كافه شعر روژانو

من از زمانی که او دوستم دارد در چشم خودم ارجمند می‌آیم. @cafe_rojanoo

زندگی به آدم خیلی چیزا یاد میده؛.. اینکه هم دنیا می‌تونه نامهربون باشه، و هم عزیزترین کسامون؛.. و خیلی از زخمامون رو هم از دست نزدیک‌ترین کسای زندگیمون خوردیم؛.. آنقدر زخم رو زخم خوردیم، که آخرش اون زخم‌ها ما رو نابود کردن، و شایدم زخم‌ها نابودمون نکردن، اینکه از دست چه کسایی زخم خوردیم، نابودمون کرد. تا اینکه یه زمانی به خودمون اومدیم، دیدیم یه چند وقتیه از منه قبلی هیچ اثری نیست. دنبال خودمون گشتیم پیدا نکردیم. یهو به گذشته فکر کردیم، زخم‌هایی رو که خورده بودیم، یادمون اومد. اونجا بود که به خودمون حق دادیم که مرده باشیم. آخه اون زخم‌ها خیلی عمیق بودن. اما با اون زخما شاید منه قدیم مرده باشه، ولی یه منه جدید اومده جاش، خیلی سخت‌تر و قوی‌تر و سنگ تر، که نه دیگه به این راحتی زخمی میشه، و نه دیگه اجازه میده که کسی زخمیش کنه...!!!... @cafe_rojanoo

حتّی وقتی با خودم حرف می‌زنم باز دلم می‌خواهد که او خوشش بیاید.

برایم نوشت حال خوب بازتابه احساسیه که توی آدم ها از خودت بجا میذاری دنبال اتفاق خاصی نباش ...

بین من و تو مسیری است طولانی و  پشت فاصله‌ها زخمی عمیق... @cafe_rojanoo

سلام بَر‌ کسانی که جبران نمی‌شوند ؛ حتی ، با گریه‌هایِ عمیق .    @cafe_rojanoo

آدم دلش تنگ بشه زنگ میزنه، پیام میده، سراغتو میگیره، عکساتو نگاه میکنه، ویساتو گوش میده، آهنگایی که تو دوست داری رو گوش میده، بین آدما دنبال تو میگرده، اصلا یهو بی دلیل میره کنار پنجره، نمیدونم، یه کاری میکنه دیگه، حتی اگه کاری هم نکنه حداقلش اینه که بی حوصله میشه، بداخلاق و عصبی میشه، کم طاقت میشه، بی تاب و بی قرار میشه، یه چیزی میشه بلاخره... نمیشه آدم بگه دلتنگم، ولی با وقتایی که دلتنگ نبوده فرقی نکرده باشه که، میشه؟ @cafe_rojanoo

انگشت‌های بیشتری می‌خواهم تا با همه‌ی آن‌ها به تو اشاره کنم و فریاد بزنم: این محبوب من است @cafe_rojanoo

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو @cafe_rojanoo

و ما رویایی بیشتر از یک زندگی که شبیه زندگی باشد نداشتیم @cafe_rojanoo

در من هزار صندلی، در من هزار جایِ تو خالی ست در من هزار جایِ خالیِ تو درد می کند @rojanoo_cafe

این یک متن ادبی نیست! . «خوبی؟» همیشه از جواب دادن به این سوال طفره میرم. فکر میکنم اغلب ما در جواب این سوال بدون لحظه‌ای تامل میگیم «خوبم، تو خوبی!؟» بدون اینکه به این فکر کنیم آیا واقعاً «خوبیم»؟ ،به نظر من این سوال رو نباید از هرکسی پرسید، نباید از کسی که اگر در جواب به ما بگه «نه، خوب نیستم» و ما کاری نتونیم براش بکنیم این رو بپرسیم. وقتی یک غریبه ازت می‌پرسه «خوبی؟» نمی‌تونی بگی نه، خوب نیستم، از درون متلاشیَم، تمام روحم درد میکنه، خستم، نا امیدم، بی‌انگیزم، غمگینم، کم طاقتم، توان ادامه دادن ندارم. ما یک لبخند می‌زنیم و تشکر میکنیم. دلم میخواد کسی ازم بپرسه «خوبی؟» که بتونم بهش بگم، نه حالا چی‌کار می‌تونی برای حال من بکنی؟! به نظر من این سوال خیلی شخصیه، باید از کسایی بپرسیم که بتونیم برای خوب بودن حالشون هرکاری بکنیم، باید از کسایی بپرسیم که برامون اهمیت دارن، باید از کسایی بپرسیم که اگر خوب نبودن خیلی راحت بهمون بگن،نه.! . راستی رفیق، خوبی؟! @cafe_rojanoo

مثل میوه ی افتاده‌ای دلتنگم میوه‌ای که درختش را بریده و برده‌اند... #شمس_لنگرودی @cafe_rojanoo

صدام کرد؛ گفتم: بله؟! گفت: ببین! آدم برای بله گفتن و شنیدن زیاده؛ من ولی فرق می‌کنم، می‌خوام جانمت باشم @cafe_rojanoo

عمیقا دلم میخواد هر دردی که دارمو فراموش کنم. نیاز دارم بیای دنبالم باهم بریم بیرون، کل این خیابونارو با هم قدم بزنیم. نیاز دارم دیوونه باشیم، بخندیم،برقصیم. اونقدر خسته بشیم که وقتی از هم جدا شدیم و به سوی خونه حرکت کردیم نگران این نباشیم که فردا چه اتفاقی میوفته، فقط به فکر این باشیم که برسیم خونه و بخوابیم. @cafe_rojanoo

این همه استخوان برای شکستن چرا قلبم ؟!

نوازشم کن ! دستهای تو برف را آدم میکند! @cafe_rojanoo