نقش قلم
Open in Telegram
کانال آموزش تخصصی خوشنویسی (نستعلیق_تحریری) و نقاشیخط آثار اساتید بزرگ ایران آثار همراهان نقش قلم آموزش ساخت کاغذ ابرو باد رمز و راز ناگفته خوشنویسی همراه با قابلیت جستجوی مطالب ارتباط با ادمین @mahmadi65 https://Www.instagram.com/m_ahmadii65
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
1 270
Subscribers
-124 hours
+37 days
+4430 days
Posts Archive
1 270
Repost from آخرین خبر
🔺این اثر در حراج تهران به قیمت ۶ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان فروخته شد!
@Akharinkhabar
1 270
دوستان سؤال کردند موارد ذکر شده بیان حالت در سیاهمشق "سختم عجب آید..." آیا توسط خوشنویس عمدی صورت گرفته یا اتفاقی ست؟
آنچه که ذکر شد، مواردی هستند که بنظر نگارنده در سیاهمشق فوق دارای جنبه بیان حالت (اکسپرسیونیستی) هستند. اینکه با تعمد یا اتفاقی توسط هنرمند خلق شدند موضوع دیگری ست! در بعضی موارد مثل ۹ بار تکرار حرف "ب" میتوان با اطمینان زیاد گفت که عمدی بوده است. ولی در مواردی هم این اطمینان وجود ندارد، چون فهمیدن آن آسان نیست! افقی بودن (مورب نبودن) متن اثر هم قابل توجه است. گفتنی ست در بعضی از آثار دیگر میرزا غلامرضا هم تمایلات آشکار بیان حالت دیده میشود.
همچنین سؤال شده آیا سیاهمشق ها بداهه نویسی هستند؟
نه الزاماً! این سیاهمشق به احتمال زیاد بداهه نویسی نیست. میرزا غلامرضا (و دیگر بزرگان) هم بداهه نویسی دارند و هم قطعاتی که بارها تکرار کردند با فاصله ماهها یا شاید سالها و با یک طرح کلی و پیشینه قبلی اجرا شدند (تنها جزییات در اجرا تغییر کردند). حتی مواردی که بسیار حساب شده طراحی شدند هم دیده شده است. هرکدام از اینها جایگاه، مسایل و ارزش خودش را دارد و سیاهمشق منحصر به بداهه نویسی نمیشود.
1 270
دوستان سؤال کردند موارد ذکر شده بیان حالت در سیاهمشق "سختم عجب آید..." آیا توسط خوشنویس عمدی صورت گرفته یا اتفاقی ست؟
نظر دکتر سعید هاشمی
@naghshe_Qalam
1 270
یک دانشجوی رشته نقاشی، سالها پیش با دیدن اثری از میرزا غلامرضا چنان جذب نستعلیق میشود که امروز جامعه خوشنویسان او را با نام استاد بختیاری میشناسند.
حدود سی سال بود که بخاطر تحصیل و زندگی در خارج از کشور خوشنویسی را بالاجبار ترک کرده بودم. قصد پرداختن دوباره به آن را هم نداشتم (راستش میترسیدم رهایم نکند). یکروز تصادفی، با دیدن همین سیاهمشق "سختم عجب آید..." (همان پوستری که استاد طاهریان ذکرش را کردند)، چنان جذب آن شدم که دیگر تاب نیاورده، کاغذ و قلمی جستم و باز عاشقی از سر شد.
با تقدیر و تشکر از کار با ارزش جناب استاد طاهریان عزیز (که نکات اصلی را باختصار فرمودند)، بخاطر انس خاصی که با این سیاهمشق دارم چند نکته را برسم همراهی عرض میکنم.
نکات مربوط به بیان حالت (اکسپرسیون):
۱. رنگ مرکب شرابی ست؛ استثنایی در کار میرزا که بخاطر هماهنگی با موضوع است.
۲. "شر" در کلمه شرابست خیلی پر حس و حال نوشته شده که در نگاه اول بخوبی حس میشود. مقصود بیت نگاشته شده هم رسیدن به "شراب" است که از نظر موقعیت هم در آخرین سطر قرار گرفته است.
۳. کلمه "سختم"، خیلی محکم کلاف شده و در یک سطر هم به تنهایی آمده. این هم بیان حالت است و هم تاکید بر کلمه.
۴. کلمه "عجب"، بار اول با مایلنویسی زیاد نوشته شده (بفاصله ع تا ج توجه کنید) مثل اینکه در گفتن هم ما گاهی این کلمه را میکشیم تا حالت تحیر را بیان کنیم.
۵. کلمه "چگونه" در انتهای سطر طوری متوقف شده که در بیان کلام هم ما آنچنان توقف میکنیم که انگار علامت سؤال را درست جلوی چگونه قرار داده باشیم.
۶. کلمه "خواب" نماد سکون، آرامش، بی تحرکی و ناآگاهی ست. برای بیان این حالت از ۹ بار تکرار حرف "ب" استفاده شده که روشن میکند که این تاکید عمدا صورت گرفته است. حرف "ب" که افقی ترین فرم در نستعلیق است (خطوط افقی معرف تعادل، آرامش و سکون اند) بخاطر ضخامت زیاد، تاکیدش بر سکون بیشتر هم حس میشود. دقت کنید ۹ بار تکرار "ب" همه عرض کار را هم گرفته است! به بیان روشنتر، این خواب سنگین راه را برای رسیدن به شراب مقصود مسدود کرده است.
نکته مرکزی اثر:
۷. همراستایی کشیده "ش" در کلمه بردش با سرکش "که" نکته مرکزی این اثر است که از میان کثرت خطوط افقی سد کننده، راهی برای عبور چشم بپایین اثر باز میکند! این اتفاق دقیقا در وسط تابلو میافتد و چاره مشکلی را نشان میدهد که با کلمه خواب ایجاد شده. بعبارتی راه رسیدن به شراب معرفت و معیشت پاک را گسیختن رشته خواب (بیداری) نشان میدهد.
۸. بین دیدن اصل اثر، دیدن نمونه چاپ شده، و دیدن تصویر آنها روی موبایل تفاوت فاحشی وجود دارد. جذاب ترین بخش این اثر که چشم را خیره میکند بگمان نگارنده تکرارهای بکاخ است (بسیار زیبا و جذاب نگارش شدهاند).
نکته آخر، گاهی در اصالت این اثر تردید شده است شاید بخاطر اینکه، چنانکه فرم کلمات نشان میدهد، مربوط به اواخر دهه ۱۲۸۰ یا اوایل دهه ۱۲۹۰ میباشد (یعنی زمانیکه میرزا غلامرضا مشغول انتقال از سبک قبلی خود به سبک بعدی ست). درهر حال، این اثر میرزا غلامرضا از شاهکارهای بی نظیر و ماندگار نستعلیق است.
موفق باشید.
سعید هاشمی
مشهد، اسفند ۹۹
@naghshe_Qalam
