روانشناسی-احساس خوب

از «عقده‌ پدر» چه می‌دانید؟ در این مطلب منشا این اصطلاح، نظریه‌ روانشناسی آن و یافته‌های برخی مطالعات در زمینه‌ اثرات عقده‌ پدر را می‌خوانید. سپس توجه شما را به این نکته معطوف می‌کنیم که چرا این اصطلاح جنسیتی شده و چرا نباید باشد. در نهایت، برای مقابله با این مسئله راه‌کار‌هایی را معرفی خواهیم کرد.  «عقده‌ پدر» یا «مسئله با پدر» به عنوان معادل فارسی Daddy Issues تعریف دقیقی ندارد، اما یک عبارت فراگیرِ مشهور است که ماهیت آن در خصوص کیفیتِ ارتباط فرد با پدرش در کودکی و تاثیر آن در بزرگسالی اوست به ویژه در خصوص پدرانی که غایب یا از نظر عاطفی در دسترس نبوده‌اند. از این اصطلاح معمولاً به صورت تحقیرآمیز در توصیف زنانی به کار می‌رود که با مردان مسن وارد رابطه می‌شوند، شریک جنسی خودشان را «بابا» خطاب میکنند یا رفتار‌هایی از خود بروز می‌دهند که از دید عموم غیرعادی یا ناهنجار است. با این حال، اصطلاحِ «عقده‌ پدر» به رغم رواج آن یک اصطلاح بالینی یا یک اختلال در نظر گرفته نمی‌شود (منبع: تازه‌ترین به‌روزرسانیِ راهنمای تشخیصی و آماریِ اختلالاتِ روانی متعلق به انجمن روانپزشکی آمریکا). منشا «عقده‌ پدر» کجاست؟ مشخص نیست دقیقاً منشا این اصطلاح (Daddy Issues/مسئله پا پدر) از کجاست، اما ظاهراً نشات‌گرفته از ایده‌ عقده‌ پدر است که زیگموند فروید نخستین بار به عنوان بخشی از نظریه‌ روانکاوی خود مطرح کرد. عقده‌های اُدیپ و اِلِکتِرا عقده‌ پدر توصیف‌کننده‌ تکانه‌های ناخودآگاهیست که به دلیل رابطه‌ منفی با پدر رخ می‌دهد که به ایده‌ شناخته‌شده‌تری به نام عقده‌ اُدیپ مربوط می‌شود. فروید عقده‌ اُدیپ را اینگونه معرفی کرد: کشش و جاذبه‌ جنسی که یک پسربچه به مادرش دارد و رقابتی که با پدرش احساس می‌کند. نظریه‌ فروید در آغاز فقط روی پسر‌ها متمرکز بود، اما کارل یونگ باور داشت دختر‌ها هم می‌توانند با مادرشان بر سر جلب محبت پدر رقابت داشته باشند و به همین دلیل نام این پدیده را عقده‌ الکترا نامید. براساس نظریه‌ رشد روانی-جنسیِ فروید، عقده‌های ادیپ و الکترا بین سنین ۳ تا ۵ سالگی بروز می‌کنند. اگر عقده‌های ادیپ و الکترا تا پایان این مرحله از رشد حل نشوند، ممکن است کودک روی والد جنس مخالف خود متمرکز باقی بماند. بنابراین، پسر‌ها روی مادر و دختر‌ها روی پدر متمرکز می‌مانند و نتیجه‌ این تمرکزِ غیرعادی بروز مشکلات در روابط بزرگسالی فرزندان است. نظریه‌ وابستگی اگرچه فروید ایده‌ عقده‌ پدر را در جریان درک فرایند رشد پسر‌ها مطرح کرد، اما مفهوم وسیع‌تر آن جنسیتی نیست. این مبحث به نظریه‌ دلبستگی منتهی شد که روی اثر روابط بین افراد به ویژه فرزندان و مراقبان آن‌ها متمرکز است نه جنسیت. نخستین نظریه‌پرداز دلبستگی، جان بالبی پیشنهاد کرد سبک دلبستگی یک فرد در کودکی عمیقاً بر سبک‌های دلبستگی او در بزرگسالی اثر می‌گذارد. در نتیجه، کسانی که