف هاول عملن یک «اضمحلال اخلاقی»‌ست که نمی‌تواند ادامه داشته باشد. مسعود پزشکیان در مقامِ رییس‌جمهور کار بی‌نهایت دشواری دارد مقابل کسانی که اصولن برآمده از همین «بی‌اخلاقی» و تاریخِ آن هستند. آنها باید «مهار» شوند و این امر شدنی نیست مگر با برخورد قاطع و صریح و دفاع از جامعه‌ای که تا بِن استخوان رنجور، خسته و کم‌امید شده‌است. خشونت فیزیکی به شکل‌های مختلفِ آن در سالهای اخیر دیده و ضبط شده. تعذیب و تحقیر بدنِ دیگران بدونِ ابا برای پاسخ دادن و بعد سر‌و‌تهِ قضیه را با چند جمله‌ی خبری جمع‌کردن دیگر تاثیری ندارد. اکثریت مطلق مردم از محجبه‌ها تا غیرمحجبه‌ها از این وضعیت به ستوه آمده‌اند چون این امر، دو تکه‌گیِ جامعه را روزبه‌روز بیشتر کرده و نفرت می‌پراکند. و وقتی موتور نفرت روشن و قبراق شود همه به آنکه چون او نیست بدبین و خشم‌ورز می‌شوند. کاوه کاظمی عکس این متنی را که می‌خوانید اوایل انقلاب برداشت. شاید مشهورترین قاب او این زن مسلح و دست پیش‌آورده باشد تا مقابل چیزی بایستد و «نهی» کند از کاری، حرکتی و آمدنی. این ناهی آیکونی شد برای تبدیلِ پوششی خاص به‌ نشانه‌ی برتری اخلاقی زنانه و بعدتر نشانه‌ای به‌حق نسبت به بسیاری دیگر. چونانکه سال‌هاست محجبه‌های سنتی و جدید از این خوانش ایده‌ئولوگ رنج مضاعف می‌برند. اما انگار در پسله‌ی نورسازان، اراده‌ای برای تصویر این آرمان وجود دارد که خشونت حق مسلم آن‌هاست. حقی که این نمادشدگی ناهیانه به آنها داده و با استفاده از آن دست تعذیب بر تن و بدن نوجوانان کشورم روا می‌دارند. این همان اضمحلال اخلاقی‌ای‌ست که دیگر با گفت‌و‌گو حل نمی‌شود. باید تمام‌قد مقابلش ایستاد و آن را بایگانی کرد. باید امری را که غیرممکن به نظر می‌رسد «ممکن» کرد و مگر نه همین کار سیاست‌مدار است؟ وگرنه با زنده‌باد و بریده باد فقط جگر خُنک می‌شود ولی آدم‌ها کتک می‌خورند و اثرات این ضربه‌ها تا تهِ عمر بر آنها می‌ماند و فراموش نمی‌شود. آقای پزشکیان جامعه به تسلا نیاز دارد به درکِ رنج‌های ریز‌و‌درشتِ خود و این تسلا در این موقعیت از مجرای کار سیاسی می‌گذرد. جامعه از بن عوض شده اما انگار تصویر زنِ مسلحِ ناهی نمی‌خواهد تغییر کند و همین جور بایستد و دست پیش آورد. اگر جامعه را به مفهوم قربانی‌شدن عادت بدهیم تاریخ را نابود کرده‌ایم. ما نباید بگذاریم این باور بیش‌ از این بهترین ذهن‌ها را از ایران بِرَماند. باید از بی‌قدرتان دفاع کرد... #م_یزدانی_خرم @simar50 #جامعه‌_شناسی #بی‌قدرتان