مرتضی قدیمی

#مادربزرگم همیشه می‌گفت: نقطه عطف نسبتی که با آدم‌ها داری آن‌جاست که چه قدر و چه جور دل‌تنگشان می‌شوی! او می‌گفت: همین دلتنگی‌هاست که مثلاً هم‌سفرِ یک شب تا صبح در کوپه‌‌ی قطاری به مقصد مشهد را جوری برای همیشه عزیز می‌کند که دیگرانی را هرگز. @ghadimimorteza

شازده‌کوچولو: یه سوال بپرسم؟ روباه: دوباره شروع شد. دوباره شروع شد. شازده‌کوچولو: خواهش می‌کنم. روباه: بپرس. شازده‌کوچولو: تو زندگی، کجا خیلی تعجب کردی؟ روباه: اون‌جا که اگر کسی یکی را جوری دوست داشت بعدش دوباره تونست یکی دیگه را جوری دوست داشته باشه. شازده‌کوچولو: جوری دوست داشتن چه‌جوریه؟ روباه: این‌جوریه که همه‌ی خودت را خرج اون دوست داشتن کنی. شازده‌کوچولو: فکر کنم جوری دوستت دارم. روباه: حیف تصمیم گرفتم مودب باشم. شازده‌کوچولو: حالا بیشتر جوری دوستت دارم. @ghadimimorteza

راننده که هم سن و سال پدرمه، می‌پرسه: موزیک بگذارم؟ می‌گم: چرا که نه. می‌گه: خانم هایده. می‌گم: بهتر هم داریم مگه؟ خانم هایده می‌خونه: مثل باد سرد پاییز غم لعنتی به من زد... به مقصد که رسیدیم گفت: کاش این بزرگوار قبل رفتن فرموده بود وقتی زندگی دیگه خوشگلیاشو نداره چاره چیه! @ghadimimorteza پی‌نوشت: چه خوب اگر این روزها چاره‌ای دارید و طنابی برای وصل به زندگی که به نظر نسبتی با خوشگلی ندارد دیگر... و یک اعتراف هم؛ همین کانال و دنبال‌کننده‌هایش از سال‌های دور و نزدیک از چاره‌‌های صمیمی من بوده و هستند برای تاب آوردن... برای ادامه دادن. قدردان حضورتان هستم ❤️

روی سنگ مزار حسین منزوی در زنجان، این مصرع از یکی از غزل‌هایش تراشیده شده است؛ «نام من عشق است آیا می‌شناسیدم؟» فکر می‌کنم نام ما چه می‌تواند باشد وقتی همه‌ی این سال‌ها دچار ناامیدی، غم، ترس، افسردگی، حسرت، هجرت و دلتنگی شدیم که هیچ نسبتی با عشق و اشتیاق و زندگی ندارند؟ @ghadimimorteza

۲۸۸ ساعت دلتنگی؛ ۱۲ روز ضربدر ۲۴ ساعتِ گذشته تجربه‌‌ی عجیبی بود از جنس ترس و دلهره و شاید مقداری هم امید و خیال‌پردازی. اما شانه به شانه‌‌ی این احساسات، دلتنگی هم همراهی عجیبی داشت اما نه مثل همیشه چون دلم برات تنگ شده، زود بیا، مراقبت کن، دوستت دارما و... صرفا با یک سوال کوتاه: خوبی؟ وقتی واقعا نمی‌دانستی چه چیز بیشتری باید بنویسی. اما می‌دانستی همین خوبی یعنی زنده بمان. یعنی خیلی بیشتر از آن‌چه فکر کنی دوستت دارم. یعنی جور متفاوتی دلم برایت تنگ شده است. یعنی کاش این حوالی بودی این ساعت‌ها. یعنی... @ghadimimorteza

بله دوستان؛ تنهایی این شکلی است. به‌رغم علاقه‌ام به مرحوم کیارستمی که گفت درخت در تنهایی درخت‌تر است و آدمی در تنهایی آدم‌تر، معتقدم در تنهایی هیچ مباهات و سرافرازی و افتخاری نیست. آدمی نیازمند دیگری است، نیازمند معاشرت است، نیازمند بوسه و آغوش است و... البته که همین تنهایی می‌تواند انتخاب هر کسی باشد اما گرفتار چه رنجی خواهد شد او که به اجبار دچار تنهایی است. @ghadimimorteza

- به نظرت بالاخره حال‌مون خوب میشه؟ - معلومه خوب میشه. - پس چرا داری گریه می‌کنی؟ - می‌ترسم وقتی حال‌مون خوب بشه که دیگه فرقی نکنه. خیلی دیر شده باشه. خیلی. @ghadimimorteza پی‌نوشت: چه حال غریبی داره این ویدئو؛ هم‌زمان که لبخند می‌زنی و فکر می‌کنی چه روزهای خوبی ممکنه در انتظار باشه بغض می‌کنی برای سال‌ها و روزهای از دست رفته.

من هنوز این‌جا هستم ماجرای زنی به نام یونیس است که همسر او در دوران دیکتاتوری برزیل بازداشت و ناپدید می‌شود. او تلاش می‌کند جای خالی همسر را برای فرزندانش پر کند. @ghadimimorteza #فیلمام I'm Still here