در کودکی احساس امنیت می‌کنند و سبک دلبستگی ایمنی دارند همچنان در بزرگسالی هم سبک وابستگی‌شان ایمن است. اما اگر فردی در کودکی دلبستگی ناایمن داشته باشد، در بزرگسالی به یکی از سه سبک دلبستگی ناایمن دچار خواهد شد. انواع سبک‌های ناایمن دلبستگی مضطرب- پریشان‌خاطر: این افراد می‌خواهند نزدیک دیگران باشند، اما نگرانی آن‌ها اینست که مبادا شریک آن‌ها در صورت نیاز کنارشان نباشد. این خواسته آن‌ها را به یک شریک پرتوقع و به اصطلاح چسبنده و آویزان تبدیل می‌کند. ترسان- گوشه‌گیر: این افراد روابط صمیمانه دارند، اما در اعتماد کردن به شریک‌شان مشکل دارند، چون باور دارند از سمت او آسیب خواهند دید. این ویژگی سبب میل به فاصله گرفتن و دوری‌گزینی در آن‌ها می‌شود. کوچک‌انگار- اجتناب‌کننده: این افراد ترجیح می‌دهند از ایجاد روابط نزدیک و چالش‌های احساسی توام با آن اجتناب کنند. بزرگسالی که سبک دلبستگی ایمن دارد باور دارد در صورت نیاز افرادی هستند که پشتیبان او باشند، اما بزرگسالی که سبک دلبستگی ناایمن دارد به دو شکل رفتار می‌کند: یا برای ایجاد روابط تلاش می‌کند، اما این نگرانی را دارد که مبادا کسانی که برایش اهمیت دارند و آن‌ها را دوست دارد تنهایش بگذارند یا به کلی قیدِ ایجاد روابط نزدیک را می‌زند. اثرات مسئله با پدر بر اساس مطالعات انجام شده، اثر رابطه‌ منفی با پدر واقعیست. برای نمونه، در مطالعه‌ای رابطه‌ سببی (علتی) میان غیاب پدر یا مشارکت پایین در زندگی دختر و رفتار جنسی پرخطر دختران در بزرگسالی از جمله بی‌بندوباری جنسی و نگرش‌های منفی نسبت به استفاده از وسایل بهداشتی پیشگیری از بارداری ثابت شد .https://t.me/ehsasekhooob

...شب خوش

🌻🌻🌻 🍁🍁 🔴 چگونه ریلکسیشن کنیم؟ 👇👇👇👇 فایل صوتی https://t.me/ehsasekhooob

مزایای #ریلکسیشن ادموند جاکوبسون، پزشک اهل شیکاگودر کتابش «آرامش تدریجی» روش آرام سازی عمیق عضلات بدن یا همان ریلکسیشن را به طور کامل توضیح داده است. به نظر او این روش به هیچ قدرت تخیل و تصور، قدرت اراده و تلقین احتیاج ندارد. او معتقد بود که بدن با تنش و گرفتگی عضلانی به اندیشه های ناشی از ترس، استرس و اضطراب واکنش نشان می دهد. این تنش فیزیولوژیکی باعث می شود تجربه های ذهنی اضطراب افزایش یابند. تکنیک ریلکسیشن، گرفتگی عضلات را کاهش داده و باعث کاهش استرس و اضطراب می شود. @ehsasekhooob

پذیرش بی‌چون‌وچرای درستی و حقانیت «جلو زدن» در فرهنگ ما ریشه دوانده است. چندی‌پیش برای تعطیلات، به ساحل کارائیب رفته بودم. در حین مطالعه، گاهی نگاهم‌ به میخانه‌دار می‌افتاد که با حالی نزار و وارفته به دریا خیره شده بود. پیش خود گفتم درست مثل مارمولکی‌ در حال‌ آفتاب گرفتن است. مقایسه‌ای که میان او و خودم انجام دادم، باعث شد احساس خوبی نسبت به خودم پیدا کنم. او بیکار بود و در واقع فقط وقت تلف می‌کرد؛ در صورتی‌که من داشتم یک‌کار مفید انجام می‌دادم. مطالعه می‌کردم و چیزی یاد می‌گرفتم. خلاصه اینکه داشتم جلو می‌زدم. همه‌چیز به خوبی می‌گذشت تا اینکه بچه‌جنی درونی این سوال وحشتناک را مطرح کرد: «داری از چی جلو می‌زنی؟ چطور؟ و (از همه بدتر) چرا؟!» این سوالات، عمیقا نگران‌کننده و دلهره‌آور بود و هنوز هم هست. آنچه از آن تعطیلات با خود به خانه آوردم، این فکر فوق‌العاده نیرومند بود که چگونه دارم خودم را با هذیانی مرگ‌شکنانه و با پرتاب مداوم خود به آینده تسکین می‌دهم. من آن‌طور که یک مارمولک وجود دارد، وجود ندارم؛ ترکیب می‌شوم، تبدیل می‌شوم و دائم در گذارم. روان درمانی اگزیستانسیال #اروین_دی_یالوم 📒📙📘📗📕 🌈🌈🌈🌈🌈

#روانشناسی_کودک 🟪 در مقابل داد زدن کودک چه کنیم؟ خودتان حدس بزنید که او چه می خواهد یکی از موثرترین راهها برای آرام کردن کودک این است که در زمان جیغ کشیدن بچه به طوری که صورتتان درست مقابل صورت فرزندتان قرار گیرد، به او چیزهای شبیه به این بگوئید:«وقتی که تو جیغ می زنی منظورت را نمی فهمم. آیا می توانی بگویی که بر سر صدای عادیت چه آمده است؟» اگر نمی تواند کاملاً منظورش را بیان کند، خودتان حدس بزنید که او چه می خواهد (مثلاً آیا تو چیپس می خواهی؟) و می بینید که او سر تکان می دهد. ممکن است او چیزهایی را که شما نمی توانید یا نمی خواهید به او بدهید را تقاضا کند، هیچ لزومی ندارد که تسلیم شوید، ولی سعی کنید که پیشنهاد چیز دیگری به او دهید نظیر:«شیرینی را بعد از شام می توانی بخوری، ولی من یک خوراکی خیلی خوب برایت دارم.» او را سرگرم کنید در این مواقع سعی کنید او را به عناوین مختلف سرگرم کنید. کتابی را که قبلاً نخوانده را برایش انتخاب کنید یا اگر وقت اضافی دارید با او بازی کنید تا حواس او را به جای دیگر متمرکز شود. بچه ها خیلی زود موقعیت قبلی را فراموش می کنند. پس با این کار بدون درگیری او را از جیغ زدن بازداشته اید. کمی جدی باشید از کودکتان بخواهید که چند دقیقه در یک جای خاص بنشیند تا آرام شود. به او بگویید که زمانی که حاضر است به صورت مؤدبانه با شما صحبت کند پیش شما بیاید. اگر او با این کار مقابله می کند، با نرمی وی را به سمت صندلی هدایت کرده و او را روی صندلی بنشانید. به آرامی کنارش بمانید تا آرام شود. در مکان های عمومی در برابر فریادهای کودک تسلیم نشوید چنانچه که کودکتان در یک جای عمومی همانند فروشگاه شروع به فریاد زدن کرد، او را به جایی خلوت ببرید. اگر سن کودک مناسب بود، به او بگویید که از روشی که پیش گرفته است خوشتان نمی آید و در صورتی که مؤدبانه صحبت نکند به وی گوش نخواهید داد. و بعد از آن از آن منطقه دور شوید. هیچ گاه به خاطر ترس از فکری که افرادِ حاضر می کنند، در برابر فریادهای کودک تسلیم نشوید. به او بگویید چه رفتاری باید داشته باشد بهتر است رفتاری که شما از کودکتان توقع دارید را به او توضیح دهید. این کار را زمانی انجام دهید که او رفتاری مناسب