حــرفــــ دل

@gitmit همیشه میگن خوش بحال آدم و حوا حوا تنها زن دنیا بود و آدم براش جون میداد، آدم تنها مرد دنیا بود و حوا فقط واسه او دلبری میکرد ولی اگه از من میشنوی، ارزش عشق به اینه که، میون هزارتا حوای رنگارنگ، انتخابش تو باشی که تا ابد حواش باشی...!! میون هزارتا بشر رنگارنگ، تو رو انتخاب کنه، که تا ابد" آدم" زندگیش باشی...!! بیچاره آدم و حوا... انتخاب شدن، همون لذت نابی بود، که هرگز نچشیدن... @gitmit

اگه واقعا بخوادت، نه میره و نه میزاره تو بری... اگه عیب از خودش باشه، خودشو جمع و جور میکنه، و اگه عیب از تو باشه، میمونه آدمت میکنه @gitmit

@gitmit باور کن هرچیزی یه وقتی داره، هر اتفاقی به وقتش خوشه، به موقعش به دل می‌شینه، به موقعش به دل می‌چسبه... بعدش دیگه از دهن میفته، از چشمِ دل میفته... الان که جوونی باید دل بدی به خواسته ی دلت، الان که جونشو داری باید با همه ی توانت بدوئی، تا برسی به مقصود دلت... وگرنه امروزت که بشه فردا، و جوونیت که بشه پیری، گیریم که هی با خودت بگی هنوز دلم جوونه، گیریم که رژِ قرمزِ جیغ بزنی، و پیراهنای مردونه ی رنگِ شاد بپوشی، دیگه نه پاهات قوتِ دوئیدنو داره، نه دستات زور چنگ زدن به ریسمون آرزوهاتو! باور کنی یا نه، جونِ جوونی که از پاهات بره، دو قدمم که برداری سمت خواهش دلت، نفست می‌گیره، به نفس نفس میفتی... تا دیر نشده حرفِ دلتو گوش کن، تا دیر نشده با دلت راه بیا، همین امروز بشین پایِ دلت و درداش... باور کن فردا دیگه خیلی دیره، خیلی دیر...! @gitmit

برایم مهم نیست، کسی که از من گذشت... می خواهد با یک نفرادامه دهد، یا با صدنفر...!!! چیزی که او را مهم می کرد، علاقه و تعهدش به من بود... بدون این ها، همه را به یک چشم می بینم... @gitmit

@gitmit همه ی ما باید کسی را داشته باشیم، که وقتی یک روز، روز ما نبود، بنشينيم رو به رویش و غرغرکنان، از سیر تا پیاز تمام بد بیاری هایمان را، برایش تعریف کنیم... و او هم لبخند به لب گوش کند... و پایان هر جمله مان بگويد، حق داشتی پس اینقد عصبی بشی... حالا ولش کن مهم نیست، فدای سرت، میدانید، آدم هرچقدر هم قوی باشد، باید کسی را داشته باشد، که حال بدش را بفهمد... که نگذارد به حال خودش بماند... کسی که حالمان را به حالش گره زده باشد... @gitmit

آدمها می توانند، آدمها را دوست داشته باشند، به شرطی که آدمها، بعد از دوست داشته شدن هم، آدم بمانند... @gitmit