مادرانه (دکتر آزاده عطاری)

📖قصه های مادرانه کودکی از معدود نعمت هایی است که همه ی انسان ها به طور یکسانی فرصت تجربه کردنش رو داشته اند و "قصه" از معدود غنیمت هایی که خانواده های فقیر وغنی، شهری و روستایی به میزان یکسان برای رنگ و بو دادن به کودکی فرزندانشون ازش برخوردارند... قصه ها کودکی بی انکه بدونیم نقش مهم و پررنگی در شکل دادن روایت ما از زندگی، نحوه نگاهمون به دنیا و شخصیت ما داشته و دارند... به قصه های تاثیر گذار کودکی خودمون فکر کنیم و تاثیری که بر شخصیت و تفکر ما به جا گذاشتن... قصه های تاثیر گذار کودکی شما چیست؟ شنگول و منگول و حبه ی انگور؟ شنل قرمزی؟ حسن کچل؟ خاله سوسکه؟ کدو قلقله زن؟ . . . من نه تنها به عنوان یک روان شناس کودک، بلکه به عنوان کودکی که از بچگی پیوند و علقه ی جدی با قصه داشته این روزها وقتی به کتابفروشی های کودک سر می زنم و کتابها رو تورق می کنم در می یابم متاسفانه هرچه قدر تزیینات و تصویرگری ها از کیفیت بالاتری برخوردار می شن، قصه ها به همون میزان از محتوی، تخیل و رنگ و بو خالی تر می شن... این بود که فکر کردم شاید زمانش فرا رسیده که مادرها به ابزار قصه ساختن برای بچه هاشون مجهز بشن... لازمه در این جا تاکید کنم من ادعا و اشرافی به شیوه های قصه نویسی که دوستان ادبیاتی به اون واردند ندارم. اما ما روان شناس ها از اصول و روش های خاصی برای قصه ساختن جهت رفع مشکلات روان شناختی بچه ها استفاده می کنیم... بنای من بر این است در چهار پنج شنبه ، به صورت متوالی اصول قصه سازی با یکی از این روش های روان شناختی رو برای مادران بگم تا در قصه های شبانه به کارش بگیرن.... امید که قصه هامون با اموخته های جدیدتر شیرین و شیرین تر بشه.... @matharaneh

🌿🌿🌿پرخوری و کم اشتهایی عصبی در کودکان و نوجوانان بسیاری از کودکان و نوجوانانی که دچار چاقی یا کم وزنی شدید هستند از مشکل روان شناختی پرخوری عصبی و یا کم اشتهایی عصبی رنج می برند. تحقیقات متعدد حاکی از آن است که سبک های فرزند پروری کنترلگر، استبدادی می تواند یکی از عوامل مشکلات غذا خوردن در این کودکان باشد. شاید گاهی لازم باشد بیش و پیش از سرزنش فرزندان به بازنگری روابط خود با آنها و ریشه های روان شناختی این مساله توجه کنیم. @matharaneh @aziattari

🌿🌿چگونه به عنوان یک مادر به داشتن دنیای بهتر کمک کنیم ؟ اگر می خواهیم فرزندانی داشته باشیم اهل گفتگو و دارای گستردگی و عمق تفکر و نگاه ، فرزندانی که بودنشان در این دنیا به صلح و بهزیستی ادمیان کمک می کند و نه کسانی که مایه کینه و نفرت و تفرقه افکنی اند...برایشان از تفاوت ها بگوییم و راجع به آن با انها به بحث بنشینیم....درباره ی تفاوت ادیان و مذاهب بگوییم... اگرنه با سفر رفتن، لااقل با دیدن فیلم و مطالعه ی کتاب از آنچه بگوییم که مایه ی تفاوت و تمایز آدمیان است.... بگذاریم رنج و کمبودهای کودکان اطرافشان را ببینند و برای رفع آن به فکر افتند... بیشتر از توضیح دادن درباره ی تفاوت ها و رنج های ادمیان صرفا زمینه ی دریافت اطلاعات را فراهم کنیم و با پرسیدن دریافت هاشان و به چالش کشیدن آن به یافته هاشان عمق ببخشیم... متاسفانه بسیاری والدین را دیده ام که در روزگاری که ما ادمیان بیش ازهر وقت به صلح و پیوند با یکدیگر نیازمندیم، به نامنصفانه ترین شکل اداب و افکار سایر ادیان و اقوام را برای فرزندشان ترسیم و تصویر می کنند. اگر به درستی عقیده ی خویش ایمان داریم از مواجهه خود و فرزندانمان با سایر عقیده ها نهراسیم...مواجهه ایی نزدیک و منصفانه... یادمان باشد دولت ها و حکومت ها در همه ی جهان همیشه بیشترین بهره را از تاکید بر تفاوت ها و تمیزآنها به خودی و غیر خودی می برند. تا آدمها به دسته های مذهبی و غیر مذهبی، مسلمان و مسیحی و ....تقسیم نشوند نمی توان عنان عده ایی از آنان را به دست گرفت. ذهن شفاف کودکان را قربانی ترس های خود و دولت ها نکنیم... @matharaneh