داشته و پذیرای صحبت های شما باشد. به او بگوئید که بیشتر از این از تو انتظار دارم. با او طوری رفتار و همدردی کنید که همیشه بداند که بچه های بزرگ جیغ نمی زنند. به خواسته‏ های معقول کودک توجه کنید اگرهمیشه به خواسته های کودکتان توجه نکنید و به همه خواسته هایش«نه» بگویید، طبیعتا لجبازی اش بیشتر می شود. والدین آگاه می توانند تشخیص دهند کدام خواسته فرزندشان را باید پاسخ دهند و در چه مواردی «نه» بگویند. قبل از بیرون بردن کودک این نکات را رعایت کنید قبل از بیرون بردن کودک ، فرزندتان باید به اندازه کافی استراحت کرده و خواب کافی داشته باشد و گرسنه و تشنه نباشد . کودکان خسته، گرسنه و تشنه برای رسیدن به آرامش جیغ و داد می کنند . بهتر است مقداری خوراکی و آب نیزهمراه خود ببرید تا اگر در هنگام خرید و یا هر جای دیگر کودک گرسنه و تشنه شد، نیاز او را فوری برطرف کنید و مانع ناراحتی او شوید. مهارت های ارتباطی خود و کودکتان را افزایش دهید هرچه ارتباط والدین باکودک بیشتر باشد و کودک دربیان خواسته اش ماهرترشود،رفتارهای نظیر جیغ زدن کم میشود.به کودک یاد دهید بااشاره یابیان کلمه های ساده ،خواسته اش رابیان کند. https://t.me/ehsasekhooob

#روانشناسی_کودک 🟥 در مقابل داد زدن کودک چه کنیم ؟ رفتار صحیح شما والدین در برابر داد زدن های کودک یکی از قدامات مهم برای حل این مشکل و ترک این عادت در کودکان است ، راه حل های پیشنهادی به شرح زیر هستند : به او اعتنا نکنید دکتر آرونزون معتقد است:«به خاطر آورید کودک 2 و 3 ساله ای که بیشترین جلب توجه را از شما می خواهد _ یعنی بیشترین توجهی که دیگر، نظیر آن در دنیا وجود نداشته باشد- اما شما همچنان شام تان را آماده کنید و یا دست از تاکردن لباس ها نکشید به کارتان ادامه داده و بگذارید که ماجرا خود به خود تمام شود.» اگر والدینی بیش از حد حساس هستند و نسبت به جیغ زدن کودک نمی توانند بی تفاوت باشند، بهتراست رفتار او را پیش بینی کنند. اگر قرار است با جیغ زدن کودک خواسته اش را اجابت کنند قبل از جیغ این کار را انجام دهند. والدینی که کودک 2 ساله دارند باید اعصابشان خوب باشد اما اگر نیست باید به روان پزشک کودک مراجعه کنند. البته والدین به کمک برخی تمهیدات می توانند تحمل خود را بالا ببرند. حتی حذف عوامل پایین آورنده تحمل نیز می تواند مفید باشد. فراموش نکنیم والدین یک کودک 2 ساله باید فوق العاده صبور باشند. در این صورت این دوره به خوبی می گذرد و در آینده اوضاع بهتر می شود. یادتان نرود نشان دادن واکنش های منفی مثل اخم کردن، سرزنش و حتی کتک زدن کودک به او در تقویت این رفتار انگیزه می دهد پس بی تفاوتی و نادیده گرفتن را جایگزین هر واکنشی کنید. او را تنبیه نکنید بسیاری از والدین از جیغ زدن های کودک عصبی می شوند و او را کتک می زنند تا دیگر جیغ نزند اما تنبیه بدنی کودک هیچ کمکی به ما نمی کند و کار درستی نیست. کتک