موسیقی اصیل ایرانی با رویکرد آموزشی
Open in Telegram
223
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+130 days
Posts Archive
یکی دیگر از ساخته های
جناب هوشنگ کامکار که در سالهای دهه 60 و بر روی غزل مولانا جلال الدین ساخته شد
خواننده این اثر بیژن کامکار ست
به درستی میتوان این تصنیف را یکی از شاهکارهای موسیقی ملی/اصیل ایرانی دانست
این تصنیف در دستگاه راست و پنجگاه و در ریتم 6/4 شش چهارم ساخته شده و
تنظیم آن برای ارکستر سازهای ایرانی بینظیر ست که بر روی غزل مشهور حافظ ساخته شده
سازنده ی این اثر گرانقدر
جناب هوشنگ کامکار هستند
نام کامکارها با موسیقی ملی ما پیوند خورده ولی کمتر نامی از مغز متفکر و برادر بزرگتر این خانواده یعنی هوشنگ شنیده می شود
چراکه او معمولا در روی سن حاضر نمی شود ولی همین اثر و بسیاری تتظیمها و آهنگهای دیگر نشانه ی توانایی بالای اوست
این اثر در دهه شصت منتشر شد که با توجه به شرایط انروزهای جامعه کمتر
مورد توجه قرار گرفت و تقریبا شنیده نشد
ولی همچنان یکی از آثار فوق العاده ی ارکسترال در موسیقی ایران خواهد ماند.
خواننده این تصنیف استاد شهرام ناظری ست که چون در مجموعه نوار کاستی منتشر شد که طرف دوم آن با آوازهای کردی بیژن کامکار با نام (بهاران آبیدر) منتشر شده بود
این تصنیف هم با نام کاست پخش شده ست.
دوستانی که ضرب می زنند اگر تمایل به اجرا و خواندن این تصنیف زیبا داشتند
تصنیف از ضرب 5 شروع می شود ولی از مصرع دوم از ضرب چهارم شروع می شود.
این اجرا 👆👆👆در دستگاه شور ست.
در قدیم
شور در دو بخش پائین و بالا اجرا میشد
که این اجرا شامل شور بالا می باشد و شامل گوشه های
1.درآمد شور بالا
2.چهارمضراب شور
3.کرشمه
4.چهارگوشه
5.شهناز
6.قرچه
7.رضوی
و فرود به شور
می باشد.
صدای تار میرزا حسینقلی فراهانی (۱۲۹۴-۱۲۳۰ش)؛ نوازنده برجسته دوره قاجار.
پدرش میرزا علی اکبر فراهانی و برادرش میرزا عبدالله و پسرعمویش غلامحسین فراهانی هر سه در دربار ناصرالدین شاه نوازندگی کردهاند. علی اکبر شهنازی نوازنده چیرهدست تار پسر او، و احمد و جواد عبادی نوازندگان سهتار برادرزادههای وی بودند.
آقا حسینقلی برای پر کردن صفحهٔ گرامافون به همراه گروهی نوازنده به پاریس سفر کرد و صفحاتی را ضبط کرد که بعدها جریان این سفر دستمایه داستانی تاریخی-تخیلی برای علی حاتمی در فیلم دلشدگان شد.
در پایان قطعه این دعا را میشنویم : «به همت مولا محفوظ بماند این دستپنجه جناب آمیرز حسینقلی»
@znstory
گوشه بوسلیک یکی از آوازها/تکه های ردیف دستگاهی موسیقی ملی ایران ست
که در پرده های اوج اجرا می شود
فواصل بوسلیک مجنب.مجنب.طنینی.بقیه
ست که بر پرده ی عشاق منطبق ست
به عبارتی اجراهای متاخر بوسلیک را میتوان واریاسیونی از گوشه ی عشاق و در پرده های اوج دانست
که بعد از اوج بیات راجه در بیات اصفهان
می شود ولی چون همین فواصل را در اوج حجاز یا در اوج نهفت و... هم داریم
بوسلیک را انجا هم اجرا میکنند
بوسلیک در ردیف جناب عبدالله دوامی در حد چند تحریر بود ولی در ردیفهای متاخرتر مانند ردیف مرحوم سروستانی/طلایی با شعری از شهریار اجرا شده
که احتمالا این اجرا یادگار استاد بنان باشد
چرا که او بود که نخستین بار گوشه ی بوسلیک را با شعر شاعری متاخر(شهریار) به این ترتیب که می شنوید
با پیانوی جواد معروفی اجرا کرد