☘☘☘این روزها از برخی والدینی که در ورطه ی تبلیغات متعدد و متناقض مربوط به شیوه های درست و غلط تربیت فرزند و رفتار با او مستاصل و نا امید شده اند می شنوم که همان شیوه های سنتی والدینمان بهترین شیوه ها بود... کودکی ما بهترین کودکی ها بود و وای و صد افسوس که فرزندان این نسل علی رغم این همه ملاحظات و امکانات تربیتی به چه ره خواهد رفت...اینان که با حسرت و کمی هم افتخار از پاسخ گو بودن و کارامدی روش های سابق سخن می گویند و کودکی شان را به رخ فرزندان این نسل می کشند اغلب همان ها هستند که با هیجان و نگرانی زیاد از وضع موجود سیاسی اقتصادی اجتماعی در ایران و حتی جهان شاکی هستند... امار بالای طلاق، فسادهای اداری و اقتصادی در سطح ملی و فراتر از آن وقوع و وجود جنگ در نقاط مختلف جهان و در مقابل آن پیشرفت چشمگیر تکنولوژی و علم نشان می دهد هرچند نسل های قبل در تربیت دانشمندان و مدیران موفق به خوبی عمل کرده است اما در پرورش انسانهایی مشفق، دیگرخواه و منصف، اهل گفتگو و اندیشه چندان موفق نبوده است و چه بسا دغدغه ی عمده ی آن نسل بر حسب نیازها و شرایط چنین مسائلی نبوده است. دغدغه و افق ما برای نسل های بعدی چیست؟... اولویت های تربیتی ما چیست؟... هفته ی ملی کودک بهانه ی مغتنمی برای ترسیم تصویر مطلوب ما از آینده این مرز و بوم است. آن را جدی بگیریم... @matharaneh

☘☘فرزند من به وسعت نگاه من بزرگ می شود روی یک برگه همه ی صفت هایی (مثبت و منفی) که برای توصیف فرزندمان به ذهنمان می رسد بنویسیم: منظم، قدردان، لجوج و ... تعدد و گستردگی این صفات، دقت و متفاوت بودن کلماتی که انتخاب شده اند و نسبت صفات مثبت به منفی شاخص خوبی برای رابطه ی من و فرزندم و تصویری است که من از او به خودش ارئه می دهم. پدر و مادرهای زیادی را می بینم که در توصیف فرزندشان تنها به وجود یا عدم وجود رفتارهایی مانند سلام کردن، مسواک زدن و مرتب کردن اتاق و نهایتا انجام دادن یا ندادن تکالیف بسنده می کنند. کمتر والدینی دیده ام که در مورد شفقت و عدم شفقت، انصاف و عدم انصاف ، تواضع و عدم تواضع ، گذشت و یا عدم گذشت فرزندشان نگران باشند،..لااقل همان قدر که درباره ی مسواک زدن او نگران هستند. کودک من به وسعت نگاه من بزرگ می شود چشم ها و نگاه من چه قدر برای دیدن ابعاد متفاوت و منحصر به فرد در فرزندم تربیت شده است؟ @matharaneh @aziattari