زدن تنها باعث شدت یافتن این رفتار در او می شود. سر کودک خود فریاد نزنید زمانی که تحت فشار روحی هستید، سر کودک خود فریاد نزنید. بسیاری از کودکان با دیدن رفتار والدین خود فریاد زدن را یاد می گیرند. هر چقدر شما در برخورد با خانواده آرام تر رفتار کنید، الگوی رفتاری بهتری برای کودکانتان خواهید بود پس هیچ گاه سر کودکی که داد میزند، داد نزنید. با او در مورد علت ناراحتیش صحبت کنید کنار کودک ایستاده و به صورت وی مستقیماً نگاه کنید. به صدایی آرام و کنترل شده به او بگویید که فریاد زدن خود را قطع کند. به او بگویید که حاضرید در مورد علت ناراحتیش با وی صحبت کنید، ولی تنها در صورتی که وی از فریاد زدن دست بکشد این کار را خواهید کرد. اگر کودک شما سن پایینی داشته و صحبت با آن ها فایده ای ندارد، انگشت خود را جلوی دهانتان گرفته و به او نشان دهید که می خواهید ساکت باشد. https://t.me/ehsasekhooob

#روانشناسی_کودک 🟪 در مقابل داد زدن کودک چه کنیم؟ خودتان حدس بزنید که او چه می خواهد یکی از موثرترین راهها برای آرام کردن کودک این است که در زمان جیغ کشیدن بچه به طوری که صورتتان درست مقابل صورت فرزندتان قرار گیرد، به او چیزهای شبیه به این بگوئید:«وقتی که تو جیغ می زنی منظورت را نمی فهمم. آیا می توانی بگویی که بر سر صدای عادیت چه آمده است؟» اگر نمی تواند کاملاً منظورش را بیان کند، خودتان حدس بزنید که او چه می خواهد (مثلاً آیا تو چیپس می خواهی؟) و می بینید که او سر تکان می دهد. ممکن است او چیزهایی را که شما نمی توانید یا نمی خواهید به او بدهید را تقاضا کند، هیچ لزومی ندارد که تسلیم شوید، ولی سعی کنید که پیشنهاد چیز دیگری به او دهید نظیر:«شیرینی را بعد از شام می توانی بخوری، ولی من یک خوراکی خیلی خوب برایت دارم.» او را سرگرم کنید در این مواقع سعی کنید او را به عناوین مختلف سرگرم کنید. کتابی را که قبلاً نخوانده را برایش انتخاب کنید یا اگر وقت اضافی دارید با او بازی کنید تا حواس او را به جای دیگر متمرکز شود. بچه ها خیلی زود موقعیت قبلی را فراموش می کنند. پس با این کار بدون درگیری او را از جیغ زدن بازداشته اید. کمی جدی باشید از کودکتان بخواهید که چند دقیقه در یک جای خاص بنشیند تا آرام شود. به او بگویید که زمانی که حاضر است به صورت مؤدبانه با شما صحبت کند پیش شما بیاید. اگر او با این کار مقابله می کند، با نرمی وی را به سمت صندلی هدایت کرده و او را روی صندلی بنشانید. به آرامی کنارش بمانید تا آرام شود. در مکان های عمومی در برابر فریادهای کودک تسلیم نشوید چنانچه که کودکتان در یک جای عمومی همانند فروشگاه شروع به فریاد زدن کرد، او را به جایی خلوت ببرید. اگر سن کودک مناسب بود، به او بگویید که از روشی که پیش گرفته است خوشتان نمی آید و در صورتی که مؤدبانه صحبت نکند به وی گوش نخواهید داد. و بعد از آن از آن منطقه دور شوید. هیچ گاه به خاطر ترس