Clinical Notes in Physiotherapy

⚛ در افراد مبتلا به کاهش حرکات هیپ، حرکات لگن و فقرات کمری می تواند حرکت بیشتری بین ران و تنه فراهم سازد. برای مثال افراد مبتلا به هیپ دردناک یا محدودیت حرکتی، برای جبران اکستانسیون هیپ در حین فاز ایستایش (stance)، به منظور پیش بردن بدن بر روی اندام متحمل وزن، از تیلت قدامی لگن استفاده می کنند و یا برای کمک به جلو بردن اندام در طی مرحله swing، از تیلت خلفی لگن استفاده می کنند. این نکته مهم است که تعامل بین مفصل هیپ و فقرات کمری ممکن است توجیه کننده برخی از دلایل درد کمری در عده ای از افراد باشد. استفاده مکرر از حرکات کمر برای جبران کاهش حرکت هیپ می تواند باعث درد یا آسیب گردد. بنابراین ارزیابی دامنه حرکتی هیپ جز مهمی از ارزیابی افراد مبتلا به کمردرد است. فعالیت هایی مانند برخاستن از صندلی یا اسکات زدن نیازمند فلکسیون هیپ تا 130 درجه است.