از فکری که افرادِ حاضر می کنند، در برابر فریادهای کودک تسلیم نشوید. به او بگویید چه رفتاری باید داشته باشد بهتر است رفتاری که شما از کودکتان توقع دارید را به او توضیح دهید. این کار را زمانی انجام دهید که او رفتاری مناسب داشته و پذیرای صحبت های شما باشد. به او بگوئید که بیشتر از این از تو انتظار دارم. با او طوری رفتار و همدردی کنید که همیشه بداند که بچه های بزرگ جیغ نمی زنند. به خواسته‏ های معقول کودک توجه کنید اگرهمیشه به خواسته های کودکتان توجه نکنید و به همه خواسته هایش«نه» بگویید، طبیعتا لجبازی اش بیشتر می شود. والدین آگاه می توانند تشخیص دهند کدام خواسته فرزندشان را باید پاسخ دهند و در چه مواردی «نه» بگویند. قبل از بیرون بردن کودک این نکات را رعایت کنید قبل از بیرون بردن کودک ، فرزندتان باید به اندازه کافی استراحت کرده و خواب کافی داشته باشد و گرسنه و تشنه نباشد . کودکان خسته، گرسنه و تشنه برای رسیدن به آرامش جیغ و داد می کنند . بهتر است مقداری خوراکی و آب نیزهمراه خود ببرید تا اگر در هنگام خرید و یا هر جای دیگر کودک گرسنه و تشنه شد، نیاز او را فوری برطرف کنید و مانع ناراحتی او شوید. مهارت های ارتباطی خود و کودکتان را افزایش دهید هرچه ارتباط والدین باکودک بیشتر باشد و کودک دربیان خواسته اش ماهرترشود،رفتارهای نظیر جیغ زدن کم میشود.به کودک یاد دهید بااشاره یابیان کلمه های ساده ،خواسته اش رابیان کند. نکته های طلایی رفتار با کودکان و نوجوانان

🟧 جویدن ناخن نشانه چیست؟ ۱. استرس یکی از اولین مواردی که برای سوالات جویدن ناخن در بزرگسالان نشانه چیست و جویدن ناخن نشانه چیست مورد توجه قرار می‌گیرد، استرس است. جویدن ناخن می‌تواند نشانه استرس عاطفی و یا ذهنی باشد. به همین دلیل، این مسئله در میان افراد عصبی، مضطرب و یا حساس هستند. در چنین حالتی، جویدن ناخن راهی برای مقابله با این احساسات است. ۲. والدین و ژنتیک هرچند ژنتیک پاسخ دقیقی برای جویدن ناخن در بزرگسالان نشانه چیست و جویدن ناخن نشانه چیست نیست، اما نمی‌توان آن را رد کرد. کودکانی که والدین آن‌ها ناخن‌هایشان را می‌جویدند، بیشتر احتمال دارد که این کار را انجام دهند. حتی اگر والدین قبل از تولد کودک این عادت را داشته باشند، احتمال بروز آن در کودک بیشتر است. ۳. گرسنگی کودک ممکن است زمانی که خسته یا گرسنه باشد، ناخودآگاه و بدون کنترل به جویدن ناخن مشغول شود. درمان و مقابله با ناخن جویدن کودکان: اضطرابش را درمان کنید: پاسخ آنی ما به رفتاری در کودکان که ما را نگران می کند این است که جلوی آن را بگیر. اما کار درست این است که دلیل اصلی آن را بیابید و اگر استرس در زندگی است، آن را برطرف کنید. اگر چیزی را عامل استرس فرزندتان می دانید، مهاجرت، طلاق در خانواده، مدرسه جدید یا اختلاف در خانواده، تلاش کنید در مورد نگرانی هایش با فرزندتان حرف بزنید. البته این کار به زبان ساده است. اما سعی کنید بفهمید چه چیزی او را نگران کرده است. ناخن هایش را هر روز سوهان بکشید: کوتاه کردن و سوهان کشیدن ناخن ها سطح قابل دسترسی آنان را کم می کند. پس جویدن ناخن برای کودک سخت می شود و نیز اگر این کار را انجام دهد، جرم و باکتری کمتری وارد بدنش می شود. نق نزنید و تنبیه نکنید: مگر وقتی که خود کودک بخواهد رفتارش را قطع کند، برای مقابله با ناخن جویدن کودکان موفق نخواهید شد. مانند دیگر عادت ها، جویدن ناخن نیز ناخودآگاه انجام می شود. وقتی فرزندتان خودش نیز حواسش نیست که در حال جویدن ناخن هایش است، تنبیه و نق زدن بی اثرترین استراتژی است. اگر این عادت خیلی اذیتتان می کند، محدودیت تعیین کنید. «وقتی مشق می نویسیم، ناخن نمی جویم.» سیستم پاداش داشته باشید: برای هر روزی که فرزندتان ناخن هایش را نمی جود، یک استیکر به او بدهید. اگر او نمی تواند یک روز کامل موفق باشد، آن را به زمان های کوتاه تر تقسیم کنید. مانند زمان تماشا کردن تلویزیون، درس خواندن، غذا خوردن. وقتی به تعداد کافی از استیکر رسید به او پاداش دهید. این عادت را خودآگاه کنید: بر سر یک حرف یا یک حرکت برای یادآوری ممنوعیت ناخن جویدن توافق کنید. یک لمس مهربانانه روی بازو یا یک عبارت توافقی. این استراتژی هم باید با همکاری و توافق کودک باشد، در غیر این صورت تنبیه تلقی خواهد شد. از روش هایی که باعث ایجاد گناه در کودک می شود استفاده نکنید: برای جلوگیری از جویدن ناخن، از تهدید، تنبیه فیزیکی، مسخره کردن، فحاشی، بی احترامی، فلفل پاشیدن روی دست یا دهان، استفاده از داروی های تلخ روی انگشت استفاده نکنید. به او جایگزین بدهید: برای مثال، استفاده از خمیربازی، شن بازی و دادن توپ های استرس می تواند باعث تخلیه اضطراب کودک شود. انرژی او را تخلیه کنید: برای کنترل عادت ناخن جویدن کودکان باید به او فرصتی برای تحلیه انرژی و اضطراب بدهید. پس در صورت امکان هر روز او را برای بازی در پارک، کلاس ورزش و فعالیت های بدنی بیرون از خانه ببرید. نواختن آلت های موسیقی نیز برای مشغول کردن دست کودک و جدا شدن از این عادت مفید است. نکته های طلایی رفتار با کودکان و نوجوانان https://t.me/ehsasekhooob

#روانشناسی_کودک 🟩 هرگز فكر نكنيد هرچه سختگيرتر باشيد بهتر مي توانيد فرزندتان را تربيت كنيد. قوانین ذهنی خودتان را به کودک قالب نکنید. والدين سختگير دو نوع بچه پرورش مي دهند؛ 🔹 يا فرد مضطرب، نگران، وسواسی كه به خود بسيار سخت ميگيرد و با وجود موفقيتهايش هيچ لذتی از زندگی نمي برد. 🔹و يا فردی لجباز و فراری از كار! با سختگيری نمي توانيد فرزندی موفق، سالم و خوشبخت تربيت كنيد. چون همیشه مایوس و نا امید در انتظار رسیدن به حس خوب آرامش خواهد ماند و با درماندگی آموخته شده اشتیاقی برای انجام کار ندارد و خشم حاصل از این ناکامی به شکل لجبازی و بی انگیزگی گریبان والدین را خواهد گرفت. https://t.me/ehsasekhooob

مریم انصاری: شوپنهاور معتقد است شادی از سه منبع سرچشمه میگیرد: آنچه هستی آنچه داری آنچه در چشم مردم جلوه میکنی و او اصرار دارد که فقط بر اولی تمرکز کنیم و بر دومی و سومی سرمایه‌گذاری نکنیم، چون کنترلی بر آن‌ها نداریم. و حوادث را فاجعه سازی نکنیم. و به دنبال حل مسأله باشیم. حمیده جعفربگلو: 🔹 این جمله از دکتر اروین یالوم نقل شده است که: «اکثرا آدمهایی که ما را رنج میدهند رنج کشیده‌هایی هستند که نتوانسته‌اند از زخم‌های خودشان عبور کنند». در ایماگوتراپی گفته می شود شریک عاطفی یا والدین ما ذاتا دشمن ما نیستند. آن ها نیز کودک آسیب دیده و زخم خورده ای در وجود خود دارند که در جستجوی التیام و امنیت و سرزندگی است. خشم و قهر و پرخاش و آسیب زدن، نقاب ها و دفاع هایی است که طی سالها تعامل با افراد مهم زندگی برای محافظت و مراقبت از خود استفاده کرده ایم که البته جاهایی نیز برای ما مفید بوده اند. درعین حال ما را از داشتن رابطه سالم و تجربه سرزندگی و تمامیت دور کرده اند. هرچه فضا ناامن تر، دفاع ها ‌و‌ حمله ها بیشتر و شدید تر می شود و هرچقدر به رابطه و «فضای بین» امنیت بدهیم، بیشتر به رشد فردی و تغییر در رابطه و صلح درون نزدیک می شویم. https://t.me/ehsasekhooob

بعضی انسان ها شبیه پرندگان مهاجر هستند، شاید برای رفع خستگی بر بام دل کسی بنشینند و در قفس سینه‌ی او محبوس شوند اما حتی به قیمت شکستن تک تک میله‌های آن قفس، آهنگ رهایی می‌کنند، چرا که طبیعت پرنده مهاجر همین است به محض احساس سرما می‌کوچد. عشاق ترانه «پرنده ها» از گروه #ایمجین_درگونز به پرنده های مهاجر تشبیه شده اند. و راوی به این امید زنده است که آن پرنده مهاجر، عشقق ، مسیرش دوباره به آن‌جا بیفتد، در دلش لانه کند و یا همسفر او شود. دو تا قلب با یه دریچه پمپاژ خونُ ما در جنب و جوش بودیم دو روح بودیم توی یه جسم با زندگی مشترک کنار اومدم، امیدتُ ناامید کردم، اوضاع رو راست و ریس کردم فصلا عوض می‌شن زندگی بزرگت می‌کنه خیالبافی اشکتُ درمیاره اشکتُ اشکتُ همه چی گذریه هر چیزی از دست می‌ره عشق عمرا بمیره بمیره بمیره می‌دونم که ... وای وای وای پرنده ها تو جهتای مختلف پر می‌زنن وای وای وای ، ای کاش دوباره ببینمت غروبا، طلوعا زندگی توی رویا ، تماشای برگا تغییر فصلا... به فکرتم بعضی شبا خاطرات رو مرور می‌کنم ، کاشکی همیشگی بود از ته دل می‌خوام و رویاشو دارم فصلا عوض می‌شن زندگی بزرگت می‌کنه مرگ مگه سرسخت کنه، سر سخت سرسخت همه چی گذریه هرچیزی از دست می‌ره عشق عمرا بمیره بمیره بمیره می‌دونم که ... وای وای وای پرنده ها هر کدوم مسیر خودشونو پیش می‌گیرن امیدوارم ک دوباره ببینمت پرنده ها تو جهتای مختلفی پر می‌زنن پس اوج بگیر اوج بگیر وقتی ماه خیره به این پایینه زمینی که روشی رو روشن می‌کنه من اون بالاها پر باز می‌کنم که ببینی اون سایه که افتاده منم #مانی_مظاهری